รอยร้าวในกำแพงน้ำแข็ง

“ความเยือกเย็นของเธอ... มันน่ารังเกียจพอๆ กับกลิ่นหอมราคาแพงที่ฉีดมากลบเกลื่อนความกลัวนั่นแหละ รินรดา” เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจของคิรากรดังก้องอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวที่เงียบสนิทจนได้ยินเสียงหัวใจของรินรดาเต้นรัวเป็นจังหวะที่ผิดเพี้ยนไปจากปกติ เธอสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามประคองสติที่แตกกระเจิงให้กลับมาคงที่ ในมือของเธอยังคงกำแฟ้มเอกสารสัญญาฉบับสำคัญเอาไว้แน่นจนข้อนิ้วขาวซีด “ดิฉันมาที่นี่เพื่อเจรจาธุรกิจ ไม่ใช่มาให้คุณวิจารณ์รสนิยมส่วนตัวค่ะ” หญิงสาวตอบโต้กลับด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ แม้แววตาจะไหวระริกยามที่สบเข้ากับดวงตาคมปลาบดุจเหยี่ยวของมาเฟียหนุ่มที่นั่งไขว่ห้างอยู่หลังโต๊ะไม้โอ๊กตัวเขื่อง คิรากรไม่ตอบ แต่เขาลุกขึ้นช้าๆ ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเข้มสั่งตัดพิเศษก้าวเข้ามาหาเธอราวกับนักล่าที่กำลังต้อนเหยื่อให้จนมุมในกรงขัง กลิ่นบุหรี่จางๆ ผสมกับกลิ่นกายดิบเถื่อนอันเป็นเอกลักษณ์ของเขารุกรานพื้นที่ส่วนตัวของรินรดาจนเธอต้องถอยหลังไปชนกับขอบโต๊ะทำงานจนได้ “เจรจาธุรกิจ?” คิรากรเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง มุมปากหนากระตุกยิ้มที่ทำให้คนมองรู้สึกเย็นวาบไปถึงสันหลัง “สำหรับคนอื่นอาจจะใช่ แต่สำหรับเธอ... รินรดา เกมของฉันมันไม่มีข้อตกลงที่มาพร้อมกับความถูกต้องหรอก มีแต่การยอมจำนนเท่านั้น” เขายื่นมือหนาไปกระชากแฟ้มเอกสารออกจากมือเธอแล้วโยนมันทิ้งลงพื้นอย่างไม่ใยดี ก่อนจะใช้แขนข้างหนึ่งกักขังร่างบางไว้กับขอบโต๊ะ ส่วนอีกข้างไล้ปลายนิ้วไปตามกรอบหน้าเรียวสวยของเธออย่างถือวิสาสะ รินรดาพยายามเบือนหน้าหนี แต่คิรากรกลับใช้มือข้างที่เหลือเชยคางเธอขึ้นบังคับให้สบตา “อย่าทำตัวเป็นน้ำแข็งที่ไม่มีวันละลาย เพราะยิ่งเธอพยายามแข็งขืนเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งอยากจะบดขยี้ให้แหลกคามือมากขึ้นเท่านั้น” ความรู้สึกวาบหวามปนสะพรึงแล่นปราดไปทั่วร่างเมื่อปลายนิ้วหยาบกร้านของเขาเลื่อนต่ำลงมาลากผ่านลำคอระหง ลมหายใจอุ่นร้อนของเขาปะทะเข้ากับใบหูของเธอจนร่างบางสั่นสะท้าน เธอพยายามจะผลักอกแกร่งออก แต่กลับถูกฝ่ามือใหญ่รวบข้อมือทั้งสองข้างไปตรึงไว้เหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียวอย่างง่ายดาย “ปล่อยนะคะ คิรากร... คุณกำลังล้ำเส้นเกินไปแล้ว!” “เส้นเหรอ?” เขากระซิบเสียงพร่า แววตาคู่คมเปลี่ยนเป็นสีเข้มจัดจนเกือบดำสนิท “ฉันเป็นคนตีเส้นพวกนั้นด้วยตัวเอง และฉันก็มีสิทธิ์ที่จะข้ามมันไปเมื่อไหร่ก็ได้... โดยเฉพาะกับผู้หญิงที่กล้าท้าทายอำนาจของฉันอย่างเธอ” ทันใดนั้น คิรากรก็โน้มใบหน้าลงมาประกบริมฝีปากเข้ากับกลีบปากสีระเรื่อของรินรดาอย่างแรงและดุดัน ไม่ใช่จูบที่ถนอมรัก แต่เป็นจูบแห่งการประกาศศักดาและครอบครอง รินรดาเบิกตากว้าง พยายามเม้มปากแน่นเพื่อต้านทาน แต่ลิ้นร้อนของมาเฟียหนุ่มกลับรุกรานเข้ามาอย่างถือดี บังคับให้เธอต้องเปิดรับรสสัมผัสที่ทั้งป่าเถื่อนและเร่าร้อนจนเธอแทบขาดใจ ร่างบางเริ่มอ่อนปวกเปียกในอ้อมแขนของเขา ความเยือกเย็นที่เธอพยายามสร้างขึ้นมาเป็นกำแพงดั่งปราการสูงชันเริ่มพังทลายลงทีละน้อยเมื่อสัมผัสจากมือหนาเริ่มเลื่อนลงมาโอบรัดเอวคอดกิ่ว ก่อนจะดันร่างเธอให้แนบชิดกับตัวเขาจนสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งของสรีระที่ตอบสนองต่อแรงอารมณ์ มือของคิรากรเลื่อนต่ำลงไปใต้ชายเสื้อสูทตัวสวย สัมผัสผิวกายเนียนนุ่มดั่งแพรไหมของเธออย่างกระหายหิว แรงบีบที่เอวและสะโพกทำให้รินรดาต้องเผลอครางออกมาอย่างลืมตัว ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีในใจกำลังปะทะกับแรงปรารถนาที่เขาจงใจปลุกเร้าจนสั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ ท่ามกลางห้วงอารมณ์ที่กำลังพุ่งทะยานสู่จุดเดือด เสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนหลายคนก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องทำงานพร้อมกับเสียงเคาะประตูที่รัวเร็วและหนักหน่วง “บอสครับ! เกิดเรื่องแล้วครับ... ทางฝั่งเขตอุตสาหกรรมโดนถล่ม สายของเรารายงานว่าพวกมันไม่ได้มาแค่คนเดียว!” เสียงตะโกนของลูกน้องคนสนิททำเอาคิรากรชะงักกึก เขาผละออกจากริมฝีปากเธออย่างอ้อยอิ่ง แววตาที่เคยฉาบไปด้วยความใคร่แปรเปลี่ยนเป็นความเย็นชาและโหดเหี้ยมในชั่วพริบตา เขามองรินรดาที่หอบหายใจถี่ด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา ก่อนจะกระซิบคำสั่งสุดท้ายข้างหูเธอที่ทำให้รินรดาต้องตกตะลึงจนตัวแข็งทื่อ “อยู่นิ่งๆ ในห้องนี้... ถ้าเธอคิดจะหนีหรือโกหกฉันแม้แต่นิดเดียว สิ่งที่รอเธออยู่ข้างนอกนั่นจะเป็นเรื่องเล็กน้อยไปเลยเมื่อเทียบกับสิ่งที่ฉันจะทำกับเธอหลังจากที่ฉันจัดการพวกขยะนั่นเสร็จ” เขาทิ้งเธอไว้กลางห้องทำงานที่เงียบงันอีกครั้ง ทิ้งไว้เพียงกลิ่นน้ำหอมจางๆ ของเขาที่ยังคงตกค้างอยู่บนร่างของเธอ พร้อมกับเสียงฝีเท้าที่ก้าวออกไปอย่างรวดเร็ว รินรดาทรุดตัวลงนั่งกับพื้นอย่างหมดแรง มือสั่นเทาหยิบมือถือขึ้นมาเพื่อจะกดโทรออกหาใครบางคน แต่ทว่าบนหน้าจอโทรศัพท์กลับมีข้อความปริศนาเด้งขึ้นมาพร้อมรูปถ่ายของเธอในห้องนี้เมื่อสักครู่ *‘อย่าริอ่านเล่นเกมที่ตัวเองคุมไม่ได้เลย รินรดา... เพราะคนที่ส่งรูปนี้ให้ฉันตอนนี้ ไม่ใช่คนของฉัน’* แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะคะ! ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของรินรดาและคิรากรมาจนถึงตอนนี้ด้วยหัวใจนะคะ!