การประมูลเปลี่ยนชีวิต

"ป้ายทะเบียนราคาสองแสนเหรียญ... สำหรับเศษหินขุ่นมัวที่แม้แต่ช่างเจียระไนฝึกหัดยังเมินหน้าหนี ท่านเคานต์ฟรานซิสช่างมีสายตาที่กว้างไกลเสียจริงนะคะ" เสียงหัวเราะเบาๆ ที่เจือไปด้วยความเย้ยหยันอย่างแนบเนียนดังขึ้นกลางห้องประมูลอัญมณีลักชูรีชั้นใต้ดินของโรงแรมแกรนด์ริเวียร่า สายตาทุกคู่ในห้องโถงหรูหราตกตะลึงพรึงเพริด หันขวับมามองสตรีในชุดเดรสยาวเข้ารูปสีมรกตเข้มที่ยืนพิงระเบียงชั้นลอยด้วยท่าทีผ่อนคลาย ลูเซียน่า วาเลนเซีย ยกแก้วแชมเปญขึ้นจิบอย่างเชื่องช้า ปล่อยให้ความเย็นเฉียบของเครื่องดื่มตัดกับบรรยากาศที่เริ่มคุกรุ่นไปด้วยความตึงเครียด เคานต์ฟรานซิส หน้าถอดสีจากสีแดงก่ำเพราะฤทธิ์สุราแปรเปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำ เขาขบกรามแน่นจนกล้ามเนื้อสันกรามปูดโปน มือที่ถือไม้คทาทองคำสั่นเทาด้วยความโกรธเกรี้ยว สตรีที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นเพียงเบี้ยล่างในกำมือ ถูกเขาถีบหัวส่งอย่างไร้เยื่อใยเมื่อยามตกอับ บัดนี้กลับยืนอยู่ ณ จุดที่สูงกว่า และใช้เพียงวาจาคมกริบเชือดเฉือนเขาต่อหน้าธารกำนัล "ลูเซียน่า! เจ้ากล้าดียังไงมาหยามหน้าข้าในงานประมูลหลวง!" เคานต์ฟรานซิสคำรามต่ำ พยายามรักษาฟอร์มของขุนนางเก่าแก่ไว้ แม้ว่าเหงื่อกาฬจะเริ่มผุดพรายตามไรผม "หยามหรือคะ? ดิฉันเพียงแค่แสดงความยินดีกับรสนิยมอันเป็นเอกลักษณ์ของท่านต่างหาก" ลูเซียน่าแย้มยิ้ม มุมปากยกขึ้นเป็นเส้นโค้งที่งดงามแต่ไร้ซึ่งความอบอุ่น ดวงตาสีฟ้าครามคู่สวยกวาดมองก้อนแร่ดิบสีม่วงหม่นบนแท่นประมูล ก่อนจะเบนกลับมาสบตาเขาด้วยความสมเพช "หินดิบตระกูล 'สปิเนลม่วงอมเทา' จากเหมืองร้างทางเหนือ... ใครๆ ก็รู้ว่ามันไม่มีค่าทางพาณิชย์ แร่ธาตุภายในเจือปนจนเปราะบาง แต่ท่านกลับทุ่มเงินประมูลมันมาด้วยราคาเทียบเท่าคฤหาสน์หลังย่อม ช่างเป็นนักลงทุนที่ชาญฉลาดเสียจริงค่ะ" เสียงซุบซิบดังระงมไปทั่วห้องประมูล บรรดาเศรษฐีและขุนนางต่างพากันพยักหน้าเห็นด้วย เพราะในวงการอัญมณี ไม่มีใครไม่รู้ว่าหินล็อตนั้นคือ 'ขยะราคาแพง' ที่ถูกขนมาประมูลเพียงเพื่อล้างสต็อกของตระกูลการค้าเก่าแก่ที่กำลังจะล้มละลาย ทว่า ไม่มีใครล่วงรู้เลยแม้แต่น้อย... ว่าภายใต้เปลือกนอกที่ขรุขระและสีสันที่ดูหมองคล้ำของก้อนหินเหล่านั้น แท้จริงแล้วมันคือแหล่งกักเก็บแร่ "รัตนชาติเรืองแสงชนิดหายาก" ที่ผ่านกระบวนการความร้อนใต้พิภพมานานนับร้อยปี และในอีกไม่ถึงสามปีข้างหน้า เมื่อเทคโนโลยีการสกัดสารกึ่งตัวนำด้วยเลเซอร์ถูกคิดค้นขึ้น แร่ชนิดนี้จะมีมูลค่าพุ่งสูงขึ้นถึงสามพันเท่า! และนั่นคือเหตุผลที่ลูเซียน่ายืนรอคอยช่วงเวลานี้มานานแรมเดือน "ถ้ามันไร้ค่า แล้วเจ้าจะมาแย่งซื้อมันทำไมเมื่อครู่!" เคานต์ฟรานซิสตะคอกเสียงดังลั่น พยายามหาทางเอาคืน "ข้าเห็นเจ้ายกป้ายประมูลแข่งกับข้าอยู่ลิบๆ หรือว่าเจ้าแค่อยากปั่นราคาเพื่อแกล้งข้ากันแน่!" "ดิฉันน่ะหรือคะ?" ลูเซียน่าหัวเราะเสียงใส กิริยาท่าทางเปี่ยมด้วยความสง่างามราวกับราชนิกุลผู้สูงศักดิ์ "ท่านเคานต์เข้าใจผิดไปกันใหญ่แล้วค่ะ ดิฉันไม่ได้ต้องการจะแย่งหินไร้ค่าก้อนนั้นหรอกค่ะ ดิฉันแค่... กำลังเบิกทางให้ท่านต่างหาก" สิ้นคำพูดของเธอ ประตูบานคู่แกะสลักทองคำด้านหลังห้องโถงก็เปิดผางออก เสียงฝีเท้าหนักแน่นและทรงพลังก้าวเข้ามา พร้อมกับบรรยากาศกดดันที่ทำให้ทุกลมหายใจในห้องต้องสะดุด คาร์ลอส แวน เดอร์ กราฟ ก้าวเข้ามาด้วยชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีดำสนิท เรือนผมสีเงินยวงสะท้อนกับแสงไฟระยิบระยับจากโคมระย้าคริสตัล ดวงตาสีอำพันคมกริบกวาดมองผู้คนในห้องด้วยความเย็นชาไร้กุศล แต่เมื่อสายตาคู่นั้นเคลื่อนมาหยุดอยู่ที่ลูเซียน่า ความแข็งกระด้างทั้งหมดก็พลันหลอมละลายกลายเป็นความอ่อนโยนที่สงวนไว้ให้เธอเพียงผู้เดียว เขาก้าวขึ้นมาเคียงข้างเธออย่างเป็นธรรมชาติ มือหนายื่นออกไปโอบรอบเอวบางไว้หลวมๆ เป็นการแสดงออกถึงความเป็นเจ้าของและประกาศศักดาอย่างชัดเจนว่า สตรีผู้นี้อยู่ภายใต้การคุ้มครองของมหาเศรษฐีผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในอาณาจักร "มีปัญหาอะไรงั้นหรือครับ ที่รัก" เสียงทุ้มต่ำน่าฟังเอ่ยถามเบาๆ แต่กลับดังพอจะสะท้อนก้องไปทั่วห้องที่เงียบกริบ "ไม่มีอะไรมากหรอค่ะ คาร์ลอส" ลูเซียน่าเอטיตัวพิงแผงอกกว้างอย่างสนิทสนม พลางปรายตามองเคานต์ฟรานซิสที่ตอนนี้หน้าซีดเผือดจนแทบไม่เหลือสีเลือด "แค่ท่านเคานต์กำลังแสดงความใจกว้าง ซื้อเศษหินราคาแพงเก็บไว้ประดับบ้านแก้เหงาเท่านั้นเองค่ะ" เคานต์ฟรานซิสกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคาร์ลอส แวน เดอร์ กราฟ บุรุษผู้กุมเส้นเลือดใหญ่ทางเศรษฐกิจครึ่งค่อนประเทศ ผู้ซึ่งสามารถทำให้ตระกูลขุนนางเก่าแก่ล่มสลายได้ภายในชั่วข้ามคืนด้วยการดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว เขาทำได้เพียงโค้งตัวลงต่ำอย่างน่าสมเพช ไม่กล้าแม้แต่จะสบตา "ถ้าตกลงราคาและเคลียร์บิลเรียบร้อยแล้ว รบกวนช่วยย้าย 'ขยะ' ของท่านเคานต์ออกไปให้พ้นสายตาด้วยนะคะ" ลูเซียน่ากล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย แต่เฉียบคมบาดลึก "เพราะอีกสามวินาทีต่อจากนี้ ดิฉันจะทำการเหมาซื้อ 'อัญมณีแท้' ล็อตใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของการประมูลครั้งนี้ทั้งหมด... ด้วยเงินสดค่ะ" ฮือฮา! เสียงอุทานด้วยความตกใจดังระเบิดขึ้นทั่วห้องประมูล อัญมณีล็อตใหญ่ที่สุดหมายถึง "เหมืองเพชรน้ำงามและไข่มุกราตรี" ที่ถูกเก็บรักษาไว้ในห้องนิรภัยชั้นใต้ดิน ซึ่งประเมินมูลค่ามิได้ และมีเพียงมหาเศรษฐีระดับท็อปสามของโลกเท่านั้นที่มีสิทธิ์แตะต้อง! "คุณหนูลูเซียน่า... นั่นมันล็อตประมูลมูลค่าว่าหมื่นล้านเหรียญเชียวนะครับ!" ผู้ดูแลการประมูลวิ่งหน้าตื่นเข้ามาท้วงด้วยความตกตะลึง ลูเซียน่ายังคงแย้มยิ้มอย่างมั่นใจ เธอไม่ได้ตอบคำถามนั้น แต่กลับหันไปสบตากับชายหนุ่มข้างกายที่กำลังมองเธอด้วยสายตาพราวระยับเต็มไปด้วยความหลงใหล คาร์ลอสหยิบกระเป๋าเงินหนังจระเข้สีดำสนิทออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทด้านใน บัตรเครดิตสีดำสนิทฝังเพชรแท้ไร้ขีดจำกัดวงเงิน (The Black Infinite Card) ถูกดึงออกมาอย่างไร้ความลังเล เขายื่นมันให้กับผู้ดูแลด้วยท่าทีรา와กำลังยื่นเศษเหรียญให้ขอทาน "จัดการตามที่เธอบอก" คาร์ลอสเอ่ยสั้นๆ ด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด ทรงอำนาจ และเยือกเย็น ผู้ดูแลรับบัตรมาด้วยมือที่สั่นเทา เขารีบวิ่งไปที่เครื่องรูดบัตรอิเล็กทรอนิกส์แรงดันสูงทันที ท่ามกลางสายตานับร้อยคู่ที่จดจ้องด้วยความระทึกใจ ลมหายใจของทุกคนแทบจะหยุดนิ่งเมื่อหน้าจอสีฟ้าเริ่มแสดงผลการทำรายการ *ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด...* เสียงสัญญาณอนุมัติการทำธุรกรรมดังขึ้นก้องกังวาน พร้อมกับตัวเลขยอดเงินมหาศาลที่ถูกตัดผ่านอย่างไร้รอยต่อ และไฟสถานะสีเขียวที่สว่างวาบขึ้นกลางห้องโถง เป็นอันยืนยันความสำเร็จอย่างไร้ข้อกังขา แต่ในวินาทีที่ทุกคนคิดว่าเกมการประมูลครั้งนี้ได้สิ้นสุดลงแล้ว และลูเซียน่ากำลังจะกลายเป็นผู้ชนะที่กุมอำนาจเบ็ดเสร็จ... จู่ๆ หน้าจอแสดงผลขนาดใหญ่บนผนังห้องประมูลก็ดับวูบลงทันที! ความมืดมิดโรยตัวลงปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่ข้อความสีแดงฉานจะปรากฏขึ้นบนจอ พร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินที่ดังสนั่นหวั่นไหว *[แจ้งเตือนระบบนิรภัยกลาง: ตรวจพบการเข้าถึงที่ไม่ได้รับอนุญาตจากบุคคลภายนอก]* *[บัญชีทรัพย์สินทั้งหมดของ 'วาเลนเซีย' และ 'แวน เดอร์ กราฟ' ถูกระายชั่วคราวตามคำสั่งศาลสูงสุด]* รอยยิ้มมั่นใจบนใบหน้าของลูเซียน่าแข็งค้างไปชั่วขณะ ดวงตาสีฟ้าครามเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจ เมื่อประตูเหล็กกล้าทางออกทุกบานถูกปิดตายลงอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเงาร่างของชายสวมหน้ากากปริศนากลุ่มใหญ่ที่ก้าวเข้ามาปิดล้อมห้องโถงไว้ทุกด้าน! —----------------------------------------------------------------------------------------- เอวาลินน์ปลายพู่กันขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมดื่มด่ำไปกับเกมอำนาจอันหอมหวานนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!