บอกแล้วไงว่าเวทมนตร์ธาตุแสงไม่ได้มีไว้แค่ปัดกวาดห้อง•ตอนที่ 14

รอยยิ้มบางๆ ของอาจารย์ที่ปรึกษา

ผลงานโดย เซเลสเทียละอองเวท
"เจ้านั่น... ใช้แสงหักเหมุมมองของเกราะเวทจริงด้วย" เสียงพึมพำลอดผ่านริมฝีปากอิ่มของศาสตราจารย์เอเลนา ภายในห้องทำงานส่วนตัวที่เงียบสงบ แสงไฟจากตะเกียงเวทมนตร์สีนวลส่องกระทบใบหน้าด้านข้างของเธอ เผยให้เห็นร่องรอยความประหลาดใจที่ยากจะพบเห็น บนโต๊ะไม้เนื้อแข็งตรงหน้าเต็มไปด้วยม้วนกระดาษบันทึกการประลองรอบแรกของเหล่านักศึกษาปีหนึ่ง แต่สายตาของอาจารย์สาวผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเข้มงวดกลับหยุดนิ่งอยู่เพียงบันทึกการต่อสู้ของเด็กหนุ่มเจ้าของเวทธาตุแสงที่ใครๆ ต่างสบประมาท ในฐานะนักประวัติศาสตร์เวทมนตร์โบราณ เอเลนาย่อมรู้ดีว่า "ธาตุแสง" ในตำราส่วนใหญ่ถูกจำกัดความให้อยู่ในกรอบของการเยียวยา การสร้างภาพลวงตาเบื้องต้น หรือแม้แต่การใช้งานอย่างไร้สาระอย่างการปัดกวาดเช็ดถูภายใน99% ของสถาบันเวทมนตร์แห่งนี้ แต่วิAที่คริสใช้ในการประลองเมื่อครู่... มันไม่ใช่การทำลายล้างด้วยความรุนแรง และไม่ใช่การรักษา แต่มันคือการ "ควบคุมความหนาแน่นของโฟตอน" จนเกิดเป็นมุมอับสายตาที่สมบูรณ์แบบ "ฉลาดเป็นกรดเลยนี่นา... ทั้งที่พื้นฐานมานาในร่างกายจัดว่าอยู่ในระดับปานกลางแท้ๆ" เอเลนาคลี่ยิ้มบางๆ ออกมาโดยไม่รู้ตัว รอยยิ้มที่นานๆ ครั้งจะปรากฏบนใบหน้าเย็นชาของเธอ ทำให้บรรยากาศรอบตัวที่เคยเคร่งขรึมดูอบอุ่นขึ้นมาอย่างประหลาด นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนโต๊ะเบาๆ เป็นจังหวะ ขณะทบทวนภาพเหตุการณ์ที่เด็กหนุ่มพลิกสถานการณ์จากการเป็นรองอย่างสิ้นเชิง กลับมาเป็นผู้ชนะด้วยการใช้ประโยชน์จากคุณสมบัติทางฟิสิกส์ของแสงที่แม้แต่ศาสตราจารย์บางคนยังมองข้าม ก๊อกๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบาๆ สามครั้ง ก่อนที่บานประตูไม้จะเปิดออกเผยให้เห็นร่างสูงโปร่งของลีโอ สหายสนิทสายลุยของคริสที่ก้าวเข้ามาด้วยสีหน้ายิ้มแย้มตามเคย แม้จะมีเหงื่อซึมตามไรผมจากการผ่านศึกหนักมาหมาดๆ "ขออนุญาตครับ... เอ้ย ขออนุญาตค่ะ อาจารย์เอเลนา!" ลีโอยั้งปากเกือบไม่ทันเมื่อเผลอใช้สรรพนามคุ้นเคยกับอาจารย์สาวจอมโหดคนนี้ แต่เอเลนากลับไม่ได้สนใจความผิดพลาดเล็กๆ นั้น เธอเพียงแต่ปรายตามองเด็กหนุ่มธาตุลมด้วยแววตานิ่งสงบตามเดิม "มีธุระอะไรกับฉัน ดึกดื่นขนาดนี้แล้ว ลีโอ" เอเลนาเอ่ยถามเสียงเรียบ พรางเก็บม้วนกระดาษบันทึกการประลองเข้าลิ้นชักอย่างแนบเนียน "คือผมแค่อยากจะเอาผลึกบันทึกมาส่งเพิ่มเติมน่ะครับ... แล้วก็... เอ่อ อยากจะมาดูอาการของไอ้คริสมันหน่อย เห็นว่าหลังจากประลองเสร็จมันหายตัวมาทางตึกวิจัยโบราณพิลึกๆ ผมเลยกังวลว่ามันจะแอบไปทำอะไรพิเรนทร์อีก" ลีโอเกาหัวแกรกๆ พรางหัวเราะแห้งๆ ความห่วงใยที่มีต่อสหายร่วมรบฉายชัดเจนผ่านแววตาคู่นั้น เอเลนามองเด็กหนุ่มตรงหน้าครู่หนึ่ง ความรู้สึกชื่นชมในมิตรภาพของพวกเขาก่อตัวขึ้นในใจเงียบๆ เป็นความสัมพันธ์ที่หาได้ยากใน1รั้วโรงเรียนเวทมนตร์แห่งนี้ ที่ซึ่งการแข่งขันและความอิจฉาริษามักอยู่เหนือกฎเกณฑ์ใดๆ "คริสไม่ได้ทำเรื่องพิเรนทร์หรอก..." เอเลนาลุกขึ้นยืนช้าๆ เสื้อคลุมยาวสีเข้มพลิ้วไหวตามการเคลื่อนไหว "เขาแค่อยากเข้าใจขีดจำกัดของตัวเองให้มากกว่านี้... ตามฉันมาสิ ฉันเองก็มีบางอย่างที่อยากจะตรวจสอบให้แน่ใจเหมือนกัน" ลีโอเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ แต่ก็รีบพยักหน้ารับและก้าวตามอาจารย์สาวไปอย่างรวดเร็ว ตลอดทางเดินปูด้วยหินอ่อนที่ทอดยาวสู่ห้องใต้ดินของตึกวิจัยเวทมนตร์โบราณ บรรยากาศเริ่มเงียบสงบและเย็นเยียบลงเรื่อยๆ กลิ่นอายของกระดาษเก่าและละอองมานาโบราณลอยอบอวลอยู่ในอากาศ เอเลนาเดินนำด้วยฝีเท้าที่เบาราวกับไร้น้ำหนัก ในขณะที่ลีโอต้องคอยมองซ้ายมองขวาด้วยความตื่นเต้นระคนหวาดหวั่น เมื่อมาถึงหน้าประตูเหล็กกล้าบานใหญ่ที่มีอักขระเวทมนตร์สีทองจางๆ เปล่งประกาย เอเลนาก็หยุดยืน พรางยกมือขึ้นแตะเบาๆ ที่สลักเวท "ที่นี่คือ..." ลีโออ้าปากค้าง "ห้องทดลองส่วนตัวของฉันเอง... และดูเหมือนว่าแขกที่เรากำลังตามหา จะมาถึงก่อนพวกเราเสียอีก" เอเลนาผลักประตูเหล็กให้เปิดออก เผยให้เห็นแสงสว่างสีฟ้าอมขาวที่สาดส่องออกมาจากด้านใน ท่ามกลางละอองแสงระยิบระยับที่ล่องลอยราวกับหมู่ดาวในกาแล็กซีขนาดย่อม คริสนั่งขัดสมาธิอยู่กลางห้อง รอบตัวมีวงแหวนเวทมนตร์ซับซ้อนหลายชั้นกำลังหมุนวนด้วยความเร็วสูง เม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มกรอบหน้าของเด็กหนุ่ม แต่แววตาที่มองตรงไปข้างหน้ากลับเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและประกายแห่งความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง วิ้ง—! เสียงคลื่นมานาสะท้อนกังวานไปทั่วห้อง เมื่อวงแหวนเวทมนตร์วงสุดท้ายประสานเข้าหากันอย่างสมบูรณ์แบบ เกิดเป็นม่านแสงสีทองบริสุทธิ์ที่แผ่ขยายออกไปรอบทิศทาง ดันให้บรรยากาศกดดันทั้งหมดในห้องสลายหายไปในพริบตา คริสสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะลืมตาขึ้น ชายหนุ่มก้มมองมือทั้งสองข้างของตนเองที่ยังมีละอองแสงเต้นระบำอยู่ รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าเหนื่อยล้า เป็นรอยยิ้มแห่งความสำเร็จที่ก้าวข้ามขีดจำกัดเดิมของตนเองไปได้อีกขั้น [ติ๊ง! ยืนยันการพัฒนาทักษะ: 'การหักเหแสงสะท้อนระดับกลาง' เสร็จสิ้น] [ปลดล็อกฟังก์ชันลับของระบบ: 'การวิเคราะห์โครงสร้างมานาธาตุแสงขั้นสูง'] [คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบคลื่นพลังงานแปลกปลอมกำลังเคลื่อนตัวเข้าสู่เขตอาคมของโรงเรียน... ความเข้มข้นระดับ SSS] เสียงแจ้งเตือนที่ดังขึ้นในหัวของคริสไม่ได้มาจากระบบปกติทั่วไป แต่มันคือเสียงสะท้อนจากมิติที่ลึกซึ้งยิ่งกว่า... พร้อมๆ กับที่พื้นห้องใต้ดินสั่นสะเทือนเบาๆ เปลวเพลิงสีดำสนิทที่ปรากฏขึ้นอย่างไร้ที่มา เริ่มกัด1กร่อนอักขระเวทมนตร์ป้องกันรอบห้องจนกลายเป็นสีเทาขี้เถ้าอย่างรวดเร็ว! ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมลุ้นและเดินทางไปพร้อมกับคริสในตอนนี้นะคะ!
สารจากนักเขียน (เซเลสเทียละอองเวท)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง บอกแล้วไงว่าเวทมนตร์ธาตุแสงไม่ได้มีไว้แค่ปัดกวาดห้อง นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%