บทอวสาน: รักนิรันดร์ของนายมาเฟีย

คมมีดเย็นเฉียบที่แนบอยู่ข้างลำคอ ไม่ได้ทำให้รสาหวาดกลัวเท่ากับแววตาบ้าคลั่งที่สะท้อนอยู่ในกระจกเงาด้านหลัง เรวัตหัวedเบาๆ ในลำคอ กลิ่นอายของความตายและคาวเลือดคละคลุ้งปะปนกับกลิ่นน้ำหอมราคาแพง ร่างสูงใหญ่ของอดีตคนรักเก่าโน้มลงมา กระซิบคำพูดที่เปรียบเสมือนคำสาปแช่ง "เกมมันจะจบลงก็ต่อเมื่อฉันอนุญาต... รสา" เพล้ง! เสียงกระจกแตกละเอียดกระจายเกลื่อนพื้น พร้อมกับร่างของเรวัตที่ถูกกระชากด้วยแรงมหาศาลจากด้านหลัง คิมหันต์ในยามนี้ไม่ได้มีสภาพเป็นสุภาพบุรุษผู้ดีงาม ดวงตาคมกริบสีนิลคู่นั้นแดงก่ำราวกับซาตานที่เพิ่งหลุดออกมาจากขุมนรก มือหนาบีบเข้าที่ลำคอของเรวัตจนอีกฝ่ายหน้าเขียวคล้ำ รอยยิ้มเย็นชาปรากฏบนมุมปากหยักลึกของมาเฟียหนุ่ม ก่อนที่เขาจะซัดหมัดหนักหน่วงเข้าที่ใบหน้าของแขกผู้ไม่ได้รับเชิญจนเลือดสาดกระเซ็น "มึงกล้าดียังไง... เข้ามาเหยียบในอาณาจักรของกู" น้ำเสียงของคิมหันต์ต่ำทุบและแหบพร่า เต็มไปด้วยโทสะที่พร้อมจะฉีกกระชากอีกฝ่ายออกเป็นชิ้นๆ รสาเบิกตากว้าง หัวใจเต้นรัวระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก เธอก้าวถอยหลังไปชนกับผนังห้องนอน ขณะที่การต่อสู้ตรงหน้าดุเดือดเลือดพล่าน คิมหันต์ไม่เปิดโอกาสให้เรวัตได้แม้แต่จะหายใจ ลูกน้องนับสิบคันรถที่แห่กันเข้ามาสมทบตามคำสั่งฉุกเฉินกรูเข้ามาล็อกตัวเรวัตไว้ในพริบตา ความโกลาหลจบลงอย่างรวดเร็วด้วยความเด็ดขาดและเลือดเย็นของนายใหญ่แห่งตระกูล ทว่า... บรรยากาศในห้องไม่ได้ผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย คิมหันต์หันกลับมาหารสา ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาหาเธอทีละก้าวอย่างเชื่องช้า ทว่ากดดันและน่ากลัวยิ่งกว่าปีศาจตนใด แววตาที่เขามองเธอนั้นเต็มไปด้วยความหึงหวง ความคลั่งไคล้ และความหวาดกลัวลึกๆ ที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความดิบเถื่อน เขาเอื้อมมือมาคว้าข้อมือเล็กของเธอไว้แน่นจนรสาต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ "คุณเจ็บตรงไหนไหม... มันแตะต้องตัวคุณหรือเปล่า พูด!" คิมหันต์คำรามเสียงต่ำ กวาดสายตาสำรวจเรือนร่างของเธออย่างบ้าคลั่ง ราวกับต้องการแน่ใจว่าเธอไม่ได้มีรอยขีดข่วนใดๆ "รสาไม่เป็นไรค่ะ... คิมหันต์ ปล่อยก่อน รสาเจ็บ" เธอกระซิบเสียงสั่น พยายามดึงข้อมือออกจากการเกาะกุมที่แน่นหนาราวกับคีมเหล็ก แต่มีหรือที่คนอย่างคิมหันต์จะยอมปล่อย เขาดึงเธอดิ่งเข้าไปในอ้อมอก กอดรัดแน่นจนกระดูกแทบแหลกสลาย แรงกอดนั้นสะท้อนถึงความหวาดกลัวที่จะสูญเสียเธอไปอย่างชัดเจน ลมหายใจร้อนผ่าวรดอยู่ที่ซอกคอขาวเนียน เขากดริมฝีปากลงมาอย่างหนักหน่วงและเร่าร้อน เป็นการจູບที่ผสมผสานระหว่างความโกรธ ความหึงหวง และความรักอันล้นปรี่จนแทบคลุ้มคลั่ง "จำเอาไว้... รสา คุณคือของฉัน คนเดียวเท่านั้น ถ้ามันกล้าโผล่มาอีกครั้งหน้า ฉันจะส่งมันลงหลุมโดยไม่มีแม้แต่ลมหายใจ" เสียงกระซิบที่ข้างหูนั้นเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม แต่สำหรับรสา มันกลับทำให้หัวใจที่หวาดผวาค่อยๆ สงบลงภายใต้อ้อมกอดที่ปลอดภัยที่สุดในโลกใบนี้ กาลเวลาผ่านไป... แผลเป็นจากค่ำคืนวันนั้นถูกกลบฝังด้วยความสุขที่คิมหันต์เพียรสร้างขึ้นมาทดแทน ความสยองขวัญและคราบเลือดเลือนหายไปจากคฤหาสน์หลังใหญ่ เหลือเพียงความอบอุ่นที่อบอวลอยู่ในทุกอณูของพื้นที่ แสงแดดยามสายส่องผ่านม่านโปร่งเข้ามาในห้องนั่งเล่น กลิ่นหอมกรุ่นของกาแฟและแพนเค้กอบใหม่ลอยฟุ้งไปทั่ว รสาในชุดลำลองสบายๆ กำลังยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ครัว ก่อนที่เอวบางจะถูกสวมกอดจากด้านหลังด้วยท่อนแขนแข็งแกร่ง คางคมกเกยลงบนลาดไหล่ของเธอ พร้อมกับเสียงหัวเราะทุ้มต่ำในลำคอ "ทำอะไรอยู่ครับ... ภรรยาคนสวยของผม" คิมหันต์กระซิบถาม ปลายจมูกโด่งคลอเคลียอยู่กับแก้มเนียนนุ่มของเธออย่างออดอ้อน ภาพความดิบเถื่อนและโหดเหี้ยมในอดีตราวกับเป็นเรื่องโกหก เพราะในยามนี้ เขาคือนายมาเฟียผู้คลั่งรักภรรยาจนแทบไม่ยอมปล่อยให้ห่างสายตาแม้แต่วินาทีเดียว "รสาทำอาหารเช้าให้คุณค่ะ ไหน บอกว่าจะเคลียร์งานที่ห้องทำงานไงคะ ทำไมถึงแอบย่องมาข้างหลังอีกแล้ว" รสาเอี้ยวตัวกลับมามองค้อนเขาเบาๆ ทว่าดวงตากลับพราวระยับด้วยความสุข คิมหันต์ไม่ตอบคำถาม เขาพลิกร่างบางให้หันมาเผชิญหน้า ก่อนจะยกเธอนั่งลงบนเคาน์เตอร์ครัว กักกันร่างของเธอไว้ด้วยแขนทั้งสองข้าง ดวงตาคมกริบมองสำรวจใบหน้าหวานละมุนที่ยิ่งนานวันก็ยิ่งเย้ายวนใจเขาไม่สับเปลี่ยน รอยยิ้มอ่อนโยนที่นานๆ ครั้งจะปรากฏขึ้นบนใบหน้าของมาเฟียหนุ่มถูกส่งให้เธอเพียงคนเดียว "งานอะไรก็ไม่สำคัญเท่าภรรยาคนนี้หรอกครับ... รสา คุณรู้ไหมว่าผมรักคุณมากแค่ไหน" น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนจนน่าใจหาย มือหนาลูบไล้เส้นผมยาวสลวยอย่างทะนุถนอม ราวกับเธอมันแก้วเจียระไนที่เปราะบางที่สุดในโลก "รู้ค่ะ... เพราะคุณพูดคำนี้ทุกวันจนรสาจำขึ้นใจแล้วนะ" เธอยิ้มหวาน เอื้อมมือไปโอบรอบลำคอแกร่ง พลางโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกชนกัน "ถ้างั้น... พูดใหม่อีกรอบก็ได้ว่ารักคุณ จนกว่าลมหายใจสุดท้ายของผมจะหมดลง" คิมหันต์ไม่รอช้า เขาประกบเรียวปากลงมาบนริมฝีปากอิ่มของเธออย่างดูดดื่มและเร่าร้อน เป็นรสจوصที่เต็มไปด้วยความรัก ความปรารถนา และพันธะสัญญาชั่วนิรันดร์ที่ไม่มีวันหลุดพ้น ท่ามกลางความมืดมิดและเงาของอดีตที่เคยไล่ล่า ความรักของพวกเขากลับยิ่งงอกงามและแข็งแกร่งขึ้นในความมืดนั้น คิมหันต์และรสาได้หลอมรวมทั้งวิญญาณและร่างกายเข้าหากัน เป็นดั่งโซ่ตรวนสวาทที่พันธนาการทั้งสองไว้ด้วยกันตราบจนนิรันดร์ ไม่มีอำนาจใดในโลกนี้ที่จะพรากพวกเขาออกจากกันได้อีกต่อไปแล้วค่ะ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งสู่ห้วงเสน่หาอันมืดมนนี้ไปด้วยกันนะคะ