เงาที่คืบคลานเข้าใกล้

"ยินดีต้อนรับสู่บทเรียนที่แท้จริง... เด็กน้อยแห่งแสงสว่าง" ประโยคปริศนายังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของเซน ราวกับเสียงกระซิบที่ดังมาจากห้วงลึกของความฝัน ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้ว บรรยากาศรอบตัวเขายามค่ำคืนนี้มีเพียงความเงียบงันอันน่าอึดอัดของหอสมุดโบราณ อาคารเก่าแก่สามชั้นที่สร้างด้วยหินแกรนิตสีเทาเข้ม ซึ่งตั้งอยู่โดดเดี่ยว ณ มุมอับที่สุดของ "สถาบันเวทมนตร์อาร์케니아" เซนกวาดสายตามองไปรอบตัว แสงจากคบเพลิงเวทมนตร์สีฟ้าอ่อนที่ติดผนังทอดเงายาวน่ากลัว ข้าวของบนชั้นหนังสือสูงตระหง่านดูคล้ายอสูรกายกำลังขยับเขยื้อนยามลมพัดผ่านช่องหน้าต่างที่ปิดสนิท เด็กชายสูดหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ พยายามควบคุมอัตราการเต้นของหัวใจที่กำลังรัวแรง ปลายนิ้วเรียวยาวของเขายังคงสัมผัสได้ถึงไอความร้อนจางๆ จากตำราเวทมนตร์ต้องห้ามที่เพิ่งถูกปิดลง ไอฟองสีเงินจางๆ ลอยวนอยู่รอบฝ่ามือของเซน นั่นคือร่องรอยของ "เวทมนตร์ธาตุแสง" ที่เขากำลังพยายามฝึกฝนควบคุมให้เสถียร ตามทฤษฎีที่อาจารย์อาช่าเคยสอนไว้—แสงไม่ใช่เพียงแค่พลังทำลายล้างหรือการรักษา แต่มันคือสื่อกลางในการสะท้อนความจริงและการบิดเบือนภาพลวงตา แต่ยิ่งเขาศึกษาลึกซึ้งเท่าไหร่ เขากลับพบว่าเบื้องหลังความงดงามของแสงสว่างในโรงเรียนแห่งนี้ มีเงาดำมืดมิดซ่อนอยู่หนาแน่นยิ่งกว่าที่ใครคาดคิด "นายยังไม่นอนอีกเหรอ เซน" เสียงทุ้มต่ำคุ้นเคยดังขึ้นจากมุมมืดใกล้บันไดวน คาลอสเดินก้าวออกมาจากเงาของเสาหิน ใบหน้าคมคายของเพื่อนสนิทมีความกังวลฉายชัดผ่านแสงสลัว ดวงตาสีส้มประกายไฟของคาลอสจ้องมองมาที่เขาอย่างเป็นห่วง "ฉันบอกนายแล้วว่าช่วงนี้การเดินตรวจตราตอนกลางคืนมันอันตราย คณะกรรมการวินัยเวทมนตร์กำลังเข้มงวดเรื่องกฎระเบียบลึกลับที่เพิ่งประกาศออกมาใหม่ แถมอาจารย์อาช่ายังหายตัวไปจากห้องพักตั้งแต่ช่วงหัวค่ำด้วย" "ฉันแค่วิตกเรื่องการบ้านวิชาประวัติศาสตร์เวทมนตร์นะ คาลอส" เซนโกหกคำโต เขาไม่อยากดึงเพื่อนรักเข้าไปพัวพันกับปริศนาเกี่ยวกับพี่ชายที่หายสาบสูญและข้อความเตือนภัยปริศนานั่น "อีกอย่าง นายก็รู้ว่าธาตุแสงของฉันมันควบคุมยาก ถ้าไม่ฝึกฝนในที่ที่ไม่มีใครรบกวน ฉันคงสอบตกภาคปฏิบัติอาทิตย์หน้าแน่ๆ" คาลอสถอนหายใจเฮือกใหญ่ มือหนาตบลงบนไหล่ของเซนเบาๆ เชิงให้กำลังใจ ความอบอุ่นจากธาตุไฟในตัวคาลอสช่วยบรรเทาความหนาวเย็นของหอสมุดได้ไม่น้อย "เอาเถอะ ฉันเชื่อก็ได้ แต่พรุ่งนี้เราต้องไปกินสตูว์เนื้อฝีมือแม่ครัวลูซiaเพื่อชดเชยนะ ไปเถอะ กลับหอพักกันได้แล้ว ดึกมากแล้วจริงๆ" ทั้งสองเดินเคียงกันออกมาจากหหอสมุดโบราณ ทางเดินหินอ่อนยามค่ำคืนทอดยาวไร้ผู้คน มีเพียงแสงจันทร์สีนวลที่ส่องลอดผ่านกระจกสีสไตล์โกธิกของอาคารเรียน ภาพของสถาบันเวทมนตร์ที่เคยครึกครื้นเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและรอยยิ้มของเหล่านักเรียนในยามกลางวัน บัดนี้กลับดูเวิ้งว้างและเต็มไปด้วยปริศนา ทว่า ระหว่างที่กำลังเดินผ่านระเบียงเชื่อมตึกอำนวยการและสวนพฤกษศาสตร์เวทมนตร์ เซนก็ต้องชะงักฝีเท้ากะทันหัน *กึก...* ฝีเท้าของเซนหยุดนิ่ง คาลอสที่เดินนำอยู่ก้าวไปข้างหน้าอีกสองก้าวแล้วหันมามองด้วยความสงสัย "มีอะไรเหรอ เซน?" เซนไม่ตอบ นิ้วชี้แตะริมฝีปากเป็นเชิงห้ามส่งเสียง ดวงตาสคู่คมจ้องเขม็งไปยัง "เงาดำ" ที่ทอดตัวยาวผิดธรรมชาติบริเวณโคนต้นไม้ใหญ่แห่งความทรงจำ ต้นไม้ยักษ์อายุหลายร้อยปีที่แผ่กิ่งก้านสาขาปกคลุมลานกว้าง ในเงาสลัวใต้นั้น... มีบางสิ่งกำลังเคลื่อนไหว รูปร่างของมันสูงโปร่ง สวมเสื้อคลุมยาวสีดำสนิทที่กลืนกลายไปกับความมืดมิดรอบตัว หมวกฮู้ดคลุมศีรษะปิดบังใบหน้าครึ่งบนเอาไว้เหลือเพียงรอยยิ้มเยือกเย็นที่ปรากฏขึ้นรางๆ ท่ามกลางความมืด สิ่งที่ทำให้เซนหัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ไม่ใช่แค่การแอบย่องเบาในยามวิกาล แต่เป็น "ไอเวทมนตร์สีครามเข้มข้น" ที่แผ่ออกมาจากร่างนั้น—มันเป็นไอเวทมนตร์ชนิดเดียวกับที่เขาเคยเห็นในบันทึกเก่าแก่เกี่ยวกับคดีการล่มสลายของตระกูลเมื่อสี่ปีก่อน! "เฮ้ ใครน่ะ!" คาลอสส่งเสียงตะโกนพร้อมกับจุดเปลวไฟสีส้มขึ้นที่ปลายนิ้วเพื่อส่องทาง ความร้อนระอุแผ่ซ่านทันที บุคคลปริศนาในเงาดำไม่แม้แต่จะสะดุ้งสะเทือน ร่างนั้นเพียงแค่หันมามองช้าๆ ดวงตาสีครามคู่หนึ่งเปล่งประกายวาววับภายใต้ฮู้ด ราวกับสัตว์นักล่าที่กำลังจ้องมองเหยื่อในกำมือ ก่อนที่ริมฝีปากใต้เงานั้นจะขยับกล่าวคำพูดไร้เสียง แต่เซนกลับอ่านริมฝีปากนั้นออกได้อย่างแม่นยำ *...แกมาได้ไกลแค่นี้แหละ ทายาทแห่งแสงผู้โง่เขลา...* สิ้นคำนั้น ร่างของบุคคลปริศนาก็สลายกลายเป็นกลุ่มควันสีครามจางๆ แล้วพุ่งหายเข้าไปในกำแพงหินของตึกอำนวยการอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงความเย็นยะเยือกที่บาดลึกถึงกระดูก และระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าเซนคนเดียวเท่านั้นโดยไม่มีใครมองเห็น [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบร่องรอยพลังเวทมนตร์ระดับอันตรายสูงสุด (Anomaly Class-S)] [เงื่อนไขภารกิจลับถูกกระตุ้น: "ผู้บุกรุกแห่งราตรีคราม" — ค้นหาความจริงเบื้องหลังรอยแยกของมิติใต้หอพักอาจารย์] [เวลาที่เหลือในการตัดสินใจ: 00:05:00] รี้ดเดอร์คะ... ความลับที่อาจารย์อาช่าปกปิดไว้กำลังจะถูกเปิดเผย หรือนี่คือกับดักที่ถูกวางไว้ต้อนรับเซนกันแน่? กดอ่านตอนต่อไปเพื่อร่วมลุ้นไปพร้อมกันนะคะ!