เมื่อความจนกลายเป็นอดีต

"จำกัดวงเงิน? คำนี้ไม่มีอยู่ในพจนานุกรมของผมหรอกครับ พนักงานสาวสวย" เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของบูติกแฟชั่นระดับเวิลด์คลาสภายในเกมออนไลน์ *The New Eden* แสงไฟระยิบระยับจากโคมคริستالสวารอฟสกี้สะท้อนลงบนเรือนร่างที่เปลี่ยนไปราวกับคนละคน คีย์ในตอนนี้ไม่ได้มีคราบของเด็กหนุ่มผู้ยากไร้ เลเวลศูนย์ ไร้ค่าที่เคยถูกเหยียบย่ำอีกต่อไปแล้ว เงาสะท้อนในกระจกบานใหญ่เผยให้เห็นชายหนุ่มรูปงามในชุดสูทสั่งตัดพิเศษจากมิลาน เข้ารูปรับกับไหล่กว้างและสัดส่วนสมบูรณ์แบบ เส้นผมสีดำสนิทถูกเซ็ตอย่างประณีตเผยให้เห็นดวงตาคมปลาบที่ฉายแววเยือกเย็นและทรงอำนาจ ริน ซึ่งยืนมองอยู่ไม่ไกลถึงกับก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวด้วยความตะลึง ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างริมฝีปากเผยอน้อยๆ หัวใจของเธอเต้นระรัวจนแทบหลุดออกมาจากอก ภาพของชายหนุ่มที่เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเธอในห้องเช่าแคบๆ สวมเสื้อผ้าเก่าๆ ขาดรุ่งริ่ง ได้มลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงสุภาพบุรุษผู้สง่างามราวกับเจ้าชายจากตระกูลขุนนางชั้นสูง "คีย์... คุณ... นี่คุณจริงๆ ใช่ไหมคะ... เอ๊ย... ครับ?" รินเผลออุทานออกมาด้วยความตกใจจนเกือบหลุดสำเนียงเดิม เธอยกมือขึ้นปิดปากตัวเอง ใบหน้าเนียนใสขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความเขินอายและประหลาดใจระคนกัน คีย์หันกลับมาส่งยิ้มอบอุ่นให้หญิงสาว รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความรักและความอ่อนโยนซึ่งมีไว้ให้เธอเพียงคนเดียวเท่านั้น เขาก้าวเข้าไปใกล้รินอย่างนุ่มนวล ก่อนจะเอื้อมมือไปจัดปรกผมที่คลอเคลียอยู่ข้างแก้มของเธออย่างเบามือ "ผมเองครับริน คนเดิมของคุณ... เพียงแต่ว่า ต่อจากนี้ไป จะไม่มีใครหน้าไหนกล้ามาดูถูกพวกเราอีกแล้วนะครับ" เสียงกระซิบแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยความหนักแน่นและมั่นคง ทำให้ขอบตาของรินร้อนผ่าวขึ้นมาทันที ความทรงจำในวันที่พวกเขากล้ำกลืนฝืนทนกับสายตาดูถูกเหยียดหยามของผู้คนไหลย้อนกลับมา แต่ในวินาทีนี้ ความเจ็บปวดเหล่านั้นกลับถูกชะล้างด้วยความอบอุ่นจากฝ่ามือของชายตรงหน้า ทางด้านพนักงานต้อนรับสาวและผู้จัดการร้านที่ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ถึงกับหน้าซีดเผือก เหงื่อกาฬไหลซึมเต็มแผ่นหลัง เมื่อครู่พวกเธอเพิ่งจะไล่ตะردคีย์ออกจากร้านด้วยสายตาดูถูกและคำพูดเหยียดหยาม โดยคิดว่าเขาเป็นเพียงตัวประกอบเลเวลศูนย์ที่เข้ามาเดินเล่นแก้เบื่อ แต่ทว่า... บัตรเครดิตสีดำสนิทขอบทองคำแท้ที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์หินอ่อน นั่นคือ 'The Black Infinite Card' บัตรระดับตำนานที่มีผู้ถือครองทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ไม่ถึงห้าคน! "ทะ... ท่านลูกค้าครับ" ผู้จัดการร้านกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขาก้มหัวลงต่ำจนแทบจะขนานกับพื้น ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว ระบบเกมนี้สมจริงจนความรู้สึกหวาดกลัวต่ออำนาจเงินตรานั้นสะท้อนมายังจิตใจจริงๆ "ทางเรา... ทางเราต้องขออภัยในความไร้มารยาทเมื่อครู่ด้วยครับ! โปรดเมตตาอภัยให้คนตาบอดอย่างพวกเราด้วยเถอะครับ!" คีย์เหลือบสายตาคมกริบมองผู้จัดการร้านเพียงนิดเดียว บรรยากาศรอบตัวกดดันจนอุณหภูมิลดฮวบลงทันที เขายังคงรักษารอยยิ้มสุภาพไว้บนใบหน้า แต่นัยน์ตากลับไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ "ความผิดพลาดมีราคาที่ต้องจ่ายเสมอนะครับผู้จัดการ" คีย์กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย "และผมก็เป็นคนใจกว้างพอที่จะเหมาสินค้าคอลเลกชันใหม่ทั้งหมดในร้านนี้ เพื่อเป็นการอุดหนุนกิจการของพวกคุณ... หวังว่าคุณคงไม่ปฏิเสธความหวังดีของผมหรอกนะครับ?" "มะ... ไม่กล้าครับ! ไม่กล้าเลยครับ!" ผู้จัดการละล่ำละลักตอบ ใบซีดเซียวไร้สีเลือด ในขณะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียด เสียงแจ้งเตือนจากระบบเกมก็ดังขึ้นในหัวของคีย์ [ติ๊ง! ยืนยันการทำธุรกรรมจำนวน 50,000,000,000 เครดิต เรียบร้อยแล้ว] [ยอดเงินคงเหลือในบัญชีของคุณ: ∞] [ปลดล็อกฉายาพิเศษ: "มหาเศรษฐีไร้พ่าย" ความน่าเกรงขาม +500, สถานะความมั่งคั่งระดับสูงสุดถูกเปิดเผยทั่วเซิร์ฟเวอร์] ทันใดนั้น หน้าจออินเทอร์เฟซสีทองอร่ามก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับเสียงประกาศก้องกังวานไปทั่วทั้งทวีปหลักของเกม *The New Eden* ชื่อของ "คีย์" พุ่งทะยานขึ้นสู่อันดับหนึ่งของกระดานจัดอันดับความมั่งคั่งในชั่วพริบตา สร้างความตื่นตะลึงให้แก่ผู้เล่นนับล้านคนทั่วโลกออนไลน์ รินมองภาพตรงหน้าด้วยความทึ่ง เธอรู้ว่าคีย์เปลี่ยนไป แต่ไม่คิดเลยว่าเขาจะก้าวขึ้นมาอยู่จุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารในโลกนี้ได้รวดเร็วเพียงนี้ เธอยื่นมือไปจับชายเสื้อสูทของเขาไว้แน่น ราวกับกลัวว่าความฝันนี้จะสลายหายไป "ไปกันเถอะครับริน" คีย์หันมาโอบไหล่บางของหญิงสาวด้วยความทะนุถนอม "เรายังมีสถานที่อีกหลายแห่งที่ต้องไปเยือน และมีบัญชีที่ต้องสะสางกับพวกสุนัขรับใช้ของตระกูลใหญ่พวกนั้นอีกมากนะครับ" ทั้งคู่ก้าวเดินออกจากบูติกหรูท่ามกลางความโค้งคำนับด้วยความหวาดกลัวของพนักงานทุกคน รถลีมูซีนหรูหราไร้คนขับมารอรับพวกเขาอยู่บริเวณทางออก ทว่าในจังหวะที่คีย์กำลังจะก้าวขึ้นรถ ประตูลิฟต์แก้วฝั่งตรงข้ามก็เปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของร่างคุ้นตา ชายหนุ่มในชุดเกราะทองคำประดับเพชรพลอยระยิบระยับ ใบหน้าหล่อเหลาแต่เต็มไปด้วยความหยิ่งผยอง "มาร์ค" นายน้อยแห่งกิลด์อัสนีบาต ผู้เคยแย่งชิงทุกอย่างไปจากคีย์ในอดีต ก้าวออกมาพร้อมกับกลุ่มผู้ติดตามระดับสูง เขากำลังจะเดินเข้ามาเยาะเย้ยคีย์ตามนิสัยเดิม แต่เมื่อสายตาของมาร์คปะทะเข้ากับร่างของคีย์และรินที่ยืนอยู่ข้างรถหรู รอยยิ้มเยาะบนใบหน้าของเขาก็แข็งค้างทันที ดวงตาของมาร์คเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อสายตา เมื่อเห็นชุดสูทราคาแพงระยับและกลิ่นอายอำนาจที่แผ่ออกมาจากตัวของ "ไอ้ขยะเลเวลศูนย์" ที่เขาเคยเหยียบย่ำ "แก... แกเป็นใครวะ? ทำไมถึง..." มาร์คอ้าปากค้าง สมองประมวลผลไม่ทันกับภาพที่เห็นตรงหน้า คีย์ค่อยๆ หันกลับมาเผชิญหน้ากับอดีตศัตรูคู่แค้น รอยยิ้มสุภาพแต่เย็นชาปรากฏขึ้นที่มุมปาก ดวงตาคู่นั้นมองมาร์คราวกับมองมดปลวกตัวหนึ่ง "ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับคุณมาร์ค... หวังว่าคุณคงยังสบายดีนะ" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "กิลด์มาสเตอร์เอส" มาโดยตลอดนะครับ!