บทลงโทษที่ไม่มีวันลืม

"ความหยิ่งยโส... มีราคาที่ต้องจ่ายเสมอครับ คุณไคเซอร์" เสียงทุ้มต่ำราบเรียบดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันระดับปวศาตร์ของมหานครลอยฟ้า 'คลาวด์' ภายในมหาวิหารแห่งการพิพากษา แสงไฟสีนวลจากคريสตัลเวทมนตร์ส่องกระทบใบหน้าเรียบเฉยของเอเลียส ชายหนุ่มในชุดคลุมสีดำสนิทปักด้ายเงินลวดลายโบราณ ดวงตาสีรัตติกาลของเขาจับจ้องไปยังร่างของชายผู้เคยได้ชื่อว่าเป็นราชาแห่งเกมออนไลน์ ไคเซอร์ หัวหน้ากิลด์มังกรฟ้า ผู้ผลาญเงินนับร้อยล้านเพื่อซื้อหาอภิสิทธิ์และบีบCodyผู้เล่นคนอื่นให้จมดิน บัดนี้เขากำลังคุกเข่าอยู่บนพื้นหินอ่อนเย็นเฉียบ มือทั้งสองข้างสั่นเทา หน้าจอสีแดงฉานขนาดมหึมาลอยเคว้งอยู่เบื้องหน้า ประกาศตัวอักษรสีเลือดที่สะท้อนความจริงอันโหดร้าย *[แจ้งเตือนระบบระดับสูงสุด: ตัวละคร 'Kaiser' ถูกเนรเทศออกจากระบบถาวร (Permanent Ban) เนื่องจากทรัพย์สินทั้งหมดติดลบเกินขีดจำกัด และถูกยึดคืนสถานะผู้เล่นระดับตำนานทั้งหมด]* "เป็นไปไม่ได้..." ไคเซอร์คำรามในลำคอ เสียงของเขาแหบพร่า ดวงเบิกกว้างจนเส้นเลือดฝอยแตกซ่าน "กูเติมเงินไปสามร้อยล้าน! กูคือกฎของเซิร์ฟเวอร์นี้! พวกแก... พวกแกใช้สิทธิ์อะไรมาลบตัวละครของกู!" เซเลสเทีย อดีตแม่ทัพหญิงผู้ยืนสง่าอยู่เบื้องหลังเอเลียส ปรายตามองด้วยแววตาสมเพช เธอยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มเยอรstenที่ชวนให้หัวใจของเหล่าผู้เล่นรอบข้างหยุดเต้น "กฎงั้นหรือครับ ไคเซอร์" เซเลสเทียเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวานเย็นเยียบ "สำหรับพวกท่าน อำนาจเงินอาจซื้อได้ทุกสิ่งในโลกิสัยต่ำ แต่สำหรับนายท่านของฉัน กฎเกณฑ์ที่พวกท่านภาคภูมิใจนัก... ก็เป็นเพียงแค่เศษกระดาษที่ฉีกทิ้งได้ด้วยปลายนิ้วเดียวเท่านั้น" รอบบริเวณมหาวิหาร เสียงซุบซิบนินทาจากผู้เล่นนับหมื่นที่มารุมล้อมต่างเงียบกริบ ไม่มีใครกล้าหายใจแรง ทุกสายตาจับจ้องมาที่เอเลียสด้วยความหวาดกลัวและตื่นตะลึง พวกเขาจำได้ดีว่าเมื่อไม่กี่นาทีพึ่งผ่านมา ไคเซอร์ยังเป็นผู้ทรงอิทธิพลที่เที่ยวไล่ปล้นและเหยียบย่ำผู้เล่นตัวเล็กๆ แต่เพียงเพราะเขาบังaอาจท้าทายอำนาจที่มองไม่เห็นของเอเลียส เอเลียสก็แค่ดีดนิ้วครั้งเดียว... สั่งการระบบหลังบ้านผ่านการครอบครองหุ้นใหญ่ของบริษัทผู้พัฒนาเกมแบบเบ็ดเสร็จ ส่งผลให้จักรวรรดิเงินตราของไคเซอร์พังทลายในพริบตาเดียว ไม่เพียงแต่ตัวละครในเกมจะถูกลบหายไปอย่างไร้ร่องรอย แต่ระบบยังส่งผลกระทบย้อนกลับไปยังโลกแห่งความจริง ทรัพย์สิน บัตรเครดิต และหุ้นส่วนธุรกิจของไคเซอร์ถูกอายัดและประกาศล้มละลายตามคำสั่งของระบบเกมที่ผูกพันธะสัญญาลับไว้ จากมหาเศรษฐีผู้ยิ่งใหญ่... บัดนี้ ไคเซอร์ไม่ต่างอะไรจากขอทานข้างถนนที่สูญเสียแม้กระทั่งสิทธิ์ในการเข้าถึงเครือข่ายอินเทอร์เน็ต "นายท่านครับ..." เซเลสเทียขยับเข้าไปใกล้เอเลียสเล็กน้อย กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ป่าผสมผสานกับกลิ่นอายสงครามลอยเข้าจมูก น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลลงเมื่อหันมาพูดกับเขา "การแสดงงิ้วฉากนี้ ดูเหมือนจะจบลงด้วยความน่าสมเพชเสียแล้วครับ เราควรไปกันได้หรือยัง?" เอเลียสพยักหน้ารับช้าๆ เขายังคงไม่ชายตามองไคเซอร์ที่กำลังร่ำไห้ราวกับคนเสียสติ ทุบพื้นหินด้วยความคับแค้นใจ สำหรับเอเลียสแล้ว การทำลายคนประเภทนี้ไม่ได้ให้ความรู้สึกสะใจเป็นพิเศษ แต่มันคือ "ความสะอาด" ที่จำเป็นต้องทำ เพื่อไม่ให้เศษสวะพวกนี้มาขวางทางเดินของเขาในโลกใบใหม่ แต่ทว่า ในวินาทีที่เอเลียสกำลังจะหมุนตัวเดินออกจากมหาวิหาร เสียงแจ้งเตือนปริศนาก็ดังขึ้นก้องกังวานไปทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ *ติ๊ง!* *[ประกาศจากระบบส่วนกลาง: ตรวจพบผู้เล่นระดับปริศนา 'Zero' ทำการเชื่อมต่อเข้าสู่เขตหวงห้ามระดับ 0]* บรรยากาศภายในมหาวิหารที่เพิ่งจะผ่อนคลายลง กลับมาตรึงเครียดและกดดันยิ่งกว่าเดิม ท้องฟ้ายามค่ำคืนของมหานครคลาวด์พลันเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทอย่างไร้สาเหตุ ดวงดาวนับล้านดวงดับแสงลงพร้อมกันในเสี้ยววินาที ผู้เล่นทุกคนต่างหน้าถอดสี เซเลสเทียชักดาบศักดิ์สิทธิ์ออกจากฝักโดยสัญชาตญาณ ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบกายเพื่อระวังภัย เอเลียสหยุดเดิน เขานิ่งเงียบไปชั่วขณะ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้ามืดมิด มุมปากของชายหนุ่มหยักยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้มีความหวาดกลัวเจือปนเลยแม้แต่น้อย มีเพียงความตื่นเต้นระคนท้าทาย "ดูเหมือนว่า... ปลาตัวใหญ่กว่าเดิมกำลังจะโผล่หัวออกมาสินะครับ" เอเลียสพึมพำเบาๆ ก่อนที่เสียงฝีเท้าหนักแน่น เสียงหนึ่งจะดังสะท้อนก้องมาจากความมืดเบื้องบน พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างเงาปริศนาที่ถือครองอำนาจอันน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าไคเซอร์นับร้อยเท่า... ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนนี้นะครับ