ทุ่มทุนสร้างเพื่อเธอ

"เธอคิดว่าการเอาเศษเงินหลักล้านมาประเคนใส่เกมขยะนี่ จะทำให้เธอกลายเป็นเทพผู้สร้างได้จริงๆ งั้นเหรอ, คีย์?" เสียงหัวเราะเยาะหยันของ 'ธนวินท์' ประธานบริหารบริษัทเกมยักษ์ใหญ่ดังสะท้อนก้องห้องประชุมวีไอพี แสงไฟนีออนสีฟ้าส้มจากหน้าจอโฮโลแกรมสาด กระทบใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความริษยาของชายผู้เคยเหยียบย่ำคีย์ลงไปใต้ฝ่าเท้าเมื่อครั้งอดีต รอบกายของธนวินท์คือบรรดากิลด์มาสเตอร์ระดับท็อปเทนที่ถูกซื้อตัวมาด้วยเงินมหาศาล พวกเขากำลังมองมาที่คีย์ด้วยสายตาราวกับกำลังมองดูแมลงตัวหนึ่งที่รอวันถูกบี้ให้แบนติดพื้น แต่คีย์ไม่ได้ขยับเขยื้อน เขาเพียงแต่นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้ราคาแพง ใบหน้าคมคายเรียบเฉยราวน้ำแข็งสลัก มือข้างหนึ่งกุมมือเรียวบางของริน หญิงสาวผู้เป็นดั่งดวงใจของเขาเอาไว้แน่น ความอบอุ่นจากฝ่ามือของเธอคือเกราะป้องกันเดียวที่คีย์ต้องการ ในโลกที่เต็มไปด้วยความโลภและการหักหลัง รินคือนิยามเดียวของความจริงแท้ที่เขาพร้อมจะแลกทุกสิ่งเพื่อปกป้อง "เศษเงินงั้นหรือครับ..." คีย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนทำให้บรรยากาศในห้องประชุมอุณหภูมิลดฮวบลงทันที ดวงตาคมกริบกวาดมองหน้ากลุ่มคนผู้พองขนด้วยความมั่นใจ "สำหรับพวกคุณ มันอาจเป็นตัวเลขที่ต้องใช้เวลาทั้งชีวิตในการหามา แต่สำหรับผม... มันเป็นแค่ค่าใช้จ่ายจิปาถะในการสร้าง 'บ้าน' ให้คนที่ผมรักต่างหากล่ะครับ" เปรี้ยง! หน้าจอระบบหลักของเกมออนไลน์ระดับโลก *World of Concordia* สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงเมื่อเสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางดังขึ้น ข้อความสีทองอร่ามปรากฏขึ้นกลางอากาศ บ่งบอกถึงการทำธุรกรรมที่ไม่มีใครเคยจินตนาการมาก่อนในประวัติศาสตร์วงการเกม [ระบบประกาศระดับเซิร์ฟเวอร์: ผู้เล่น 'Key' ได้ทำการเบิกถอนเงินสดจากระบบเครือข่ายสากล!] [ยอดเงินปัจจุบัน: 10,000,000,000 เครดิต (สั่นสะเทือนระบบเศรษฐกิจในเกม 100%)] [เป้าหมายการใช้จ่าย: โครงการก่อสร้างมหานครลอยฟ้า 'Aethelgard' และกรรมสิทธิ์ที่ดินโซนพิเศษบนโลกจริง!] รินเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอมองหน้าชายหนุ่มข้างกายสลับกับหน้าจอโฮโลแกรมที่กำลังแสดงภาพร่างสถาปัตยกรรมปราสาทคริスタルยักษ์ ที่ผุดขึ้นกลางดินแดนต้องห้ามในเกมอย่างรวดเร็วยิ่งกว่าเวทมนตร์ "คีย์... นี่คุณ... คุณทุ่มทุนถึงขนาดนี้เลยเหรอคะ... เอ๊ย... ครับ?" รินเกือบเผลอหลุดคำพูดตามความคุ้นเคย แต่คีย์ก็ส่งยิ้มอ่อนโยนกลับมาให้ รอยยิ้มที่ละลายความหวาดกลัวในใจเธอจนหมดสิ้น "เพื่อเธอแล้ว ริน... ต่อให้ต้องซื้อทั้งโลกใบนี้มาวางไว้ใต้เท้า ผมก็ทำได้ครับ" คีย์กระซิบข้างใบหูของเธอ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรักลึกซึ้งที่ไม่อาจหาคำใดมาเปรียบเปรย ท่ามกลางความเงียบงันที่เข้าปกคลุมห้องประชุม ธนวินท์หน้าซีดเผือดจนแทบไร้สีเลือด เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มกรอบหน้า เขารู้ดีกว่าใครว่าอาณาเขตที่คีย์กำลังซื้อนั้นมีมูลค่ามหาศาลแค่ไหนในโลกจริง มันคือพื้นที่ยุทธศาสตร์ใจกลางมหานคร ที่ดินที่ต่อให้เป็นตระกูลใหญ่ระดับประเทศก็ยังต้องใช้เวลาเจรจานานเป็นปี แต่นี่... คีย์ใช้เวลาแค่เสี้ยววินาทีในการกดปุ่มยืนยันผ่านระบบเกม! "เป็นไปไม่ได้! นายมันก็แค่ไอ้ตัวประกอบเลเวลศูนย์ที่ถูกไล่ออกจากกิลด์ไปเมื่อเดือนก่อน! นายเอาเงินมาจากไหนมากมายขนาดนี้!" ธนวินท์ตบโต๊ะลุกขึ้นยืนตะโกนด้วยความคลุ้มคลั่ง สติหลุดกระเจิงเมื่อเห็นกราฟอำนาจในเกมของกิลด์ตนเองกำลังร่วงดิ่งลงเหวเพราะถูกแรงซื้อของคีย์กลบจนมิด คีย์ปรายตามองธนวินท์ราวกับมองเศษฝุ่นผง เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดปกเสื้อสูทราคาแพงให้อยู่ทรง ก่อนจะก้าวเท้าเข้าไปใกล้ประธานหนุ่มผู้กำลังสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวทีละก้าว "โลกของพวกคุณอาจขับเคลื่อนด้วยอำนาจและผลประโยชน์... แต่โลกของผม ขับเคลื่อนด้วยความรักที่ผมมีให้รินครับ" คีย์หยุดยืนตรงหน้าธนวินท์โน้มตัวลงกระซิบด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น "และตอนนี้... เงินสิบล้านล้านบาทของผม ได้กว้านซื้อหุ้นทั้งหมดของบริษัทคุณเรียบร้อยแล้ว นับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป... คุณไม่ใช่ประธานอีกต่อไปแล้วครับ คุณเป็นแค่ลูกจ้างที่กำลังจะตกงานต่างหากล่ะ" พริบตานั้น ประตูห้องประชุมก็เปิดผางออกอย่างไร้สัญญาณเตือน ร่างของทนายความส่วนตัวของคีย์ก้าวเข้ามาพร้อมกับแฟ้มเอกสารสีดำสนิท ในขณะเดียวกัน เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวนับสิบลำก็เริ่มคำรามก้องอยู่เหนืออาคารสำนักงานใหญ่ แรงลมจากการลงจอดพัดกระจกห้องประชุมสั่นกระหน่ำ สร้างความตื่นตระหนกให้กับทุกคนภายในห้อง คีย์ยื่นมือไปโอบเอวบางของรินเข้าหาตัวอย่างทะนุถนอม สายตาของเขามองตรงไปยังเบื้องล่างผ่านกระจกใส ณ ที่นั่น... แสงสว่างจากปราสาทในเกมได้สะท้อนขึ้นสู่ท้องฟ้าจริง กลายเป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่เชื่อมโยงโลกทั้งสองใบเข้าหากันเพื่อผู้หญิงคนนี้คนเดียว ธนวินท์ทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง ดวงตาเบิกโพลงด้วยความสิ้นหวังเมื่อตระหนักว่าตนเองได้สูญเสียทุกสิ่งไปหมดแล้ว ทว่า ในจังหวะนั้นเอง หน้าจอโฮโลแกรมส่วนตัวของคีย์ก็สว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนจากระบบลึกลับที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน— [ตรวจพบผู้เล่นระดับปริศนา 'เจ้าแห่งความมืด' ทำการเชื่อมต่อเข้าสู่พิกัดปราสาท 'Aethelgard' ที่ท่านสร้างขึ้น...] [คำเตือน: บุคคลที่ท่านกำลังปกป้อง... ไม่ใช่ 'มนุษย์' อย่างที่ท่านเข้าใจมาตลอด!] หัวใจของคีย์กระตุกวูบ รินที่ยืนอยู่ข้างกายชะงักค้างไปชั่วขณะ รอยยิ้มอ่อนหวานบนใบหน้าของเธอค่อยๆ เลือนหายไป แทนที่ด้วยแววตาสสีแดงฉานที่เปล่งประกายวับวับในความมืด พร้อมกับเสียงกระซิบเบาๆ ที่ดังขึ้นข้างหูของคีย์ในวินาทีที่ไฟทั่วตึกดับสนิท— "ขอบคุณสำหรับปราสาทนะ... ที่รัก... แต่ดูเหมือนเกมจริง ๆ มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นต่างหากล่ะคะ?" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "กิลด์มาสเตอร์เอส" มาโดยตลอดนะครับ!