งานเลี้ยงไฮโซที่กลายเป็นสนามรบ

"ผู้หญิงชั้นต่ำอย่างเธอ คิดจริงๆ หรือว่าการเกาะติดไอ้สวะที่ถังแตกไร้ค่าคนนั้น จะทำให้เธอมีที่ยืนในสังคมชั้นสูงได้?" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังระคนเสียงดนตรีคลาสสิกในห้องโถงจัดเลี้ยงหรูหราใจกลางมหานคร แชนเดอเลียร์คริสตัลระยิบระยับสะท้อนภาพของกลุ่มไฮโซและผู้มีอิทธิพลในวงการเกมออนไลน์และธุรกิจพันล้าน สายตานับร้อยคู่ต่างจ้องมองมาที่จุดเดียวกันด้วยความสมเพชเวทนา รินยืนตัวตรงท่ามกลางวงล้อมของผู้ดีจอมปลอมเหล่านั้น ใบหน้าหวานงดงามยังคงฉายแววเรียบเฉย ทว่าดวงตากลมโตคู่นั้นกลับประกายความเด็ดเดี่ยวอย่างไม่เกรงกลัว แม้ชุดราตรีสีดำเรียบง่ายที่เธอสวมใส่จะดูด้อยราคาไปถนัดตาเมื่อเทียบกับเครื่องเพชรราคาแปดหลักของบรรดาคุณหญิงและคุณนายที่รายล้อม แต่ความสง่างามที่ออกมาจากจิต "ความสุขของฉัน... ฉันเป็นคนเลือกเองค่ะ" รินเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบ ทว่าก้องกังวานและบาดลึกถึงขั้วหัวใจของผู้ฟัง "ปากดีนักนะ! แกก็แค่หมากตัวหนึ่งที่รอวันถูกทิ้งเหมือนไอ้คีย์นั่นแหละ!" คุณหญิงมณีรัตน์ เจ้าแม่วงการเครื่องประดับเอ่ยเสียงกร้าว ใบหน้าที่ผ่านการศัลยกรรมมาอย่างดีบิดเบี้ยวด้วยความริษยา "งานเลี้ยงการกุศลในค่ำคืนนี้ เขาคัดเฉพาะระดับท็อปเท็นของกิลด์มหาอำนาจและมหาเศรษฐีระดับโลกเท่านั้น คนจนๆ อย่างพวกเธอเอาหน้ามาจากไหนถึงกล้าเสนอหน้าเข้ามาเหยียบโรงแรมระดับเจ็ดดาวแห่งนี้!" เสียงซุบซิบนินทาดังระงม บรรดาแขกเหรื่อต่างพากันอมยิ้มและรอคอยดูความพินาศของหญิงสาวผู้ไร้ที่พึ่ง รินเม้มริมฝีปากแน่นเล็กน้อย ความกดดันมหาศาลแผ่ซ่านไปทั่วบรรยากาศ หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความเป็นห่วงชายหนุ่มผู้เป็นดั่งลมหายใจที่กำลังเดินทางมา ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงคำรามกึกก้องเสียดแท่นบรรยากาศจากท้องน้ายามค่ำคืนก็ดังผ่าทะลุผนังกระจกใสบานยักษ์เข้ามา แรงลมมหาศาลพัดกระโชกจนผ้าม่านราคาแพงปลิวไสว แชนเดอเลียร์คริสตัลแกว่งไกวอย่างรุนแรง *ตู้มมม!* ไม่ใช่เสียงอสุนีย์บาต แต่เป็นเสียงพัดลมขนาดมหึมาของอากาศยานส่วนตัวที่กำลังกดอากาศลงสู่ลานจอดดาดฟ้าและระเบียงกว้างของโรงแรม แรงลมนั้นรุนแรงเสียจนเหล่าเซเลบผู้ดีตีนแดงถึงกับต้องยกมือขึ้นปัดป้องเส้นผมและชุดหรูด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าของทุกคนเปลี่ยนเป็นสีซีดเผือดด้วยความตกใจ เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวสีดำด้านรุ่นท็อปสุดหรูหรา ลวดลายสลักตราสัญลักษณ์กิลด์มหาอำนาจที่ประดับด้วยเพชรแท้ส่องประกายระยิบระยับ ค่อยๆ ลดระดับลงจอดสนิทอย่างสง่างามบนลานระเบียงกระจกเบื้องหน้าห้องโถง ท่ามกลางความตกตะลึงของแขกเหรื่อหลายร้อยชีวิตที่อ้าปากค้างจนแทบกลืนกินแมลงวันได้ ประตูกระจกห้องโถงถูกเปิดออกโดยบอดี้การ์ดในชุดสูทสากลระดับพรีเมียมสี่นาย กลิ่นอายของอำนาจ ความมั่งคั่ง และความเย่อหยิ่งที่ถูกขัดเกลามาอย่างดีแผ่ซ่านเข้ามาในทันที ร่างสูงโปรดปรานของชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดพิเศษเข้ารูปสีเทาเข้มก้าวเท้าลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ รองเท้าหนังแท้ขัดเงาวับย่างกรายเข้ามาบนพื้นพรมราคาแพงอย่างมั่นคง ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยซูบผอมและเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งความพ่ายแพ้ บัดนี้กลับคมคาย เย็นชา และเปี่ยมด้วยรัศมีของราชาผู้กุมชะตากรรมของโลก ดวงตาคมกริบกวาดตามองไปทั่วห้องโถง ก่อนจะมาหยุดนิ่งที่ร่างระหงของริน รอยยิ้มอบอุ่นและอ่อนโยนเพียงหนึ่งเดียวปรากฏขึ้นบนมุมปากของเขา ทำลายความเย็นชาทั้งหมดในพริบตา "รอนานไหมครับ... คนดีของผม" เสียงทุ้มนุ่มที่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัดของห้องโถง ทำให้ทุกคนถึงกับลมหายใจสะดุด คีย์ก้าวผ่านหน้าบรรดาเศรษฐีและผู้มีอิทธิพลที่ต่างพากันถอยร่นหลีกทางให้อย่างไม่รู้ตัว ราวกับพวกเขากำลังเผชิญหน้ากับพญามัจจุราชที่พร้อมจะซื้อชีวิตพวกเขาได้ด้วยการขยับปลายนิ้วเดียว คุณหญิงมณีรัตน์หน้าซีดเผือดริมฝีปากสั่นระริก เมื่อจำใบหน้านั้นได้แม่นยำ "ทะ... ทำไมแกถึง... ไอ้คีย์! แกเอาเงินที่ไหนมาเช่าเฮลิคอปเตอร์ลำนี้! หนี้สินล้นพ้นตัวแบบแก ไม่มีทางที่จะ..." คีย์ไม่ได้แม้แต่จะชายตามองหญิงสูงวัยผู้เย่อหยิ่งคนนั้น เขาเดินตรงเข้าไปหาริน ประคองมือเรียวบางขึ้นมาจุมพิตเบาๆ อย่างทะนุถนอม ราวกับเธคือสิ่งล้ำค่าที่สุดในจักรวาลนี้ ก่อนจะหันกลับมาสบตากับทุกคนในห้องด้วยแววตานิ่งสนิทที่แฝงไปด้วยความน่าสะพรึงกลัว ระบบเกมออนไลน์และยอดเงินในบัญชีมหาศาลที่หลั่งไหลเข้ามาวันละหมื่นล้าน ไม่ได้มีไว้เพื่อให้เขาใช้ชีวิตอย่างสุขสบายเพียงอย่างเดียว แต่มันมีไว้เพื่อเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของพวกสุนัขรับใช้ที่เคยเหยียบย่ามเขาและรินในอดีตให้จมดินต่างหาก "เช่าเหรอครับ?" คีย์แค่นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลังดังก้องไปทั่วห้อง "ขอโทษด้วยนะ... พอดีผมไม่ได้เช่าหรอกครับ เพราะผมเพิ่งซื้อบริษัทเจ้าของโรงแรมแห่งนี้ รวมทั้งตึกทั้งหมดในเครือ... ไว้เป็นของขวัญวันเกิดให้ภรรยาผมเรียบร้อยแล้วล่ะครับ" สิ้นคำพูดนั้น หน้าจอโฮโลแกรมสีดำสนิทขนาดยักษ์ที่เชื่อมต่อกับระบบการเงินระดับโลกก็ปรากฏขึ้นกลางห้องโถง พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนยอดเงินคงเหลือที่ถูกฉายให้ทุกคนเห็นชัดเจนเต็มสองตา... ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "กิลด์มาสเตอร์เอส" มาโดยตลอดนะครับ!