ความแค้นที่ถูกสั่งให้หยุด

กลิ่นอายความเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศในห้องทำงานส่วนตัวชั้นบนสุดของคาสิโนหรู ดูจะไร้ความหมายไปถนัดตา เมื่อเทียบกับอุณหภูมิที่กำลังแผดเผาจากสายตาของธาม ธราดล ร่างสูงใหญ่ในสูทสีเข้มไร้รอยยับยืนค้ำคออยู่เบื้องโต๊ะทำงาน กระดาษเอกสารปึกหนาที่สืบค้นมาจากเบื้องหลังอันดำมืดถูกโยนลงตรงหน้าของรินลดาอย่างไม่ใยดี เสียงกระดาษกระทบผิวไม้ดังทึบ ทว่ามันกลับบาดลึกลงไปในหัวใจของนักเจรจาจอมบงการจนแทบหยุดหายใจ "อ่านสิ... รินลดา" น้ำเสียงทุ้มต่ำเรียบเฉียบแต่แฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาลดังลอดริมฝีปากหยักลึก ธามโน้มตัวลงต่ำ มือหนาข้างหนึ่งทาบลงบนพนักพิงเก้าอี้หนังที่เธอนั่งอยู่ กักขังร่างบอบบางไว้ในอาณาเขตแห่งอำนาจที่ไม่อาจหลบหนี แววตาคมกริบดั่งเหยี่ยวคู่นั้นกวาดมองใบหน้าซีดเผือดที่พยายามซ่อนความร้าวรานเอาไว้ภายใต้หน้ากากความเย่อหยิ่ง "คุณ... เอาอะไรมา" รินลดากลืนก้อนสะอื้นลงคออย่างยากลำบาก ริมฝีปากที่เคยเจรจาต่อรองมานับไม่ถ้วนกลับสั่นระริก เธอพยายามเบือนหน้าหนีหลักฐานชิ้นสำคัญที่เปิดเผยตัวตนและอดีตที่เธอพยายามฝังกลบมันลงหลุมแห่งความตาย "เอกสารยืนยันว่าตระกูล 'คาร์ลอส' ไม่ใช่แค่ศัตรูทางธุรกิจของฉัน..." ธามลากเสียงต่ำ สัมผัสได้ถึงความโกรธเกรี้ยวที่ตีรวนขึ้นมาในอกจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน มืออีกข้างเอื้อมไปเชยคางมนขึ้นอย่างถือสิทธิ์ บังคับให้เธอกลับมาสบตา "แต่พวกมันคือคนที่ฆ่าพ่อแม่เธอ... และเธอกลับเลือกที่จะเก็บความแค้นนี้ไว้ใช้เป็นเครื่องมือเดินเกมกับฉันงั้นเหรอ?" ความจริงถูกเปิดโปงอย่างไร้ความปรานี รินลดาหลับตาลงรับสัมผัสร้อนผ่าวจากนิ้วมือของเขา น้ำตาหยดใสที่พยายามกลั้นไว้ไหลรินลงมาอาบแก้มอย่างห้ามไม่อยู่ ความเจ็บปวดจากการสูญเสียที่ถูกขุดคุ้ยขึ้นมาอีกครั้งมันสาหัสเกินกว่าจะทานทน แต่สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือความจริงที่ว่า ธามล่วงรู้แผนการทั้งหมดที่เธอวางไว้เพื่อใช้เขาเป็นอาวุธในการแก้แค้น "ใช่..." เธอเค้นเสียงลอดไรฟัน ยอมรับออกมาด้วยความดื้อรั้นแม้ร่างทั้งร่างจะสั่นเทา "ฉันอยากให้พวกมันพินาศ... และคุณก็เป็นคนเดียวที่มีอำนาจมากพอจะทำลายพวกมันได้ ฉันผิดมากหรือไงที่อยากทวงความยุติธรรมให้ครอบครัว!" "ความยุติธรรม?" ธามแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขัน ร่างสูงขยับเข้าประชิดจนแผ่นหลังของเธอลู่ติดกับพนักพิง แรงปรารถนาอันตรายปะปนกับความโกรธแล่นพล่านอยู่ในกระแสเลือด "เธอคิดว่าเกมแก้แค้นมันเล่นกันด้วยน้ำตากับการยืมมือคนอื่นหรือไง รินลดา? เธอเอาชีวิตตัวเองมาเดิมพันกับฉัน... รู้ตัวไหมว่ากำลังเล่นอยู่กับไฟที่พร้อมจะแผดเผาให้เธอไม่เหลือแม้แต่ขี้เถ้า!" "ถ้าฉันไม่ทำแบบนี้ ฉันจะมีปัญญาอะไรไปสู้กับมาเฟียอย่างพวกมัน!" รินลดาตวาดกลับด้วยความอัดอั้น น้ำตาคลอหน่วยในดวงตาคู่สวยที่ฉายแววดื้อรั้นไม่ยอมแพ้ "ปล่อยฉัน! อย่ามาทำเป็นสนว่าฉันจะเจ็บปวดแค่ไหน เพราะสุดท้ายคุณก็แค่สนใจเกมอำนาจของคุณเท่านั้นแหละ!" คำพูดตัดพ้อที่กลั่นออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจทำให้ธามนิ่งงันไปชั่วขณะ ดวงตาคมกริบหรี่ลงมองหญิงสาวตรงหน้า สัญชาตญาณดิบเถื่อนและความหลงใหลที่ถูกกดทับไว้พุ่งทะยานจนเกินควบคุม ทันใดนั้น มือหนาก็กระชากข้อมือเล็กเข้าหาตัวอย่างแรงจนร่างบางเซถลาลุกขึ้นยืนปะทะกับแผงอกกว้างของเขาอย่างไร้การป้องกัน "ใช่... ฉันสนใจแต่เกมของฉัน" ธามกระซิบชิดริมหู น้ำเสียงแหบพร่าและเต็มไปด้วยแรงปรารถนาอันร้อนรุ่ม ลลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดต้นคอระหงจนเธอกายสะท้าน "แต่เกมของฉัน... มันไม่มีวันยอมให้ของเล่นที่มีค่าอย่างเธอไม่เจียมตัวแบบนี้หรอกนะ" รสจูบอันดุดันและไร้ความปรานีทาบทับลงมาทันทีที่เธออ้าปากจะเถียง ธามบดขยี้เรียวปากอิ่มด้วยความโกรธเกรี้ยวและอารมณ์ที่โหมกระหน่ำ รินลดาพยายามทุบตีอกแกร่งเพื่อประท้วง แต่เรียวแรงอันน้อยนิดกลับไม่ระคายผิวเขาสักนิด เรียวลิ้นร้อนรุกรานเข้ามาตักตวงความหวานล้ำอย่างเอาแต่ใจ มือใหญ่เลื้อยลงมาโอบรัดเอวคอดกิ่วเข้าหาตัวจนแนบสนิททุกตารางนิ้ว แรงดึงดูดทางเพศและไฟเสน่หาอันตรายแผดเผาร่างกายทั้งสองจนหลอมละลายเข้าหากัน รสจูบที่เริ่มต้นด้วยความโกรธเกรี้ยวค่อยๆ เปลี่ยนแปลงเป็นความเร่าร้อนลึกซึ้ง ธามผริมริมฝีปากออกช้าๆ ปล่อยให้เธอได้หอบหายใจโกกิโกยอากาศเข้าปอด ในขณะที่สายตายังคงจับจ้องริมฝีปากบวมเจ่อสีแดงระเรื่ออย่างลุ่มหลง มือหนาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนผ่านเนื้อผ้าอย่างจงใจสร้างความวาบหวาม "จำไว้... รินลดา" เขากระซิบเสียงพร่าชิดริมฝีปากที่สั่นเทา แววตาดุดันฉายประกายความต้องการที่ดิบเถื่อนและเด็ดขาด "ความแค้นของเธอมันถูกสั่งให้หยุดตั้งแต่วินาทีนี้... เพราะต่อจากนี้ไป การชำระบัญชีเลือดกับพวกมัน จะต้องอยู่ภายใต้คำสั่งของฉันคนเดียวเท่านั้น เข้าใจไหม?" ไม่ทันที่เธอจะได้เอ่ยคำปฏิเสธใดๆ ประตูห้องทำงานบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท ร่างสูงโปรดของ 'คาร์ลอส' ศัตรูตัวฉกาจก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยาะเย้ยบนใบหน้าคมคาย โดยมีลูกน้องชุดดำยืนคุมเชิงอยู่ด้านหลังหลายคน "ว้าว... ดูเหมือนฉันจะมาขัดจังหวะเวลาสวีทของพวกคุณสินะ ธาม ธราดล" คาร์ลอสเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน กวาดสายตาคมปลาบมองรินลดาที่ยังคงถูกธามโอบกอดไว้แนบกาย "แต่ดูท่าทาง... ของเล่นชิ้นนี้ของนาย จะมีความลับอะไรซ่อนไว้เยอะแยะเลยนี่นา... จริงไหมล่ะ สาวน้อย?" หัวใจของรินลดาหล่นวูบทันทีที่ได้ยินเสียงและเห็นใบหน้าของคนที่เธอเกลียดชังที่สุดในชีวิตยืนอยู่ตรงหน้า บรรยากาศในห้องพลิกผันจากความเร่าร้อนกลายเป็นความตึงเครียดระอุถึงขีดสุดในชั่วพริบตาเดียว... --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปในห้วงเสน่หาอันตรายนี้นะคะ