ซื้องานแข่งขันทั้งงาน

"กฎข้อที่สี่ของการประลองยุทธ์เวทมนตร์แห่งอาณาจักรเซเลสเทีย... ผู้เข้าแข่งขันห้ามใช้ไอเทมระดับตำนานที่อยู่นอกเหนือจากรายชื่อที่สมาคมอนุมัติ หากฝ่าฝืน จะถูกปรับแพ้และริบทรัพย์สินทั้งหมดในเกมทันที" เสียงประกาศจากกรรมการกลางสนามประลองดังก้องกังวานผ่านเวทมนตร์ขยายเสียง แรงสั่นสะเทือนของมันสะท้อนไปถึงหัวใจของผู้ชมหลายแสนคนที่นั่งแน่นขนัดอยู่บนอัฒจันทร์หินอ่อนสีขาว ทว่า สำหรับคีย์แล้ว เสียงนั้นเป็นเพียงเสียงรบกวนไร้สาระที่จงใจสร้างขึ้นเพื่อกดดันหญิงสาวที่เขารักที่สุดในโลก ดวงตาสีดำสนิทของคีย์หรี่ลงเล็กน้อย เขากำลังนั่งอยู่บนที่นั่งวีไอพีชั้นยอด มองลงไปยังลานประลองเบื้องล่าง ริน ภรรยาและหญิงสาวผู้ยืนหยัดเคียงข้างเขามาตั้งแต่สมัยที่พวกเขายังต้องกินขนมปังขึ้นราประทังชีวิต กำลังยืนอยู่กลางลานกว้าง ชุดเกราะนักเวทสีเงินของเธอมีรอยขีดข่วนและคราบเลือดจางๆ จากการต่อสู้อันยาวนานหลายรอบ ใบหน้าเรียวสวยนั้นซีดเซียวลงเล็กน้อย แต่แววตายังคงแน่วแน่และเด็ดเดี่ยวไม่เปลี่ยนแปลง บริเวณมุมหนึ่งของอัฒจันทร์ บารอนคาร์ล ผู้บริหารระดับสูงของกิลด์มังกรเพลิงกำลังเหยียดยิ้มเยาะด้วยความสะใจ รอยยิ้มของอีกฝ่ายเต็มไปด้วยความหยิ่งผยองและมั่นใจเกินร้อย เพราะเขาเป็นคนร่างกฎข้อที่สี่นี้ขึ้นมาเองกับมือ เพื่อตัดกำลังรินที่มีไอเทมสืบทอดตระกูลชิ้นหนึ่งที่จัดอยู่ในประเภท 'ระดับตำนาน' ออกจากการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ คาร์ลรู้ดีว่าหากสู้กันด้วยฝีมือและประสบการณ์ตรง รินไม่มีทางแพ้เด็กเส้นจากกิลด์ใหญ่ของมันอย่างแน่นอน มันจึงใช้เส้นสายและอำนาจเงินมหาศาลบีบให้คณะกรรมการเปลี่ยนกฎกะทันหันก่อนเริ่มการแข่งขันเพียงสิบนาที "น่าสมเพชเสียจริงนะท่านคีย์... อดีตผู้เล่นระดับศูนย์ที่ตอนนี้ทำตัวเป็นเกาะผู้หญิงกิน คิดหรือว่าการส่งเสียงเห่าหอนจากที่นั่งวีไอพีจะช่วยให้ภรรยาของท่านรอดพ้นจากความอับอายในวันนี้ได้?" เสียงเยาะเย้ยของรองหัวหน้ากิลด์มังกรเพลิงดังขึ้นจากที่นั่งแถวถัดไป พวกมันจงใจพูดให้คนรอบข้างได้ยินเพื่อสร้างความอับอาย คีย์ไม่ได้หันไปมองหน้าพวกมันด้วยซ้ำ เขายังคงทอดสายตาไปยังรินที่กำลังเงยหน้าขึ้นมองเขาบนอัฒจันทร์ ดวงตาคู่สวยคู่นั้นฉายแววความกังวลและความรู้สึกผิดระคนกัน รินส่งสัญญาณมือเบาๆ สื่อความหมายว่า *'ไม่เป็นไรค่ะคีย์ ฉันสู้ไหว'* แต่คีย์ส่ายหน้าช้าๆ รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นยามมองภรรยา แต่กลับเย็นชาและน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งยวดเมื่อเหลือบไปมองกลุ่มคนจากกิลด์มังกรเพลิง "ริน... เธอเหนื่อยมามากพอแล้วนะครับ" คีย์พึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะหยิบสมาร์ทโฟนหรูสีดำด้านขึ้นมา หน้าจอของมันสว่างวาบด้วยอินเทอร์เฟซระบบเกมระดับพระเจ้าที่เชื่อมต่อกับบัญชีธนาคารโลกแห่งความเป็นจริงและคลังไอเทมในเกมแบบเรียลไทม์ ระบบแจ้งเตือนสีทองอร่ามเด้งขึ้นตรงหน้าทันทีโดยมีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็น [ตรวจพบความพยายามในการแทรกแซงกฎการแข่งขันจากระบบภายนอก] [ท่านต้องการใช้สิทธิ์ 'ผู้ถือหุ้นใหญ่สูงสุด' ของบริษัทพัฒนาเกมเซเลสเทียออนไลน์หรือไม่?] [ยอดเงินคงเหลือในบัญชี: 10,000,000,000,000 เครดิต] คีย์กดนิ้วลงบนหน้าจออย่างไร้ความลังเล "ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อดูภรรยาของฉันถูกคนพวกนี้รังแกหรอกนะครับ" ทันใดนั้น เสียงเตือนภัยดังก้องไปทั่วสนามประลอง หน้าจอโฮโลแกรมขนาดยักษ์ที่ลอยอยู่กลางอากาศซึ่งเดิมทีแสดงรายชื่อผู้เข้าแข่งขันและกฎกติกา กลับกระพริบเป็นสีแดงฉาน ตัวอักษรสีทองขนาดมหึมาปรากฏขึ้นทับข้อความเดิมทั้งหมดจนผู้คนนับแสนต้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ *ประกาศจากระบบกลาง: เปลี่ยนแปลงกฎการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศฉุกเฉิน* *ข้อที่ 4 (แก้ไขใหม่): ผู้เข้าแข่งขันทุกท่านสามารถใช้ไอเทมระดับใดก็ได้ตามความประสงค์ และสมาคมขอแต่งตั้งให้ 'ริน' เป็นผู้ถือสิทธิ์ขาดในการกำหนดกติกาการประลองทั้งหมด ณ บัดนี้* ความเงียบงันเข้าปกคลุมสนามประลองชั่วขณะ ก่อนที่เสียงฮือฮาจะระเบิดขึ้นราวกับภูเขาไฟระเบิด บารอนคาร์ลที่นั่งยิ้มอยู่เมื่อครู่ถึงกับหน้าถอดสี มันลุกขึ้นยืนพรวดจนเก้าอี้ล้มคว่ำ ดวงเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก มือที่ถือแก้วไวน์สั่นเทจนของเหลวสีแดงหกเลอะเสื้อสูทราคาแพง "ะ...เป็นไปได้ยังไง! ระบบเกมถูกแก้ไขได้อย่างไรโดยไม่มีการแจ้งเตือนล่วงหน้า! ใครเป็นคนทำเรื่องนี้!" คาร์ลตะโกนลั่นด้วยความสติหลุด ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวและหวาดกลัว รินที่ยืนอยู่กลางลานประลองกะพริบตาปริบๆ ด้วยความงุนงง เธอมองดูแสงสีทองที่พวยพุ่งขึ้นมาจากพื้นสนามรอบตัวเธอ พลังเวทมนตร์มหาศาลที่ถูกระงับไว้ด้วยกฎข้อก่อนหน้า กลับหลั่งไหลเข้าสู่ร่างของเธอจนชุดเกราะสีเงินเปล่งประกายเจิดจ้า ราวกับเทพีแห่งสงครามที่เพิ่งตื่นจากการหลับใหล เธอหันสายตาขึ้นมามองชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์ แววตาเต็มไปด้วยความเข้าใจและความรักที่เอ่อล้น คีย์ส่งยิ้มอ่อนโยนให้เธอผ่านระยะทางนับร้อยเมตร เป็นรอยยิ้มที่บอกเป็นนัยว่า *'ทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมของผมแล้วครับที่รัก'* กรรมการกลางสนามประลองหน้าซีดเผือด เหงื่อกาฬไหลท่วมตัวเมื่อได้รับข้อความแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางที่ส่งตรงมายังสิทธิ์การควบคุมของเขาโดยตรง เสียงสั่นเครือประกาศผ่านไมโครโฟน "ผ...ผู้เข้าแข่งขัน 'ริน' ได้รับสิทธิ์ขาด... สามารถสั่งยุติการประลอง หรือปรับแพ้ฝ่ายตรงข้ามได้ทันทีตามประสงค์ครับ!" คาร์ลแทบจะเป็นบ้า มันหันขวับมามองทางที่นั่งวีไอพีของคีย์ทันที ด้วยสัญชาตญาณของการเป็นนักธุรกิจหน้าเลือด มันรู้ทันทีว่าเบื้องหลังความเปลี่ยนแปลงระดับพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินนี้มาจากใคร ชายหนุ่มที่มันเคยเหยียบย่ำและดูถูกว่าเป็นแค่ขยะไร้ค่าเมื่อหลายเดือนก่อน บัดนี้กลับกุมอำนาจที่สามารถชี้เป็นชี้ตายเซิร์ฟเวอร์เกมทั้งเกมได้ด้วยการกดปลายนิ้วเพียงครั้งเดียว คีย์ลุกขึ้นยืนช้าๆ เขาสDแจ็คสูทสีดำสนิทให้เข้าที่อย่างใจเย็น ปัดฝุ่นละอองที่ไม่มีอยู่จริงบนปกเสื้อ ก่อนจะก้าวเดินลงจากอัฒจันทร์ทีละ เสียงฝีเท้าของเขากระทบกับขั้นบันไดหิน ดังชัดเจนท่ามกลางความเงียบงันของฝูงชนนับแสนที่ต่างหลีกทางให้ด้วยความเกรงกลัวและสงสัยในตัวตนที่แท้จริงของเขา เมื่อเดินมาถึงขอบสนามประลอง คีย์หยุดยืนอยู่ตรงหน้าบาคารอนคาร์ลที่กำลังยืนตัวสั่นเทาด้วยความแค้นแต่ไม่กล้าแม้แต่จะสบตา "คุณคาร์ล... กฎที่คุณร่างขึ้นเมื่อครู่ ดูเหมือนจะมีข้อบกพร่องเยอะเกินไปนะครับ" คีย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพนุ่มนวล รอยยิ้มบนใบหน้าช่างดูใจดีเสียจนน่าขนลุก "ในฐานะที่ผมเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัทที่ดูแลเกมนี้ ผมเลยถือวิสาสะ... ซื้องานแข่งขันนี้ทั้งงาน เพื่อความยุติธรรมของภรรยาผมเองครับ" คาร์ลอ้าปากค้าง สมองหยุดทำงานไปชั่วขณะเมื่อได้ยินคำว่า 'ซื้องานแข่งขันทั้งงาน' มันไม่ใช่แค่การติดสินบนกรรมการ แต่นี่คือการซื้อกิจการเจ้าของเกมทั้งบริษัทเพื่อเปลี่ยนกฎให้คนรักชนะ! ก่อนที่คาร์ลจะได้กล่าวคำใดแก้ตัว รินที่ยืนอยู่กลางสนามก็ยกมือขึ้นชี้มาทางกลุ่มของบารอนคาร์ลด้วยแววตาเด็ดเดี่ยว ท่ามกลางออร่าเวทมนตร์สีทองอร่ามที่แผ่ขยายออกไปครอบคลุมทั่วทั้งสนาม "ถ้าเช่นนั้น... ในฐานะผู้มีสิทธิ์ขาด ฉันขอปรับกิลด์มังกรเพลิงแพ้ฟาล์ว และริบทรัพย์สินทั้งหมดของพวกมันเข้าคลังส่วน2ตัวของสามีฉัน ณ บัดนี้ค่ะ!" เสียงหวานใสแต่ทรงพลังก้องกังวลไปทั่วอาณาจักร ระบบแจ้งเตือนสีแดงเข้มสว่างวาบขึ้นพร้อมกันบนหน้าจอของทุกคนในเซิร์ฟเวอร์ ทรัพย์สินและกิจการทั้งหมดของกิลด์มังกรเพลิงถูกโอนย้ายเข้าสู่บัญชีของคีย์ในเสี้ยววินาที คีย์หันไปมองหน้าคาร์ลที่ทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นด้วยความหมดสภาพ ก่อนจะยื่นนามบัตรสีดำทองที่มีตราสัญลักษณ์โลโก้กิลด์มาสเตอร์ไปตรงหน้าอีกฝ่ายอย่างสุภาพ "หวังว่าต่อจากนี้... คุณจะเรียนรู้วิธีการเคารพคนที่คุณไม่มีปัญญาแม้แต่จะเอื้อมถึงนะครับ" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "กิลด์มาสเตอร์เอส" มาโดยตลอดนะครับ!