จังหวะชีวิตที่ต่างกัน

“คุณควรจะแนะนำผมก่อนที่จะปล่อยให้เขาเดินเข้ามาในห้องทำงานของผมแบบนี้ ลลิน” ธาวินไม่ได้ละสายตาจากเอกสารบนโต๊ะ แม้เสียงฝีเท้าของชายผู้มาใหม่จะหยุดลงตรงหน้าโต๊ะทำงานของเขาแล้วก็ตาม น้ำเสียงของเขาราบเรียบ หากแต่ลลินที่ยืนอยู่มุมห้องกลับสัมผัสได้ถึงแรงปะทะของพายุที่ซ่อนอยู่ใต้ผิวน้ำ ลลินสูดลมหายใจเข้าลึก เธอวางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะอย่างแผ่วเบา ก่อนจะหันไปสบตากับชายวัยกลางคนที่เพิ่งเอ่ยทักทายพวกเขาเมื่อครู่ คุณศิริชัย หุ้นส่วนใหญ่ที่เปรียบเสมือนจิ้งจอกในคราบนักบุญ เขากำลังยิ้ม แต่มันไม่ใช่รอยยิ้มที่ส่งไปถึงดวงตา “ขอโทษค่ะคุณธาวิน พอดีคุณศิริชัยติดต่อเข้ามาด่วน ดิฉันเห็นว่าเป็นเรื่องโครงการขยายสาขาที่บริษัทกำลังจับตามองอยู่ จึงคิดว่าควรให้ท่านเข้ามาคุยกับคุณโดยตรง” ลลินตอบด้วยน้ำเสียงสุขุม เป็นมืออาชีพ แม้ในใจเธอจะเต้นรัวด้วยความกังวล เธอรู้อยู่เต็มอกว่านี่ไม่ใช่แค่เรื่องงาน แต่มันคือการแทรกแซงเวลาส่วนตัวของพวกเขาทั้งคู่ “เอาเถอะครับ” ศิริชัยหัวเราะเบาๆ ก่อนจะดึงเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามแล้วนั่งลงโดยไม่รอคำเชิญ “ผมก็แค่คนแก่ที่อยู่ไม่สุข เห็นว่าพวกคุณกำลังไปได้สวยกับโครงการนี้ ก็เลยอยากจะมาแชร์มุมมองเสียหน่อย แต่ดูเหมือนว่า... ผมจะมาผิดจังหวะไปเสียจริง” ธาวินเงยหน้าขึ้น ดวงตาคู่คมจ้องมองอีกฝ่ายนิ่งนาน ราวกับกำลังอ่านแผนที่ในใจของศิริชัย “จังหวะชีวิตคนเราไม่เคยตรงกันหรอกครับคุณศิริชัย โดยเฉพาะในโลกธุรกิจที่เวลาหนึ่งนาทีมีค่าเท่ากับกำไรมหาศาล... ลลิน คุณออกไปเตรียมกาแฟให้คุณศิริชัยหน่อย แล้วก็เช็กตารางงานของผมในช่วงบ่ายทีนะ” ลลินชะงักไปครู่หนึ่ง เธอรู้ดีว่านี่คือการ ‘ไล่’ อย่างมีมารยาท เพื่อที่เขาจะได้จัดการกับบุคคลตรงหน้าโดยไม่มีเธอเป็นห่วงโซ่ที่อ่อนไหวที่สุดในขณะนี้ เธอพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้บรรยากาศระหว่างชายสองคนตึงเครียดจนเกือบจะมองเห็นเป็นเส้นสายไฟฟ้าที่พาดผ่าน เมื่อประตูห้องทำงานปิดลง ลลินพิงแผ่นหลังเข้ากับผนังทางเดิน เธอยกมือขึ้นแตะหน้าอกที่เต้นรัว ความรู้สึกคุ้นเคยจาก ‘อดีตชาติ’ กำลังย้อนกลับมาเตือนภัย ทุกครั้งที่ธาวินต้องเผชิญหน้ากับกลเกมทางธุรกิจแบบนี้ เขามักจะเปลี่ยนไป เขากลายเป็นคนเย็นชาและมุ่งมั่นจนบางครั้งก็ลืมมองข้างหลังว่าใครยืนอยู่ตรงนั้น เสียงโทรศัพท์ในมือของเธอสั่นขึ้น รินรดาเพื่อนสนิทส่งข้อความมาว่า *‘เขารู้เรื่องสัญญาฉบับนั้นหรือยัง? ถ้ายัง... แกต้องรีบบอกเขานะลลิน ก่อนที่ศิริชัยจะใช้มันเป็นข้อต่อรอง’* ลลินเม้มปากแน่น เธอไม่ได้กลัวงานยาก เธอแค่กลัวว่า ‘ความทะเยอทะยาน’ ที่ธาวินพยายามสลัดทิ้งในชีวิตนี้ จะถูกศิริชัยปลุกมันขึ้นมาอีกครั้งด้วยเหยื่อล่อราคาแพง เวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมงกว่าที่ประตูจะเปิดออก ศิริชัยเดินออกมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้มพอใจ ขณะที่ธาวินเดินตามออกมา ใบหน้าของเขาเรียบตึงจนน่าใจหาย เขาไม่ได้มองมาที่ลลินแม้แต่น้อย “ผมต้องเดินทางไปดูงานที่สาขาเชียงใหม่ทันที” ธาวินเอ่ยขึ้นขณะเดินผ่านเธอไปที่โต๊ะทำงานเพื่อเก็บเอกสาร “เที่ยวบินช่วงเย็นนี้ ลลิน คุณไม่ต้องตามไป ให้จัดการเอกสารส่วนที่เหลือที่นี่ให้เรียบร้อย” “คุณธาวินคะ... ให้ดิฉันไปด้วยเถอะค่ะ เรื่องที่คุยกับคุณศิริชัย ดิฉันเกรงว่า...” ธาวินหยุดชะงัก เขาหมุนตัวกลับมา สายตาของเขาเปลี่ยนไป มันไม่ได้เย็นชาเหมือนก่อนหน้านี้ แต่มันกลับเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า “ผมไม่อยากให้คุณต้องมาเสี่ยงกับเกมนี้ ลลิน คุณคือพื้นที่ปลอดภัยเพียงอย่างเดียวของผม... ถ้าผมเอาคุณไปอยู่ใกล้กองไฟด้วย ผมจะไม่มีสมาธิจัดการอะไรเลย” คำว่า ‘พื้นที่ปลอดภัย’ ทำให้หัวใจของลลินอ่อนยวบ แต่ความรู้สึกไม่ไว้ใจต่อสถานการณ์กลับเตือนให้เธอต้องแข็งแกร่ง “แต่การแยกกันคือจุดเริ่มต้นของความเข้าใจที่ผิดเพี้ยนนะคะ” ลลินก้าวเข้าไปใกล้เขาอีกนิด “เราเคยผ่านเหตุการณ์แบบนี้มาแล้ว คุณจำไม่ได้หรือคะว่าความเงียบของเราสองคนในอดีตมันทำลายทุกอย่างไปมากแค่ไหน” ธาวินชะงักไปชั่วครู่ ดวงตาของเขาสั่นไหว เขาเอื้อมมือมาแตะข้างแก้มของเธอแผ่วเบา สัมผัสที่คุ้นเคยทำให้น้ำตาของลลินคลอเบ้า “ผมจะรีบกลับมานะ ภายในสามวัน... สัญญา” เขาทิ้งท้ายไว้เพียงแค่นั้น ก่อนจะหันหลังเดินออกจากออฟฟิศไป ทิ้งให้ลลินยืนเคว้งอยู่ท่ามกลางความเงียบงัน ลมหายใจของเธอติดขัดเมื่อสังเกตเห็นซองเอกสารสีน้ำตาลที่ตกอยู่ใต้โต๊ะทำงานของธาวิน เธอรีบก้มลงหยิบมันขึ้นมาด้วยความสงสัย เมื่อเปิดอ่าน ลลินถึงกับตัวเย็นวาบ ข้อความในนั้นไม่ใช่รายละเอียดโครงการขยายสาขาอย่างที่ศิริชัยอ้าง แต่เป็นบันทึกการโอนหุ้นส่วนบริษัทที่ธาวินถือครองอยู่ทั้งหมดให้กับชื่อของศิริชัย เพื่อแลกกับการล้างหนี้สินบริษัทเก่าที่เธอยังไม่เคยรู้ว่ามีอยู่จริง! โทรศัพท์มือถือของเธอสั่นเตือนอีกครั้ง คราวนี้เป็นข้อความจากเบอร์แปลกหน้าที่ส่งภาพถ่ายของธาวินขณะกำลังก้าวขึ้นรถยนต์สีดำสนิท ซึ่งมีคนนั่งรออยู่ด้านใน... และคนคนนั้นไม่ใช่เลขาส่วนตัวของเขา ‘ถ้าคุณรักเขาจริง คุณควรจะรู้นะว่าสิ่งที่เขาทำไปทั้งหมดในวันนี้ คือการเตรียมตัวเพื่อบอกเลิกคุณอย่างเป็นทางการลลิน... เพราะเขากำลังจะไปแต่งงานกับลูกสาวคนเดียวของศิริชัยเพื่อรักษาบริษัทนี้ไว้’ ดาริกาส่องแสงหวังว่าคุณรี้ดจะยังคงเชื่อมั่นในตัวละครของเรานะคะ เพราะในบทต่อไป ความจริงที่ถูกซ่อนไว้จะค่อยๆ เผยออกมาทีละชั้นค่ะ!