เคมีที่อันตรายกว่าคดี

เสียงคำรามกึกก้องของสายฟ้าที่ผ่าลงมาเหนือยอดตึกระฟ้า ไม่ได้น่ากลัวเท่ากับเสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่กำลังเคลื่อนตัวอยู่เหนือเพดานห้องทำงานของคิรากร รินรดาแทบไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง แผ่นหลังบางแนบชิดกับผนังกระจกเย็นเฉียบ ขณะที่สายตาคมกริบของคิรากรส่งสัญญาณเตือนให้เธอยืนนิ่งสนิท มือหนาเอื้อมไปปิดสโตร์ปรับแสงอัตโนมัติอย่างรวดเร็วเพื่อตัดขาดจากโลกภายนอก เหลือเพียงแสงไฟนีออนสีส้มสลัวจากโต๊ะทำงานที่สาดกระทบโครงหน้าคมสันอันเคร่งเครียดของเขา "พวกมันไม่ได้มาเพื่อขู่" เสียงทุ้มต่ำของคิรากรดังลอดไรฟัน ขณะที่เขาก้าวเข้ามาประชิดตัวเธอ ร่างสูงใหญ่ทาบทับลงมาเพื่อบังร่างเธอไว้จากมุมอับสายตา "เอกสารคดีเลี่ยงภาษีล็อตสุดท้ายที่คุณส่งให้ป.ป.ช. เมื่อบ่าย... ทำให้หมากกระดานนี้ขยับเร็วกว่าที่เราคาดไว้" "แต่ฉันส่งผ่านระบบเข้ารหัสลับระดับสูงสุด ธันวาเท่านั้นที่มีคีย์โค้ดชุดนั้น..." รินรดาขมวดคิ้วแน่น ความคิดในหัวตีกันยุ่งเหยิง กลิ่นกายสะอาดเจือกลิ่นฝนจางๆ จากตัวคิรากรยิ่งทำให้ประสาทสัมผัสของเธอตื่นตัวอย่างประหลาด ในสถานการณ์ที่เฉียดตายเช่นนี้ เคมีอันตรายระหว่างพวกเขากลับพุ่งสูงเสียดฟ้าจนน่ากลัว "บางที... คนใกล้ตัวที่สุด อาจเป็นหนอนที่อันตรายที่สุดนะคะ อัยการรินรดา" คิรากรโน้มใบหน้าลงมาใกล้ จนปลายจมูกเกือบจะปัดผ่านแก้มเนียน ลลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดต้นคอระหง ทำให้รินรดาสعาดสะท้านไปทั้งร่าง แม้ในยามวิกฤตเช่นนี้ ชายคนนี้ก็ยังไม่วายใช้สายตาแพรวพราวและน้ำเสียงเย้ายวนใจมาปั่นป่วนสติสัมปชัญญะของเธอ "ถอยไปก่อนค่ะ คิรากร... นี่ไม่ใช่เวลามาเล่นเกมจิตวิทยา" เธอพยายามดันแผงอกกว้างของเขาออก แต่กล้ามเนื้อแน่นขนัดภายใต้เสื้อเชิ้ตสีเข้มนั้นกลับมั่นคงราวกำแพงหิน "ผมไม่ได้เล่นเกม" ดวงตาคมกริบของเขาจ้องลึกเข้ามาในดวงตาเธอ ราวกับต้องการอ่านทะลุถึงก้นบึ้งหัวใจ "ผมกำลังปกป้องคุณ... จากคนที่จะฉีกคุณเป็นชิ้นๆ ถ้าพวกมันรู้ว่าคุณถือหลักฐานอะไรอยู่" บรรยากาศในห้องแคบๆ อบอวลไปด้วยความตึงเครียดและแรงดึงดูดทางเพศที่ปะปนกันอย่างแยกไม่ออก เสียงฝีเท้าด้านบนเงียบลงแล้ว แต่ความเงียบงันนั้นกลับน่ากลัวยิ่งกว่า ระยะห่างระหว่างใบหน้าของทั้งคู่ลดลงจนแทบไม่มีที่ว่าง รินรดารับรู้ได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นโครมครามของตัวเอง—และของเขา คิรากรไม่รอให้เธอดึงดันอีกต่อไป มือหนาเลื่อนขึ้นประคองกรอบหน้าเรียวด้วยความนุ่มนวลที่ขัดกับสถานการณ์อันตราย นิ้วหัวแม่มือโป้ไล้เบาๆ บนพวงแก้มเนียนที่ขึ้นสีระเรื่อ ดวงตาของเขาฉายแววดุร้ายและโหยหาในเวลาเดียวกัน ก่อนที่ริมฝีปากหยักลึกจะทาบทับลงมาอย่างไร้การลังเล จูบนั้นไม่ใช่ความอ่อนหวาน แต่มันคือการประกาศความเป็นเจ้าandและการยอมจำนนต่อแรงปรารถนาที่สะกดกลั้นมานาน รินรดาผวาเฮือกเล็กน้อยก่อนที่เรียวปากอิ่มจะเผยอรับสัมผัสร้อนแรงที่รุกรานเข้ามาอย่างเอาแต่ใจ ลิ้นร้อนเกี่ยวพันตวัดดูดซับความหวานล้ำท่ามกลางเสียงพายุโหมกระหน่ำด้านนอก มือเรียวที่เคยพยายามผลักไส ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นกำสาบเสื้อเชิ้ตของเขาแน่นขึ้น เพื่อพยุงร่างตัวเองที่อ่อนระโหยโรยแรงจากรสจูบที่ลึกซึ้งและวาบหวามจนแทบขาดใจ สัมผัสจากปลายนิ้วสากที่ลูบไล้ไปตามแนวสันหลังผ่านเนื้อผ้าบางเบา ทำให้สะท้านไปถึงขั้วหัวใจ ความหวาดกลัวจากโลกภายนอกมลายหายไปสิ้น เหลือเพียงอุณหภูมิร่างกายที่พุ่งสูงขึ้นและความต้องการที่สอดประสานกันอย่างไร้รอยต่อ คิรากรผละริมฝีปากออกนิดเพื่อให้เธอได้กอบโกยอากาศเข้าปอด แต่ดวงตาคมกริบกลับเต็มไปด้วยเปลวไฟแห่งความเร่าร้อนที่พร้อมจะแผดเผาทุกกฎเกณฑ์ที่เธอเคยยึดถือ "คุณมัน... อันตรายกว่าคดีฆาตกรรมทุกคดีที่ฉันเคยทำเสียอีกค่ะ" รินรดากระซิบเสียงพร่า ริมฝีปากบวมเจ่อจากการจูบเมื่อครู่ ขยับเย้ายวนอย่างไม่รู้ตัว "แต่คุณก็ปฏิเสธไม่ได้ใช่ไหมคะ ว่าคุณอยากให้ผมเข้าใกล้มากกว่านี้" เขายิ้มมุมปาก รอยยิ้มร้ายกาจที่ทำให้หัวใจอัยการสาวกระตุกวูบ ก่อนที่บทสนทนาระหว่างคนทั้งคู่จะได้ดำเนินไปไกลกว่านั้น เสียงเตือนภัยสีแดงฉานก็สว่างวาบขึ้นทั่วทั้งห้องทำงาน จอคอมพิวเตอร์หลักบนโต๊ะทำงานปรากฏภาพจากกล้องวงจรปิดชั้นใต้ดิน—ภาพร่างของชายคนหนึ่งในชุดสูทสีเข้มกำลังยืนอยู่หน้าประตูห้องนิรภัย พร้อมกับแฟลชไดรฟ์ในมือที่กำลังดาวน์โหลดข้อมูลลับสุดยอดของตึกนี้ออกไป คิรากรชะงัก รอยยิ้มเจ้าเล่ห์หายวับไปกับตา ดวงตาคมกริบเปลี่ยนเป็นเยียบเย็นดั่งน้ำแข็งในชั่วพริบตา เมื่อเขาจำแผ่นหลังของคนในจอภาพนั้นได้แม่นยำ "ธันวา..." คิรากรพึมพำชื่อนั้นออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเหี้ยมเกรด รินรดาเบิกตากว้าง ความหนาวยะเยือกแล่นริ้วจากปลายนิ้วขึ้นสู่สันหลังอีกครั้ง เมื่อตระหนักว่าเพื่อนสนิทและทนายความคู่คิดของเธอ คือคนที่ขายพวกเขาทั้งหมดให้กับศัตรู —โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ— ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปในดงกระสุนและเกมรักอันเร่าร้อนนี้กับมิดไนท์คิสค่ะ