เวทมนตร์สีครามกับผู้พิทักษ์ไร้เงา•ตอนที่ 8

แสงสว่างที่ปลายอุโมงค์

ผลงานโดย เซเลสเทียละอองเวท
กลิ่นอายความเย็นยะเยือกของมิติที่ฉีกขาดคละคลุ้งปะปนกับกลิ่นสนิมเหล็กและกลิ่นอายโบราณที่เซนไม่เคยสัมผัสมาก่อน แรงกดดันมหาศาลแผ่พุ่งออกจากร่างในชุดคลุมสีดำสนิทตรงหน้า จนกระทั่งอากาศรอบตัวบิดเบี้ยวเป็นระลอกคลื่น คาลอสที่ยืนอยู่เบื้องข้างถึงกับเข่าทรุดลงไปข้างหนึ่ง เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มใบหน้าคมคาย ขณะที่มือขวากำด้ามดาบแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว "อย่า... ขยับ..." คาลอสเค้นเสียงลอดไรฟันด้วยความยากลำบาก ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก "เจ้านี่... ไม่ใช่พลังเวทมนตร์ระดับที่พวกเราจะรับมือได้!" เซนไม่ได้ยินเสียงเตือนของเพื่อนสนิท หัวใจของเขาเต้นรัวกระหน่ำราวกับกลองศึก เลือดในกายสูบฉีดอย่างบ้าคลั่ง สัญชาตญาณดิบภายในตัวส่งเสียงกรีดร้องเตือนภัยระดับสูงสุด แต่ทว่า ท่ามกลางความหวาดกลัวนั้น กลับมีความรู้สึกคุ้นเคยบางอย่างซ่อนอยู่... ราวกับเสียงกระซิบจากสายเลือดเดียวกันที่หลับไหลมาเนิ่นนาน เงาร่างในชุดคลุมสีดำก้าวเท้าเหยียบลงบนพื้นหินที่แตกละเอียด เสียงฝีเท้าดัง *ก๊อก* แผ่วเบา แต่มันกลับสะท้อนก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของทุกคน ดวงตาสีแดงฉานคู่นั้นกวาดมองผ่านคาลอสและอาจารย์อาช่าที่พยายามพยุงตัวขึ้นตั้งรับ ก่อนจะมาหยุดนิ่งที่เซน รอยยิ้มมุมปากที่ยกขึ้นเล็กน้อยเปี่ยมไปด้วยความเย้ยหยันและ... ความคาดหวัง "ในที่สุด... ข้าก็ได้พบเจ้าสักที ผู้สืบทอดสายเลือดแห่งแสงสว่างที่แปดเปื้อน" เสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าราวกับมาจากขุมนรกดังขึ้น อาจารย์อาช่ากัดริมฝีปากจนห่อเลือด ไม้เท้าในมือสั่นเทว่า เธอยกมือขึ้นสร้างม่านพลังเวทมนตร์สีครามซ้อนทับกันถึงสามชั้นเพื่อปกป้องลูกศิษย์ทั้งสอง "ถอยไป... เซน! คาลอส! คนผู้นี้ไม่ใช่สิ่งที่เราจะต่อกรด้วย เขาคือผู้ใช้เวทมนตร์โบราณที่ควรจะสูญหายไปตั้งแต่สงครามมหาเวทครั้งก่อน!" เซนก้าวเท้าถอยหลังไปครึ่งก้าวตามสัญชาตญาณ ทว่าภาพในอดีต ภาพพี่ชายของเขาที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏ ภาพรอยยิ้มสุดท้ายก่อนจะหายลับไปในความมืด กลับผุดขึ้นมาในหัวจนความกลัวแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธเกรี้ยวและมุ่งมั่น พลังเวทมนตร์ธาตุแสงในร่างของเซนที่ปกติมักจะปั่นป่วนและควบคุมยาก บัดนี้กลับตอบสนองต่อแรงกดดันภายนอก มันไหลเวียนพลุ่งพล่านราวกับลาวาที่พร้อมจะปะทุ *ระบบประเมินพลังงานเวทมนตร์ภายในร่างกาย... เริ่มต้นทำงาน* *คำเตือน: ตรวจพบสภาวะอารมณ์ไม่เสถียร พลังธาตุแสงความเข้มข้นสูงกำลังหลุดจากการควบคุม* *แนะนำ: จงใช้สมาธิกำหนดจิตให้เป็นหนึ่งเดียว หลอมรวมแสงสว่างให้กลายเป็นรูปธรรม มิฉะนั้นร่างเนื้อจะแหลกสลาย* เสียงแจ้งเตือนจากระบบลึกลับที่ติดตัวเซนมานานดังขึ้นในหัว สมองของเขารับรู้ข้อมูลและคำแนะนำอย่างรวดเร็วราวกับประมวลผลด้วยเวทมนตร์คำนวณขั้นสูง เซนหลับตาลงชั่วพริบตา ตัดเสียงรบกวนรอบข้างทั้งหมด เหลือไว้เพียงเสียงหัวใจของตนเองและสัมผัสอุ่นร้อนของพลังเวทที่กำลังแผดเผาอยู่ใต้ผิวหนัง "คาลอส... อาจารย์อาช่า..." เซนเอ่ยเสียงเรียบแต่มั่นคงอย่างประหลาด ลืมตาสึ้นเผยให้เห็นดวงตาที่ฉายแสงสีทองเรืองรองจางๆ "ผมต้องลอง..." "เซน! นายบ้าไปแล้วหรือไง!" คาลอสตะโกนลั่นด้วยความตกใจเมื่อเห็นเพื่อนรักก้าวออกไปเผชิญหน้ากับปีศาจตรงหน้าเพียงลำพัง เซนไม่ตอบคำถาม เขาหายใจเข้าลึก ฃดซึมละอองเวทมนตร์รอบตัวที่ปั่นป่วนเข้ามาในร่างกาย ธาตุแสงไม่ใช่แค่แสงสว่างที่ใช้ส่องทาง แต่มันคือพลังแห่งการสร้างสรรค์และทำลายล้างที่บริสุทธิ์ที่สุด ตามตำราเวทมนตร์โบราณที่เขาเคยศึกษาอย่างขะมักเขม้นร่วมกับอาจารย์อาช่า การควบคุมธาตุแสงให้เป็นรูปธรรมจำเป็นต้องอาศัย 'เจตจำนง' ที่แน่วแน่ยิ่งกว่าเหล็กกล้า มือขวาของเซนยกขึ้นช้าๆ ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน ละอองแสงสีทองและสีครามพุ่งมารวมกันที่ฝ่ามือของเขา หมุนวนด้วยความเร็วสูงจนเกิดเสียงหวีดหิวของอากาศ พลังงานมหาศาลบีบอัดจนกลายเป็นรูปร่าง ดาบยาวโปร่งแสงที่เปล่งประกายเจิดจ้าเสียจนใครก็แทบมองตรงๆ ไม่ได้ถูกหลอมขึ้นจากความว่างเปล่า! ร่างในชุดคลุมสีดำหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มบนใบหน้าจางหายไปแทนที่ด้วยความประหลาดใจ "โอ้... น่าสนใจนี่ สามารถดึงพลังระดับนี้ออกมาได้ด้วยอายุแค่นี้ สมแล้วที่เป็น... เจ้าเด็กคนนั้น" เซนกระชับดาบธาตุแสงในมือแน่น แรงสะท้อนจากพลังทำให้แขนของเขาชาดิก แต่ความเจ็บปวดนั้นเทียบไม่ได้กับความจริงที่กำลังจะถูกเปิดเผย เขาก้าวเท้าออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว พื้นดินใต้เท้าแตกร้าวเป็นวงกว้างตามแรงกดดันของเวทมนตร์ที่เพิ่งถูกควบคุมได้อย่างสมบูรณ์เป็นครั้งแรก "แกเป็นใครกันแน่... และพี่ชายของฉันอยู่ที่ไหน!" เซนตะโกนถาม น้ำเสียงก้องกังวานเต็มไปด้วยพลังอำนาจที่ทำให้มิติรอบข้างสั่นสะเทือนตาม ทว่า ก่อนที่เงาร่างลึกลับจะได้เอ่ยปากตอบคำถาม บรรยากาศรอบตัวก็พลันเปลี่ยนไปอย่างเฉียบพลัน พื้นดินใต้รอยแยกเกิดแสงสว่างวาบสีแดงฉานขึ้นพร้อมกับเสียงคำรามกึกก้องที่ดังก้องมาจากใต้พิภพ ม่านพลังป้องกันรอบโรงเรียนเวทมนตร์ที่อาจารย์อาช่าสร้างไว้แตกสลายลงในพริบตา และในวินาทีนั้นเอง... เสียงกระซิบเย็นเยียบก็ดังขึ้นข้างใบหูของเซน โดยที่ไม่มีใครทันรู้ตัวว่าร่างนั้นเคลื่อนมาประชิดตั้งแต่เมื่อไหร่ "อยากรู้ความจริงเหรอเด็กน้อย... งั้นก็ก้าวเข้ามาในความมืดกับข้าสิ..." *ติ๊ง! ตรวจพบภารกิจลับระดับ SSS: "เงาอดีตที่หวนคืน"* *เงื่อนไข: ยอมรับข้อเสนอของเงาลึกลับ หรือทำลายล้างมันด้วยพลังแห่งแสงสว่างขั้นสมบูรณ์* *ผลลัพธ์ที่จะตามมา: หากเลือกผิดพลาด เส้นทางชีวิตของเซนจะเปลี่ยนไปตลอดกาล...* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับเซนและผองเพื่อนในบทนี้นะคะ
สารจากนักเขียน (เซเลสเทียละอองเวท)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เวทมนตร์สีครามกับผู้พิทักษ์ไร้เงา นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%