ความริษยาของคนใกล้ตัว

"แกกล้าดียังไง ถึงเอาข้อมูลลับของโปรเจกต์มหาزاตรนี้ไปขายให้ตระกูลศัตรู... เมธินี" น้ำเสียงของลินินราบเรียบ ราวกับกำลังไถ่ถามถึงราคาผักปลาในตลาดสด ทว่าแววตาคู่คมกริบภายใต้กรอบแว่นกันแดดแบรนด์หรู กลับเยียบเย็นเสียจนอุณหภูมิในห้องรับรองวีไอพีชั้นบนสุดของโรงแรมหรูลดฮวบลงทันตาเห็น ร่างระหงในชุดสูดตัดเย็บพิเศษสีขาวสะอาดตาค่อยๆ หมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับหญิงสาวอีกคนที่กำลังตัวสั่นเทาอยู่เบื้องหลัง เมธินีหน้าซีดเผือด สีเลือดบนใบหน้าที่เคยแต่งแต้มอย่างประณีตมลายหายไปจนหมดสิ้น ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวขั้นสุดเมื่อตระหนักว่าหลักฐานชิ้นสำคัญไม่ได้อยู่แค่ในจินตนาการ แต่ภาพถ่ายหน้าจอการโอนเงินก้อนโตจากบัญชีของคู่แข่งทางการค้า และไฟล์เสียงสนทนาที่ถูกบันทึกไว้อย่างชัดเจนทุกถ้อยคำ กำลังปรากฏหราอยู่บนหน้าจอแท็บเล็ตราคาแพงที่วางอยู่บนโต๊ะหินอ่อน "ลินิน... แก... แกกำลังพูดเรื่องอะไร ฉันไม่เห็นจะเข้าใจ..." เมธินีพยายามเฟ้นเสียงปฏิเสธ ทว่าเสียงสั่นเครือและหยดเหงื่อกาฬที่ผุดพรายขึ้นตามไรผมกลับทรยศความจริงทุกอย่าง "ไม่เข้าใจอย่างนั้นหรือคะ?" ลินินยกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่งดงามแต่กลับทรงพลังและเชือดเฉือนยิ่งกว่าคมมีด เธอก้าวเข้าไปใกล้เพื่อนสนิทที่คบกันมาตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัยทีละก้าว ส้นสูงคริสตัลกระทบพื้นหินส่งเสียงกังวานราวกับเสียงนาฬิกานับถอยหลังความพินาศ "ตลอดเวลาสามปีที่ผ่านมา ฉันไว้ใจเธอ ให้เธอเข้ามาดูแลบัญชีลับของบริษัท ให้ตำแหน่งรองประธานฝ่ายกลยุทธ์กับเธอ เพราะคิดว่าเราคือเพื่อนแท้... แต่ดูสิ่งที่เธอทำสิคะ เมธินี ขายข้อมูลแลกกับเศษเงินไม่กี่สิบล้านจากพวกหมาลอบกัด" "ก็เพราะแกมันเห็นแก่ตัว!" ในเมื่อจนมุม เมธินีจึงระเบิดเสียงกรีดร้องออกมาด้วยความเคียดแค้นและความอิจฉาริษยาที่สะสมมานาน ดวงตาแดงก่ำจ้องมองลินินด้วยความชิงชัง "ทำไมต้องเป็นแกตลอดลินิน! ทำไมแกถึงเกิดมาเพียบพร้อมไปหมด! รูปร่างหน้าตา ความมั่งคั่ง ชื่อเสียง และ... และผู้ชายอย่างคุณคิรากร! ทั้งที่ฉันพยายามแทบตาย แต่แกกลับได้ทุกอย่างมาอย่างไร้ความพยายาม!" บรรยากาศในห้องเงียบกริบลงชั่วขณะ ลินินไม่ได้แสดงอาการโกรธเกรี้ยวอย่างที่เมธินีคาดคิด หญิงสาวเพียงแต่หัวسเราะเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความสมเพชเวทนา "ความพยายามหรือคะ?" ลินินโน้มตัวเข้าไปกระซิusข้างหูเพื่อนสนิท น้ำเสียงเยือกเย็นและทรงอำนาจ "เธอคิดว่าความสำเร็จของฉันได้มาเพราะโชคช่วยอย่างนั้นสินะคะ เมธินี... เธอไม่เคยรู้เลยว่าเบื้องหลังรอยยิ้มของฉัน ฉันต้องผ่านนรกมาสักกี่ขุม สมองของเธอมีไว้แค่คิดอิจฉาชาวบ้าน แต่สมองของฉันมีไว้สร้างอาณาจักร เงินที่เธอเอาไปขายวิญญาณมันเป็นแค่เศษเงินในกระเป๋าหลังของฉันด้วยซ้ำ!" ปัง! เสียงประตูห้องรับรองถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูป แผ่รังสีความน่าเกรงขามและอำนาจมืดที่ทำให้อากาศในห้องแทบหยุดนิ่ง คิรากรก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าไร้ซึ่งความรู้สึก นัยน์ตาคมกริบกวาดมองสภาพของเมธินีด้วยความรังเกียจราวกับมองเศษขยะข้างถนน ก่อนจะเดินตรงเข้ามาโอบเอวบางของลินินไว้ด้วยความทะนุถนอมอย่างออกนอกหน้า "จัดการเรียบร้อยไหมครับที่รัก?" เสียงทุ้มต่ำเอמהถามภรรยาในนามที่เขาคลั่งรักยิ่งกว่าชีวิต พร้อมกับฝ่ามือใหญ่ที่ลูบหลังมือเรียวของเธอเบาๆ เพื่อถ่ายทอดความอบอุ่น "เรียบร้อยดีค่ะคุณคิรากร แค่แมลงตัวเล็กๆ ที่คิดจะไต่ขึ้นมาบนหลังเสือ แต่บังเอิญว่าเสือตัวนี้... รวยและมือหนักพอที่จะบี้มันให้แหลกคามือได้ในพริบตา" ลินินเอียงศีรษะซบไหล่กว้างของสามีด้วยท่าทีออดอ้อน ทว่าสายตายังคงจ้องมองเมธินีที่ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นด้วยความสิ้นหวัง เมธินีร่ำไห้ฟูมฟายเมื่อตระหนักได้ว่า ตระกูลใหญ่ฝั่งคู่แข่งที่เธอหวังจะไปพึ่งพา บัดนี้ได้ถูกอิทธิพลมืดของคิรากรกว้านซื้อหุ้นและสั่งอายัดทรัพย์สินจนล้มละลายไปเรียบร้อยแล้วภายในเวลาไม่ถึงชั่วโมง เธอกำลังจะกลายเป็นบุคคลล้มละลาย ไม่มีแม้แต่แผ่นดินจะซุกหัวนอน และมีคดีอาญาข้อหาฉ้อโกงและจารกรรมข้อมูลรออยู่เบื้องหน้า "ลินิน... ฉันขอร้อง... แกช่วยฉันด้วยเถอะนะ ปล่อยฉันไปสักครั้ง..." เมธินีคลานเข้าไปกอดข้อเท้าของลินิน น้ำตานองหน้า ลินินก้มมองเพื่อนรักที่เคยหักหลังด้วยสายตาเรียเฉย เธอยกเท้าข้างหนึ่งขึ้นอย่างสง่างาม ก่อนจะใช้ปลายรองเท้าคริสตัลเขี่ยมือของเมธินีให้ออกห่างจากข้อเท้าของตนเองอย่างรังเกียจ "คำว่า 'เพื่อน' ของเธอ มันราคาถูกเกินกว่าจะซื้อความเมตตาจากฉันค่ะ เมธินี" ลินินกล่าวเสียงเรียบ ก่อนจะหันไปสบตากับสามีหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล "ที่รักคะ จัดการส่งแขกที่ไม่ได้รับเชิญนี่ให้ตำรวจเศรษฐกิจได้เลยค่ะ ดิฉันคิดว่าห้องขังพิเศษคงจะเหมาะกับรสนิยมของเธอมากกว่าห้องสูทหรูนี่เยอะ" "รับทราบครับภรรยา" คิรากรพยักหน้ารับอย่างตามใจ พร้อมกับโบกมือเพียงครั้งเดียว บอดี้สากลชุดสูทสีดำสนิทสี่นายก็ก้าวเข้ามาหิ้วปีกเมธินีออกไปจากห้องทันท่ามกลางเสียงกรีดร้องโหยหวนที่ดังสะท้อนก้องทางเดิน ทว่า... ในวินาทีที่ความเงียบสงบกลับคืนสู่ห้องรับรอง และลินินกำลังจะหันไปขอบคุณสามีสำหรับความช่วยเหลือ หน้าจอแท็บเล็ตบนโต๊ะหินอ่อนที่ควรจะดับลงไปแล้ว กลับสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนจากระบบการเงินอัจฉริยะส่วนตัวที่ถูกส่งตรงมาจากธนาคารสวิสเซอร์แลนด์ *[แจ้งเตือนด่วน: ตรวจพบการพยายามถอนเงินจำนวน 5,000 ล้านบาทออกจากบัญชีลับสำรองของคุณ โดยบุคคลที่ไม่ได้รับอนุญาต... และตำแหน่งปัจจุบันของการเข้าถึงระบบ คือ... เครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนตัวในห้องนอนใหญ่ของคุณเอง]* ลินินชะงักกึก รอยยิ้มบนริมฝีปากค้างเติ่ง หัวใจกระตุกวูบลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม เมื่อตระหนักได้ทันทีว่า... "เพื่อนสนิท" ที่หักหลังเธอไม่ได้มีแค่คนเดียว! โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ - เอวาลินน์ปลายพู่กัน