การเปิดตัวกิลด์ในตำนาน

"เอกสารการจดทะเบียนกิลด์ระดับ SS... โอนกรรมสิทธิ์สิทธิ์ดินแดนลอยฟ้า 'สกายเดรีย' ทั้งหมด เข้าสู่บัญชีของ 'เอเลียส' เรียบร้อยแล้วครับท่านประธาน" เสียงประกาศจากระบบกลางของเกม 'คลาวด์' ดังสะท้อนก้องไปทั่วหอประชุมใหญ่แห่งสมาคมนักผจญภัย น้ำเสียงของระบบที่เคยราบเรียบ กลับสั่นเครือด้วยความหวาดกลัวเมื่อเอ่ยถึงชื่อของชายหนุ่มผู้ยืนอยู่เบื้องหน้า ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องโถงกว้างที่จุคนได้นับหมื่น บรรดาหัวหน้ากิลด์ชั้นนำและเหล่าขุนนางผู้มั่งคั่งต่างเบิกตากว้างจนแทบถล่นออกจากเบ้า พวกเขาจ้องมองหน้าจอโฮโลแกรมสีทองอร่ามที่แสดงตัวเลขทรัพย์สินและสิทธิ์ขาดระดับพระเจ้า ซึ่งถูกกวาดซื้อด้วยคำสั่งเดียวอย่างไร้ความปรานี ไคเซอร์ หัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่ง 'ดรากอนบลัด' ผู้เคยผูกขาดอำนาจในเซิร์ฟเวอร์มานานนับปี หน้าซีดเผือกริมฝีปากสั่นระริก มือที่เคยถือคทาเวทมนตร์ราคาแพงร่วงหล่นกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น เขามองชายหนุ่มในชุดคลุมสีดำสนิทผู้ยืนไขว่ห้างอยู่บนบัลลังก์ด้วยความไม่อยากเชื่อสายตา "เป็นไปไม่ได้..." ไคเซอร์เค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธแค้นและตื่นตระหนก "แกเป็นใครกันแน่! กิลด์สกายเดรียและสิทธิ์การครอบครองสมรภูมิคลาวด์ เป็นของกิลด์ข้า! ฉันใช้เงินไปนับร้อยล้านเพื่อมัน แกเอาเงินมาจากไหน มากวาดซื้อทุกอย่างไปภายในสามวินาที!" เอเลียส ชายหนุ่มผู้มีเรือนผมสีดำสนิทและนัยน์ตาสีเทาเย็นชา ไม่ได้แม้แต่จะชายตามองผู้ท้าทาย เขายกถ้วยชาขึ้นจิบช้าๆ ราวกับเสียงเห่าหอนของสุนัขข้างถนนไม่มีค่าพอให้ใส่ใจ ความนิ่งเฉยและบรรยากาศกดดันรอบตัวเขานั้นทรงพลังเสียจนแม้แต่ยอดฝีมือระดับสูงยังไม่กล้าหายใจแรง เซเลสเทีย อดีตแม่ทัพหญิงแห่งตระกูลขุนนางผู้สูงศักดิ์ ก้าวออกมาข้างกายเขา เธอสวมชุดเกราะสีเงินประดับตราสัญลักษณ์ตระกูลอันน่าเกรงขาม สายตาที่เธอมองไคเซอร์เต็มไปด้วยความเหยียดหยามและสมเพช "เงินเหรอ ไคเซอร์..." เซเลสเทียเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวาน เย็นเยียบจนบาดลึกถึงขั้วหัวใจ "สิ่งที่พวกแกใช้มันสะสมมาด้วยความโลภและบั๊กเกม... สำหรับท่านเอเลียสแล้ว มันก็เป็นแค่เศษกระดาษที่เขาใช้ซื้อของเล่นแก้เบื่อเท่านั้น การที่แกกล้าขึ้นเสียงต่อหน้าผู้สร้างกฎเกณฑ์ที่แท้จริง นับว่าแกยังรักชีวิตสั้นเกินไปนะ" "คำพูดพล่อยๆ! ต่อให้แกจะมีเงินซื้อระบบ แต่กิลด์ของพวกเรามีผู้เล่นระดับท็อปนับแสนคน! ถ้าพวกเราเปิดฉากสงครามกิลด์ กิลด์กระหự่มไร้นามของแกจะถูกบดขยี้จนไม่เหลือซาก!" ไคเซอร์คำรามลั่น สติหลุดกระเจิงเมื่อเห็นอำนาจที่ตนสั่งสมมาถูกพรากไปในพริบตา เขาส่งสัญญาณมือให้เหล่ามือสังหารระดับท็อปนับร้อยคนที่ซ่อนตัวอยู่รอบหอประชุมเตรียมลงมือ แต่เอเลียสเพียงแค่ปรายตามองเล็กน้อย นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนที่วางแขนของบัลลังก์เบาๆ สองครั้ง *เปรี๊ยะ... ตูม!* คลื่นพลังเวทสีดำสนิทระเบิดออกรัศมีสบรอบทิศทางอย่างไร้ซุ่มเสียง พื้นหินอ่อนอัปเกรดความทนทานสูงสุดแตกละเอียดเป็นผุยผง แรงกดดันระดับมหาศาลกดทับร่างของมือสังหารทั้งร้อยชีวิตให้ทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้น เลือดสดๆทะลักออกจากปากของพวกมันทันทีโดยที่ยังไม่ทันได้ชักอาวุธด้วยซ้ำ นี่ไม่ใช่การต่อสู้... แต่นี่คือการพิพากษา "เสียงดังน่ารำคาญ" เอเลียสเอ่ยขึ้นเป็นประโยคแรก น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่นิ่งสนิทราวกับน้ำแข็งขั้วโลก "ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อเจรจาต่อรองกับสุนัขที่ตกรอบ... ฉันมาเพื่อประกาศการเริ่มต้นใหม่ต่างหาก" เขายื่นมือขวาออกไปเบื้องหน้า หน้าต่างระบบสีแดงฉานขนาดมหားศาลปรากฏขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับตราสัญลักษณ์กิลด์ใหม่ล่าสุดที่ถูกสลักลงบนฐานข้อมูลหลักของเกม 'คลาวด์' อย่างถาวร ชื่อของกิลด์ที่ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะจินตนาการถึง ถูกประกาศก้องให้ผู้เล่นนับสิบล้านคนทั่วโลกได้รับรู้พร้อมกัน **[ประกาศจากระบบ: กิลด์ระดับตำนาน 'Eternity Vanguard' ได้รับการสถาปนาอย่างเป็นทางการ โดยมี 'เอเลียส' เป็นมาสเตอร์กิลด์ และ 'เซเลสเทีย' เป็นรองมาสเตอร์กิลด์ สิทธิ์การควบคุมเซิร์ฟเวอร์ทั้งหมดถูกถ่ายโอนสมบูรณ์]** ทั่วทั้งทวีปเสมือนจริงตกอยู่ในความโกลาหล ข่าวการล่มสลายของกิลด์อันดับหนึ่งและกำเนิดของกิลด์ใหม่ที่ทรงอำนาจที่สุดในประวัติศาสตร์สั่นสะเทือนทุกเซิร์ฟเวอร์ บรรดาหัวหน้ากิลด์ทั่วโลกต่างรีบคุกเข่าลงเบื้องหน้าจอภาพเพื่อแสดงความภักดีทันที ไม่มีใครกล้าขัดขวาง ไม่มีใครกล้าท้าทาย ไคเซอร์ทรุดฮวบลงกับพื้น ใบหน้าซีดเผือกไร้สีเลือด ดวงตาเบิกโพรงด้วยความสิ้นหวังอย่างถึงที่สุด เมื่อตระหนักได้ว่า ตัวเองเป็นเพียงมดปลวกตัวหนึ่งที่บังอาจไปท้าทายเทพเจ้าแห่งความตาย ทว่า ท่ามกลางความเงียบงันและความหวาดกลัวที่แผ่ซ่านไปทั่ว ท้องฟ้าเหนือหอประชุมหลักกลับมืดครึ้มลงฉับพลัน เมฆสีดำทมิฬม้วนตัวเข้าหากันเป็นเกลียวพายุ พร้อมกับเสียงคำรามกึกก้องที่สั่นสะเทือนไปถึงจิตวิญญาณของผู้เล่นทุกคน ประตูกลางหอประชุมเปิดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นเงาร่างของบุคคลลึกลับในชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์ เดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบที่ทำให้เอเลียสต้องหรี่ตาลงเล็กน้อย "ยินดีด้วยนะ เอเลียส... แต่ดูเหมือนว่า นายจะลืมจ่าย 'ภาษี' ให้กับเจ้าของที่ตัวจริงอย่างฉันไปซะสนิทเลยนะ" ขอขอบพระคุณผู้อ่านทุกท่านที่ติดตามและร่วมเป็นสักขีพยานในความยิ่งใหญ่นี้ และพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ