แผนซ้อนแผน

เสียงกริ่งเตือนภัยคลื่นความถี่ต่ำจากหน้าจอคอมพิวเตอร์หลักดังขึ้นอย่างแผ่วเบา ทว่ามันกลับดังสะท้อนก้องกวานอยู่ในโสตประสาทของรินรดาราวกับเสียงคำรามของสัตว์ร้าย ปลายนิ้วเรียวที่กำลังรัวลงบนแป้นคีย์บอร์ดเพื่อถ่ายโอนข้อมูลชุดสุดท้ายหยุดชะงักลงทันที หยาดเหงื่อกาฬเม็ดเล็กผุดพรายขึ้นตามแนวไรผมและแผ่นหลังเนียนจนเนื้อผ้าไหมราคาแพงแนบติดกับผิวเนื้อที่กำลังสั่นระทึกด้วยความตื่นกลัว ดวงตากลมโตฉายแววเด็ดเดี่ยวผสมผสานกับความตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด เธอรู้ดีว่าเวลานี้มีค่ามากกว่าทองคำ และความผิดพลาดเพียงเสี้ยววินาทีอาจหมายถึงการเอาชีวิตเข้าแลกในอาณาจักรแห่งความมืดของคิรากร เบื้องหลังประตูบานใหญ่ที่ปิดทึบคือร่างสูงสง่าของมาเฟียหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล ชายผู้ซึ่งกุมชะตากรรมของเธอไว้ในกำมือ และในตอนนี้... เขาก đangถูกดึงตัวออกไปจากห้องด้วยสถานการณ์บางอย่างที่ร้อนรนและเต็มไปด้วยกลิ่นอายของอันตราย ทว่าสัญชาตญาณอันเฉียบคมบอกเธอว่ามันอาจเป็นเพียง “เวลาจำกัด” ที่สั้นเสียจนน่าใจหาย *“เร็วเข้า... อีกนิดเดียวเท่านั้น รินรดา”* หญิงสาวกัดริมฝีปากอิ่มจนห่อเลือด ความเจ็บแปลบช่วยดึงสติให้เธอกลับมาจดจ่อกับหน้าจอสีฟ้าที่กำลังวิ่งแสดงสถานะการดาวน์โหลดไฟล์ลับเกี่ยวกับเส้นทางการเงินและเครือข่ายธุรกิจสีเทาที่เธอตามหามานานแรมเดือน แถบเปอร์เซ็นต์ขยับขึ้นอย่างเชื่องช้า... 82%... 88%... 94%... ทว่า ในวินาทีที่ตัวเลขกำลังจะกระโดดไปถึงจุดสิ้นสุด เสียงฝีเท้าหนักหน่วงและคุ้นเคยก็ดังขึ้นที่โถงทางเดินด้านนอก! กึก! กึก! กึก! หัวใจของรินรดาร่วงหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม สติสัมปชัญญะกรีดร้องเตือนภัยด้วยความหวาดผวา เธอไม่มีเวลาแม้แต่จะกดปุ่มยกเลิกการเชื่อมต่อ นิ้วเรียวรีบกระชากแฟลชไดรฟ์สีดำสนิทออกจากพอร์ตยูเอสบีอย่างแรงจนเกิดประกายไฟเล็กๆ ก่อนที่ร่างระหงจะผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้หนังแท้ราคาแพงด้วยความรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ แกร็ก! เสียงบิดลูกบิดประตูห้องทำงานดังขึ้นพร้อมๆ กับที่ร่างของรินรดาพุ่งตัวไปหลบหลังผ้าม่านกำมะหยี่สีเข้มเนื้อหนา ลมหายใจของเธอถูกสะกดกลั้นไว้แทบไม่ให้เล็ดลอดออกมาแม้แต่น้อย ผ่านรอยแยกแคบๆ ของผ้าม่าน เธอเห็นร่างสูงใหญ่ของคิรากรก้าวเข้ามาในห้องด้วยความเร่งรีบ บรรยากาศรอบตัวเขากรุ่นกลิ่นอายความดุดันและคุกรุ่นไปด้วยโทสะที่ถูกกดทับไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉยราวน้ำแข็งขั้วโลก คิรากรหยุดยืนอยู่กลางห้อง ดวงตาคมกริบกวาดตามองรอบบริเวณด้วยสัญชาตญาณของนักล่า ร่างกายสมส่วนภายใต้สูทสั่งตัดราคาแพงตึงเครียดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เขารู้สึกได้ถึงความผิดปกติ... อุณหภูมิในห้องเปลี่ยนไป กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ที่คุ้นเคยยังคงหลงเหลือจางๆ ในบรรยากาศ และที่สำคัญที่สุด... หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่เขาทิ้งไว้ในโหมดสแตนด์บาย กลับกำลังรันโปรแกรมถอดรหัสลับขั้นสูงอยู่! มุมปากหนายกยิ้มขึ้นเป็นรอยยิ้มหยันที่น่ากลัวที่สุดเท่าที่รินรดาเคยเห็นมา "เล่นซ่อนหาอย่างนั้นหรือ... แมวน้อย" เสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าเอ่ยขึ้นลอยๆ ในความเงียบ น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยอำนาจการครอบครองและความเยือกเย็นที่บาดลึกถึงกระดูกดำ รินรดาตัวแข็งทื่อ มือที่กำแฟลชไดรฟ์ในกระโปรงสั่นเทาจนแทบควบคุมไม่ได้ เธอกลั้นหายใจแน่นเมื่อร่างสูงเริ่มสาวเท้าเดินตรงมาทางมุมห้องที่เธอซ่อนตัวอยู่ เงาสูงใหญ่ทาบทับลงบนผ้าม่านทีละน้อย ราวกับมัจจุราชที่กำลังย่างก้าวเข้ามาทวงวิญญาณ พรึบ! ผ้าม่านกำมะหยี่ถูกกระชากเปิดออกด้วยความรุนแรง แสงไฟสลัวจากด้านนอกสาดกระทบใบหน้าหวานที่ซีดเผือดแต่ยังคงไว้ซึ่งความพยายามที่จะเชิดรินรดาขึ้นสู้สายตา ดวงตากลมโตสบประสานกับดวงตาคู่คมดุที่ลุกโชนด้วยเพลิงโทสะและประกายเสน่หาอันดิบเถื่อนอย่างไม่ยอมแพ้ "คิดจะขโมยอะไรไปจากฉันล่ะ... คนสวย" คิรากรโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนที่เจือกลิ่นบุหรี่ราคาแพงและแอลกอฮอล์จางๆ เป่ารดพวงแก้มเนียน ร่างกายของเขาขยับเข้าประชิดจนแผ่นหลังของเธอกระแทกเข้ากับผนังห้องเย็นเฉียบ ปิดตายทุกหนทางหนี รินรดาเม้มปากแน่น หัวใจเต้นระรัวราวกับกลองศึก เธอเชิดหน้าขึ้นท้าทายแม้ขาจะเริ่มอ่อนแรง "ฉันไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น..." "โกหกไม่เนียนเลยนะ..." มือหนาเลื่อนขึ้นไล้กรอบหน้าเรียวด้วยสัมผัสที่ทั้งคุกคามและวาบหวาม ปลายนิ้วหยาบกร้านลูบไล้ริมฝีปากอิ่มที่สั่นระริกอย่างจงใจยั่วเย้า ก่อนที่นิ้วโป้งจะออกแรงกดคลึงริมฝีปากเธอบังคับให้เผยอขึ้น "เธอรู้ไหมว่าการล้ำเส้นเข้ามาในเขตหวงห้ามของฉัน... มีบทลงโทษรุนแรงแค่ไหน?" "ปล่อยฉันนะ คิรากร!" เธอพยายามผลักอกแกร่งออกด้วยเรี่ยวแรงที่มีทั้งหมด แต่เขากลับยิ่งบดเบียดร่างเข้ามาแนบชิดจนแทบหลอมรวมเป็นร่างเดียวกัน ความรู้สึกร้อนรุ่มแผ่ซ่านไปทั่วผิวเนื้อทุกตารางนิ้วที่สัมผัสกัน แรงดึงดูดอันตรายระหว่างพวกเขารุนแรงเสียจนอากาศรอบตัวราวกับจะระเบิด คิรากรไม่สนใจคำประท้วง มืออีกข้างที่ว่างอยู่รวบข้อมือบางทั้งสองข้างของเธอไขว้ไว้เหนือศีรษะด้วยมือเดียวตรึงไว้แน่นหนาราวกับคีมเหล็ก ขณะที่มือหนาอีกข้างเลื่อนลงมาบีบเอวคอดกิ่วเข้าหาตัวอย่างแรงจนเธอต้องอุทานออกมาเบาๆ ด้วยความจุกและวาบหวามในคราวเดียวกัน "ฉันเตือนเธอแล้วนะรินรดา..." เสียงกระซิบพร่าต่ำดังชิดริมหู พร้อมกับริมฝีปากร้อนผ่าวที่กดจูบลงบนซอกคอขาวเนียนอย่างอุกอาจและเรียกร้อง "ในเมื่อเธอรนหาที่เดินเข้ามาในกรงของเสือเอง... ก็เตรียมตัวรับทัณฑ์ทรมานจากฉันให้ดีก็แล้วกัน!" ในวินาทีที่ริมฝีปากร้อนของเขาบดจูบลงมาอย่างดุดันและเร่าร้อนเพื่อลงทัณฑ์ ความต้านทานทั้งหมดในตัวเธอก็พังทลายลงในพริบตาเดียว แฟลชไดรฟ์ชิ้นเล็กในมือร่วงหล่นลงสู่พื้นพรมไร้เสียง พร้อมกับร่างทั้งร่างที่ถูกผลักล้มลงบนโซฟาตัวใหญ่โดยมีเงาร่างอันทรงอำนาจของมาเฟียหนุ่มทาบทับลงมาปิดกั้นทุกอิสรภาพอย่างสมบูรณ์แบบ รินรดาหอบหายใจสะท้านเมื่อมือหนารุกรานเข้ามาใต้ร่มผ้า เนื้อกายสั่นสะท้านด้วยแรงอารมณ์ที่พุ่งทะยานสูงขึ้นอย่างไร้การควบคุม ทว่าในจังหวะที่ริมฝีปากของเขากำลังจะประกบจูบซ้ำลงมาเพื่อดึงเธอดิ่งจมดิ่งสู่ห้วงเสน่หาอันมืดมน เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งติดๆ กันอย่างเร่งรีบจากด้านนอก ตามด้วยเสียงรายงานด้วยความตื่นตระหนกของลูกน้องคนสนิท "นายครับ! ฝ่ายตรงข้ามบุกเข้ามาถึงชั้นใต้ดินแล้วครับ!" คิรากรชะงักกึก ดวงตาคู่คมวาวโรจน์ด้วยความกรุ่นโกรธที่ถูกขัดจังหวะ เขาก้มลงกระซิบข้างหูของหญิงสาวที่นอนหอบสะท้านอยู่ใต้ร่างด้วยน้ำเสียงแหบพร่าและอันตรายที่สุด "เกมนี้ยังไม่จบ... ไว้เรามาต่อกันบนเตียงยาวๆ ทั้งคืนแน่" ขอบคุณสำหรับการติดตามอ่านนะคะ