ความโกลาหลในตลาด

"คนตาย... ไม่น่าจะมีสิทธิ์ยืนหายใจอยู่บนโลกนี้ด้วยซ้ำไปนะคะ คุณอา" เสียงหัวנסทุ้มต่ำและเย็นเยียบของต้นกล้าดังขึ้น ตัดผ่านความเงียบงันที่กดดันราวกับก้อนหินนับตันถ่วงทับห้องรับรองส่วนตัว เงาร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทสั่งตัดพิเศษหยุดชะงัก รอยยิ้มเยาะบนมุมปากของอีกฝ่ายไม่ได้ทำให้ดวงตาคมกริบของต้นกล้าไหวwแต่อย่างใด ในทางตรงข้าม มันกลับจุดประกายความมืดมิดในแววตาคู่พ਼ที่ผ่านการเผาผลาญด้วยไฟแห่งความแค้นมานานนับทศวรรษ สิบปีที่แล้ว โศกนาฏกรรมบนกองเพลิงพรากทุกอย่างไปจากชีวิตเขา ตระกูลที่เคยยิ่งใหญ่ถูกกัดกินจากภายใน และบุคคลตรงหน้าคือหนึ่งในตัวการที่สวมหน้ากากกราบไหว้ศพ ก่อนจะฉวยโอกาสกอบโกยผลประโยชน์แล้วหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย แต่ในวันนี้... หมากตัวที่ถูกซ่อนไว้ใต้หลุมศพปลอม กลับเดินกลับมาบนกระดานด้วยความมั่นใจเกินร้อย ลลิลที่ยืนอยู่เคียงข้างขยับกายเข้าใกล้เล็กน้อย มือเรียวบางเอื้อมมาแตะข้อศอกของต้นกล้าไว้เบาๆ เป็นสัมผัสที่แฝงไปด้วยพลังอันเงียบงัน ดวงตากลมโตคู่นั้นไม่ได้ฉายแววตื่นกลัวแม้แต่น้อย มีเพียงความเด็ดเดี่ยวและพร้อมจะเคียงบ่าเคียงไหล่เผชิญหน้ากับพายุลูกใหญ่ที่กำลังจะโหมกระหน่ำ "แปลกใจมากอย่างนั้นหรือครับ คุณหนูต้นกล้า" เสียงของชายวัยกลางคนเอื้อnเอ่ยด้วยความเย่อหยิ่ง แฝงกลิ่นอายของความเจ้าเล่ห์ที่สั่งสมมานาน "คิดว่าส่งคนไปกวาดล้างรากเหง้าของผมให้หมดสิ้นแล้วหรือ? โลกธุรกิจมันกว้างใหญ่นัก... และอำนาจเงินในมือคุณ ก็ไม่ได้ซื้อความจริงได้ทุกเรื่องหรอกนะ" ต้นกล้าแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขัน มีเพียงความหนטาวเหน็บที่แผ่ซ่านไปทั่วบรรยากาศ "เงินซื้อความจริงไม่ได้... แต่เงินซื้อความตายและการพังทลายของพวกคุณได้ทุกเมื่อค่ะ" ต้นกล้าก้าวเท้าเข้าไปหาช้าๆ น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมราวกริบมีดโกน "สิบปีที่ผ่านมา คุณคงสุขสบายดีบนคราบน้ำตาของคนในตระกูลฉันสินะคะ แต่น่าเสียดาย... ความสุขปลอมๆ กำลังจะหมดอายุลงในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้านี้แล้ว" ใบหน้าของชายวัยกลางคนกระตุกวูบ รอยยิ้มเยาะเริ่มเจือจางลงเมื่อเห็นท่าทีที่นิ่งสนิทและดวงตาที่ไร้ความหวาดหวั่นของทายาทหนุ่ม ก่อนที่เสียงเตือนภัยจากโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทของอีกฝ่ายจะดังขึ้นทำลายความเงียบ *ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด!* ไม่ใช่แค่เครื่องเดียว แต่เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ทโฟนของบอร์ดบริหารและกลุ่มผู้ถือหุ้นที่ยืนอยู่รอบข้างต่างก็ดังระรัวขึ้นพร้อมๆ กัน ราวกับเสียงนาฬิกาปลุกมรณะที่นับถอยหลังสู่จุดจบ ชายวัยกลางคนขมวดคิ้วแน่น หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาด้วยมือที่สั่นเทาเล็กน้อย ทันทีที่หน้าจอปลดล็อก ข่าวพาดหัวหน้าหนึ่งของสื่อการเงินยักษ์ใหญ่และกระดานหุ้นหลักก็ปรากฏสู่สายตา— *ด่วนที่สุด! หุ้นบริษัทในเครือศัตรูร่วงกราวรูดชนเพดาน Floor อย่างไร้แรงรับ!* *ข่าวฉาวสะเทือนวงการ: หลักฐานการทุจริตยักยอกเงินหมื่นล้านถูกแฉว่อนโซเชียล!* *นักลงทุนแห่เทขายหุ้นทิ้งอย่างไร้ความปรานี มูลค่าบริษัทระเหยกลายเป็นอากาศธาตุในเวลาไม่ถึงสิบนาที!* "เป็น... เป็นไปได้ยังไง!" ชายวัยกลางคนอุทานออกมาเสียงดัง หน้าซีดเผือดจนแทบไร้สีเลือด ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด ขาที่เคยยืนหยัดอย่างมั่นคงกลับเริ่มสั่นระริก "พวกแก... แกทำอะไรกับระบบหุ้น!" ต้นกล้าปรายตามองสภาพที่น่าสมเพชนั้นด้วยความเวทนาที่ว่างเปล่า ร่างสูงใหญ่ยืนกอดอกอย่างเหนือกว่า ปล่อยให้ความจริงอันโหดร้ายบดขยี้ศักดิ์ศรีของอีกฝ่ายจนไม่เหลือชิ้นดี "ตลาดหุ้นมีความผันผวนสูงเสมอนะคะ คุณอา" ต้นกล้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เชือดเฉือน "โดยเฉพาะเมื่อมีเงินทุนมหาศาลหลักแสนล้าน เท เทขายถล่มลงมาพร้อมๆ กันแบบไม่ให้ตั้งตัว... ต่อให้มีเก้าอี้กรรมการกี่ตัว ก็คงไม่พอให้คุณนั่งล้มละลายได้อย่างสง่างามหรอกค่ะ" บรรยากาศในตลาดหลักทรัพย์และห้องรับรองรอบด้านเริ่มโกลาหล เสียงกรีดร้อง เสียงโวยวาย และเสียงกราบกรานขอความช่วยเหลือดังระงม พนักงานและผู้ถือหุ้นต่างวิ่งวุ่นราวกับมดแตกรัง ความมั่งคั่งที่สร้างมาด้วยการโกงกินและหยาดเลือดของผู้อื่น ถูกแผดเผาให้กลายเป็นจุลภายในพริบตาเดียวด้วยพลังแห่งความร่ำรวยที่ไร้ขีดจำกัดของต้นกล้า ลลิลมองภาพความพินาศตรงหน้าด้วยแววตาที่สงบนิ่ง เธอยื่นมือไปกุมมือหนาของต้นกล้าไว้แน่น ส่งผ่านความอบอุ่นและพลังใจให้แก่กันและกันในวินาทีแห่งชัยชนะอันหอมหวานนี้ "จบแล้วล่ะค่ะ..." ลลิลกระซิบเบาๆ ข้างกาย "บัญชีแค้นบทแรก ถูกชำระจนหมดสิ้นแล้ว" "ยังหรอกค่ะ ลลิล" ต้นกล้าหันมามองคนรักด้วยแววตาที่อ่อนโยนลงชั่วพริบตา ก่อนจะกลับมาคมกริบดั่งเดิมเมื่อมองไปยังร่างที่ทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นของศัตรู "นี่เป็นแค่การเริ่มต้นตักเตือนความจำ... ความแค้นระดับนี้ ไม่มีทางจบลงง่ายๆ แค่หุ้นตกหรอกค่ะ" ในจังหวะที่ความโกลาหลในตลาดหุ้นกำลังพุ่งถึงขีดสุด และศัตรูตัวฉกาจกำลังก้มหน้าร้องไห้คร่ำครวญอยู่แทบเท้า ประตูบานใหญ่ของห้องโถงก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้พิธีรีตอง ร่างของชายชราผม 0h0 ผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในวงการการเมืองและมืด พร้อมด้วยกองกำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจเศรษฐกิจและหมายจับสีแดงในมือ ก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มที่ทำให้เลือดในกายของทุกคนในที่นั้นต้องจับตัวเป็นน้ำแข็ง— "สวัสดีครับ... ท่านประธานผู้ล่มจม ดูเหมือนว่าคุณจะมีคดีใหม่อีกยาวนานเลยสินะครับ" (โปรดติดตามตอนต่อไป) - ต้นไม้ริมระเบียง -