เปลวไฟที่เผาไหม้เหตุผล

กระจกบานใหญ่ในห้องพักวีไอพีสะท้อนภาพความแตกหักของเกมการแสดงที่รินลดาอุตส่าห์ร้อยเรียงขึ้นอย่างแยบยล คาร์ลอส ก้าวเข้ามาแทรกกลางในวินาทีที่คมมีดของเธอกำลังจะจ่อเข้าที่ลำคอของธาม ธราดล รอยยิ้มเยียบเย็นและสายตาดุจสัตว์ป่ากระหายเลือดของเจ้าพ่อมาเฟียคู่แข่ง ทำให้บรรยากาศในห้องอับชื้นไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย ทว่าสิ่งที่อันตรายยิ่งกว่ากระสุนปืนในมือของคาร์ลอส กลับเป็นแรงระเบิดจากความหึงหวงและโทสะดิบเถื่อนที่กำลังแผดเผาอยู่ในนัยน์ตาคมกริบของธาม "เกมสนุกหมดสนุกแล้วล่ะคนสวย..." คาร์ลอสเอ่ยเสียงพร่า มือหนากระชากแขนเรียวของรินลดาเข้าหาตัวอย่างถือวิสาสะ แต่ยังไม่ทันที่ปลายกระบอกปืนจะยกขึ้นเล็งเป้า ธามก็พุ่งเข้าประชิดด้วยความเร็วราวดั่งพายุหมุน หมัดหนักหน่วงซัดเข้าที่ใบหน้าของคาร์ลอสเต็มแรงจนอีกฝ่ายเซถลาเลือดกบปาก ความชุลมุนวุ่นวายจบลงด้วยการที่ธามใช้ความได้เปรียบกดร่างคู่ปรับลงกับพื้น ลั่นไกขู่กระสุนเฉียดหูไปเพียงไม่กี่มิลลิเมตร ก่อนจะสั่งให้บอดี้การ์ดลากตัวไอ้สารเลวออกไปพ้นสายตา ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่หนักอึ้งและระอุร้อนจนแทบหายใจไม่ออก ประตูห้องล็อกสนิท... ธามหันกลับมาหารินลดาที่ยืนหายใจหอบสะท้านอยู่กลางห้อง แววตาสีดำสนิทของเขาไม่ได้ซ่อนความอ่อนโยนเอาไว้เลยแม้แต่น้อย มันมีแต่ไฟโลกันตร์ที่พร้อมจะแผดเผาทุกอย่างให้เป็นจุล "กล้ามากนะรินลดา..." เสียงทุ้มต่ำลอดไรฟัน ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้าหาเธอทีละก้าวราวกับเสือดาวที่กำลังต้อนเหยื่อเข้ามุม "คิดจะเล่นเกมตบตาฉันโดยเอาตัวเองไปเสี่ยงกับไอ้สวะนั่นงั้นเหรอ อยากลองดีกับนรกนักใช่ไหม!" "ฉันแค่ทำตามแผน... อื้อ!" คำพูดทั้งหมดถูกกลืนหายไปในลำคอเมื่อธามพุ่งเข้าประชิดตัวและประกบเรียวปากลงมาอย่างไร้ความปรานี จุมพิตของเขาไม่ใช่ความหวานล้ำ หากแต่เป็นการลงทัณฑ์อันดุเดือดและเร่าร้อน รสชาติของเลือดจางๆ ปะปนไปกับความโกรธเกรี้ยวที่อัดอั้น รินลดาพยายามทุบตีไหล่กว้างและเบือนหน้าหนี แต่เรียวแขนแกร่งกลับรวบเอวบางไว้แน่นราวกับคีมเหล็ก ล็อกร่างเธอให้แนบชิดติดกับแผ่นอกกว้างที่กระเพื่อมไหวตามแรงหายใจ "ปล่อยนะ... ธาม... อื้ม!" เธอประท้วงเสียงหลงเมื่อมือหนาฉีกกระชากสาบเสื้อสูทของเธอออกจนเผยให้เห็นผิวเนื้อเนียนละเอียด ลมหายใจอุ่นจัดที่เป่ารดต้นคอทำให้ขนลุกซู่ แรงปรารถนาอันอันตรายที่เขาเก็บกดมาตลอดทั้งคืนระเบิดออกอย่างไร้การควบคุม ธามฝังใบหน้าลงซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มผิวเนื้ออ่อนจนเกิดรอยแดงช้ำเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ สัมผัสหยาบโลนแต่ทว่าเต็มไปด้วยเสน่หาที่บ้าคลั่งทำให้เข่าของรินลดาแทบทรุดลงไปกองกับพื้น ความโกรธแปรเปลี่ยนเป็นเพลิงสวาท รินลดาตระหนักดีว่าเธอกำลังเล่นกับไฟ และตอนนี้เธอก็ถูกไฟแผดเผาจนแทบหลอมละลาย มือเรียวที่เคยผลักไสค่อยๆ เปลี่ยนเป็นจิกทึ้งเส้นผมสีดำสนิทของเขาเพื่อระบายความวาบหวามที่แล่นพล่านไปทั่วไขสันหลัง ร่างกายของทั้งคู่เบียดเสียดแนบชิดจนแทบหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน เสียงหอบหายใจกระเส่าดังแข่งกับเสียงเครื่องปรับอากาศในห้องที่เย็นเฉียบ ธามอุ้มร่างบางขึ้นแนบตักอย่างไร้แรงต้านทาน รินลดาหวีดร้องเบาๆ เมื่อแผ่นหลังนุ่มถูกกดลงกับโซฟาหนังตัวยาวในมุมมืด ร่างสูงทาบทับลงมา ดวงตาคมกริบมองสำรวจเรือนร่างที่สะท้อนภายใต้แสงไฟสลัวด้วยสายตาที่ร้อนแรงยิ่งกว่าอุณหภูมิในห้อง "เธอทำให้ฉันคลั่งรินลดา..." เสียงกระซิบพร่าเลือนดังชิดริมฝีปาก ก่อนที่เขาจะมอบจูบที่ลึกซึ้งและวาบหวามยิ่งกว่าเดิม เรียวลิ้นร้อนกวาดต้อนความหวานภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ มือหนาลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้า ปลุกเร้าทุกอณูผิวให้สั่นสะท้านด้วยความเสียวซ่าน สัมผัสอันหนักหน่วงและเร่าร้อนดำเนินไปท่ามกลางเสียงครางแผ่วเบาที่เล็ดลอดริมฝีปากของหญิงสาว ความเจ็บปวดจากความขัดแย้งถูกแทนที่ด้วยคลื่นแห่งความสุขสมที่ซัดสาดเข้ามาครั้งแล้วครั้งเล่า จนโลกทั้งใบเหลือเพียงแค่เสียงลมหายใจของกันและกัน ท่ามกลางห้วงเวลาแห่งความลุ่มหลงที่กำลังจะถึงจุดสูงสุด ธามหยุดชะงักเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงบางสิ่งผิดปกติที่ด้านนอกประตูห้องพักวีไอพี... เสียงฝีเท้าหนักๆ หลายคู่กำลังมุ่งตรงมายังห้องนี้ พร้อมกับเสียงเคาะประตูดังสนั่นสามครั้งตามด้วยเสียงปืนเก็บเสียงที่ดังขึ้นหนึ่งนัดทะลุกรอบประตูเข้ามา! รินลดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ หันไปมองหน้าธามที่แววตาเปลี่ยนกลับมาคมกริบและเย็นเยียบราวน้ำแข็งในชั่วพริบตา... ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามอ่านและร่วมอินไปกับความเร่าร้อนนี้นะคะ