เกมที่ไม่มีกติกา

กลิ่นอายของกาแฟลาเต้ร้อนๆ บนโต๊ะไม้สักทองราคาเจ็ดหลักในห้องรับรองพิเศษ ไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศความตึงเครียดภายในห้องประมูลลดน้อยลงเลยแม้แต่น้อย "สามพันล้านค่ะ" เสียงหวานใสแต่เยียบเย็นราวกับคมมีดอาบน้ำผึ้งของลีลาวดีดังขึ้น ทำลายความเงียบงันที่ปกคลุมห้องจัดประมูลระดับประเทศแห่งนี้ลงอย่างสิ้นเชิง สถาปนิกสาวในชุดสูทผ้าไหมสีชาแนลปักดิ้นเงินนั่งไขว่ห้างอย่างสบายอารมณ์ ปลายนิ้วเรียวยาวเคาะเบาๆ ลงบนพนักพิงโซฟาหนังแท้ นัยน์ตาสีเข้มมองตรงไปยังชายวัยกลางคนฝั่งตรงข้ามด้วยรอยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา ธน ์ หน้าถอดสี เหงื่อกาฬผุดซึมตามไรผมจนเห็นได้ชัด โฉนดที่ดินผืนงามใจกลางย่านธุรกิจสำคัญชิ้นนี้ คือเดิมพันครั้งสุดท้ายที่จะกู้ชื่อเสียงบริษัทอสังหาริมทรัพย์ใกล้ล้มละลายของเขาขึ้นมาได้ แต่ทว่า… คู่แข่งที่ยืนขวางทางอยู่กลับไม่ใช่ใครอื่น หากแต่เป็นผู้หญิงที่เขาเคยเหยียดหยามและพยายามเหยียบย่ำให้จมดินเมื่อสามปีก่อน "คุณลีลาวดี… เล่นแรงไปหน่อยไหมครับ ที่ดินแปลงนี้ ทางเราจำเป็นต้องใช้ต่อยอดโครงการ…" ธน ์พยายามเค้นเสียงข่มขู่ ทั้งที่แววตาไหวระริกด้วยความหวาดกลัวต่ออำนาจเงินตราที่อีกฝ่ายถือครอง "จำเป็นเหรอคะ?" ลีลาวดีทวนคำ น้ำเสียงเจือแววเยาะหยันอย่างไม่คิดจะปิดบัง "คำว่าจำเป็นของพวกคุณ มันมักจะมาพร้อมกับความโลภและการปล้นสะดมหยาดเหงื่อคนอื่นเสมอไม่ใช่หรือคะ ธน ์… อ้อ ดิฉันต้องขอโทษด้วยนะคะที่จำไม่ได้ว่า สุนัขที่เคยถูกไล่ตะเพิดออกจากตระกูลเรา มีสิทธิ์มาต่อรองราคากับเจ้าของที่แท้จริงตั้งแต่เมื่อไหร่" คำพูดเชือดเฉือนนั้นคมกริบจนธน ์หน้าชาวาบ ขบกรามแน่นจนสันนูน "สามพันห้าร้อยล้าน!" ธน ์กัดฟันตะโกนแข่งกับเสียงเคาะค้อนประมูลที่กำลังจะดังขึ้นในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า เขาเทหมดหน้าตัก แม้จะต้องกู้หนี้ยืมสินนอกระบบก็ตามที ลีลาวดีเพียงแค่หัวเราะเบาๆ ในลำคอ รอยยิ้มของเธอสวยงามราวกับดอกไม้พิษที่พร้อมจะปลิดชีพแมลงเม่าที่บินเข้าหาไฟ "สี่พันล้านค่ะ" เธอยกป้ายประมูลขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ พร้อมกับเอ่ยตัวเลขที่ทำให้ผู้ทรงอิทธิพลหลายคนในห้องถึงกับสูดปากด้วยความตกตะลึง เงินสี่พันล้านสำรองจ่ายสดๆ ในพริบตาเดียว ไม่มีสถาบันการเงินไหนกล้าปฏิเสธเครดิตของตระกูลลีลาวดีในเวลานี้แน่นอน ธน ์ทรุดตัวลงนั่งกระแทกกับเก้าอี้ ดวงตาเบิกโพลงด้วยความสิ้นหวังอย่างสมบูรณ์แบบ ศักดิ์ศรีที่เคยมีถูกเหยียบย่ำจนไม่เหลือชิ้นดีต่อหน้าธารกำนัล เกมนี้เขาพ่ายแพ้ยับเยินด้วยกระสุนเงินสดที่หนาเตอะจนไร้ทางสู้ แต่ทว่า… ก่อนที่ค้อนไม้ของผู้ดำเนินการประมูลจะเคาะตัดสินครั้งสุดท้าย และก่อนที่ความสะใจของลีลาวดีจะสมบูรณ์แบบ ประตูห้องรับรองวีไอพีก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท! ร่างสูงโปรดของ 'คณิน' วิศวกรหนุ่มคู่ปรับผู้ขึ้นชื่อเรื่องความไร้ความปรานี ก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบเฉยเย็นชา ดวงตาสีเข้มคมกริบกวาดมองสถานการณ์ในห้องเพียงแวบเดียวก่อนจะหยุดอยู่ที่ลีลาวดี "หยุดการประมูลแค่นี้ครับ" คณินเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าทรงพลังจนทุกคนในห้องต้องเงียบกริบ ลีลาวดีขมวดคิ้วฉับ ความหงุดหงิดระอุขึ้นในอกทันทีเมื่อเห็นหน้าผู้ชายคนนี้ "คุณเอาสิทธิ์อะไรมาสั่งฉัน คณิน? ที่ดินแปลงนี้ฉันชนะขาดลอยแล้ว" "สิทธิ์ในฐานะผู้ตรวจสอบโครงสร้างและวิศวกรควบคุมโครงการระดับชาติครับ" คณินก้าวเข้ามาหยุดยืนตรงหน้าเธอ ระยะห่างระหว่างทั้งคู่ใกล้จนสัมผัสได้ถึงไออุ่นและแรงปะทะทางอารมณ์ที่คุกรุ่น "ที่ดินผืนที่คุณกำลังจะจ่ายเงินซื้อสี่พันล้าน… ใต้ชั้นดินลงไปสามสิบเมตรถูกประกาศให้เป็นเขตธรณีวิทยาเปราะบางและมีสารพิษรั่วไหลจากโรงงานเก่า การประมูลครั้งนี้เป็นโมฆะตั้งแต่แรก เพราะคุณกำลังจะเอาเงินหมื่นล้านไปละลายทิ้งกับตึกพิษ!" ลีลาวดีชะงัก นัยน์ตาสีเข้มวาวโรจน์ด้วยความไม่เชื่อ คณินโน้มตัวลงกระซิบข้างใบหูของเธอ แผ่วเบาแต่ชัดเจนทุกถ้อยคำจนหัวใจที่เคยเกราะกำแพงเหล็กไว้แน่นถึงกับกระตุกวูบ "เกมที่คุณคิดว่ากำชัยชนะไว้ในมือ… แท้จริงแล้ว มีใครบางคนจงใจวางกับดักรอให้คุณเดินลงมาต่างหากล่ะครับ คุณสถาปนิกคนเก่ง" สิ้นคำพูดนั้น หน้าจอโทรศัพท์มือถือราคาแพงบนโต๊ะของลีลาวดีก็สว่างวาบขึ้น พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนจากระบบธนาคารส่วนตัวที่ระบุยอดเงินสำรองฉุกเฉินถูกอายัดโดยคำสั่งศาลคดีพิเศษ… ทันที ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางเข้าสู่โลกแห่งความจริงอันโหดร้ายนี้ด้วยกันนะคะ ต้นไม้ริมระเบียง