รูดบัตรดำไม่จำกัดวงเงิน

“ของชิ้นนี้ราคาแค่ห้าแสนบาท ถ้าคุณไม่มีปัญญาจ่าย ก็อย่าพาผู้หญิงของคุณมาเดินให้เสียเวลาในร้านระดับโลกแบบนี้เลยครับ มันน่าสมเพช” เสียงดูแคลนของ ‘ธันวา’ ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในบูติกหรูใจกลางเมือง สายตาของเขากวาดมองชุดราตรีราคาแพงลิ่ว ก่อนจะเหลือบกลับมามอง ‘คีย์’ ด้วยแววตาเหยียดหยามอย่างไม่ปิดบัง ข้างกายธันวามี ‘มินตรา’ อดีตแฟนเก่าของคีย์ยืนควงแขนอยู่ เธอส่งยิ้มเยาะเย้ยที่มุมปาก ราวกับกำลังรอชมละครฉากตลกที่ตัวเอกเป็นอดีตคนรักที่เคยถูกเธอเขี่ยทิ้งเหมือนขยะ คีย์ยืนนิ่ง ใบหน้าเรียบเฉย ทว่าดวงตาของเขากลับเย็นเยียบดุจน้ำแข็งขั้วโลก ในมือของเขาไม่ได้ถืออะไรเลยนอกจากความว่างเปล่าที่ซ่อน ‘อำนาจ’ อันไร้ขีดจำกัดจากระบบไว้เบื้องหลัง แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือ ‘ริน’ หญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างกายเขา รินบีบมือเขาเบาๆ แววตาของเธอไม่มีความโกรธแค้น มีเพียงความเชื่อมั่นที่ส่งผ่านถึงเขาอย่างไม่สั่นคลอน “ผมไม่ได้บอกว่าไม่มีปัญญาจ่ายครับ” คีย์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงเรียบเรื่อยแต่ทรงพลังจนพนักงานขายที่กำลังจะเข้ามาไล่เขาต้องชะงักฝีเท้า “แต่ผมแค่กำลังตัดสินใจว่า... ระหว่างชุดนี้ กับการเหมาทั้งร้าน คุณคิดว่าอย่างไหนจะทำให้คุณ ‘สำลัก’ ความอับอายได้มากกว่ากันครับ?” “เหมาทั้งร้าน?” ธันวาปล่อยเสียงหัวเราะลั่นร้านจนลูกค้าคนอื่นหันมามอง “ไอ้กระจอก! รู้ตัวไหมว่ากำลังพูดอะไรอยู่? ชุดนี้ราคาห้าแสน ถ้าเหมาทั้งร้านมึงต้องใช้เงินกี่ล้าน? เลิกเพ้อเจ้อแล้วไสหัวไปซะ ก่อนที่ฉันจะให้พนักงานเรียก รปภ. มาลากคอออกไป!” มินตราหัวเราะเบาๆ ในลำคอ “คีย์... เลิกทำตัวเป็นพระเอกละครช่องย้อนยุคได้แล้วค่ะ อดีตก็คืออดีต คุณไม่มีวันก้าวข้ามฐานะ ‘ตัวประกอบ’ ในชีวิตฉันไปได้หรอก กลับไปทำงานพิเศษโง่ๆ ของคุณเถอะ อย่าเอาตัวมาเกลือกกลั้วในที่ที่สูงเกินเอื้อมเลย” คีย์ไม่โต้ตอบด้วยคำพูด เขาเพียงแค่ควัก ‘บัตรสีดำสนิท’ ที่ไร้ตัวเลขและลวดลายใดๆ ออกมาจากกระเป๋ากางเกง บัตรใบนั้นไม่ได้ดูหรูหราด้วยทองคำหรืออัญมณี แต่มันกลับเปล่งประกายเงาดำดุจหลุมดำที่ดูดกลืนทุกสายตาในร้านให้จ้องมองมาเป็นจุดเดียว มันคือบัตรเครดิตระดับ ‘Infinity Black’ ที่ระบบมอบให้เขาในฐานะเจ้าของโลกเกมออนไลน์—บัตรที่ไม่มีวงเงินจำกัด บัตรที่สามารถซื้อได้แม้กระทั่งความภาคภูมิใจที่พังทลายของคนตรงหน้า คีย์ยื่นบัตรใบนั้นให้พนักงานขายที่ยืนหน้าซีดตัวสั่นด้วยความประหม่า “รูดไปให้หมดครับ ทั้งร้าน... รวมถึงสต็อกในคลังด้วย ถ้าเงินไม่พอในบัตรนี้ ให้เรียกผู้จัดการสาขาใหญ่มาหาผมทันที” บรรยากาศในร้านเปลี่ยนจากความเย้ยหยันกลายเป็นความกดดันที่มองไม่เห็น พนักงานรับบัตรไปด้วยมือที่สั่นเทา เธอเสียบบัตรเข้าเครื่องรูด... เสียงติ๊ดสั้นๆ ดังขึ้นพร้อมกับตัวเลขหลักสิบล้านที่ปรากฏบนหน้าจอ แสงไฟสีเขียวสว่างวาบขึ้น บ่งบอกถึงการอนุมัติที่ผ่านฉลุยอย่างไร้ข้อกังขา ไม่มีการปฏิเสธ ไม่มีคำว่าวงเงินเต็ม ทุกอย่างราบรื่นดุจสายน้ำ ธันวาหน้าถอดสี รอยยิ้มเย่อหยิ่งบนใบหน้าแข็งค้าง มินตราเบิกตากว้างจนแทบถลนออกจากเบ้า เธอมองคีย์สลับกับบัตรใบนั้นราวกับเห็นภาพหลอนที่เหนือธรรมชาติ “เป็นไปไม่ได้...” ธันวาพึมพำ “คนอย่างแก... แกมันก็แค่ไอ้คนตกงาน! แกไปเอาเงินมาจากไหน!” คีย์ก้าวเข้าไปหาธันวาช้าๆ บรรยากาศรอบตัวเขาแผ่ซ่านด้วยกลิ่นอายของผู้คุมชะตาชีวิต เขาขยับเข้าใกล้จนลมหายใจปะทะกับใบหน้าที่กำลังสั่นระริกของอีกฝ่าย “ความมั่งคั่งที่แท้จริง ไม่ได้วัดกันที่ว่าคุณมีรถกี่คันหรือมีคนขับรถกี่คนหรอกครับธันวา... แต่มันวัดกันที่ว่า ‘อำนาจ’ ที่คุณถืออยู่ในมือนั้น สามารถเปลี่ยนโลกของคนที่คุณดูถูกให้กลายเป็นนรกได้ง่ายแค่ไหน” เขากดเสียงต่ำจนถึงขีดสุด “ในเมื่อคุณชอบดูถูกคนนัก งั้นก็เริ่มจากการก้มลงไปเก็บเศษเหรียญที่คุณทำหล่นไว้ในชีวิตตัวเองให้ดีเถอะครับ เพราะจากวินาทีนี้ไป... โลกใบนี้จะไม่มีที่ยืนให้คุณอีก” ในขณะที่ธันวากำลังจะอ้าปากโต้ตอบ เสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มชายชุดดำจำนวนหกคนก็เดินตรงเข้ามาในร้าน ทุกคนหยุดยืนโค้งคำนับให้คีย์พร้อมกันอย่างพร้อมเพรียง ท่ามกลางความตกตะลึงของคนทั้งห้าง เสียงเฮลิคอปเตอร์ที่ดังกระหึ่มอยู่เหนือหลังคาห้างสรรพสินค้าก็ส่งแรงสั่นสะเทือนผ่านกระจกหน้าต่างลงมา คีย์หันไปมองรินที่ยืนอยู่ข้างกาย เขายิ้มอย่างอ่อนโยนที่สุด ต่างจากใบหน้าที่เขาใช้ฟาดฟันศัตรูเมื่อครู่ “ไปกันเถอะครับริน... ร้านนี้มันเล็กเกินไปแล้วที่จะใส่ความสุขของผมได้” เขากำลังจะก้าวเดินออกไป ทว่าเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นในหัวกลับทำให้เขาต้องชะงักกึก—ภารกิจลับปรากฏขึ้นกลางอากาศเป็นหน้าต่างโฮโลแกรมที่มีเพียงเขาที่มองเห็น ‘พบพิกัดของศัตรูตัวจริงในเครือข่ายธุรกิจที่กำลังจ้องจะฮุบกิจการที่คุณเพิ่งซื้อ... หากคุณก้าวพ้นประตูนี้ไป สัญญาสัมปทานทั้งหมดจะตกเป็นของมันภายใน 30 วินาที’ คีย์เหลือบมองชายปริศนาในชุดสูทสีเทาที่ยืนพิงเสาอยู่มุมร้าน ชายคนนั้นยกนาฬิกาขึ้นดูพร้อมรอยยิ้มที่เผยให้เห็นเขี้ยว... รอยยิ้มที่ไม่ใช่มนุษย์ หวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินไปกับการฟาดฟันด้วยเงินตราและหัวใจที่มั่นคงในตอนถัดไปนะครับ กิลด์มาสเตอร์เอส