แรงกดดันจากผู้อำนวยการ

กลิ่นอายของกระดาษโบราณและละอองมานาเข้มข้นที่ถูกบีบอัดจนแทบหายใจไม่ออกในห้องทำงานของผู้อำนวยการ กำลังทำให้ปลายนิ้วของเซนเย็นเฉียบ เขายืนอยู่เบื้องโต๊ะไม้ฮอกกะนีสีเข้มขนาดใหญ่ ตัวตนของ ‘วาเลอเรียส’ ผู้อำนวยการสูงสุดแห่งสถาบันเวทมนตร์คราม ไม่เคยปรากฏชัดเจนด้วยถ้อยคำ แต่รับรู้ได้จากแรงกดดันทางเวทมนตร์ระดับมหาบัณฑิตที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างโปร่งในชุดคลุมสีดำปักดิ้นเงิน แม้จะไม่มีการร่ายคาถาโจมตี แต่ม่านพลังกดดัน (Aura Suppression) ก็บีบให้เกราะมานาธาตุแสงรอบตัวเซนสั่นพ่าห์อย่างควบคุมไม่ได้ "เธอรู้ไหม... เซน ว่าการดึงเอาพลังงานจากผลึกศิลาโบราณในชั้นใต้ดินมาใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต มีโทษสถานใด?" น้ำเสียงนุ่มนวลทว่าเยียบเย็นราวกับสายน้ำใต้ธารน้ำแข็งเอ่ยขึ้น ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นโลหะปราบมองเด็กหนุ่มตรงหน้าด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา อาชา อาจารย์สาวลึกลับที่ยืนอยู่มุมห้องพยายามจะขยับตัวเข้ามาขวาง แต่ถูกปลายนิ้วเรียวยาวของผู้อำนวยการยกขึ้นห้ามไว้เสียก่อน "ผมไม่มีทางเลือกครับ... เอ๊ด... ดิฉัน..." เซนเกือบเผลอหลุดคำเรียกติดปาก แต่ระงับไว้ได้ทันเมื่อสายตาของคาลอสที่ยืนลุ้นอยู่หน้าประตูส่งสัญญาณเตือนเข้ามา เด็กหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อปรับจังหวะการเต้นของหัวใจ "ถ้าพวกเราไม่เข้าไปแทรกแซงวงจรเวทในชั้นใต้ดินในคืนนั้น ผนึกของเขตแดนทิศเหนืออาจจะล่มสลายและส่งผลกระทบต่อทั้งโรงเรียน นักเรียนหลายร้อยคนในหอพักเขตนั้นคงไม่ปลอดภัย" วาเลอเรียสหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงนั้นสะท้อนก้องไปทั่วห้องทำงานที่เต็มไปด้วยชั้นหนังสือสูงจรดเพดาน "เหตุผลสวยหรูสมกับที่เป็นเด็กในความดูแลของอาจารย์อาชา... แต่เธอเข้าใจคำว่า 'กฎ' ของสถาบันเราน้อยเกินไป เซน เวทมนตร์ธาตุแสงบริสุทธิ์ที่เธอครอบครอง ไม่ใช่สิ่งที่ควรถูกนำมาใช้แก้ปัญหาเฉพาะหน้าแบบเด็กๆ มันคือตัวแปรที่สามารถทำลายสมดุลที่บรรพบุรุษสร้างไว้มานับร้อยปี" คาลอสเม้มปากแน่นจนเป็นเส้นตรง มือข้างขวาที่ซ่อนอยู่ข้างลำตัวกำเข้าหา ระทั่งเปลวไฟสีส้มอ่อนปะทุขึ้นที่ปลายนิ้วด้วยความโกรธ แต่เซนส่งสัญญาณห้ามเพื่อนสนิทด้วยการกวาดตามองเพียงนิดเดียว ไหวพริบของเขาบอกชัดเจนว่าการใช้กำลังในสถานการณ์นี้รังแต่จะทำให้สถานการณ์แย่ลง "ผมยอมรับผิดในแง่ของการฝ่าฝืนคำสั่งค่ะ ผู้อำนวยการ" เซนเปลี่ยนสรรพนามและน้ำเสียงให้มีความนอบน้อมสูงสุดเพื่อลดทอนความตึงเครียด "แต่บันทึกโบราณที่อาจารย์อาช่าเคยศึกษาไว้ระบุชัดเจนว่า วงจรเวทนั้นไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อปิดกั้น แต่เพื่อส่งต่อพลังงาน หากท่านตรวจสอบบันทึกผลึกมานาเมื่อคืนนี้ ท่านจะพบว่าผมไม่ได้ทำลายมัน... แต่ผม 'ซ่อมแซม' มันด้วยซ้ำ" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงานชั่วขณะ อาชาหันไปมองเด็กหนุ่มด้วยแววตาประหลาดใจระคนชื่นชม เธอรู้ดีว่าการซ่อมแซมวงจรเวทโบราณด้วยธาตุแสงที่ควบคุมยากนั้นต้องใช้สมาธิและความเข้าใจโครงสร้างเวทลึกซึ้งเพียงใด วาเลอเรียสพินิจพิเคราะห์เด็กหนุ่มตรงหน้าครู่ใหญ่ ก่อนที่ริมฝีปากจะได้รูปจะยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้อบอุ่น แต่เต็มไปด้วยความหมายลึกซึ้ง "ฉลาดเป็นกรดสมคำร่ำลือ... สมแล้วที่เป็นน้องชายของคนทรยศผู้นั้น" คำพูดนั้นทำให้ทั่วทั้งห้องราวกับถูกแช่แข็ง เซนรู้สึกเหมือนมีก้อนสะเกدไฟร้อนๆ วิ่งพล่านขึ้นมาที่อก ปมในใจเรื่องพี่ชายถูกกระตุกขึ้นมาอีกครั้งอย่างจงใจ แต่อาชาขยับตัวเข้ามาวางมือลงบนไหล่บางของเซนทันที สัมผัสอุ่นจากอาจารย์สาวช่วยดึงสติตัวเอกหนุ่มกลับมาได้อย่างทันท่วงที "ท่านผู้อำนวยการคะ เรื่องของอดีตนักเรียนคนนั้นไม่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติหน้าที่ของเด็กคนนี้ในปัจจุบัน" อาชาเอ่ยเสียงเรียบแต่หนักแน่น แววตาสีครามฉายแววเด็ดเดี่ยวอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน วาเลอเรียสยักไหล่เบาๆ ท่าทีสบายๆ กลับยิ่งสร้างความกดดันให้คนมองมากกว่าเดิม "ฉันก็แค่ทดสอบความนิ่งของเขาเท่านั้น... ในเมื่อเธอทำความดีความชอบในการรักษาเสถียรภาพเขตแดน บทลงโทษจึงถูกยกเลิก แต่..." ผู้อำนวยการเว้นจังหวะ เลื่อนสายตากลับมาที่เซน พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวกลับมาตึงเครียดขึ้นอีกครั้งในทันที "ตั้งแต่สัปดาห์หน้าเป็นต้นไป เซน... เธอต้องเข้ารับการทดสอบพิเศษจาก 'สภาผู้คุมกฎ' ทุกวันศุกร์ หากควบคุมแสงสีครามของเธอไม่ได้แม้แต่ปลายก้นบึ้ง... สิทธิ์การเป็นผู้พิทักษ์ฝึกหัดของเธอจะถูกปลดทันที" ในเสี้ยววินาทีนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบเวทมนตร์ภายในจิตสำนึกของเซนก็ดังขึ้นพร้อมกับหน้าต่างโปร่งแสงสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า: [แจ้งเตือนระบบ: ปลดล็อกภารกิจระดับ SSS - "บททดสอบแห่งสภาผู้คุมกฎ"] [เงื่อนไข: เอาชีวิตรอดจากการทดสอบของ 3 ผู้คุมกฎแห่งเงามืดภายใน 7 วัน] [คำเตือน: หากล้มเหลว พลังธาตุแสงทั้งหมดจะถูกผนึกถาวร] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมลุ้นและเดินทางไปพร้อมกับเซนในบทนี้นะคะ