ไม้กวาดวิเศษกับความเข้าใจผิด

"ถ้านายยังยืนยันว่าศรแสงเมื่อวานนี้ไม่ได้เกิดจากความบังเอิญ... งั้นช่วยอธิบายให้ฟังสักนิดสิคะ คริส ว่าทำไมชื่อของนายถึงไปโผล่อยู่ในหมวด 'หน่วยซ่อมบำรุงและขัดเงาอัคตาร์' แทนที่จะเป็นภาควิชาเวทมนตร์ต่อสู้ล่ะคะ?" แผ่นกระดาษประกาศผลการจัดสายชั้นปีที่สั่นน้อยๆ ตามแรงกำของลีโอ สะท้อนแสงสีฟ้าอ่อนจากเวทมนตร์ประกาศิตบนบอร์ดกลางโถงใหญ่ คริสถอนหายใจยาว ดวงตาคู่คมกวาดมองตัวหนังสือสีทองระยิบระยับที่ระบุสังกัดใหม่ของตนอย่างปลงตก นิ้วเรียวยาวขยับแว่นตากอบกู้ทรงเดิมที่แอบเบี้ยวเล็กน้อยจากการวิ่งวุ่นเมื่อเช้า ในฐานะผู้ครองคะแนนประเมินระดับ SSS จากระบบปริศนาเมื่อวานนี้ เขากลับได้รับ "รางวัล" เป็นการถูกโยกย้ายไปอยู่ร่วมกับพวกภารโรงและพ่อบ้านฝึกหัดเสียอย่างนั้น "ก็น่ารักดีออกนี่คะ ลีโอ... แสงสว่างมีความสามารถในการฆ่าเชื้อโรคและชำระล้างคราบสกปรกได้ดีที่สุดในบรรดาธาตุทั้งสี่อยู่แล้ว ทางสถาบันคงเห็นศักยภาพเชิงประจักษ์ของฉันในการปัดกวาดเช็ดถูห้องโถงใหญ่ให้สะอาดเอี่ยมอ่องไร้ที่ติกระมังคะ" คริสเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย แฝงรอยยิ้มเจื่อนที่แม้แต่เจ้าตัวก็ยังรู้สึกว่ามันฝืนเกินไป "พูดเป็นเล่นน่า! นายคือคนที่ปล่อย 'ศรแสงความถี่สูง' ทะลุเพดานหอประชุมจนกรรมการคุมสอบเกือบช็อคตายคาที่นะเว้ย!" ลีโอโวยวายเสียงดังจนนักเรียนรอบข้างหันมามอง เพื่อนสนิทสายลุยเรือนผมสีเพลิงขยับเข้ามาใกล้ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "ฉันได้ยินพวกอาจารย์อาวุโสซุบซิบกันเมื่อเช้า เขาบอกว่าเวทธาตุแสงของนายมัน 'บริสุทธิ์และไร้เสถียรภาพเกินไป' จนเกือบจะไปกระตุ้นอะไรบางอย่างที่อยู่ใต้พื้นตึก... พวกเขาเลยสั่งจำกัดเขตให้นายไปอยู่ไกลจากสนามประลองที่สุด" *ใต้พื้นตึกอย่างนั้นเหรอคะ...* คำพูดของลีโอดึงความทรงจำเกี่ยวกับหน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานเมื่อคืนนี้กลับมาทันที *[ตรวจพบความผิดปกติของมานาในมิติเบื้องล่างของหอประชุม— บอสลับแห่งดันเจี้ยนใต้ดิน "ผู้พิทักษ์เงากลืนแสง" กำลังตื่นจากการหลับใหล!]* หรือนี่จะเป็นเหตุผลที่แท้จริงที่เขาถูก "เนรเทศ" ให้ไปถือไม้กวาดแทนไม้กายสิทธิ์กันแน่นะคะ? ครู่ต่อมา ณ หอพักเก่าแก่ฝั่งตะวันตกที่กลิ่นอายความชื้นและฝุ่นละอองอบอวลไปทั่ว คริสยืนถือไม้กวาดด้ามไม้ยาวเกือบเท่าตัวด้วยสีหน้าเรียบเฉย รอบตัวเขามีเพื่อนร่วมชะตากรรมอีกราวสิบคนที่ถูกจัดให้อยู่ใน "กลุ่มงานซ่อมบำรุงพิเศษ" เช่นเดียวกัน ส่วนใหญ่เป็นเด็กปีหนึ่งที่สอบตกภาคปฏิบัติเวทมนตร์ทำลายล้าง แต่กลับมีค่าความต้านทานเวทสูง "เอาล่ะค่ะทุกคน! งานแรกของพวกเราในฐานะหน่วยซ่อมบำรุงหอพัก คือการใช้เวทมนตร์ธาตุแสงชำระล้างคราบตะไคร่เวทมนตร์ที่ฝังรากลึกอยู่ตามแนวผนังชั้นใต้ดิน B3 ให้เกลี้ยงเกลาภายในเที่ยงนี้นะคะ!" เสียงกังวานและเข้มงวดของหัวหน้าผู้ดูแลหอพักดังขึ้น พร้อมกับชี้ไปยังบันไดหินทรุดโทรมที่ทอดตัวลงสู่ความมืดมิดเบื้องล่าง คริสเลิกคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำว่า "ชั้นใต้ดิน B3" มันคือจุดเชื่อมต่อกับเขตหวงห้ามที่ระบบเคยเตือนไว้เมื่อคืนไม่มีผิดเพี้ยน ระหว่างที่ทุกคนกำลังก้มหน้าก้มตาหยิบอุปกรณ์ขัดพื้น คริสกลับสังเกตเห็นเงาร่างคุ้นเคยในชุดคลุมสีดำสนิทปักลวดลายดาราศาสตร์โบราณกำลังยืนกอดอกพิงเสาหินอยู่มุมมืด ศาสตราจารย์เอเลนากำลังมองมาที่เขาด้วยแววตาซับซ้อนที่อ่านไม่ออก มุมปากหยักลึกราวกับกำลังซ่อนรอยยิ้มเย้าหยอกไว้ "ไปทำอะไรตรงนั้นล่ะคะ ศาสตราจารย์ หรือว่าหลงทางระหว่างมาตรวจความสะอาดหอพักรึเปล่าคะ?" คริสเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงสุภาพตามมารยาท พร้อมกับเดินเข้าไปใกล้ ร่างเพรียวระหงของอาจารย์สาวลึกลับขยับตัวเล็กน้อย กลิ่นหอมจางๆ ของสมุนไพรโบราณและกระดาษเก่าลอยมาแตะจมูก เอเลนาปรายตามองไม้กวาดในมือของเด็กหนุ่ม ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาที่แทบจะกลืนหายไปกับสายลม "ระวังตัวด้วยนะคะ คริส... ไม้กวาดในมือเธอน่ะ นอกจากจะใช้กวาดหยากไย่แล้ว บางที... มันอาจจะต้องใช้กวาดกวาดเศษซากของบางสิ่งที่ตื่นขึ้นมาจากความมืดด้วยนะคะ" ยังไม่ทันที่คริสจะได้เอ่ยถามอะไรกลับไป พื้นหินใต้ฝ่าเท้าก็เกิดอาการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนฝุ่นผงร่วงกราวลงมาจากเพดาน เสียงคำรามต่ำทุ้งที่ดังมาจากความลึกระดับ B4 สั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ พร้อมๆ กับหน้าต่างระบบโปร่งแสงสีแดงฉานที่เด้งขึ้นตรงหน้าอย่างไร้เสียงเตือนล่วงหน้า! [ติ๊ง! เตือนภัยระดับวิกฤต: ผู้พิทักษ์เงากลืนแสง พังผนึกชั้น B4 สำเร็จ!] [เงื่อนไขเฉพาะหน้า: เนื่องจากท่านถือครองพลังธาตุแสงบริสุทธิ์ในรัศมี 10 เมตร บอสลับได้ล็อกเป้าหมายมาที่ท่านแล้ว!] [ตัวเลือกของระบบ: 1. วิ่งหนีขึ้นไปด้านบนและปล่อยให้หอพักพังทลาย (ความน่าจะเป็นในการรอดชีวิต: 12%) 2. ใช้ไม้กวาดเวทมนตร์และศรแสงเข้าประจันหน้าเพื่อปิดผนึกมันอีกครั้ง (ความน่าจะเป็นในการรอดชีวิต: 89%)] คริสสบถเบาๆ ในใจ ขณะที่ดวงตาสีเทาเข้มสะท้อนประกายแสงสีทองวาบขึ้นมาอย่างเฉียบคม เขาหันไปมองลีโอกับศาสตราจารย์เอเลนาที่กำลังตั้งท่าเตรียมพร้อม แล้วจึงกระชับด้ามไม้กวาดในมือแน่นขึ้นกว่าเดิม "ดูท่าทาง... งานทำความสะอาดวันนี้คงจะต้องเหนื่อยเป็นพิเศษแล้วล่ะค่ะ" โปรดติดตามตอนต่อไป... — เซเลสเทียละอองเวท —