กรงขังแห่งใหม่

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและกลิ่นอับชื้นของห้องใต้ดินร้างคละคลุ้งปะปนกับกลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่คุ้นเคย รสาถูกมึงมัดตรึงไว้กับเก้าอี้ไม้เก่าๆ ด้วยเชือกป่านหยาบกร้าน รอยแดงช้ำปรากฏชัดเจนบนข้อมือบางจากการดิ้นรนสุดชีวิต สายตาของเธอกวาดมองไปรอบห้องด้วยความหวาดระแวงระคนชิงชัง ก่อนที่นัยน์ตาคู่สวยจะหยุดลงที่ร่างของชายหนุ่มผู้ยืนอยู่เบื้องหน้า เรวัต... ผู้ชายที่เธอเคยโง่เขลาเชื่อใจ ว่าเขาจะเป็นทางออกสุดท้ายจากขุมนรกของคิมหันต์ แต่สุดท้ายแล้ว เขากลับเป็นเพียงสุนัขรับใช้ที่ยอมขายเธอแลกกับเศษเงินและผลประโยชน์ทางธุรกิจ รอยยิ้มเยาะหยันบนริมฝีปากของเรวัตช่างน่าสะบอดยิ่งนักในสายตาของเธอ "อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนั้นเลยรสา..." เรวัตหัวเราะในลำคอ ก้าวเข้ามาใกล้แล้วใช้ปลายนิ้วหยาบกร้านเชยคางมนขึ้นบังคับให้เธอสบตา "เธอควรจะขอบคุณฉันด้วยซ้ำ ที่ทำให้เธอตาสว่างว่าโลกใบนี้ไม่มีใครรักเธอจริงหรอ... ไอ้คิมหันต์มันก็แค่เห็นเธอเป็นของเล่นแก้เบื่อ ส่วนฉัน... ฉันกำลังจะส่งเธอไปให้เจ้านายใหม่ของฉัน ที่พร้อมจะจ่ายไม่อั้นแลกกับตัวเธอ" รสาแค่นหัวเราะออกมาอย่างสมเพชเวทนา ทั้งๆ ที่ริมฝีปากแห้งผากและมีคราบเลือดซึม "นายมันก็แค่เศษสวะเรวัต... ต่อให้ฉันต้องตายอยู่ในมือคิมหันต์ อย่างน้อยวิญญาณฉันก็ยังมีศักดิ์ศรี มากกว่าคนที่ยอมก้มหัวให้หมาอย่างนาย!" เพียะ! แรงตบะจากฝ่ามือหนาฟาดลงบนแก้มเนียนจนหน้าหัน เลือดสีสดไหลรินจากมุมปากของหญิงสาว รสาหลับตาลงรับความเจ็บปวดนั้นด้วยหัวใจที่ด้านชา ความโกรธเกรี้ยวพุ่งพล่านจนแทบอยากจะแผดเผาร่างของคนที่ยืนค้ำหัวเธออยู่ให้เป็นจุล แต่เรวัตกลับหัวเราะชอบใจ ยิ่งเห็นเธอดื้อรั้น เขากยิ่งอยากจะบดขยี้ให้แหลکคามือ "ปากดีนักนะ... เดี๋ยวพอถึงมือเสี่ยหนู ดูซิว่าจะยังอวดดีแบบนี้ได้อีกไหม!" เรวัตคำรามด้วยความโมโห เงื้อมือขึ้นเตรียมจะซัดฝ่ามือลงมาซ้ำอีกรอบ ทว่า... โครม! ประตูเหล็กบานหนาถูกถีบกระเด็นหลุดออกจากวงกบด้วยแรงมหาศาล เสียงโลหะปะทะผนังดังสนั่นหวั่นไหว ฝุ่นผงคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ พร้อมกับร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีดำสนิทที่ก้าวเข้ามาด้วยรัศมีแห่งความตายที่แผ่พุ่งจนอุณหภูมิในห้องดิ่งฮวบลงอย่างฉับพลัน คิมหันต์มาแล้ว... ดวงตาสีดำสนิทดุจซาตานร้ายกวาดมองสภาพของรสาที่ถูกมัดอยู่บนเก้าอี้ แววตาคมกริบนั้นไม่ได้แสดงความตกใจแม้แต่น้อย มีเพียงความมืดมิดและกระหายเลือดที่เอ่อล้นออกมาจนน่ากลัว เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนขยับไหวตามแรงอารมณ์ที่พุ่งทะยานถึงขีดสุด บรรยากาศรอบตัวเขากดดันจนเรวัตถึงกับหน้าซีดเผือด ถอยหลังกรูดโดยไม่รู้ตัว "คะ... คิมหันต์!" เรวัตเสียงสั่นพร่า ละล่ำละลักด้วยความตื่นกลัว ขาทั้งสองข้างแทบทรุดลงไปกองกับพื้น "แก... มาได้ยังไงวะ!" คิมหันต์ไม่ตอบคำถามนั้น ขายาวก้าวเข้ามาหาเรวัตทีละก้าวอย่างเชื่องช้า แต่ละก้าวที่กระทบพื้นคอนกรีตดังราวกับเสียงเคาะระฆังแห่งความตาย ร่างสูงใหญ่กำหมัดแน่นจนข้อต่องอขาวโพลน รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาราวกับสัตว์ป่ากระหายเลือดที่กำลังจะขย้ำเหยื่อ "กล้ามากนะ..." เสียงทุ้มต่ำลอดไรฟันออกมา แฝงไปด้วยความเยือกเย็นจนน่าขนลุก "กล้าดียังไง... เอามือสกปรกของแกมาแตะต้อง 'ของของฉัน'!" สิ้นคำพูดนั้น คิมหันต์ก็พุ่งเข้าใส่เรวัตด้วยความเร็วที่แทบมองไม่ทัน หมัดหนักหน่วงซัดเข้าที่ใบหน้าของเรวัตเต็มแรงจนร่างนั้นกระเด็นไปกระแทกกับชั้นวางของเสียงดังสนั่น เรวัตยังไม่ทันตั้งตัว คิมหันต์ก็ตามไปกระชากคอเสื้อขึ้นมาแล้วระรัวหมัดใส่ไม่ยั้ง ทั้งทุบ ทั้งต่อย จนเลือดทะลักออกจากปากและจมูกของเรวัตอย่างไร้ความปรานี รสามองภาพนั้นด้วยหัวใจที่เต้นรัวระทึก ความกลัวก่อนหน้านี้ถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกซับซ้อน เธอกลัวความดถื่อนดิบเถื่อนของคิมหันต์ แต่ในขณะเดียวกัน ลึกๆ ในใจกลับรู้สึกปลอดภัยอย่างประหลาดเมื่อรู้ว่า... เขามาเพื่อปกป้องเธอ "แฮก... แค่ก! ปล่อยกู... ไอ้คิม..." เรวัตอ้วกออกมาเป็นเลือด ร่างกายไร้เรี่ยวแรงจะขัดขืน ทำได้เพียงส่งเสียงร้องครวญครางอย่างน่าสมเพช คิมหันต์โยนร่างปางตายของเรวัตลงกับพื้นอย่างไม่ใยดี ก่อนจะใช้รองเท้าหนังราคาแพงเหยียบลงบนมือข้างที่เรวัตใช้ตบหน้ารสา บดขยี้อย่างไร้ความปราณีจนเสียงกระดูกแตกดังกร๊อบ เรวัตกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดทรมานจนแทบขาดใจ "จำไว้... ว่าอย่าอาจเอื้อมแตะต้องสิ่งที่กูหวงแหน วันนี้มึงโชคดีที่กูยังไม่อยากเปื้อนเลือดสุนัขอย่างมึงให้เสียเวลา... ไสหัวไปซะ! ก่อนที่กูจะเปลี่ยนใจส่งมลงนรก!" คิมหันต์คำรามลั่น เรวัตที่เนื้อตัวเต็มไปด้วยเลือดพยายามคลานหนีตายออกจากห้องใต้ดินอย่างทุลักทุเล ทิ้งให้บรรยากาศภายในห้องเหลือเพียงความเงียบงันที่น่าอึดอัด คิมหันต์ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่งเพื่อปรับลมหายใจ ก่อนจะหันกลับมามองรสาที่ยังคงถูกมัดอยู่บนเก้าอี้ ดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นจ้องมองเธอราวกับจะกลืนกิน ร่างสูงก้าวเข้ามาใกล้ ปลดเชือกที่พันธนาการข้อมือบางออกอย่างรวดเร็ว แม้จะเบามือกว่าปกติ แต่สัมผัสนั้นก็ยังเต็มไปด้วยความดิบเถื่อนและครอบครอง ทันทีที่หลุดพ้นจากพันธนาการ รสาพยายามจะลุกขึ้นยืนเพื่อถอยหนี แต่ทว่า... เรียวขาที่อ่อนแรงกลับทรุดฮวบลง ร่างบางเซถลาเข้าหาอกแกร่งตามสัญชาตญาณ คิมหันต์คว้าเอวบางเอาไว้ได้ทัน วงแขนแข็งแกร่งรวบรัดร่างเธอเข้าหาตัวแนบแน่นจนแทบไม่มีช่องว่าง รสาเงยหน้าขึ้นสบตากับเขา หัวใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำไม่เป็นจังหวะเมื่อพบว่าใบหน้าของเขาอยู่ห่างจากเธอเพียงคืบ ลมหายใจอุ่นร้อนที่รินรดอยู่บนพวงแก้มทำให้เธอรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วทั้งร่าง "คิดจะหนีฉันไปซบอกไอ้สารเลวพรรค์นั้นเนี่ยนะ รสา..." เสียงกระซิบแหบพร่าดังขึ้นข้างใบหู น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความหึงหวงและตัณหาที่พุ่งพล่านจนน่ากลัว ปลายนิ้วเรียวยาวของชายหนุ่มไล้ตามกรอบหน้าสวยอย่างถือสิทธิ์ ก่อนจะหยุดอยู่ที่ริมฝีปากบวมเจ่อที่มีคราบเลือดซึม รสาเม้มริมฝีปากแน่น พยายามเบือนหน้าหนีสัมผัสอันตรายนั้น "ปล่อยฉันนะ... คิมหันต์ นายช่วยฉันไว้ ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะต้องยอมจำนนให้นายกักขังอีก!" คิมหันต์หัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันและอำนาจ เขาใช้มือข้างหนึ่งบีบคางเธอให้หันกลับมาสบตา บังคับให้เธอรับรู้ถึงความน่าสะพรึงกลัวที่แท้จริงของซาตานตนนี้ "ดื้อด้านไม่เปลี่ยนเลยนะ... หึ" คิมหันต์โน้มใบหน้าลงกระซิบชิดริมฝีปากของเธอ น้ำเสียงทุ้มต่ำและดุดันกระซิบคำสั่งที่ทำเอาลมหายใจของเธอสะดุด "คิดเหรอว่าฉันช่วยเธอเพราะใจดี? เปล่าเลยรสา... ฉันแค่อยากจะแสดงให้เธอเห็นต่างหาก ว่าไม่ว่าเธอจะหนีไปสุดขอบโลก หรือต่อให้ตาย... เธอก็ยังเป็นของฉันคนเดียว" รสายังไม่ทันได้เปล่งเสียงเถียงกลับ ร่างบางก็ถูกอุ้มลอยขึ้นเหนือพื้นด้วยแขนแกร่งเพียงข้างเดียวอย่างง่ายดาย คิมหันต์ก้าวเดินออกจากห้องใต้ดินมืดมิดโดยไม่สนใจเสียงทท้วงใดๆ ของเธอ พร้อมกับรอยยิ้มร้ายกาจที่มุมปาก ประตูห้องนอนบานใหญ่ในคฤหาสน์หรูถูกถีบเปิดออกอีกครั้งโดยฝีมือของซาตานหนุ่ม รสาถูกเหวี่ยงลงบนเตียงนอนนุ่มขนาดคิงไซส์อย่างไม่ใยดี ร่างสูงตามขึ้นมาคร่อมทับเธอไว้ทันที พันธนาการร่างบางเอาไว้ด้วยน้ำหนักตัวและท่อนแขนแข็งแกร่งดั่งกรงเหล็กที่ไม่มีวันหลุดพ้น ดวงตาคมกริบกวาดมองเรือนร่างของเธอด้วยประกายไฟแห่งความปรารถนาที่ลุกโชน รสาใจหายวาบเมื่อเห็นรอยยิ้มร้ายกาจและแววตาที่จ้องมองเธอราวกับจะกลืนกินทั้งตัว "ในเมื่อเธอดื้อนัก... คืนนี้ เรามาเริ่มต้นบทลงโทษใน 'กรงขังแห่งใหม่' ของเธอให้สาสมกันดีกว่า..." ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและอินไปกับความดาร์กเร่าร้อนนี้ด้วยกันนะคะ หวังว่าจะชื่นชอบความฟินปนระทึกในตอนนี้นะคะ