เซเลสเทียกับศรัทธาที่แปรเปลี่ยน

เสียงปลายสายตัดไปพร้อมกับสัญญาณรบกวนซ่าๆ ที่ค่อยๆ เงียบหาย ความเงียบงันภายในห้องบัญชาการรบระดับสูงของมหานครลอยฟ้า คลาวด์ซีตี กลับกดดันยิ่งกว่าเสียงคำรามของมังกรอัคคี หน้าจอโฮโลแกรมขนาดมหึมาที่เคยฉายภาพสมาชิกสภาสูงแห่งกิลด์ "ดรากอนบลัด" กำลังกระพริบเตือนด้วยแสงสีแดงฉาน บ่งบอกถึงการขาดการเชื่อมต่ออย่างถาวร เอเลียสวางปลายนิ้วลงบนโต๊ะกระจกคริสตัลอย่างแผ่วเบา ดวงตาคู่คมกริบภายใต้เงาหมวกคลุมสีดำสนิทไม่ได้สะท้อนความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย มีเพียงความนิ่งงันดุจผิวน้ำในบึงลึกที่ไร้แรงกระเพื่อม ทว่าภายใต้ความสงบนั้น กลับแผ่ไอสังหารเย็นเยียบที่ทำให้ระบบปรับอากาศของห้องทำงานถึงกับขึ้นเกล็ดน้ำแข็ง เบื้องหน้าของเขา เซเลสเทีย อดีตแม่ทัพหญิงผู้เคยได้รับการยกย่องว่าเป็นหอกทะลวงฟากฟ้าแห่งคลาวด์ซีตี กำลังยืนนิ่งค้างอยู่ในท่าทำความเคารพ ดาบยาวในมือของเธอยังคงสั่นระริก รอยแตกบนเกราะสีเงินยวดยวงฟ้องชัดถึงความพ่ายแพ้ยับเยินจากการประลองเมื่อไม่กี่นาาทีก่อนหน้านี้ แต่สิ่งที่สั่นไหวรุนแรงยิ่งกว่าอาวุธในมือ คือหัวใจที่กำลังเต้นระรัวด้วยความหวาดกลัวและ... ความเคารพอย่างหาที่สุดไม่ได้ เธอมองแผ่นหลังของชายหนุ่มที่อยู่เบื้องหน้าด้วยความรู้สึกที่ตีรันกันจนยุ่งเหยิง นี่น่ะหรือคือตัวตนที่กิลด์อันดับหนึ่งพยายามตามล่า? นี่น่ะหรือคือนักเวทนอกรีตที่พวกมันประกาศกร้าวว่าเป็นเพียงบั๊กของระบบ? ภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ยังคงฉายชัดในความทรงจำ ขณะที่เธอกวัดแกว่งดาบด้วยกระบวนท่าสังหารที่สมบูรณ์แบบที่สุดเพื่อปิดฉากเขา เอเลียสกลับเพียงแค่ก้าวเท้าออกไปข้างหนึ่งอย่างเกียจคร้าน แล้วสะบัดปลายนิ้วเบาๆ คลื่นพลังเวทสีครามเข้มก็ระเบิดออกราวกับซูเปอร์โนวา บดขยี้ม่านพลังป้องกันระดับตำนานของเธอจนแหลละเอียดเป็นผุยผง แรงกดดันมหาศาลนั้นไม่ได้เพียงแค่ซัดเธอจนกระเด็นอัดกำแพง แต่มันยังลบสถิติความแข็งแกร่งทั้งหมดที่เธอสะสมมาตลอดชีวิตทิ้งไปในพริบตาเดียว "ทำไม..." เสียงของเซเลสเทียแหบพร่า ริมฝีปากที่เคยเหยียดหยอมผู้คนมานับไม่ถ้วนตอนนี้กลับเม้มเข้าหากันแน่น "ทำไมท่านถึงไม่ฆ่าฉัน..." เอเลียสค่อยๆ หันกลับมาอย่างช้าๆ เขาสบตากับอดีตแม่ทัพหญิงผู้เย่อหยิ่งด้วยแววตาเรียบเฉย ทว่ากลับทรงพลังราวกับมองทะลุไปถึงก้น A บึ้งของจิตวิญญาณ "ความตายเป็นบทลงโทษที่ง่ายดายเกินไปสำหรับสุนัขที่วิ่งตามก้นผู้มีอำนาจครับ เซเลสเทีย" เอเลียสกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่บาดลึกถึงกระดูก "อีกอย่าง... ฉันไม่ได้สะสมขยะ แต่ฉันกำลังมองหาคนที่รู้ว่า 'ดาบ' ในมือควรจะฟันใครต่างหาก" คำพูดนั้นราวกับค้อนเหล็กที่ทุบลงกลางใจของเซเลสเทีย ร่างกายของเธอนิ่งงัดไปชั่วขณะ ความเย่อหยิ่งที่เธอเคยยึดถือมาตลอดพังทลายลงไม่เป็นท่า ในโลกเสมือนจริงที่ขับเคลื่อนด้วยเงินตราและอำนาจของไคเซอร์ เธอเป็นเพียงหุ่นเชิดตัวหนึ่งที่ทำตามคำสั่งเพื่อแลกกับเศษเสี้ยวของชื่อเสียง แต่วินาทีนี้ ชายหนุ่มตรงหน้ากำลังมอบทางเลือกที่แท้จริงให้แก่เธอ ทางเลือกที่จะได้ใช้คมดาบเพื่อความยุติธรรมที่แท้จริง เซเลสเทียสูดลมหายใจเข้าลึก ความลังเลในแววตาถูกแทนที่ด้วยประกายแห่งความเด็ดเดี่ยว เธอกวาดสายตามองไปรอบห้องที่ครั้งหนึ่งเธอเคยภาคภูมิใจ ก่อนจะตัดสินใจทำในสิ่งที่คนทั้งเซเลสเทียไม่มีวันคาดคิด *กริ๊กลั่น!* เสียงคุกเข่าลงกับพื้นกระจกดังสนั่น เซเลสเทียปลดดาบประจำตัวออกจากเอวแล้ววางราบลงกับพื้น ก่อนจะก้มศีรษะลงแนบกับรองเท้าบูทของเอเลียสอย่างยอมจำนนทั้งกายและใจ "หากท่านไม่รังเกียจดาบที่เคยแปดเปื้อนเล่มนี้..." เสียงของเซเลสเทียสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้นระคนยินdi "เซเลสเทีย ขอถวายชีวิตและคมดาบนี้แด่ท่าน... เอเลียส นายท่านผู้กุมชะตากรรมของโลกใบนี้" เอเลียสปรายตามองหญิงสาวที่คุกเข่าอยู่เบื้องล่าง มุมปากของเขายกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้มีความอ่อนโยน แต่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันต่ออำนาจเบื้องบนที่กำลังจะถูกสั่นคลอน "ดีมากครับ..." เอเลียสยื่นมือไปแตะที่ไหล่ของเธอเบาๆ "ลุกขึ้นเถอะครับ เซเลสเทีย เพราะนับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป เรามีงานใหญ่ที่ต้องไปสะبางบัญชีกับพวกที่ชอบเล่นสนุกบนความทุกข์ของคนอื่น" ทว่า ในขณะที่บรรยากาศภายในห้องกำลังเปลี่ยนผ่านไปสู่ความภักดีครั้งใหม่ จู่ๆ หน้าจอโฮโลแกรมหลักของห้องบัญชาการก็สว่างวาบขึ้นมาอีกครั้งโดยปราศจากการเชื่อมต่อ สัญญาณเตือนภัยสีม่วงเข้มสั่นระริก พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนระบบที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศด้วยตัวอักษรสีเลือด [คำเตือน: ตรวจพบการเข้าถึงระบบควบคุมระดับสูงสุดจากภายนอก] [ผู้ใช้งาน: ไคเซอร์ - ผู้บริหารสูงสุดแห่งกิลด์ดรากอนบลัด] [สถานะ: กำลังลบข้อมูลทั้งหมดในเขตคลาวด์ซีตีเพื่อทำการรีเซ็ตเซิร์ฟเวอร์] เซเลสเทียเบิกตากว้างด้วยความตกใจ "ไคเซอร์มันบ้าไปแล้ว! ถ้ามันรีเซ็ตเซิร์ฟเวอร์ ผู้เล่นนับล้านคนในเขตนี้จะสูญเสียทุกอย่าง รวมถึงข้อมูลตัวละครจะถูกลบหายไปตลอดกาล!" เอเลียสแค่นเสียงหัวเราะในลำคอเบาๆ แววตาของเขาฉายประกายความเย้ยหยันออกมาอย่างชัดเจนที่สุด "คิดว่าจะใช้ปุ่มรีเซ็ตมาปิดปากฉันงั้นเหรอครับ..." เอเลียสหยิบการ์ดสีดำสนิทลวดลายประหลาดออกมาจากกระเป๋าเสื้อ มันคือไอเทมระดับพระเจ้าที่ซื้อมาด้วยเงินสดวงเงินไม่จำกัดจากระบบเบื้องหลังของเกม ก่อนที่นิ้วเรียวยาวจะกดลงบนแผงควบคุมหลักเพื่อตอกกลับการกระทำอันโง่เขลาของไคเซอร์ เสียงแจ้งเตือนจากระบบธนาคารโลกเสมือนก็ดังขึ้นกังวานไปทั่วทั้งระบบ [ยอดเงินในบัญชีของคุณ: $999,999,999,999.00] [การทำธุรกรรม: ซื้อกิจการทั้งหมดของบริษัทแม่เซิร์ฟเวอร์... สำเร็จลุล่วง] รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเอเลียส ขณะที่ปลายนิ้วกดปุ่มยืนยันคำสั่งสุดท้าย "ในเมื่อแกอยากเล่นเกมนี้... ฉันนี่แหละที่จะเป็นคนถอดปลั๊กมันเองครับ" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับความสะใจนี้ด้วยกันนะครับ