คำถามที่ไม่มีคำตอบ

เสียงกระดาษแผ่นบางที่ถูกดึงออกจากแฟ้มเอกสารลับในห้องทำงานเพนต์เฮาส์หรูชั้นบนสุด สะท้อนก้องในความเงียบงันราวกับเสียงระเบิดเวลา รินรดากลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว ปลายนิ้วเรียวที่สวมถุงมือยางสีขาวบางเฉียบกำลังสั่นเทาเล็กน้อย—ความรู้สึกนี้ช่างแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับการถือซองหมายศาลหรือการยืนอ่านสำนวนคดีในห้องพิจารณาคดีอันคุ้นเคย นี่ไม่ใช่คดีอาญาธรรมดาที่เธอคุ้นชิน แต่มันคือเศษซากปรักหักพังของครอบครัวเธอเองที่ถูกซุกซ่อนไว้ภายใต้พรมราคาแพงของอาณาจักรธุรกิจสีเทา ดวงตากลมโตคู่คมกวาดมองตัวอักษรบนกระดาษหัวตราประทับราชการที่ซีดจางตามกาลเวลา ลายเซ็นที่ปรากฏอยู่เบื้องล่างทำเอาลมหายใจของอัยการสาวสะดุดกึกลงทันที ชื่อของ 'คิรากร' ปรากฏหราในฐานะผู้ถือหุ้นใหญ่เบื้องหลังบริษัทนอมินีที่เข้าซื้อกิจการของบิดaเธอในคืนก่อนเกิดโศกนาฏกรรมอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อสิบปีก่อน หลักฐานชิ้นนี้ไม่ได้บอกแค่ว่าเขาเกี่ยวข้อง... แต่มันยืนยันว่าเขาคือคนกุมกุญแจดอกสำคัญที่สุดในปริศนาการตายของพ่อแม่เธอ "คุณพบสิ่งที่กำลังหาอยู่แล้วสินะคะ... อัยการรินรดา" เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดังขึ้นจากความมืดตรงมุมห้อง รินรดาสะดุ้งเฮือก หันขวับกลับไปมองด้วยสัญชาตญาณการป้องกันตัว คิรากรยืนกอดอกพิงกรอบหน้าต่างกระจกใสบานใหญ่ แสงไฟนีออนจากตึกระฟ้าเบื้องล่างสาดส่องกระทบใบหน้าคมสันที่เรียบเฉยจนคาดเดาอารมณ์ไม่ได้ เขามองเธอด้วยแววตาที่ยากจะหยั่งถึง ราวกับคาดการณ์ทุกย่างก้าวของเธอเอาไว้หมดแล้ว รินรดากลืนน้ำฝาดเหนียวหนืดลงคอ พยายามตั้งสติ รวบรวมแผ่นกระดาษในมือให้เข้าที่ แม้หัวใจจะเต้นระรัวราวกับกลองศึกก็ตาม "คุณรู้อยู่แล้วว่าฉันจะหาเอกสารนี้เจอ" น้ำเสียงของเธอราบเรียบ แต่นัยน์ตากลับวาวโรจน์ด้วยความโกรธเกรี้ยวที่ถูกเก็บกดไว้ใต้ความเยือกเย็นทางกฎหมาย "คุณตั้งใจปล่อยให้ฉันเข้ามาที่นี่ เพื่อเล่นตลกอะไรกับชีวิตฉันอีกอย่างนั้นหรือคะ คิรากร" คิรากรไม่ตอบในทันที เขาก้าวเท้าเดินช้าๆ ออกมาจากเงามืด เงาร่างสูงใหญ่ทาบทับลงมาจนรินรดารู้สึกได้ถึงแรงกดดันอันตรายที่แผ่ออกมาจากตัวเขา ชายหนุ่มหยุดยืนห่างจากเธอเพียงแค่เอื้อมมือ ดวงตาคมกริบก้มมองเอกสารในมือเธอก่อนจะเงยขึ้นสบตา "โลกสีเทาใบนี้ไม่มีเรื่องบังเอิญหรอกนะคะ รินรดา" คิรากรเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่บาดลึก "ทุกอย่างมีราคาที่ต้องจ่ายเสมอ รวมถึงความจริงที่คุณดิ้นรนไขว่คว้าหามาตลอดสิบปีด้วย" "ราคาที่ต้องจ่ายงั้นเหรอคะ?" รินรดาแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคู่สวยรื้นไปด้วยหยดน้ำตาแห่งความคับแค้นที่พยายามอดกลั้นไว้ "ความยุติธรรมที่พ่อกับแม่ฉันต้องแลกด้วยชีวิต มันตีเป็นมูลค่าราคาเท่าไหร่ในบัญชีธุรกิจของคุณคะ คิรากร! คุณบอกฉันมาสิ!" บรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงถนัดตา ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะจนได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นรัว คิรากรขยับเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด กลิ่นกายสะอาดเจือกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยแตะจมูก รินรดาไม่ถอยหลังหนี เธอยืนหยัดเผชิญหน้ากับเขาอย่างไม่เกรงกลัว แม้ความจริงในมือจะหนักอึ้งจนแทบแบกรับไม่ไหว "ถ้าผมบอกว่า... สิ่งที่คุณเห็นในกระดาษแผ่นนั้นเป็นเพียงแค่ครึ่งเดียวของเรื่องราวทั้งหมดล่ะคะ" คิรากรเอื้อมมือมาหมายจะแตะที่ข้อศอกของเธอ แต่วินรดาเบี่ยงตัวหลบอย่างรวดเร็ว "อย่ามาแตะต้องตัวฉัน!" เธอประกาศกร้าว นัยน์ตาสั่นระริก "หลักฐานมัดตัวขนาดนี้ คุณยังจะกล้าปฏิเสธความรับผิดชอบอีกอย่างนั้นหรือคะ" "ผมไม่เคยปฏิเสธว่าผมอยู่ตรงนั้นในวันที่ครอบครัวคุณพังทลาย..." คิรากรหยุดพูดไปชั่วขณะ ดวงตาคู่คมไหววูบชั่วพริบตา ก่อนจะกลับมาเรียบเฉยดังเดิม "...แต่ผมไม่ใช่คนสั่งฆ่าพ่อแม่คุณ รินรดา คนที่ส่งคุณมาเจอผมต่างหาก คือคนที่ชักใยอยู่เบื้องหลังตัวจริง" คำพูดนั้นทำเอารินรดาชะงักงัน สมองที่ประมวลผลคดีมานับไม่ถ้วนกลับว่างเปล่าชั่วขณะ ใครกัน? ใครคือคนที่ชักใยเรื่องทั้งหมดนี้? ก่อนที่รินรดาจะได้ทันเอ่ยปากซักถาม เสียงฝีเท้ารat-a-tat อันคุ้นเคยก็ดังขึ้นจากทางประตูกระจกนิรภัยด้านนอก ร่างสูงโปรดของธันวาก้าวเข้ามาในห้องพร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก ในมือของทนายความหนุ่มคู่ปรับถือโทรศัพท์มือถือที่กำลังเปิดหน้าจอแสดงภาพกล้องวงจรปิดของตึกนี้ "น่าประทับใจจริงๆ ครับที่คุณอัยการคนเก่งหาเอกสารฉบับนั้นเจอเร็วกว่าที่เราคาดไว้" ธันวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงด้วยความเย้ยหยัน รินรดาหันขวับไปมองเพื่อนสนิทและคู่ปรับทางกฎหมายด้วยความตกตะลึง "ธันวา... นี่นาย..." "ใช่ครับ ริน..." ธันวายกยิ้มมุมปาก เดินเข้ามาใกล้โดยมีลูกน้องในชุดสูทสีดำสองคนเดินตามประกบติด "ยินดีต้อนรับสู่กับดักสุดท้าย... ที่นายจ้างตัวจริงของผม เตรียมไว้ต้อนรับคุณคนเดียวเลยล่ะครับ" คิรากรขยับตัวเข้ามาบังหน้ากึ่งหนึ่งด้วยสัญชาตญาณ แต่วินาทีนั้นเอง ปลายกระบอกปืนสีดำสนิทจากมือของลูกน้องธันวาก็ถูกยกขึ้นเล็งตรงมาที่กลางหลังของคิรากรทันที --- ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมลุ้นและเดินทางฝ่าฟันความมืดมิดในเกมเชือดเฉือนนี้ไปด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ!