การซ้อนแผนของคนฉลาด

กลิ่นกาแฟคั่วบดเข้มข้นที่ลอยอวลอยู่ในห้องทำงานกว้างยามวิกาล กลับไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย รินรดายืนนิ่งสนิทอยู่ที่มุมห้อง แผ่นหลังแนบชิดกับชั้นหนังสือไม้มะฮอกกานีเนื้อดี ดวงตาคู่คมจดจ้องร่างสูงของธันวาที่ก้าวเข้ามาประชิดด้วยความระแวกระวัง ทว่าสีหน้าของเธอกลับเรียบสนทนาจนเดาอารมณ์ไม่ออก "ดึกดื่นป่านนี้ อัยการสาวคนเก่งถึงได้มาเดินสำรวจตึกร้างโครงการเก่าของกระทรวงได้ล่ะครับ" ธันวาเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล รอยยิ้มบางๆ บนริมฝีปากของชายหนุ่มยังคงความสุภาพไว้เช่นเคย หากแต่แววตาที่ทอดมองมากลับไม่มีความอบอุ่นหลงเหลืออยู่เลย "ถ้าฉันไม่มาเดินดูให้เห็นกับตา ฉันคงไม่รู้ว่าทนายความมือหนึ่งผู้ผดุงความยุติธรรมในศาล จะมีงานอดิเรกเป็นการทำลายเอกสารสำนวนคดีลับในยามวิกาลแบบนี้ค่ะ... คุณธันวา" รินรดาโต้กลับทันควัน น้ำเสียงของเธอราบเรียบแต่เฉียบคมราายใบมีดโกนที่อาบยาพิษ ธันวาหัวเราะในลำคอเบาๆ เขาวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะทำงานตัวใหญ่ที่มีเศษกระดาษเอกสารสีขาวถูกตัดทำลายเกลื่อนกลาด ชายหนุ่มก้าวเข้าไปใกล้เธออีกนิด ระยะห่างที่ลดลงสร้างแรงกดดันมหาศาลในห้องอับทึบแห่งนั้น "คุณกำลังเข้าใจผมผิดไปกันใหญ่แล้ว ริน... ผมก็แค่มาตรวจความเรียบร้อยแทนท่านรัฐมนตรีเท่านั้นเอง เอกสารพวกนั้นก็เป็นแค่รายงานการประเมินราคาที่ตกค้าง ไม่มีอะไรสำคัญหรอกครับ" ธันวาปฏิเสธหน้าตาย ดวงตาพินิจพิเคราะห์ปฏิกิริยาของหญิงสาวตรงหน้าอย่างระแวดระวัง "ไม่มีความสำคัญ? งั้นเศษกระดาษชิ้นนี้ที่ติดอยู่บนรองเท้าของคุณ ก็คงเป็นแค่เศษกระดาษหนังสือพิมพ์สินะคะ" รินรดาก้าวออกมาจากมุมมืด เธอชี้สายตาไปยังเศษกระดาษชิ้นเล็กที่ติดอยู่ตรงพื้นรองเท้าคัทชูของเขา บนเศษกระดาษนั้นปรากฏตราครุฑสีแดงและลายมือชื่อของเธอเองในฐานะอัยการผู้ทำสำนวนคดีทุจริตโครงการก่อสร้างตึกนี้ บรรยากาศในห้องเงียบกริบลงทันที รอยยิ้มบนใบหน้าของธันวาค่อยๆ เลือนหายไปแทนที่ด้วยความเย็นชาที่ถูกเปิดเผย ร่างสูงหยุดชะงัก แววตาที่เคยอ่อนโยนกลับแปรเปลี่ยนเป็นความดุดดันและอันตราย "คุณฉลาดเกินไปแล้ว รินรดา... และความฉลาดเนี่ยแหละที่จะฆ่าคุณ" ธันวาขยับตัวรวดเร็วพุ่งเข้าประชิดตัวเธอ มือหนาคว้าจับข้อมือเรียวของเธอไว้แน่นเพื่อไม่ให้เธอหนีไปไหน แรงบีบที่ข้อมือสะท้อนความตึงเครียดที่พุ่งถึงขีดสุด ทว่า ในวินาทีที่สถานการณ์กำลังบีบคั้นจนถึงขีดสุด ประตูห้องทำงานอีกด้านหนึ่งก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับร่างสูงสง่าของคิรากรที่ก้าวเข้ามาด้วยท่าทีเยือกเย็น ดวงตาสีเข้มคมกริบกวาดตามองสถานการณ์ทั้งหมดภายในพริบตาเดียว "ปล่อยเธอซะ ธันวา... ถ้าไม่อยากให้คลิปวิดีโอหลักฐานการทำลายหลักฐานชิ้นสำคัญเมื่อครู่ถูกส่งตรงถึงมืออัยการสูงสุดในอีกสามวินาทีข้างหน้า" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจของคิรากรดังขึ้น ทำลายความเงียบงันทั้งหมด ธันวาชะงักกึก เขาหันไปมองคิรากรสลับกับรินรดาด้วยความตกตะลึง ก่อนจะค่อยๆ คลายมือออกจากข้อมือของหญิงสาวอย่างไม่เต็มใจนัก มุมปากของทนายหนุ่มกระตุกยิ้มเหี้ยมเกรียม "พวกคุณสองคน... วางแผนตลบหลังผมตั้งแต่แรกสินะ" ธันวาเค้นเสียงลอดไรฟันด้วยความแค้นเคือง "เกมการเมืองสกปรกแบบนี้ เล่นกันแค่คนเดียวมันไม่สนุกหรอกค่ะคุณธันวา" รินรดาลูบข้อมือตัวเองเบาๆ เธอยืดตัวขึ้นสบตาเขาอย่างไม่เกรงกลัวแม้แต่น้อย "หลักฐานทั้งหมดในตึกนี้ถูกสำรองไว้ในระบบคลาวด์ที่มีความปลอดภัยสูงสุดเรียบร้อยแล้ว ตำรวจกำลังมา... และคุณไม่มีทางดิ้นหลุดแน่" ธันวากัดฟันกรอด แววตาฉายแววอาฆาตมาดร้าย แต่เขารู้ดีว่าตอนนี้ตัวเองตกเป็นรองเสียแล้ว ชายหนุ่มถอยหลังไปหนึ่งก้าว เตรียมจะหันหลังหลบหนีออกทางหน้าต่างระเบียงที่เชื่อมต่อกับบันไดหนีไฟ แต่ทว่า... ก่อนที่ธันวาจะทันได้ขยับตัว เสียงปรบมือเบาๆ และฝีเท้าจำนวนมากก็ดังขึ้นจากด้านนอกประตูห้องที่เปิดกว้าง ร่างของนายตำรวจระดับสูงในเครื่องแบบเต็มยศพร้อมกำลังเจ้าหน้าที่หลายนายก้าวเข้ามาปิดล้อมเส้นทางหลบหนีทั้งหมดไว้ในพริบตา "จบเกมแล้วครับ คุณธันวา" เสียงทุ้มของสารวัตรสืบสวนเอ่ยขึ้น พร้อมกับแสดงหมายจับในมือ รินรดาลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ ความตึงเครียดที่เกาะกุมหัวใจตลอดหลายชั่วโมงค่อยๆ คลายลง เธอหันไปสบตากับคิรากรที่ยืนอยู่ไม่ไกล สายตาของชายหนุ่มสื่อความหมายลึกซึ้งที่เต็มไปด้วยความชื่นชมและความเข้าใจอันลึกซึ้งระหว่างคนทั้งคู่ เกมกระดานนี้พวกเขาเป็นฝ่ายชนะอย่างงดงาม ทว่า ในขณะที่เจ้าหน้าที่กำลังใส่กุญแจมือธันวา และทุกอย่างกำลังจะคลี่คลายไปในทิศทางที่ถูกต้อง สายตาของธันวาที่มองตรงมาที่รินรดากลับไม่ได้มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม... เขากลับส่งยิ้มเยาะเย้ยที่น่าขนลุกมาให้เธอ "คุณคิดจริงๆ เหรอริน... ว่าคนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดนี้... มีแค่ผมคนเดียว?" ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมลุ้นไปกับเกมหักเหลี่ยมครั้งนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ