โซ่ทองคล้องใจ

กลิ่นอายของความตายและควันปืนยังไม่ทันจางหายจากห้องรับแขกชั้นล่าง แต่บนเตียงนอนคิงไซส์หนานุ่มในห้องนอนใหญ่ กลับอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมละมุนของแป้งเด็กและกลิ่นกายอุ่นๆ ของมนุษย์ตัวเล็กๆ ที่เพิ่งลืมตาดูโลกได้ไม่นาน "อย่าขยับค่ะคนดี เดี๋ยวลูกตื่น" เสียงทุ้มต่ำที่เคยดุดันและกร้าวร้าว บัดนี้กลับอ่อนโยนจนแทบจะกลายเป็นน้ำผึ้ง คิมหันต์ มาเฟียผู้ทรงอิทธิพลที่ใครต่อใครต่างหวาดผวา กำลังนอนตะแคงข้าง ใช้ท่อนแขนกำยำต่างหมอนหนุนให้ภรรยาสาว ส่วนมืออีกข้างกุมอยู่ที่หน้าท้องอิ่มนูนที่หลงเหลือร่องรอยความงดงามของการให้กำเนิดชีวิตใหม่ รสาปรือตาขึ้นมองสามีด้วยความอ่อนเพลีย แต่ริมฝีปากอิ่มกลับแย้มยิ้มบางเบาให้กับภาพตรงหน้า—ภาพของซาตานร้ายที่ยอมจำนนแทบเท้าสองแม่ลูกอย่างหมดหัวใจ "คุณคิม... ลูกหลับไปแล้วค่ะ ปล่อยฉันเถอะ ฉันอยากนอน" รสาเอ่ยเสียงพร่า พยายามขยับตัวหนีวงแขนแข็งแกร่งที่โอบรัดเอวเธอไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะสลายหายไปในอากาศ "นอนสครับ... แต่มือฉันมันอยู่เฉยไม่ได้" คิมหันต์กระซิบชิดริมหีบปากนุ่ม ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดซอกคอระหงที่ชื้นเหงื่อจากการให้นมลูกเมื่อครู่ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า ตั้งแต่มีเจ้าตัวเล็ก “โซ่ทองคล้องใจ” ที่ถอดแบบความดื้อรั้นและดวงตากลมโตมาจากแม่ผสมกับความนิ่งขรึมของพ่อเข้ามาเติมเต็ม คิมหันต์ก็ยิ่งทวีความคลั่งรักจนแทบไม่ยอมปล่อยให้รสาคลาดสายตา แม้แต่ตอนที่เรวัต ศัตรูตัวฉกาจเคยประกาศกร้าวว่าจะมาพรากเธอกลับไปในคืนนั้น สุดท้ายมันก็เป็นได้แค่ฝุ่นผงที่ถูกกวาดทิ้งอย่างไร้ค่าภายใต้เงื้อมมือของมาเฟียหนุ่ม ผู้ชายคนนี้ประกาศกร้าวด้วยเลือดและกระสุนว่า รสาคือ “เขตหวงห้าม” ที่ต่อให้แลกด้วยชีวิต ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์แตะต้อง "คุณคลั่งรักเกินไปแล้วนะคะ..." รสาเอ็ดเบาๆ เมื่อฝ่ามือหนาเริ่มลูบไล้ต่ำลงมาจากเอวคอดผ่านสะโพกกลมกลึง ปลุกเร้าไฟสวาทที่เคยแผดเผาให้กลับมาคุโชนขึ้นอีกครั้งในยามวิกาล "ลูกเพิ่งหลับนะ ถ้าตื่นขึ้นมาเห็นสภาพนี้..." "ให้ลูกเห็นสif... ว่าป่ะป๊ารักมัมมี่ของเขามากแค่ไหน" คิมหันต์กระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาดาร์กคมกริบเป็นประกายวับวาวด้วยความปรารถนาอันดิบเถื่อนที่ถูกเก็บกดไว้หลายเดือน ร่างสูงใหญ่ขยับเข้าทาบทับเรือนร่างอวบอิ่มที่เพิ่งผ่านการคลอดบุตรอย่างทะนุถนอม แต่ในขณะเดียวกันก็เต็มไปด้วยความเร่าร้อนร้อนแรงที่ไม่อาจต้าน ริมฝีปากร้อนจัดก้มลงประกบจูบซับความหวานล้ำจากเรียวปากอิ่มของภรรยาสาว บดขยี้อย่างเอาแต่ใจจนรสาสองมือต้องจิกกำไหล่กว้างเพื่อระบายความเสียวซ่านที่แล่นพล่านไปทั่วร่าง ความตึงเครียดจากโลกภายนอก ความแค้น และอดีตอันมืดมนถูกหลอมละลายหายไปในจุมพิตที่ยาวนานและลึกซึ้ง รสาหลับตาพริ้ม ยอมจำนนต่อสัมผัสอันคุ้นเคยที่ทั้งดุดันและอ่อนโยนในเวลาเดียวกัน ร่างกายของเธอยังคงจำรสชาติของความเร่าร้อนที่เขาปรนเปรอให้ได้เป็นอย่างดี ความเจ็บปวดจากการถูกพันธะสวาทจองจำในอดีต บัดนี้กลับกลายเป็นความเต็มใจที่จะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับเขา ท่ามกลางเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของทารกน้อยที่นอนเปล่งเสียงอ้อแอ้อยู่ในเปลเด็กข้างเตียง แต่ทว่า... ในขณะที่บทเพลงรักกำลังบรรเลงไปถึงท่วงทำนองอันเร่าร้อนและหอมหวาน เสียงฝีเท้าหนักๆ ที่ไม่ควรจะเกิดขึ้นในยามวิกาล ก็ดังแว่วมาจากทางเดินชั้นล่าง ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก... เสียงเคาะประตูกระจกบานใหญ่ที่เชื่อมต่อกับระเบียงห้องนอนดังขึ้นสามครั้งติดๆ กันอย่างจงใจ รสาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ผละริมฝีปากออกจากสามีทันing ใบหน้าสวยซีดเผือดลงถนัดตา คิมหันต์ชะงักกึก ร่างกายกำยำตึงเครียดขึ้นมาทันทีในเสี้ยววินาที นัยน์ตาดาร์กเปลี่ยนเป็นสีนิลกาฬวาวโรจน์ด้วยความโกรธเกรี้ยวที่ถูกขัดจังหวะ เขากวาดสายตาไปยังเงาดำทะมึนที่ทาบทับอยู่หลังผ้าม่านโปร่งบางที่ระเบียงห้อง ไม่มีทางเป็นลูกน้องในบ้าน... เพราะการรักษาความปลอดภัยของคฤหาสน์หลังนี้แน่นหนายิ่งกว่าคุกใต้ดิน! คิมหันต์ดึงผ้าห่มมาคลุมกายให้ภรรศึกสาวอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยิบปืนพกเก็บเสียงที่ซ่อนไว้ใต้หมอนขึ้นมาปลดล็อกไกอย่างเงียบเชียบ ร่างสูงขยับตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวเท้าเข้าไปใกล้ผ้าม่านระเบียงด้วยฝีเท้าที่เบาราวกับเสือดาวกำลังล่าเหยื่อ "คุณคิม..." รสากระซิบเรียกเสียงสั่นด้วยความหวาดกลัว สัญชาตญาณบอกเธอว่าแขกยามวิกาลคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดา และไม่ใช่แม้แต่เรวัตที่น่าจะกลายเป็นผงธุลีไปแล้ว คิมหันต์ไม่ได้หันกลับมามอง แต่ปลายนิ้วแกร่งกระชากผ้าม่านออกอย่างแรงในพริบตาเดียว! ทว่า... ภาพที่ปรากฏตรงหน้ากลับทำให้มาเฟียผู้ไร้ความปรานีถึงกับผะงักค้าง นัยน์ตาดาร์กเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อมองเห็นร่างของชายหนุ่มในชุดสูทเปียกปอนหยาดฝน ยืนยิ้มเยาะเย้ยส่งมาให้เขาจากระเบียงชั้นสาม... ทั้งที่ความสูงระดับนี้ไม่มีทางปีนขึ้นมาได้โดยไร้ร่องรอย! "เซอร์ไพรส์... น้องเขย" เสียงกระซิบแหบพร่าและคุ้นเคยดังลอดผ่านกระจกเข้ามา พร้อมกับรอยยิ้มเย็นยะเยือกที่สลักอยู่บนใบหน้าของแขกผู้ไม่ได้รับเชิญ "ฉันบอกแล้ว... ว่าเกมนี้มันยังไม่จบ" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่เดินทางร่วมสุขร่วมทุกข์กับความรักอันเร่าร้อนและดาร์กหนาของคิมหันต์และรสามาจนถึงวินาทีนี้ ฝากติดตามบทสรุปส่งท้ายที่จะทำให้หัวใจหยุดเต้นในตอนหน้าด้วยนะคะ