ข่าวลือที่ไม่อาจหยุดยั้ง

"ถ้าเลดี้เอลليน่าคิดว่าความเงียบจะช่วยกลบเกลื่อนรอยด่างพร้อยบนตระกูลของเธอได้ เกรงว่าคืนนี้คงเป็นค่ำคืนที่ยาวนานที่สุดในชีวิตของเธอแล้วล่ะค่ะ" เสียงกระซิบอันเยียบเย็นราวกับสายลมหนาวจากยอดเขาแอล์ปดังขึ้นท่ามกลางเสียงดนตรีคลาสสิกบรรเลงคลอในห้องโถงจัดเลี้ยงของคฤหาสน์ดยุกมาร์ควิส ลูเซียน่า วาเลนเซีย ในชุดราตรีผ้าไหมปักเลื่อมสีมรกตเข้ารูป ขับเน้นทรวดทรงองเอวที่สะกดทุกสายตาให้หยุดนิ่ง เธอยกแก้วคริสตัลบรรจุไวน์แดงวินเทจขึ้นจิบอย่างเชื่องช้า ดวงตาคู่คมกริบกวาดมองไปเบื้องหน้า ที่ซึ่งกลุ่มสตรีชั้นสูงกำลังจับกลุ่มซุบซิบและปรายตามองมาทางเธอด้วยรอยยิ้มเยาะหยัน ข่าวลือเรื่องการล้มละลายของวาเลนเซียถูกปล่อยออกมาตั้งแต่เที่ยงวัน และแพร่สะพัดยิ่งกว่าไฟลามทุ่งในหมู่ชนชั้นสูงภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง จุดประสงค์ก็เพื่อทำลายชื่อเสียงของเธอให้ย่อยยับก่อนการประมูลโครงการหลวงในสัปดาห์หน้า น่าเสียดายที่พวกเขาลืมไปว่า เกมนี้ไม่ได้มีแค่ผู้เล่นที่ถือหมากรุกโง่ๆ เท่านั้น "ปล่อยให้พวกเธอเล่นสนุกไปก่อนเถอะค่ะที่รัก" เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยดังขึ้นชิดใบหู พร้อมกับสัมผัสอบอุ่นจากฝ่ามือหนาที่ทาบทับลงบนเอวคอดกิ่วอย่างถือสิทธิ์ คาร์ลอส แวน เดอร์ กราฟ ยืนสง่นิ่งอยู่เคียงข้างเธอในชุดสูทสั่งตัดพิเศษสีดำสนิทที่ขับรัศมีแห่งมหาเศรษฐีผู้กุมเศรษฐกิจครึ่งค่อนประเทศให้ออกมาเด่นชัด ดวงตาสสีเทาเข้มคู่นั้นกวาดมองกลุ่มคนที่กำลังนินทาด้วยความเย้ยหยันราวกับมองฝุ่นผงใต้รองเท้า "เพราะอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า พวกเธอจะได้รู้ซึ้งว่า การเอาเงินไปละลายเล่นในกองไฟมันให้ความรู้สึกอย่างไร" ลูเซียน่ายกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา แต่กลับทรงพลังพอที่จะทำให้หัวใจของใครหลายคนในงานเต้นไม่เป็นจังหวะ เธอจำได้แม่นยำถึงช่วงเวลาที่เธอเคยตกต่ำที่สุดในชาติก่อน ช่วงเวลาที่เอลليน่าและสมุนบริวารเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอจนจมดิน รอยแผลเป็นในอดีตไม่ได้ทำให้เธอกลัว แต่มันคือเชื้อเพลิงที่หล่อหลอมให้เธอกลายเป็นปีศาจในคราบเลดี้ผู้สูงศักดิ์ "ดิฉันไม่ได้ใจร้ายขนาดจะทำลายพวกเธอหรอกค่ะคุณคาร์ลอส... ดิฉันแค่จะทวงคืนทุกอย่างที่พวกเธอสมควรได้รับต่างหาก" ลูเซียน่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคม บ่งบอกถึงความเด็ดเดี่ยวที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความอ่อนหวาน ทันใดนั้น เสียงกระซิบกระซาบในห้องโถงก็พลันเงียบลงราวกับถูกกดปุ่มปิด ประตูบานใหญ่แกะสลักด้วยลวดลายวิจิตรเปิดออก ปรากฏร่างของเลดี้เอลลีน่าในชุดฟูฟ่องสีชมพูอ่อนพยายามเดินเชิดหน้าชูตาเข้ามาในงาน ทว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตาทุกคู่ไม่ใช่ชุดราคาแพงของเธอ หากแต่เป็นกระดาษแผ่นเล็กๆ ที่ถูกแจกจ่ายให้กับแขกเหรื่อทุกคนโดยกลุ่มบтلเลอร์ส่วนตัวของคาร์ลอส "นี่มันอะไรกันคะ?!" เสียงกรีดแหลมของเอลลีน่าดังขึ้นเมื่อเธอกวาดสายตาเห็นตัวเลขและข้อความบนกระดาษแผ่นนั้น ใบหน้าที่เคยแต่งแต้มอย่างประณีตซีดเผือดลงจนแทบไร้สีเลือด "ใครเป็นคนปล่อยข่าวลือเรื่องหนี้สินของตระกูลฉันออกไป! นี่มันการใส่ร้ายป้ายสี!" ลูเซียน่าก้าวเท้าออกไปช้าๆ เสียงส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดัง *กริ๊บ... กริ๊บ...* แต่ละก้าวเต็มไปด้วยความมั่นใจและสง่างามดั่งราชินีผู้ครองบัลลังก์ เธอหยุดยืนห่างจากเอลลีน่าเพียงไม่กี่ก้าว ก่อนจะโน้มตัวลงเล็กน้อยด้วยมารยาทอันงดงามที่ไร้ที่ติ "ใส่ร้ายหรือคะ เลดี้เอลลีน่า?" ลูเซียน่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวานใสที่ได้ยินกันทั่วทั้งห้อง "สิ่งที่อยู่ในมือของทุกคน ไม่ใช่ข่าวลือค่ะ... แต่เป็นรายงานการตรวจสอบบัญชีที่แท้จริงของตระกูลคุณต่างหาก บัญชีที่ใช้เงินของกองทุนการกุศลไปละลายเล่นในบ่อนพนันใต้ดินจนเกลี้ยงเกลา" เอลลีน่าเบิกตากว้าง สั่นเทาไปทั้งตัว "แก... แกมันนังตัวดี ลูเซียน่า! แกกุเรื่องขึ้นมาเพื่อทำลายฉัน!" "ดิฉันไม่จำเป็นต้องกุเรื่องหรอกค่ะ ในเมื่อหลักฐานทุกอย่างถูกโอนเข้าสู่ระบบการตรวจสอบกลางของอาณาจักรเรียบร้อยแล้วตั้งแต่วินาทีที่คุณกล้าเอาชื่อเสียงของวาเลนเซียมาเหยียบย่ำ" ลูเซียน่าปรายตามองเอกสารในมือของอีกฝ่ายด้วยความสมเพช "และที่สำคัญที่สุด... หนี้สินทั้งหมดห้าสิบล้านเหรียญทองของตระกูลคุณ ตอนนี้ถูกซื้อต่อโดย 'แวน เดอร์ กราฟ กรุ๊ป' เรียบร้อยแล้วค่ะ" ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องโถงอีกครั้ง หนักหน่วงเสียจนแทบได้ยินเสียงลมหายใจ เอลลีน่าทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นอย่างไร้ศักดิ์ศรี ขณะที่แขกเหรื่อต่างพากันถอยห่างจากเธอราวกับรังเกียจเดียดฉันท์ คาร์ลอสยกมือขึ้นส่งสัญญาณเบาๆ บัตรเครดิตสีดำสนิทไร้ขีดจำกัดถูกดึงออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทของเขา ส่งให้เลขาคนสนิทนำไปรูดตัดยอดชำระหนี้ก้อนแรกต่อหน้าทุกคนเพื่อประกาศความเป็นเจ้าเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ทว่า ในวินาทีที่ทุกคนคิดว่าเกมนี้จบลงแล้วและความสะใจกำลังพروล้น ประตูบานใหญ่ฝั่งทิศตะวันตกของคฤหาสน์ก็ถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับเสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวที่กำลังลดระดับลงจอดบนลานสนามหญ้าด้านนอก เสียงฝีเท้าหนักแน่นจำนวนมากกรูเข้ามาล้อมรอบห้องโถง และบุคคลที่ไม่ควรจะปรากฏตัวที่นี่มากที่สุดในเวลานี้ก็ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มปริศนา "ช้าก่อน... ดูเหมือนว่าพวกคุณจะสนุกกันเกินไปหน่อยนะ ลูเซียน่า คาร์ลอส" เอวาลินน์ปลายพู่กันขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมติดตามความสะใจในบทนี้ และเตรียมพบกับความเดือดระอุขั้นสุดเมื่อบุคคลปริศนาผู้กุมความลับทั้งหมดปรากฏตัวขึ้นในตอนต่อไปนะคะ!