กับดักรักนายมาเฟียซาตาน•ตอนที่ 12

ทัณฑ์บนคนดื้อ

ผลงานโดย แมวดำใต้แสงจันทร์
กลิ่นอายความเย็นยะเยือกของห้องทำงานส่วนตัวในคฤหาสน์ตระกูลคิมหันต์เวลานี้ ไม่ได้มาจากเครื่องปรับอากาศ หากแต่มันแผ่ซ่านออกมาจากนัยน์ตาสีดำสนิทดุจรัตติกาลของบุรุษผู้ทรงอิทธิพลที่กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้ "เธอคิดว่าฉันโง่มากสินะ... รสา" น้ำเสียงทุ้มต่ำที่ลอดไรฟันออกมานั้นเต็มไปด้วยแรงกดดันมหาศาล มันไม่ใช่เสียงตะคอก แต่มันคือเสียงคำรามของสัตว์ร้ายที่พร้อมจะขยี้เหยื่อให้แหลقคามือ รสา দাঁড়นิ่งอยู่กลางห้อง ร่างบางสั่นสะท้านเล็กน้อยด้วยความโกรธและหวาดกลัวปะปนกัน แต่เธอก็ยังเชิดหน้าขึ้นสู้ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าคำพูดของเรวัตเมื่อครู่ยังคงหลอนอยู่ในหัว — *'เธอยังคิดว่า... ตัวเองเป็นแค่เหยื่อที่ถูกจับมาขัดดอกจริงๆ งั้นเหรอ...?'* — แต่วินาทีนี้ สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่เรวัตผู้ชายอันตรายคนนั้น หากแต่เป็นมัจจุราชในร่างมนุษย์ที่กำลังสาวเท้าเข้ามาประชิดตัวเธอต่างหาก "ฉันไม่ได้..." รสาอ้าปากจะแก้ตัว แต่เสียงของเธอกลับถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อฝ่ามือหนาคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนเรียวแล้วกระชากเข้าหาตัวอย่างแรงจนแผ่นอกของเธอแนบชิดกับแผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ "ไม่ได้ไปไหนมางั้นเหรอ? แล้วกลิ่นน้ำหอมของผู้ชายสารเลวคนนั้นที่ติดตัวเธอมันคืออะไร!" คิมหันต์คำรามลั่น นัยน์ตาคมกริบแดงก่ำด้วยเพลิงโทสะ มือใหญ่อีกข้างบีบเข้าที่คางคางมนของเธออย่างแรง บังคับให้เธอเงยหน้าขึ้นรับจูบดุดันที่พุ่งเข้าจู่โจมอย่างไร้ความปรานี มันไม่ใช่จูบแห่งความเสน่หา แต่มันคือทัณฑ์บนที่เต็มไปด้วยความหึงหวง ดิบเถื่อน และรุนแรง ริมฝีปากหนาบดขยี้กลีบปากนุ่มจนได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง รสาพยายามทุบตีอกเขา ดิ้นรนขัดขืนสุดกำลังด้วยศักดิ์ศรีที่เหลืออยู่ แต่มีหรือที่แรงอันน้อยนิดจะสู้แรงของมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ได้ เขากลับยิ่งตรึงข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้เหนือหัวด้วยมือเดียวอย่างง่ายดาย ก่อนจะใช้ริมฝีปากร้อนผ่าวไล่ลามเลียซอกคอขาวผ่อง สร้างรอยกุหลาบสีเข้มประทับตราความเป็นเจ้า "ปล่อย... อ๊ะ! คิมหันต์ ปล่อยฉันนะ!" เธอร้องประท้วงเสียงหลงเมื่อปลายนิ้วแข็งแกร่งเกี่ยวชุดเดรสตัวสวยจนขาดวิ่น เผยให้เห็นผิวเนียนละเอียดที่ตอนนี้สั่นสะท้านด้วยแรงอารมณ์ ร่างกายของเธอกำลังทรยศตัวเอง ปฏิกิริยาต่อสัมผัสของเขาทำให้หัวใจเต้นระรัวอย่างน่าสมเพช "ปากดีนักนะ... ต้องให้ฉันลงโทษเธอยังไงดี รสา ถึงจะจำใส่สมองเอาไว้ว่าเธอเป็นของผู้ชายคนไหนคนเดียวเท่านั้น!" เสียงกระซิบพร่าเลือนข้างใบหูเต็มไปด้วยหยาดหยดของความเร่าร้อนที่แผดเผาทุกสติสัมปชัญญะ คิมหันต์อุ้มร่างบางขึ้นแนบอกโดยไม่ปล่อยให้เธอได้ทันตั้งตัว ก่อนจะเหวี่ยงเธอลงบนเตียงนอนกว้างขนาดคิงไซส์กลางห้องนอนส่วนตัว แรงกระแทกทำให้รสาจุกจนพูดไม่ออก แต่ก่อนที่เธอจะทันได้พลิกตัวหนี ร่างหนาก็ทาบทับลงมา กักขังเธอไว้ใต้ร่างราวกับกรงขังเหล็กที่ไม่มีวันหลุดพ้น ความมืดมิดยามวิกาลภายนอกหน้าต่างบานใหญ่ไม่น่ากลัวเท่ากับไฟสวาทที่กำลังลุกโชนอยู่ในนัยน์ตาของคนตรงหน้า คิมหันต์ไม่ได้ใจดีกับเธอเหมือนทุกครั้ง แรงอารมณ์ดิบเถื่อนถูกระบายออกมาผ่านสัมผัสอันเร่าร้อนและวาบหวาม ทุกตารางนิ้วบนผิวเนื้อถูกครอบครองด้วยความหิวกระหาย รสาหวีดร้องครางระคนเจ็บปวดและซาบซ่าน ลมหายใจขาดห้วงยามที่เขาพาเธอดิ่งจมดิ่งลงสู่ห้วงตัณหาอันลึกซึ้งจนแทบขาดใจตาย ร่างกายของเธอแหลกสลายและประกอบขึ้นมาใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าภายใต้เงื้อมมือของซาตานร้ายผู้คลั่งไคล้เธอจนแทบคลั่ง บทรักอันดุดันดำเนินไปเนิ่นนานราวกับไม่มีวันสิ้นสุด ท่ามกลางเสียงหอบหายใจและเสียงครวญครางที่ประสานกันในความมืด จนกระทั่งหยาดเหงื่อชุ่มโชกกายและเรี่ยวแรงของหญิงสาวแทบมลายหายไปกับอากาศ คิมหันต์ซุกใบหน้าลงกับลาดไหล่เนียนที่เต็มไปด้วยรอยรัก พ่นลมหายใจร้อนผ่าวรดผิวเนื้อที่ยังคงสั่นระริก มือหนาลูบไล้เส้นผมสลวยที่ชื้นเหงื่ออย่างทะนุถนอมในขณะเดียวกันก็แสดงความเป็นเจ้าของอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด "จำเอาไว้... ว่าต่อให้เธออยากหนีไปสุดขอบโลก แค่กระพริบตาครั้งเดียว ฉันก็จะลากเธอกลับมาทรมานบนเตียงนี้ใหม่... รสา" เขากระซิบเสียงพร่าชิดริมฝีปากอิ่มที่บวมเจ่อ รสาหอบหายใจรินรดแผงอกเขา ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความคับแค้นใจผสมปนเปกับความวับแววของอารมณ์ที่ยังตกค้าง เธอหมดแรงแม้แต่จะเปล่งเสียงเถียง ทำได้เพียงนอนหายใจรวยรินอยู่ใต้ร่างของเขา ทว่า... ในวินาทีที่ความเงียบงันเริ่มปกคลุมอีกครั้ง เสียงกริ่งสัญญาณเตือนภัยนิรภัยหน้าห้องนอนวีไอพีของคฤหาสน์ก็ดังขึ้นลั่น ทำลายบรรยากาศตึงเครียดแต่เร่าร้อนลงอย่างเฉียบพลัน คิมหันต์ขมวดคิ้วมุ่น นัยน์ตาคมกริบเปลี่ยนเป็นวาวโรจน์ด้วยความหงุดหงิดที่ถูกขัดจังหวะ ยังไม่ทันที่มาเฟียหนุ่มจะลุกขึ้นไปตรวจสอบหน้าจอควบคุม เสียงเคาะประตูก็ดังปังๆ ตามมาด้วยเสียงของลูกน้องคนสนิทที่ตะโกนเข้ามาด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกจนผิดปกติ "นายครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ... มีคนส่งพัสดุปริศนามาหน้าคฤหาสน์ ระบุชื่อถึง... คุณรสาครับ!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามอ่านและอินไปกับความดาร์กนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!
สารจากนักเขียน (แมวดำใต้แสงจันทร์)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง กับดักรักนายมาเฟียซาตาน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%