รอยร้าวในราชสำนัก

เสียงสะท้อนของราชโองการสีเหลืองทองคำยังคงก้องกังวานอยู่ภายในตำหนักไทเฮา กลิ่นกำยานไม้กฤษณาอบอวลเคล้าคลุ้งผสมผสานกับบรรยากาศอันน่าอึดอัดที่แผ่ซ่านออกมาจากแผ่นศิลาจารึกเบื้องหน้า "ฝ่าบาทมีพระราชประสงค์ให้ท่านแม่ทัพเซียวและกุนซือหลี่ ร่วมมือกันสะสางคดีเงาพยัคฆ์ให้กระจ่างภายในหนึ่งเดือน..." ขันทีหน้าขาวผู้กุมราชโองการกล่าวด้วยน้ำเสียงแหลมสูง ทว่าไร้ซึ่งความตื่นตระหนก มีเพียงรอยยิ้มบางเบาที่มุมปากอย่างผู้กุมความลับ ขันทีผู้นั้นโค้งคำนับก่อนจะถอยร่นออกไป ปล่อยให้ม่านไหมสีมรกตโบกสะบัดตามแรงลมยามอัสดงที่พัดผ่านระเบียงทางเดิน ภายในห้องโถงกว้าง ความเงียบงันเข้าปกคลุมราวกับกาลเวลาหยุดนิ่ง เซียวจิ่งเหยียนยืนตระหง่านดั่งภูผาน้ำแข็ง อาภรณ์สีดำปักลายเมฆาด้วยดิ้นเงินขับเน้นให้ร่างสูงใหญ่ดูน่าเกรงขาม ดวงเนตรคมกริบดั่งเหยี่ยวทอดมองไปยังร่างระหงในชุดบัณฑิตหญิงสีขาวสะอาดตาซึ่งยืนอยู่เบื้องหน้า หลี่ชิงหรานไม่ได้แสดงอาการหวาดหวั่นแม้แต่น้อย นางค่อยๆ หมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับแม่ทัพผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเยือกเย็นและไร้ความปรานี ปลายนิ้วเรียวสวยยังคงลูบไล้พัดขนนกยูงในมือเบาๆ ดวงหน้างดงามดั่งภาพวาดโบราณประดับด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่อ่านไม่ออก "ดูท่าทางฮ่องเต้จะทรงโปรดปรานพวกเรามากเป็นพิเศษ ถึงได้มอบหมายงานชิ้นใหญ่ที่อาจหาทางรอดได้ยากยิ่งเช่นนี้ให้" หลี่ชิงหรานเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าแฝงไว้ด้วยความเฉียบคมราวกริชที่ซ่อนอยู่ในฝักไหม เซียวจิ่งเหยียนก้าวเท้าเข้าไปใกล้ทีละก้าว เสียงฝีเท้าหนักแน่นสะท้อนก้อง กลิ่นอายบุรุษผู้ผ่านสมรภูมิรบโชกโชนแผ่ซùmกดดันจนบรรยากาศรอบกายราวกับลดลงหลายองศา "กลุ่มกบฏเงาพยัคฆ์ไม่ใช่โจรป่าทั่วไป ขุนนางในราชสำนักหนุนหลังพวกมันอยู่ครึ่งค่อนสภา หากเจ้ากลัวว่าศีรษะจะหลุดจากบ่าเสียก่อนจะไขคดีได้สำเร็จ ถอนตัวตอนนี้ยังทัน กุนซือหลี่" น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยออกมาอย่างเยียบเย็น ไม่มีแม้แต่ความลังเลในแววตา หลี่ชิงหรานเงยหน้าขึ้นสบตาเซียวจิ่งเหยียนโดยไม่หลบเลี่ยง ความเด็ดเดี่ยวในดวงตาดำขลับคู่นั้นสะท้อนเงาของแม่ทัพหนุ่มอย่างชัดเจน "ท่านแม่ทัพเข้าใจข้าผิดแล้ว ตระกูลหลี่ของข้าถูกตราหน้าว่าเป็นกบฏมาหลายปี ความจริงคือสิ่งที่ข้าโหยหายิ่งกว่าลมหายใจ หากต้องเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อแลกกับการล้างมลทิน ข้าหาได้มีความหวาดกลัวไม่... หรือว่าท่านแม่ทัพต่างหาก ที่เกรงว่าความลับดำมืดบางอย่างจะถูกขุดคุ้ยขึ้นมาท่ามกลางแสงสว่าง?" ประโยคคำถามนั้นคมกริบดั่งคมดาบ เซียวจิ่งเหยียนชะงักฝีเท้าลงเพียงชั่วลมหายใจ ร่างสูงโน้มตัวลงมาเล็กน้อยจนใบหน้าอยู่ห่างกันเพียงคืบ ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับพวงแก้มเนียนนวลของนาง "ระวังคำพูดของเจ้าให้ดี กุนซือหลี่... การเล่นกับไฟในราชสำนัก มีแต่จะทำให้มอดไหม้จนไม่เหลือแม้แต่เถ้าถ่าน" เซียวจิ่งเหยียนกระซิบเสียงต่ำด้วยความระaมระวัง ทว่าแววตาที่มองนางกลับมีความซับซ้อนเกินกว่าที่ใครจะคาดเดา เบื้องหลังการร่วมมือกันครั้งนี้คือเกมการเมืองที่เดิมพันด้วยบัตรมังกร องค์ชายสามฉินอ๋องผู้ทะเยอทะยานกำลังชักใยอยู่เบื้องหลัง การสืบสวนคดีเงาพยัคฆ์จึงไม่ใช่แค่การตามล่ากลุ่มกบฏ หากแต่เป็นการตัดแขนตัดขาอำนาจของฝ่ายตรงข้ามก่อนที่ศึกชิงบัลลังก์จะปะทุขึ้นอย่างเต็มรูปแบบ ทั้งสองยืนเผชิญหน้ากันท่ามกลางความเงียบงันของตำหนักที่เริ่มถูกความมืดเข้าปกคลุม ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าเร่งรีบขององครักษ์เงาก็แหวกลมราตรีเข้ามาคั่นกลางบรรยากาศอันตึงเครียด "เรียนท่านแม่ทัพ กุนซือหลี่..." องครักษ์คุกเข่าลงด้วยท่าทางตื่นตระหนก ใบหน้าซีดเผือด "สายสืบที่เราส่งไปแฝงตัวในจวนของฉินอ๋อง... ส่งสัญญาณเตือนระดับสูงสุดมาขอรับ" เซียวจิ่งเหยียนหรี่ตาลงทันที หลี่ชิงหรานหุบพัดในมือลงเสียงดังเฉียบขาด "เกิดอะไรขึ้น?" นางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ "พยานปากเอกในคดีเงาพยัคฆ์... ถูกพบเป็นศพห้อยหัวอยู่หน้าประตูเมือง พร้อมกับราชโองการลับฉบับใหม่ที่ระบุชื่อของ... ท่านแม่ทัพเซียว" ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมติดตามและเดินทางลึกซึ้งไปกับตัวอักษรนี้นะครับ