ทางแยกแห่งความเชื่อใจ

"อย่าแตะมันนะรินรดา!" เสียงตวาดก้องของเพชรพริ้งแทรกผ่านความมืดสลัวในห้องนิรภัยใต้ดิน ฝ่ามือหนาคว้าข้อมือเล็กที่กำลังจะกดรหัสสุ่มลงบนหน้าจอสัมผัสไวเท่าความคิด แรงกระชากนั้นทำให้ร่างของแฮกเกอร์สาวถลามาปะทะกับแผงอกแข็งแกร่งของนายตำรวจสาว กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ที่ผสมกับกลิ่นไอความตื่นตระหนกทำให้บรรยากาศในห้องแคบๆ นี้ดูจะขาดอากาศหายใจมากกว่าเดิม "ปล่อย! ถ้าไม่ลองแฮกตอนนี้ เราก็ได้รอให้ถังออกซิเจนหมดไปพร้อมกับศพเน่าๆ ในนี้แหละ ร้อยตำรวจเอกเพชรพริ้ง!" รินรดาตวัดสายตาขุ่นเคืองใส่คนตัวสูงกว่า ถึงในใจจะสั่นไหวกับสัมผัสรวดเร็วเมื่อครู่ แต่สัญชาตญาณเอาตัวรอดของเธอยังคงทำงานเต็มสูบ เพชรพริ้งไม่ปล่อย แต่กลับขยับตัวเข้าใกล้จนหน้าผากเกือบชิดกัน ดวงตาคมกริบคู่นั้นฉายแววดุจดังมัจจุราชที่กำลังพินิจดูความลับบางอย่าง "ระบบนี้ไม่ได้ถูกแฮกจากภายนอก... มันถูกล็อกด้วยรหัสที่ตั้งค่าจากภายในห้องนี้ตั้งแต่แรก ใครบางคนต้องการขังเราไว้ และคนคนนั้นต้องเป็นคนที่รู้ความเคลื่อนไหวของเราทุกฝีก้าว" รินรดาชะงัก ลมหายใจที่หอบถี่เริ่มสะดุด "หมายความว่ายังไง?" "หมายความว่าในกลุ่มเรามีหนอนไงล่ะ" เพชรพริ้งกระซิบ เสียงเรียบเย็นแต่กดดันจนอีกฝ่ายต้องกลืนน้ำลายลงคอ "และรินรดา... เธอเป็นคนเดียวที่เดินตามรอยเท้าของฉันมาตลอดทางตั้งแต่ออกจากฐานปฏิบัติการ" "จะหาเรื่องกันหรือไง!" รินรดาผลักอกอีกคนออกเต็มแรง ความโกรธเคืองแล่นริ้วขึ้นมาบนใบหน้าสวย "คิดว่าฉันว่างมากจนต้องเอาชีวิตตัวเองมาทิ้งในรูหนูเนี่ยนะ? ถ้าอยากจะฆ่าเธอ ฉันมีวิธีที่ฉลาดกว่าการมาติดแหง็กอยู่กับยัยตำรวจซึนเดเระแบบเธอหรอก!" "งั้นก็พิสูจน์สิ" เพชรพริ้งยื่นแท็บเล็ตส่วนตัวให้ "ถ้าเธอไม่รู้อะไรเลย ก็ลองใช้ความอัจฉริยะที่อวดนักอวดหนานั่นเจาะระบบนี้ให้ฉันดู เดี๋ยวนี้!" รินรดารับแท็บเล็ตมาด้วยมือที่สั่นน้อยๆ นิ้วเรียวยาวรัวลงบนหน้าจออย่างบ้าคลั่ง ความเงียบในห้องกดทับจนได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นรัวเป็นจังหวะกลองรบ เธอไม่ได้แค่กำลังแฮกระบบรักษาความปลอดภัย แต่นี่คือการกู้ซากความเชื่อใจที่ร้าวฉาน ทว่า... ยิ่งเจาะลึกลงไปเท่าไหร่ ความจริงกลับยิ่งปรากฏชัด รหัสการเข้าถึงระบบครั้งล่าสุดไม่ได้มาจากที่ไหนไกล แต่มันมาจาก 'ไอพีแอดเดรส' ของอุปกรณ์ที่เธอพกติดตัวอยู่เสมอ ซึ่งถูกรีโมทคอนโทรลจากบุคคลที่สามที่เธอเผลอให้เข้าถึงข้อมูลลับเมื่อไม่กี่วันก่อน ความลับที่เธอเก็บไว้—ความผิดพลาดในอดีตที่เธอเคยรับจ้างล้างไฟล์ประวัติอาชญากรรมให้ใครบางคนโดยไม่รู้ว่านั่นคือแผนทำลายล้างหน่วยงานของเพชรพริ้ง—กำลังจะถูกแฉ เหงื่อกาฬไหลซึมตามไรผม รินรดารู้ดีว่าหากเปิดเผยความจริงตอนนี้ เพชรพริ้งที่รักความถูกต้องยิ่งชีพคนนี้ จะไม่มีวันให้อภัยเธอเด็ดขาด "ว่ายังไงล่ะ?" เสียงเพชรพริ้งดังขึ้นข้างหู ความอบอุ่นจากลมหายใจเป่ารดต้นคอ ทำให้รินรดาเผลอหลับตาแน่น "ทำไมถึงหยุดล่ะ? เจออะไรในนั้นเหรอ... หรือว่าสิ่งที่เธอเจอ มันทำให้เธอพูดไม่ออก?" "ไม่มีอะไร..." รินรดาโกหก เสียงสั่นเครือ "แค่ระบบมันซับซ้อนเกินไป ฉันต้องใช้เวลา" "โกหก" เพชรพริ้งคว้าข้อมือรินรดาไว้แน่น คราวนี้ไม่ใช่การปกป้อง แต่เป็นการกักขัง "ฉันเห็นรหัสผ่านนั่น... มันคือตัวเลขชุดเดียวกับที่อยู่ในแฟ้มคดีลับที่เธอเคยแอบอ้างว่าทำหายไปเมื่อปีก่อน ไม่ใช่เหรอ รินรดา?" รินรดาตัวแข็งทื่อ เธอหันขวับมามองเพชรพริ้ง ความกลัวที่พยายามซ่อนมาตลอดถูกกระชากออกมาจนเปลือยเปล่า สายตาของร้อยตำรวจเอกสาวไม่ได้เต็มไปด้วยความโกรธอย่างที่เธอจินตนาการไว้ แต่มันกลับฉายแววเจ็บปวดที่น่าตกใจกว่า "พริ้ง..." "อย่าเรียกชื่อฉันด้วยเสียงแบบนั้น" เพชรพริ้งถอยหลังหนึ่งก้าว ระยะห่างที่เพิ่มขึ้นเหมือนกำแพงที่พังทลายลงมากลางใจ "บอกมาสิ ว่าทุกอย่างที่ผ่านมา... ทั้งการที่เธอเข้ามาหาฉัน การที่เธอช่วยงานฉัน มันคือละครฉากหนึ่งที่เธอเขียนบทไว้ให้ฉันตายใจใช่ไหม?" ก่อนที่รินรดาจะได้อ้าปากแก้ตัว เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็ดับวูบลง พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนจากด้านนอกที่กำลังมุ่งหน้ามายังห้องนิรภัยแห่งนี้ ประตูเหล็กที่เคยปิดตายกลับค่อยๆ เลื่อนเปิดออกด้วยตัวเอง... แต่คนที่ยืนอยู่หลังประตูนั้น ไม่ใช่ศัตรู หรือใครก็ตามที่เธอคาดคิด "ร้อยตำรวจเอกเพชรพริ้ง... ยินดีที่ได้พบกันอย่างเป็นทางการเสียทีนะคะ" หญิงสาวในชุดเครื่องแบบเนี๊ยบกริบที่เพิ่งก้าวเข้ามาใหม่ คือคนที่รินรดาไม่อยากเจอที่สุดในโลกใบนี้—คือคนที่ถือครองความลับทั้งหมดของเธอไว้ในกำมือ และเธอกำลังยิ้มให้เพชรพริ้งราวกับเป็นผู้ชนะ ความลับที่พยายามปกปิดแตกกระจาย รินรดาทำได้เพียงยืนนิ่งท่ามกลางความหนาวเหน็บที่คืบคลานเข้ามา ขณะที่เพชรพริ้งค่อยๆ หันไปมองผู้มาเยือนด้วยแววตาวาวโรจน์ที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เรื่องราวในบทนี้จบลงด้วยรอยร้าวที่ยากจะประสาน และรอยยิ้มอาบยาพิษของบุคคลที่สามที่พร้อมจะทำลายทุกอย่างให้พินาศ หวังว่ารี้ดที่รักจะร่วมเดินทางไปกับความเจ็บปวดของพวกเธอในตอนหน้านะคะ โรสแมรี่พิษจะไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอนค่ะ