ข้อเสนอจากเงา

เสียงหัวเราะเยาะหยันของตระกูลดยุกเบอร์นาร์ด ยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของลูเซียน่า วาเลนเซีย ราวกับคมมีดที่กรีดซ้ำลงบนแผลเป็นฉกรรจ์ บนโต๊ะทำงานหรูหราสไตล์หลุยส์ที่ทำจากไม้มะฮอกกานีเนื้อดี เอกสารฟ้องร้องและประกาศตัดขาดจากกองมรดกถูกกองรวมกันไว้ราวกับเศษขยะ ไร้ซึ่งเกียรติ ไร้ซึ่งความปรานี และไร้ซึ่งทางออกสำหรับอดีตสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสังคมชั้นสูง ทว่า ในแววตาคู่สวยที่เคยฉายแววตื่นตระหนกในชาติภพก่อน บัดนี้กลับเหลือเพียงประกายแสงสีชาที่เย็นเยียบและเฉียบคมดั่งเพชรน้ำหนึ่ง ลูเซียน่าในชุดเดรสเข้ารูปสีดำสนิท ไร้เครื่องประดับฟุ่มเฟือย มีเพียงความเย่อหยิ่งทระนงที่ถูกหล่อหลอมขึ้นมาจากความตายและความเจ็บปวด เธอกำลังก้าวเดินผ่านประตูบานคู่ของคลับส่วนตัวสุดเอ็กซ์คลูซีฟ—สถานที่ที่แม้แต่เชื้อวงศ์ยังต้องจองคิวล่วงหน้าเป็นแรมเดือน "คุณผู้หญิงครับ ทางเราเกรงว่า..." พนักงานต้อนรับหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นแขกผู้มาเยือน โดยเฉพาะเมื่อรู้ว่าสถานะทางสังคมของเธอในตอนนี้ดิ่งลงเหวถึงขีดสุด "หลบไป" น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่ทรงอำนาจปานประกาศิต ทำให้พนักงานหนุ่มถึงกับกลืนน้ำลายลงคอและถอยกรูดโดยอัตโนมัติ ลูเซียน่าไม่ได้มาที่นี่เพื่อขอความเห็นใจ เธอมารingเพื่อทำข้อตกลงที่สั่นคลอนรากฐานของอาณาจักรการเงินทั้งหมด เบื้องหลังประตูบานกระจกฝ้าแกะสลักลายวิจิตร กลิ่นหอมจางๆ ของซิการ์คิวบาชั้นดีและไวน์วินเทจล้ำค่าลอยอบอวล คาร์ลอส แวน เดอร์ กราฟ ประธานบริหารกองทุนวาณิชธนกิจยักษ์ใหญ่ผู้กุมเส้นเลือดใหญ่ทางเศรษฐกิจของจักรวรรดิ กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้สีเข้ม แสงไฟสลัวขับเน้นสันกรามคมคายและแววตาดุดั่งพญาเหยี่ยวที่พร้อมขย้ำเหยื่อทุกเมื่อ เขามองผู้หญิงที่เดินเข้ามาหยุดอยู่เบื้องหน้าด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ราวกับคาดการณ์การมาเยือนนี้ไว้แล้ว "น่าประหลาดใจเสียจริง ลูเซียน่า วาเลนเซีย... คนที่เพิ่งถูกไล่ออกจากตระกูลอย่างไม่เป็นท่า กลับเลือกที่จะเดินเข้ามาในถ้ำเสือด้วยขาของตัวเอง" เสียงทุ้มต่ำทรงเสน่ห์เอ่ยขึ้นโดยไม่มีทีท่าตกใจแม้แต่น้อย คาร์ลอสหมุนแก้วคริสตัลในมือช้าๆ ปล่อยให้ของเหลวสีอำพันกระทบกับผนังแก้วเกิดเสียงก้องกังวานเบาๆ ลูเซียน่าไม่รอให้ผเชิญหน้าด้วยพิธีรีตอง เธอนั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้ามอย่างสง่างาม แผ่นหลังตั้งตรงดั่งหงส์ แววตาสบประสานกับดวงตาคมกริบของมหาเศรษฐีหนุ่มอย่างไร้ความหวาดหวั่น "ฉันไม่ได้มาเพื่อขอความสงสารค่ะ คุณแวน เดอร์ กราฟ" เธอกล่าว น้ำเสียงราบเรียบแต่หนักแน่นทุกถ้อยคำ "และฉันเชื่อว่าคุณเองก็คงเบื่อหน่ายกับพวกขุนนางหน้าเนื้อใจเสือที่คอยแต่จะมาเลียแข้งเลียขาเพื่อขอเศษเงินกู้จากคุณเต็มทน" คาร์ลอสเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ความสนใจในตัวหญิงสาวเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว ปกติแล้วผู้หญิงที่มาพบเขาไม่หวังผลกำไรก็คือน้ำตา แต่วันนี้... อดีตนางร้ายผู้ตกอับกลับกำลังใช้สายตาท้าทายและข้อเสนอที่อาจพลิกกระดานอำนาจได้ทั้งอาณาจักรมาวางไว้ตรงหน้าเขา "แล้วคุณคิดว่า ตัวเองมีอะไรที่มีค่าพอจะแลกกับเงินทุนหมุนเวียนหลักพันล้านที่กำลังจะสูญหายไปล่ะ หืมน?" คาร์ลอสโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย กลิ่นอายอันตรายและทรงอำนาจแผ่ซ่านกดดันบรรยากาศรอบตัวให้อึดอัด ลูเซียน่ายกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่งดงามแต่กลับเยือกเย็นเสียจนน่าขนลุก เธอยื่นแฟ้มเอกสารสีดำสนิทแผ่นหนึ่งข้ามโต๊ะไปให้เขา "ฉันมีข้อมูลวงในเกี่ยวกับการฮุบกิจการเหมืองแร่เหล็กของตระกูลเบอร์นาร์ด... และรายชื่อข้าราชการระดับสูงที่รับสินบน ซึ่งถ้าข้อมูลนี้หลุดออกไป หุ้นของพวกมันจะดิ่งลงเหวจนไม่เหลือแม้แต่เศษกระดาษ" ลูเซียน่าเว้นจังหวะเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยประกายแสงวิบวับอย่างเจ้าเล่ห์ "และที่สำคัญที่สุด... ฉันรู้วิธีทำให้คุณเป็นเจ้าของตลาดการค้าทั้งหมดในเขตเหนือโดยไม่ต้องเสียเลือดเนื้อแม้แต่หยดเดียว" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องรับรองชั่วขณะ คาร์ลอสเปิดแฟ้มเอกสารออกอ่านด้วยสายตารวดเร็ว ก่อนที่นัยน์ตาคมกริบจะไหววูบด้วยความตกตะลึงชั่วพริบตา—ข้อมูลในนี้คือสิ่งท่ีเขากำลังตามหาและคาดไม่ถึงว่าสตรีตรงหน้าจะล่วงรู้มัน มหาเศรษฐีหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวอีกครั้ง แววตาที่เคยมีความเย่อหยิ่งเจืออยู่ บัดนี้กลับแปรเปลี่ยนเป็นความลุ่มหลงและทึ่งในความฉลาดเป็นกรดของเธอ "คุณนี่มัน... อันตรายเสียจริง ลูเซียน่า" คาร์ลอสแค่นหัวเราะในลำคอด้วยความพึงพอใจอย่างปิดไม่มิด "ข้อเสนอของคุณน่าสนใจมาก จนฉันแทบหาเหตุผลปฏิเสธไม่ได้เลย" "ถ้าเช่นนั้น..." ลูเซียน่ายื่นมือเรียวบางออกไปเบื้องหน้า น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลแต่เด็ดขาด "เรามาร่วมมือกันทำลายล้างพวกมันให้สิ้นซากกันเถอะค่ะ" คาร์ลอสไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขายื่นมือหนาออกไปกุมมือเรียวบางของเธอไว้แน่นสัมผัสที่อบอุ่นและหนักแน่นส่งผ่านความตั้งใจอันแรงกล้าของคนทั้งคู่ ทว่า ในวินาทีที่พันธสัญญาแห่งความแค้นกำลังจะเริ่มต้นขึ้น เสียงกริ่งสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินของอาคารก็ดังสนั่นหวั่นไหว พร้อมกับภาพจากกล้องวงจรปิดที่ฉายภาพบนจอแก้วขนาดใหญ่—กลุ่มชายชุดดำพร้อมอาวุธครบมือ กำลังพังประตูเข้ามาในชั้นนี้ และเป้าหมายของพวกมันมีเพียงหนึ่งเดียว! เอวาลินน์ปลายพู่กันขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางเข้าสู่เกมแก้แค้นอันหรูหรานี้ไปพร้อมกับดิฉันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!