เงื่อนไขที่ไม่มีใครปฏิเสธ

กลิ่นอายความเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศในห้องทำงานส่วนตัวไม่ได้ช่วยแผดเผาความระอุที่กำลังแผ่ซ่านอยู่กลางอกของรินลดาเลยแม้แต่น้อย ปลายนิ้วเรียวที่ประสานกันอยู่บนตักเย็นเฉียบราวกับคนไข้ใกล้หมดลมหายใจ ดวงตาคู่สวยที่เคยฉายแววทระนงและเฉียบคมในการเจรจาธุรกิจ บัดนี้กำลังสั่นไหวระริกยามกวาดมองเอกสารสัญญาฉบับพิพาทบนโต๊ะทำงานไม้เนื้อดี ธามหรี่ตาลงทันที แววตาเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลกกวาดกลับมามองหน้ารินลดาที่ซีดเผือดลงในเสี้ยววินาที ความเงียบงันภายในห้องกว้างกดดันจนแทบได้ยินเสียงจังหวะการเต้นของหัวใจที่รัวเร่ง รินลดาเม้มริมฝีปากแน่นจนแทบไม่มีสีเลือด ความพ่ายแพ้ไม่ได้เกิดขึ้นจากชั้นเชิงทางธุรกิจที่เธอถนัด แต่มันพ่ายแพ้ให้กับความจริงอันโหดร้ายที่บีบคั้นอยู่เบื้องหลัง มรดกชิ้นสุดท้ายของตระกูล โรงงานผลิตยาแผนปัจจุบันที่พ่อและแม่ร่วมกันสร้างหยาดเหงื่อแรงกายแลกมาทั้งชีวิต กำลังจะถูกฮุบโดยน้ำมือของคาร์ลอส ศัตรูตัวฉกาจที่จ้องจะเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอให้จมดิน หากปราศจากความช่วยเหลือจากผู้ชายเลือดเย็นที่นั่งไขว่ห้างอยู่ตรงหน้าในเวลานี้ ตระกูลวรกุลคงไม่เหลือแม้แต่เศษซากให้จดจำ "คุณไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว รินลดา" เสียงทุ้มต่ำและทรงอำนาจเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบราวกับคมมีดที่กรีดเฉือนลงกลางใจ ธามโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย แววตาดุดันคู่นั้นกวาดมองเรือนร่างอรชรที่กำลังสั่นสะท้านด้วยความอัดอั้น "คาร์ลอสกำลังรอขยี้คุณให้แหลกคามือ มันไม่ได้ต้องการแค่บริษัท แต่มันต้องการตัวคุณ... และฉันมั่นใจว่ารสนิยมดิบเถื่อนของมันคงไม่ทำให้ผู้หญิงฉลาดๆ อย่างคุณมีความสุขนักหรอก" คำพูดนั้นจี้เข้าที่จุดเปราะบางที่สุดในจิตใจ ภาพของมารดาที่กำลังล้มป่วยด้วยโรคหัวใจและน้องสาวคนเล็กที่ยังศึกษาอยู่ผุดขึ้นมาในห้วงความคิด ความอบอุ่นในอดีต รอยยิ้มของแม่ยามที่โอบกอดเธอในวันที่เหนื่อยล้า และเสียงหัวเราะคิกคักของน้องสาวในบ้านหลังเก่าที่เต็มไปด้วยความทรงจำอันงดงาม สิ่งเหล่านี้คือสายใยบางๆ ที่ยึดโยงหัวใจที่แตกสลายของเธอไว้ หากบ้านหลังนั้นและบริษัทของครอบครัวต้องพังทลายลง แม่กับน้องจะอยู่กันอย่างไร ความรักและความผูกพันของครอบครัวที่เธอหล่อเลี้ยงมาด้วยหยาดน้ำตาและแรงใจกำลังจะถูกพรากไปต่อหน้าต่อตา หยาดน้ำใสๆ คลอหน่วยที่หางตา แต่นักเจรจาจอมทระนงอย่างรินลดายังคงพยายามกะพริบตาเพื่อสะกดกลั้นมันไว้ เธอเงยหน้าขึ้นสบตาคมกริบของมาเฟียหนุ่มด้วยแววตาที่แข็งกร้าวขึ้น แม้เนื้อตัวจะสั่นเทาด้วยความกลัวก็ตาม "คุณมันเลือดเย็นไม่ต่างจากคาร์ลอสเลยสักนิด... ธาม" เธอเค้นเสียงลอดไรฟันด้วยความเคียดแค้นระคนตัดพ้อ "คุณหยิบยื่นความช่วยเหลือมาให้ ก็เพื่อจะใช้ฉันเป็นเครื่องมือต่อรองในเกมสกปรกของคุณไม่ใช่หรือไง" มุมปากของธามกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มเยียบเย็น รอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา คมกริบ ดิบเถื่อน และเต็มไปด้วยความกระหายในชัยชนะ เขาไม่โกรธเคืองต่อวาจาเชือดเฉือนนั้น กลับรู้สึกสนุกเสียอีกที่ได้เห็นลูกแมวพยศพยายามกางกรงเล็บใส่เสือร้าย "เกมนี้ฉันเป็นคนกำหนดกฎเกณฑ์ รินลดา" ธามลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้ามาประชิดโต๊ะทำงาน ร่างสูงใหญ่ทาบทับลงมาจนรินลดาต้องเอนหลังหนีโดยสัญชาตญาณ กลิ่นกายบุรุษเพศผสมผสานกับกลิ่นโคโลญจน์ราคาแพงและบุหรี่จางๆ ลอยเข้ามารบกวนประสาทสัมผัสจนลมหายใจของเธอติดขัด "เธอฉลาดพอที่จะรู้ว่าระหว่างฉันกับคาร์ลอส ใครคือทางรอดเดียวที่เธอเหลืออยู่ เซ็นชื่อลงไปซะ แล้วบริษัทของพ่อเธอ รวมถึงความปลอดภัยของแม่และน้องสาว จะได้รับการคุ้มครองอย่างดีที่สุดจากอิทธิพลของฉัน" สายตาของธามไม่ได้มองแค่เอกสาร แต่มันกวาดไล่สำรวจใบหน้าเนียนใสที่เปื้อนคราบน้ำตาและริมฝีปากที่สั่นระริก แรงปรารถนาอันตรายที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความนิ่งขมุกขมัวแผ่ซ่านออกมาจนรินลดาต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เสน่ห์อันร้ายกาจของเขาคือยาพิษที่เคลือบน้ำผึ้ง เธอกำลังก้าวเข้าสู่กรงขังที่สร้างขึ้นจากความสมัครใจโดยแท้ มือเรียวสั่นเทายื่นออกไปหยิบปากกาหมึกซึมด้ามหรูขึ้นมา ความหนักอึ้งของปลายปากกาช่างเทียบไม่ได้เลยกับความรู้สึกผิดบาปที่กำลังกัดกินขั้วหัวใจ หากเธอยอมจำนนต่อข้อเสนอนี้ ชีวิตอิสระของเธอจะสิ้นสุดลงทันที แลกกับการรักษาลมหายใจและความสุขของคนที่เธอรักที่สุดในโลก ใบหน้าของมารดาที่เคยลูบหัวปลอบโยนในยามที่เธอท้อแท้ผุดขึ้นมาอีกครั้ง เป็นความรักอันบริสุทธิ์ที่ทำให้เธอยอมแลกได้แม้กระทั่งวิญญาณ จดจำความอบอุ่นในอ้อมกอดของแม่... อ้อมกอดที่ปลอดภัยที่สุดในโลก ซึ่งบัดนี้กำลังรอคอยความช่วยเหลือจากเธออยู่ รินลดาหลับตาลงเพื่อตัดความลังเลทั้งหมด ปลายปากกาจรดลงบนกระดาษแผ่นหนา ลากเส้นสายลายเซ็นของตนเองลงไปอย่างมั่นคง แม้หัวใจจะกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดก็ตาม เสียงหมึกซึมกระทบกระดาษดังแผ่วเบา แต่กลับสะท้อนก้องกังวานอยู่ในความเงียบงัน ธามก้มมองลายเซ็นนั้นด้วยแววตาพึงพอใจ มือหนาเอื้อมออกไปฉวยเอกสารฉบับนั้นขึ้นมาพลิกดู ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนริมฝีปากหยักลึกเกือบจะแนบชิดกับใบหูขาวสะอาดของเธอ ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดต้นคอระหงจนรินลดาขนลุกซู่ไปทั้งร่าง "ยินดีต้อนรับสู่เกมของฉัน... ภรรยาในนาม" เสียงกระซิบพร่าต่ำดังขึ้นชิดริมใบหู พร้อมกับท่อนแขนแข็งแรงที่เอื้อมมาโอบกอดเอวคอดกิ่วไว้แน่นด้วยสัญชาตญาณของการครอบครอง ทว่า ในวินาทีที่รินลดาเตรียมใจรับความพ่ายแพ้และแรงกดดันทั้งหมด เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งติดต่อกันอย่างเร่งรีบ ก่อนที่ประตูห้องทำงานจะถูกผลักเปิดออกโดยบอดี้าร์ดมือขวาของธาม สีหน้าของอีกฝ่ายซีดเผือดจนผิดปกติ และมีคราบเลือดจางๆ เปรอะเปื้อนอยู่ที่ปกเสื้อ "นายครับ... เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!" บอดี้การ์ดหนุ่มหอบหายใจสะดุด "คาร์ลอสส่งคนบุกเข้าไปที่บ้านพักของตระกูลวรกุล ตอนนี้คุณแม่และน้องสาวของคุณรินลดากำลังตกอยู่ในอันตรายขั้นวิกฤตครับ!" รินลดาเบิกตากว้างจนแทบถลน ลมหายใจสะดุดกักค้างอยู่ในลำคอ ความตกใจพุ่งพล่านจนสมองขาวโพลน เธอลุกพรวดขึ้นผลักอกธามออกสุดแรงก่อนจะวิ่งพุ่งตรงไปที่ประตูห้อง ทว่ามือหนากลับคว้าต้นแขนของเธอไว้แน่นด้วยความเร็วราวกระสุนปืน แววตาของมาเฟียหนุ่มไม่ได้เย็นชาอีกต่อไป แต่มันกลับลุกโชนด้วยเปลวเพลิงแห่งความโกรธเกรี้ยวที่น่ากลัวยิ่งกว่าเดิม "อย่าเพิ่งสติแตก รินลดา" ธามกระซิบด้วยน้ำเสียงดุดันและเฉียบขาดที่สุดในชีวิต ขณะที่สายตาคมกริบมองตรงไปยังประตูห้องที่เปิดค้างไว้ "เกมนี้... มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ ต่างหาก" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปกับห้วงอารมณ์อันเข้มข้นนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ