ความจริงที่ถูกเปิดเผย

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและกลิ่นอับชื้นของห้องใต้ดินคฤหาสน์ตระกูลคิมยังคงติดตรึงอยู่ในโพรงจมูก รสาแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง เอกสารปึกหนาในมือที่สั่นเทาจนแทบถือไม่ไหว มันไม่ใช่แค่หลักฐานทางธุรกิจ แต่มันคือแฟ้มประวัติอาชญากรรมลับที่ถูกซ่อนเร้นไว้ภายใต้รอยยิ้มอันแสนอบอุ่นและท่าทีสุภาพราวกับสุภาพบุรุษของใครบางคน... คนที่เธอเคยไว้วางใจจนยอมมอบหัวใจให้ในอดีต "ไม่... มันเป็นไปไม่ได้" เสียงหวานสั่นเครือหลุดลอดออกมาจากริมฝีปากซีดเผือด ดวงตากลมโตเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความเจ็บปวดและสับสน เธอกวาดสายตามองภาพถ่ายและลายเซ็นที่ปรากฏหราในเอกสารแผ่นนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ชื่อของ 'เรวัต' ชายหนุ่มผู้เคยสัญญาว่าจะปกป้องเธอจากโลกอันโหดร้าย กลับกลายเป็นชื่อของฆาตกรเลือดเย็นที่สั่งฆ่ายกครัวตระกูลของเธอเมื่อสิบปีก่อน! ปัง! เสียงประตูกระแทกเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของคิมหันต์ที่ก้าวเข้ามาด้วยแววตาดุดันและดبيเถื่อนตามแบบฉบับของมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล เขากวาดสายตามองสภาพของหญิงสาวที่ทรุดตัวลงนั่งกับพื้นห้อง พร้อมกับเอกสารลับที่กระจายเกลื่อนกลาดรอบตัว รสาเงยหน้าขึ้นมองเขา แววตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความแตกสลาย ความรู้สึกผิดบาป และความเกลียดชังที่ตีรวนกันจนแยกไม่ออก "รู้ความจริงแล้วสินะ..." เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้นเรียบๆ ทว่าแฝงไปด้วยความเยียบเย็น คิมหันต์สาวเท้าเข้ามาใกล้ร่างบางที่สั่นเทิ้มด้วยความโกรธเกรี้ยว เขาย่อตัวลงใช้ปลายนิ้วแกร่งเชยคางมนขึ้นบังคับให้เธอมองสบตา "ทีนี้... เธอจะเลิกโง่เชื่อใจมันหรือยัง รสา" "คุณ... คุณรู้เรื่องนี้มาตลอดใช่ไหมคิมหันต์!" รสาเค้นเสียงลอดไรฟัน น้ำตาหยดใสไหลรินอาบแก้วลวกผิว เธอกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้ากับเนื้อฝ่ามือ "คุณรู้ว่าใครเป็นคนฆ่าพ่อแม่ฉัน แต่คุณเลือกที่จะเก็บมันไว้เพื่อใช้ทรมานฉันเหรอ... ทำไมคุณถึงใจร้ายขนาดนี้!" "ใช่ ฉันรู้" คิมหันต์ตอบกลับอย่างไม่สะทกสะท้าน แววตาสีนิลคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่กำลังแหลกสลายของเธอ มือหนารวบเอวบางเข้าหาตัวอย่างถือวิสาสะ แรงบีบที่เอวสอบบ่งบอกถึงความกระวนกระวายใจลึกๆ ที่เขาพยายามซ่อนไว้ภายใต้ความดิบเถื่อน "แต่ที่ฉันไม่บอกเธอทันที ก็เพราะฉันต้องการให้เธอเห็นด้วยตาตัวเอง ว่าไอ้ผู้ชายรักสะอาดที่เธอเคยเอาแต่วิ่งตามหาตัวจริงมันเหี้ยแค่ไหน! มันไม่ได้รักเธอ มันแค่ใช้เธอเป็นเครื่องมือแก้แค้นตระกูลฉัน!" คำพูดของคิมหันต์รากับสายฟ้าฟาดลงกลางใจ รสาหายใจไม่ทั่วท้อง สมองของเธอมึนงงจนแทบประคองสติไม่อยู่ ภาพวันวานอันแสนหวานกับเรวัตผุดขึ้นมาซ้อนทับกับภาพความโหดร้ายในเอกสารฆาตกรรม ความรู้สึกผิดที่เคยปรักปรำคิมหันต์ในอดีตตีกลับเข้ามาทำร้ายเธอจนเจียนตาย เธอกลายเป็นคนโง่เง่าที่ตกอยู่ในหลุมพรางของฆาตกรตัวจริงมาโดยตลอด "ปล่อยฉัน..." รสาพยายามผลักอกแกร่งออกด้วยเรี่ยวแรงอันน้อยนิด แต่คิมหันต์กลับยิ่งกระชับกอดเธอแน่นขึ้น ราวกับต้องการหลอมรวมร่างของเธอให้กลMเป็นเนื้อเดียวกับเขา ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดซอกคอขาวระหงส์ กลิ่นกายบุรุษผสมกับกลิ่นบุหรี่จางๆ แผ่ซ่านความเร่าร้อนดิบเถื่อนออกมาจนน่ากลัว "ปล่อยเหรอ? ฝันไปเถอะรสา" คิมหันต์กระซิบชิดริมใบหู เสียงทุ้มพร่าต่ำสั่นพร่าด้วยแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่าน "ในเมื่อเธอกระจ่างแจ้งทุกอย่างแล้ว จากนี้ไป... ไม่มีทางที่ฉันจะปล่อยให้เธอหลุดมือไปไหนอีก ต่อให้เธออยากจะกรีดร้องหรือเกลียดฉันแค่ไหน เธอก็ต้องอยู่ชดใช้ความโง่ของเธอในอ้อมกอดของฉันเท่านั้น!" ริมฝีปากหยักหนาร้อนผ่าวประทับลงบนซอกคอขาวเนียนอย่างอุกหาญและไร้ความปรานี แรงขบเม้มหนักหน่วงสร้างความเจ็บแปลบปะปนไปกับกระแสความวาบหวามที่วิ่งพล่านไปทั่วร่าง รสาครางฮือในลำคอ ร่างกายทรยศต่อจิตใจด้วยการอ่อนยวบลงแนบชิดแผงอกกว้าง ความรู้สึกผิด ความแค้น และความเร่าร้อนหลอมรวมกันจนเธอกลั้นสะอื้นไม่อยู่ ทว่า ในวินาทีที่ริมฝีปากของมาเฟียหนุ่มกำลังจะเลื่อนขึ้นมาประกบจูบเรียวปากอิ่ม เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับเสียงปืนที่ดังสนั่นขึ้นจากชั้นบนของคฤหาสน์ก็ขัดจังหวะความเร่าร้อนนั้นลงอย่างกะทันหัน! คิมหันต์ผละออกมาชั่วขณะ นัยน์ตาดาร์กนิลทอประกายวาวโรจน์ด้วยความเหี้ยมเกรียม มือหนาคว้าปืนพกสีดำสนิทจากสายคาดเอวขึ้นมาปลดเซฟอย่างรวดเร็ว พร้อมกับดึงร่างของรสาให้มาหลบอยู่ด้านหลังแผงอกแกร่ง "นายครับ! แย่แล้วครับ!" ลูกน้องคนสนิทวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาในห้องใต้ดิน ลมหายใจหอบกระชั้น "ไอ้เรวัต... มันพาคนบุกเข้ามาทางด้านหลังคฤหาสน์ ตอนนี้มันกำลังขึ้นมาที่นี่ และมัน... มันจับตัวประกันไว้คนหนึ่งครับ!" รสาเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีดเมื่อได้ยินชื่อนั้น หัวใจกระหน่ำเต้นรัวรากับจะหลุดออกมานอกอก ทว่า ประโยคถัดมาของลูกน้องคนสนิทกลับทำให้เลือดในกายของเธอเย็นเฉียบลงจนแทบหยุดหายใจ "ตัวประกันคือ... คุณแม่บ้านคนที่รู้เรื่องทั้งหมด และ... และมันบอกว่าถ้าคุณคิมไม่ยอมปล่อยคุณรสาไป มันจะเผาเอกสารชิ้นสุดท้ายที่ยืนยันว่าใครคือ 'ผู้บงการที่แท้จริง' ที่เหนือกว่าเรวัตขึ้นไปอีกชั้นหนึ่ง!" คิมหันต์หันขวับกลับมามองรสาที่ยืนตัวแข็งทื่อ รอยยิ้มเยียบเย็นและแววตาดุดันฉายชัดขึ้นอีกครั้งในความมืด พร้อมกับเสียงกระซิบกระชากวิญญาณที่ดังขึ้นข้างหูเธอก่อนที่เสียงปืนนัดแรกจะลั่นไกขึ้น... "ดูท่าว่า... ความจริงที่เธอเพิ่งรู้เมื่อกี้ มันอาจจะเป็นแค่เรื่องหลอกเด็กที่ไอ้สารเลวนั่นมันสร้างขึ้นเพื่อตบตาเธอก็ได้นะ... ที่รัก" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและอินไปกับความดาร์กนี้ด้วยกันนะคะ น้อมรับทุกคอมเมนต์ด้วยใจค่ะ