รอยนิ้วมือบนหน้าจอ

กลิ่นกาแฟดำคั่วเข้มตีขึ้นจมูก แต่อุณหภูมิในห้องสืบสวนกลับเย็นเฉียบจนขนลุกชัน รินรดากำลังใช้ปลายนิ้วเรียวยาวเคาะแป้นพิมพ์โน้ตบุ๊กส่วนตัวด้วยความเร็วสูง เสียงรัวกระทบของแป้นดังระรัวราวกับเสียงฝนตกกระทบหลังคากระจก แสงสีฟ้าจากหน้าจอคอมพิวเตอร์สะท้อนลงบนดวงตากลมโตที่ฉายแววเจ้าเล่ห์ปนเคร่งเครียด ขณะที่ร้อยตำรวจเอกสาวมาดนิ่งอย่าง เพชรพริ้ง ยืนกอดอกพิงกรอบประตูด้วยท่าทีสุขุม เย็นชา แต่สายตาคมกริบคู่นั้นกลับจ้องมองทุกการเคลื่อนไหวของแฮกเกอร์สาวตัวแสบอย่างไม่วางตา "ถ้าหน้าจอฉันมีรอยนิ้วมือเธอติดอยู่... ฉันจะคิดค่าเช่าจอเป็นชั่วโมงนะ, ผู้กอง" รินรดาเอ่ยขึ้นโดยไม่ละสายตาจากโค้ดสีเขียวที่กำลังวิ่งผ่านหน้าจอ เธอไม่ได้หันไปมอง แต่อาศัยประสาทสัมผัสรับรู้ถึงเงาทมึนที่ยืนค้ำหัวอยู่ใกล้เกินความจำเป็น ปากบางเฉียบเหยียดยิ้มเยาะอย่างได้ใจเมื่อเห็นกราฟการถอดรหัสพุ่งทะยานเข้าใกล้เป้าหมายเข้าไปทุกที "เลิกพูดมากแล้วเอาสมาธิไปจ้องที่ไฟล์เบื้องหน้าดีกว่าค่ะ, คุณรินรดา" เพชรพริ้งสวนกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ระลอกคลื่น ทว่าแฝงความดุดันไว้ในที ส้นรองเท้าคัทชูขัดมันขยับเข้าใกล้โต๊ะทำงานตัวเล็ก ๆ มากขึ้นอีกนิด กลิ่นน้ำหอมกลิ่นกุหลาบป่าเจือจางลอยแตะจมูกแฮกเกอร์สาว ทำเอาสมาธิที่สะสมมาแทบกระเจิง "ถ้าครั้งนี้คุณแหกตาดูแล้วมันไม่ใช่ฐานข้อมูลลับของเครือข่ายฟอกเงินที่พวกเราตามหา... ฉันจะจับคุณข้อหาบุกรุกพื้นที่สืบสวนราชการ" "โห, ใจร้ายจังนะคะผู้กอง" รินรดาหมุนเก้าอี้ล้อเลื่อนหันกลับมาประจันหน้า ดวงตาสองคู่ปะทะกันกลางอากาศราวกับมีประกายไฟแลบแปล๊บ "อุตส่าห์งัดระบบรักษาความปลอดภัยระดับเพนตากอนมาถวายถึงที่ ยังจะมาขู่กันอีกเหรอคะ หรือว่า... กลัวว่าตัวเองจะหน้าแตกที่ต้องพึ่งพาแฮกเกอร์นอกคอกอย่างฉันกันแน่?" เพชรพริ้งไม่ตอบ เธอเพียงปรายตามองรอยยิ้มกวนประสาทนั้น ใบหน้าสวยเฉียบยังคงความเรียบเฉยตามสไตล์ตำรวจมือหนึ่ง แต่กล้ามเนื้อกรามที่ขบเข้าหากันเล็กน้อยไม่ได้รอดพ้นจากเรดาร์ของรินรดาเลยแม้แต่น้อย ผู้หญิงคนนี้ชอบทำตัวเป็นน้ำแข็งเกาะขั้วโลก ทั้งที่ข้างใน... ร้อนระอุยิ่งกว่าลาวา "ฉันไม่เคยกลัวความจริงค่ะ และยิ่งไม่กลัวคนอวดเก่งด้วย" เพชรพริ้งก้าวเข้าไปประชิดโต๊ะมากขึ้น โน้มตัวลงเล็กน้อยจนใบหน้าคมเข้มอยู่ห่างจากรินรดาเพียงคืบเดียว "แต่ถ้าหลักฐานที่คุณกำลังพยายามเปิดมันเป็นแค่ไวรัสขยะที่คุณเขียนขึ้นมาหลอกฉัน... คุณจะได้นอนกรงขังยาวจนลืมวันลืมคืนแน่" ลมหายใจอุ่นที่เป่ารดริมฝีปากทำให้รินรดาชะงักไปชั่ววินาที หัวใจเจ้ากรรมกระตุกวูบอย่างไม่รักดี กลิ่นกุหลาบป่าผสมกับความเย็นชาแบบฉบับเพชรพริ้งมันชวนให้ใจสั่นเสียจริง แต่คนอย่างรินรดาไม่มีทางยอมเสียฟอร์มให้ตำรวจปากแข็งเด็ดขาด เธอยืดอกขึ้นสู้สายตา ไม่ยอมถอยร่นแม้แต่นเซนติเมตรเดียว "งั้นก็รอดูตาเนื้อสวย ๆ ของผู้กองได้เลยค่ะ..." รินรดากระตุกยิ้มมุมปาก นิ้วชี้กดปุ่ม `Enter` ครั้งสุดท้ายด้วยความมั่นใจ *ปิ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นพร้อมกับหน้าจอสีดำที่ถูกแทนที่ด้วยฐานข้อมูลลับสุดยอด โฟลเดอร์เข้ารหัสระดับสูงนับร้อยเรียงรายอยู่เบื้องหน้า รายชื่อบัญชีลับ เส้นทางการเงินข้ามชาติ และภาพถ่ายของบุคคลระดับ V.I.P. ปรากฏขึ้นหราบนจอภาพ แสงสีฟ้าสะท้อนใบหน้าของทั้งสองคนที่ยืนชิดใกล้กันจนแทบจะหลอมรวมเป็นร่างเดียว เพชรพริ้งเบิกตากว้างเล็กน้อย ความเย็นชาบนใบหน้าสลายหายไปในพริบตาเมื่อเห็นชื่อเป้าหมายที่ปรากฏอยู่บนบรรทัดแรกของฐานข้อมูล นิ้วมือเรียวของตำรวจสาวเอื้อมไปแตะขอบโต๊ะเพื่อพยุงตัวไม่ให้เซถลา เพราะหลักฐานชิ้นนี้มันใหญ่เกินกว่าที่เธอคาดคิดไว้มาก มันไม่ใช่แค่คดีฟอกเงินธรรมดา แต่มันคือโครงข่ายคอร์รัปชันระดับประเทศที่เชื่อมโยงกับคนในเครื่องแบบสีกากีที่เธอนับถือ "นี่มัน..." เพชรพริ้งพึมพำออกมาเบา ๆ ดวงตาคมกวาดมองตัวอักษรบนหน้าจออย่างรวดเร็ว "ใช่ค่ะ..." รินรดาหันกลับมามองหน้าผู้กองสาวที่อยู่ใกล้เสียจนปลายจมูกเกือบจะชนกัน น้ำเสียงที่เคยติดตลกเปลี่ยนเป็นจริงจังและจริงใจขึ้นมาวูบหนึ่ง "และดูเหมือนว่า... หนึ่งในรอยนิ้วมือบนระบบนี้ จะไม่ใช่แค่รอยดิจิทัลธรรมดา ๆ นะคะผู้กอง" เพชรพริ้งละสายตาจากจอคอมพิวเตอร์ เบนกลับมาสบตากลมโตที่ฉายแววระแวดระวัง ระยะห่างระหว่างกันลดลงจนเหลือเพียงช่องว่างอากาศบางเบา หัวใจของร้อยตำรวจเอกสาวเต้นระรัวด้วยความตื่นตระหนกจากข้อมูลตรงหน้า ผสมกับความรู้สึกประหลาดที่ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบงันในอกยามที่ได้กลิ่นกายหอมละมุนจากแฮกเกอร์สาวตัวแสบ บรรยากาศในห้องสืบสวนที่เคยตึงเครียดกลับถูกแทนที่ด้วยความเงียบงันอันน่าอึดอัดที่เต็มไปด้วยแรงดึงดูดประหลาด เพชรพริ้งอ้าปากกำลังจะเอ่ยอะไรบางอย่างเพื่อทำลายความเงียบนี้ ทว่าก่อนที่ริมฝีปากของทั้งคู่จะทันได้ขยับเข้าใกล้กันมากกว่าเดิม... *แอ๊ด...* เสียงเปิดประตูกระจกบานเลื่อนด้านหลังห้องดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงของสารวัตรธนาที่ก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก มือหนาถือแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลไว้แน่น ดวงตากวาดมองทั้งสองคนที่ยืนแนบชิดกันด้วยความตกตะลึง "ผู้กองเพชร! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ... ระบบเซิร์ฟเวอร์หลักของกองปราบเพิ่งถูกเจาะจากภายนอก!" โรสแมรี่พิษขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและอินไปกับความสัมพันธ์ที่กำลังไต่ระดับความเดือดจนปรอทแตกของยัยตัวแสบกับผู้กองหน้ามึนนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!