ยินดีที่ไม่รู้จัก

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและกลิ่นอับของห้องใต้ดินร้างใจกลางย่านเก่าแก่ ไม่ได้ทำให้รินรดารู้สึกสะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย นิ้วเรียวยาวใต้ถุงมือยางสีดำยังคงรัวแป้นพิมพ์มินิคอมพิวเตอร์ในมืออย่างบ้าคลั่ง หน้าจอสีฟ้าสะท้อนดวงตาคู่คมที่ฉายแววเยาะหยัน เธอกำลังดูดข้อมูลจากฮาร์ดไดรฟ์ปริศนาที่เชื่อมต่อกับเซิร์ฟเวอร์มืด ก่อนที่ตําแหน่งพิกัดนี้จะถูกลบหายไปอย่างไร้ร่องรอย "เจอตัวแล้ว..." รصรดาพึมพำกับตัวเอง มุมปากยกยิ้มขึ้นอย่างผู้ชนะ แต่ทว่า ความเงียบงันในโกดังร้างกลับถูกทำลายลงด้วยแสงไฟฉายแรงสูงที่สาดเข้าใส่ใบหน้าของเธอเต็มตา พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักหน่วงหลายคู่ที่กรูเข้ามาล้อมรอบตัวเธอไว้ในพริบตา "อย่านะ! ยกมือขึ้นแล้วห้ามขยับ เจ้าหน้าที่ตำรวจ!" เสียงหวานกังหันแต่เฉียบขาดราวน้ำแข็งขั้วโลกดังขึ้น ท่ามกลางเงาสลัวของเสาปูนซีเมนต์ ร่างระหงในชุดแจ็คเก็ตหนังสีดำสนิทก้าวออกมาอย่างมั่นคง เส้นผมสีดำสนิทที่รวบตึงไว้ด้านหลังทำให้ใบหน้ารูปไข่นั้นดูดุดันและเย่อหยิ่งเกินกว่าจะเป็นตำรวจโรงพักทั่วไป ร้อยตำรวจเอกเพชรพริ้งกำลังจ้องมองเธอด้วยสายตาที่พร้อมจะพุ่งเข้ามาใส่กุญแจมือได้ทุกวินาที รินรดาไม่แม้แต่จะสะดุ้ง เธอลุกขึ้นยืนช้าๆ ปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์พับเก็บลงกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตอย่างไม่รีเวลาร้อน ก่อนจะหันไปสบตากับผู้กองสาวมาดนิ่งด้วยรอยยิ้มกวนประสาทที่ฉาบไว้บนใบหน้า "อุ๊ย ตายจริง... มาช้ากว่าหมายศาลอีกนะคะคุณตำรวจขา หรือว่ามัวแต่แวะแต่งหน้าจนลืมว่าอาชญากรเขาหนีไปถึงไหนต่อไหนแล้วล่ะคะเนี่ย" เพชรพริ้งขมวดคิ้วมุ่น นัยน์ตาสีดำสนิทหรี่ลงเล็กน้อยด้วยความไม่สบอารมณ์ ผู้หญิงตรงหน้าเธอนอกจากจะแต่งตัวรุ่มร่ามแลดูแปลกปลอมในสถานที่เกิดเหตุคดีฆาตกรรมแล้ว ยังมีท่าทีที่กวนประสาทจนน่าเอาสันปืนเคาะกะโหลกสักทีสองที "ฉันจะเตือนคุณเป็นครั้งสุดท้าย... ส่งฮาร์ดไดรฟ์ในมือถือของคุณมา แล้วถอยออกไปจากพื้นที่นี้ซะ ก่อนที่ฉันจะข้อหาขัดขวางการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่และทำลายหลักฐาน" เพชรพริ้งก้าวเข้าไปประชิดตัวรินรดาในระยะประชิด กลิ่นน้ำหอมจางๆ แนววู้ดดี้เย็นชาผสมกับกลิ่นฝนตกปะทะเข้ากับจมูกของแฮกเกอร์สาวจนเผลอชะงักไปชั่วขณะ แต่รินรดาก็คือรินรดา ไม่มีทางที่เธอจะยอมก้มหัวให้ใครโดยเฉพาะกับตำรวจปากร้ายหน้าตายคนนี้ "อุ๊ย น่ากลัวจังเลยค่ะ ตัวแค่นี้ทำเป็นดุไปได้ ระวังหน้าแก่เร็วนะคะผู้กอง... อีกอย่าง ของชิ้นนี้ฉันเป็นคนหาเจอมาก่อน ถ้าคุณอยากได้นัก ก็ลองมาแย่งดูสิคะ ว่าปัญญาของคุณจะตามรหัสผ่านห้าสิบหลักของฉันทันหรือเปล่า" รินรดาแกล้งยื่นฮาร์ดไดรฟ์ในมือเข้าหาใบหน้าคมคายของอีกฝ่าย รอยยิ้มท้าทายระบายอยู่บนเรียวปากอิ่มสีพีช เพชรพริ้งขบกรามแน่นจนสันกรามขึ้นเป็นแนวคมชัด ความอดทนของเธอขาดผึ่งลงตรงนั้น ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่แค่ตัวแสบ แต่เป็นภัยต่อความสงบสุขในชีวิตของเธออย่างแท้จริง "รำคาญ..." เพชรพริ้งพึมพอดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก ก่อนที่มือเรียวภายใต้ถุงมือหนังจะคว้าหมับเข้าที่ข้อมือบางของรินรดาอย่างรวดเร็วราวกับงูฉก แรงบีบไม่ได้รุนแรงจนเจ็บ แต่เด็ดเดี่ยวและไร้ความปรานีพอที่จะลากตัวอีกฝ่ายให้หันหลังกลับ "ปล่อยนะ! ยัยผู้กองบ้า ฉันเดินเองได้!" รินรดาโวยวาย พยายามสะบัดข้อมือออกจากการเกาะกุม แต่แรงของตำรวจสาวกลับมหาศาลกว่าที่คิด "ฉันบอกให้ 'ออกไป' จากที่นี่ เพชรพริ้งพ่นคำพูดใส่หน้าแฮกเกอร์สาวด้วยน้ำเสียงที่กดต่ำจนน่ากลัว "ที่นี่ไม่ใช่สนามเด็กเล่นของเด็กกวนเมืองอย่างเธอ อยากเล่นเกมสนุกๆ ก็กลับไปนอนเกาพุงที่บ้านซะ อย่ามาเกะกะการทำงานของฉัน!" เพชรพริ้งออกแรงผลักรินรดาเบาๆ ให้เดินออกไปทางประตูทางออกโดยมีกองกำลังตำรวจสมุนยืนมองตาปริบๆ ด้วยความทึ่งที่ผู้หญิงคนนี้กล้าต่อปากต่อคำกับผู้กองสาวมือหนึ่งได้นานขนาดนี้ รินรดาเซถลาไปสองก้าว เธอหันกลับมาถลึงตาใส่ร่างสูงที่ยืนกอดอกนิ่งสนิท ใบหน้าสวยเฉียบเชิดขึ้นด้วยความถือดี "ฝากไว้ก่อนเถอะค่ะผู้กองหน้าตาย! อย่ามาขอร้องให้ฉันช่วยแกะรหัสทีหลังก็แล้วกัน!" "ฝันไปเถอะ" เพชรพริ้งแค่นAยิ้มหยันที่มุมปาก "คนอย่างเพชรพริ้ง ไม่เคยต้องพึ่งพาใคร... โดยเฉพาะโจรไซเบอร์อย่างเธอ" รินรดากัดฟันกรอดด้วยความเจ็บใจ เธอหมุนตัวกระแทกส้นเท้าเดินออกจากโกดังร้างด้วยความหงุดหงิดพลางคว-านหาโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อเพื่อระบายอารมณ์กับระบบฐานข้อมูล แต่ทว่า... ทันทีที่นิ้วสัมผัสกับหน้าจอเครื่องมือสื่อสาร เสียงแจ้งเตือนสายเรียกเข้าแบบไม่ระบุตัวตนก็ดังขึ้นขัดจังหวะ รินรดากดรับด้วยความรำคาญ "อะไรอีกเล่า ถ้าโทรมาทวงงาน ฉันจะ..." *(เสียงปลายสายกระซิบแผ่วเบาแต่ชัดเจน)* — "คุณรินรดาคะ... รีบหนีออกจากตรงนั้นเดี๋ยวนี้ค่ะ ก่อนที่ระเบิดเวลาที่คุณเพชรพริ้งกำลังไขคดีอยู่... จะทำงานในอีกสามสิบวินาทีข้างหน้า" ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ รินรดารีบหันขวับกลับไปมองภายในโกดังมืดทึบที่เพชรพริ้งยังคงยืนอยู่ลำพังเพื่อตรวจสอบหลักฐานชิ้นสุดท้าย และวินาทีนั้นเอง เสียงติ๊กต่อกแผ่วเบาแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจก็ดังเล็ดลอดออกมาจากใต้พื้นคอนกรีตที่ผู้กองสาวยืนเหยียบอยู่พอดี! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาติดกับดักความแซ่บในตอนนี้ด้วยนะคะ!