เบื้องหลังความแค้น

"เก้าอี้ตัวนี้... นั่งไม่สบายเหมือนเมื่อก่อนแล้วสินะคะ" น้ำเสียงเรียบเรื่อยที่เอื้อiนเอ่ยออกมา ท่าماมกลางความเงียบงันของห้องรับรองชั้นบนสุดแห่งคฤหาสน์วาเลนเซีย กลับทรงพลังเสียยิ่งกว่าเสียงคำรามของสายฟ้าฟาดในฤดูร้อน กลิ่นอายของความตายและกลิ่นหอมจางๆ ของชาเอิร์ลเกรย์ลอยอบอวลปะปนกันในบรรยากาศที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก ลูเซียน่า วาเลนเซีย ในชุดเดรสยาวเข้ารูปสีดำสนิท ประดับด้วยลูกไม้ฝรั่งเศสราคาแพงระยับ ทอดสายตาคมกริบมองไปยังคราบรอยไหม้จางๆ บนพรมเปอร์เซียผืนงาม มันคือจุดเดียวกับที่ร่างอันไร้วิญญาณของเธอเคยนอนทอดร่างอยู่เมื่อชาติภพก่อน ในคืนที่ถูกตราหน้าว่าเป็นฆาตกรและหญิงแพศยาผู้ทรยศต่อตระกูล "คุณหนูลูเซียน่า... ดึกดื่นค่ำมืดเช่นนี้ ทำไมถึงยังไม่นอนล่ะคะ?" เสียงสั่นเครือด้วยความหวาดระแวงของแม่บ้านใหญ่ "มาร์ธา" ดังขึ้น พร้อมกับถาดเงินในมือที่สั่นระริจนกฮูกบนลายสลักแทบจะร่วงหล่น ลูเซียน่าไม่แม้แต่จะชายตามอง หญิงสาวค่อยๆ หมุนตัวกลับมา เผยให้เห็นรอยยิ้มมุมปากที่เยือกเย็นและงดงามราวกับปีศาจจำแลง ดวงตาคู่สวยพินิจพิเคราะห์หญิงสูงวัยผู้ทำทีเป็นภักดีมาตลอดชีวิตอย่างทะลุปรุโปร่ง "นอนหรือคะ? ฉันหลับไปนานเกินไปแล้วค่ะ มาร์ธา... นานเสียจนเกือบจะลืมไปแล้วว่า รสชาติของการถูกหักหลังโดยคนที่ไว้ใจที่สุด มันหอมหวานหรือขมขื่นกันแน่" เพล้ง! ถาดเงินในมือของมาร์ธาร่วงหล่นกระแทกพื้น เสียงโลหะกระทบหินอ่อนดังสนั่นก้องห้องโถง ใบหน้าของแม่บ้านใหญ่ซีดเผือดไร้สีเลือด เม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มขมับยามที่ก้าวถอยหลังโดยอัตโนมัติ "คุณ... คุณหนูพูดเรื่องอะไรกันคะ ดิฉันไม่เข้าใจ..." "ไม่ต้องแกล้งโง่หรอกค่ะ มันน่าสมเพช" เสียงฝีเท้าหนักแน่นและมั่นคงดังแทรกขึ้นจากความมืดที่ประตูทางเข้า เงาร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดพิเศษสีเทาเข้มก้าวเข้ามาอย่างสง่างาม กลิ่นอายอันทรงอำนาจและเย็นชาแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ คาร์ลอส แวน เดอร์ กราฟ มหาเศรษฐีผู้กุมเศรษฐกิจครึ่งค่อนทวีป ปรากฏตัวขึ้นเคียงข้างลูเซียน่าราวกับเงาตามตัว มือหนาสอดประสานเข้ากับเรียวนิ้วของหญิงสาวอย่างสนิทสนม บีบเบาๆ เพื่อส่งผ่านความอบอุ่นและพลังอำนาจที่ไร้ขีดจำกัด มาร์ธ่าเข่าอ่อนทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นทันทีเมื่อสบเข้ากับนัยน์ตาคมปลาบดุจพญาอินทรีของคาร์ลอส ชายผู้ซึ่งสามารถซื้อชีวิตของทุกคนในคฤหาสน์หลังนี้ได้ด้วยการขยับปากเพียงครั้งเดียว "จัดการเรื่องเอกสารเส้นทางการเงินเรียบร้อยแล้วครับ" คาร์ลอสเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มที่เอ่ยกับลูเซียน่าเพียงคนเดียว แววตาที่มองเธอนั้นเปี่ยมด้วยความอ่อนโยนลึกซึ้ง ต่างจากสายตาที่ใช้มองโลกภายนอกลิบลับ "บัญชีลับที่โอนเงินจากกองทุนตระกูลวาเลนเซียไปยังเขตปกครองทางเหนือ... เส้นทางมันสาวไปถึงตัว 'คนคนนั้น' เรียบร้อยแล้ว" ลูเซียน่าก้มมองแม่บ้านที่ตัวสั่นเทาน้ำตานองหน้า รอยยิ้มบนเรียวปากอิ่มยิ่งทวีความเยียบเย็น ในชาติภพก่อน เธองมงายและโง่เขลา เชื่อมั่นในคำว่าครอบครัวและความรักจอมปลอม จนต้องจบชีวิตลงบนกองเพลิงพร้อมกับข้อหาที่ไม่ได้ก่อ โดยมีผู้หญิงคนหนึ่งยืนมองความพินาศของเธอด้วยรอยยิ้มแห่งชัยชนะจากเบื้องบน... คนที่คอยส่งยาพิษทีละหยด คนที่คอยบิดเบือนบัญชี และคนที่กุมความลับทั้งหมดของตระกูล ไม่ใช่ใครอื่นไกล... แต่เป็น "เอเลน่า" น้องสาวต่างมารดาผู้แสนอ่อนหวานและบริสุทธิ์ในสายตาของทุกคน! "มาร์ธาคะ" ลูเซียน่าย่อตัวลงช้าๆ ใช้ปลายนิ้วเรียวสวยเชยคางของแม่บ้านผู้ทรยศขึ้นมาบังคับให้สบตา "บอกฉันหน่อยสิคะว่า ของขวัญที่ฉันส่งไปให้คุณน้องสาวสุดที่รักในค่ำคืนนี้... นางจะชอบมันหรือเปล่า?" "คุณ... คุณหนูลูเซียน่า! คุณหนูเอเลน่าเป็นถึง..." "เป็นถึงทายาทผู้สูงศักดิ์ที่กำลังจะสูญเสียทุกอย่างในพริบตาใช่ไหมคะ?" ลูเซียน่าหัวנסรัวในลำคอ เสียงหัวingนั้นช่างไพเราะแต่กลับบาดลึกถึงขั้วหัวใจ "คิดว่าฉันไม่รู้หรือคะว่า คืนนี้เอเลน่ากำลังแอบนัดพบกับใครที่ห้องทำงานของท่านพ่อ? เอกสารสิทธิ์การถือครองที่ดินทั้งหมดถูกขนย้ายออกไปหมดแล้ว... ด้วยฝีมือของแกและนางงูพิษตัวนั้น!" มาร์ธาเบิกตากว้างด้วยความตกใจขีดสุด ความลับที่กุมไว้มาหลายปี เหตุใดคุณหนูผู้โง่เขลาคนนี้ถึงล่วงรู้มันได้อย่างละเอียดถี่ถ้วนราวกับนั่งทางในมา! "ตกใจมากสินะคะ?" คาร์ลอสขยับตัวเข้ามาบังร่างของลูเซียน่าเล็กน้อย พร้อมกับยกสมาร์ทโฟนเครื่องหรูขึ้นมา ปลายนิ้วเรียวกดทัชสกรีนเพียงไม่กี่ครั้ง หน้าจอโฮโลแกรมดิจิทัลขนาดใหญ่ก็ฉายภาพเหตุการณ์สดจากห้องทำงานชั้นล่างให้เห็นจะๆ ภาพของเอเลน่ากำลังกรีดร้องสติแตก ขณะที่เจ้าหน้าที่กรมบังคับคดีและทนายความส่วนตัวของกลุ่มทุนแวน เดอร์ กราฟ กำลังยึดอายัดทรัพย์สินทุกชิ้น เอกสารสิทธิ์ทุกฉบับถูกประทับตราชำระหนี้ด้วยเงินสดจำนวนมหาศาลที่ถูกกว้านซื้อจนเกลี้ยงพอร์ตในเวลาไม่ถึงสิบนาที! นี่คือพลังของอำนาจเงินตราที่ไร้ขีดจำกัด... การแก้แค้นที่ไม่ต้องใช้กำลังแม้แต่ปลายนิ้ว แต่เป็นการบดขยี้คู่ต่อสู้ให้จมดินด้วยความอับจนหนทางอย่างแท้จริต "เกมสนุกๆ เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้นค่ะ" ลูเซียน่าเหยียดยิ้มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ท่าทางสง่างามราวนางพญาผู้ครองบัลลังก์ เธอมองภาพน้องสาวต่างมารดาที่กำลังดิ้นรนบนจอภาพด้วยสายตาที่ว่างเปล่าและไร้ความปรานี "ในเมื่อพวกมันอยากได้ทุกอย่างนัก ฉันก็จะประเคนความพินาศให้จนพวกมันไม่มีแม้แต่แผ่นดินจะซุกหัวนอน!" ทว่า ในวินาทีที่ความสะใจกำลังพุ่งถึงขีดสุด เสียงแจ้งเตือนจากระบบสมาร์ทโฟนเครื่องหรูของคาร์ลอสก็ดังขึ้นแทรกบรรยากาศ *ติ๊ง!* คาร์ลอสขมวดคิ้วเล็กน้อย ก้มลงมองหน้าจอที่มีข้อความรหัสลับกระพริบเตือนสีแดงฉาน ดวงตาคมกริบหันกลับมามองลูเซียน่าทันทีด้วยแววตาที่เปลี่ยนไปเป็นความเคร่งเครียดอย่างฉับพลัน "ลูซี..." คาร์ลอสเอ่ยเสียงต่ำ ร่างสูงก้าวเข้ามาโอบไหล่เธอไว้หลวมๆ เป็นเชิงปกป้อง "ระบบความปลอดภัยรอบคฤหาสน์ตรวจจับสัญญาณรบกวนได้... และดูเหมือนว่า 'คนคนนั้น' จะไม่ได้ส่งแค่เอกสารมาให้เรา" ปัง! เสียงประตูกระจกบานใหญ่ของห้องรับรองแตกกระจายละเอียดเป็นเสี่ยงๆ พร้อมกับร่างของชายในชุดคลุมสีดำสนิทที่พุ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็วสูงราวกับภูตผี พร้อมกับประกายแสงเย็นเยียบของคมดาบที่พุ่งตรงมายังจุดที่พวกเขายืนอยู่! เอวาลินน์ปลายพู่กันขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงบทนี้ และเตรียมพบกับความเดือดระอุในตอนต่อไปนะคะ!