การเผชิญหน้ากับศัตรูเก่า

"เกมนี้ยังไม่จบ... ไว้เรามาต่อกันบนเตียงยาวๆ ทั้งคืนแน่" ประโยคสุดท้ายของเขายังคงดังก้องอยู่ในโสตประสาทของรินรดา แม้ความร้อนจากลมหายใจของคิรากรจะจางไปจากซอกคอแล้ว แต่ทว่า... กลิ่นอายบุหรี่จางๆ ผสมกับกลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของเขายังคงอบอวลราวกับพันธนาการที่มองไม่เห็น ทว่าความหวามไหวยังไม่ทันได้หยั่งรากลึก เสียงเบรกของรถสปอร์ตคันหรูที่แผดเสียงก้องกังวานท่ามกลางตรอกแคบๆ หลังย่านธุรกิจก็ทำลายบรรยากาศจนสิ้นซาก เงาดำทะมึนหลายร่างกระโดดลงมาจากรถตู้ที่ขับปาดหน้าขวางทางออกของรถคันที่เธอเพิ่งก้าวลงมา "หึ... มากันไวจริงนะพวกสุนัขลอบกัด" เสียงทุ้มต่ำของคิรากรที่ดังขึ้นข้างหูไม่ได้มีความตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย เขากลับแค่นหัวเราะราวกับกำลังเจอเรื่องสนุก รินรดาสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามปรับสีหน้าให้เรียบเฉยตามสัญชาตญาณของนักเจรจาต่อรอง แม้หัวใจจะเต้นรัวแรงจนแทบทะลุออกมานอกอก เมื่อเห็นปลายกระบอกปืนสีเงินวาววับสะท้อนแสงไฟสลัวจากกลุ่มชายฉกรรจ์ที่พุ่งตรงมาทางพวกเขา "หมอบลง" คำสั่งสั้นๆ ห้วนกระชับจากคิรากรมาพร้อมกับแรงผลักที่แผ่นหลังบางให้เธอทรุดตัวลงหลังรถหรู เขาไม่ได้ปล่อยให้เธอรอช้า ร่างสูงใหญ่พุ่งเข้าปะทะกับชายคนแรกด้วยความรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ ก่อนจะแย่งปืนกระบอกนั้นมาเป็นของตน ปัง! ปัง! ปัง! เสียงปืนดังกึกก้องสลับกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อ รินรดามองภาพเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยดวงตาเบิกกว้าง คิรากรในยามนี้ไม่มีภาพลักษณ์ของมาเฟียผู้สูงศักดิ์ที่ชอบปั่นหัวเธอด้วยคำพูดหวานหู แต่เขากลับเป็น 'สัตว์ร้าย' ที่กระหายเลือดและทรงพลังอย่างน่าสะพรึงกลัว ทุกท่วงท่าที่เขาขยับล้วนแฝงไว้ด้วยความเด็ดขาด ทุกหมัดที่ปล่อยออกไปล้วนแม่นยำและรุนแรงจนศัตรูถึงกับหมดสติในคราเดียว "อย่ามองไปทางอื่น มองแค่ฉัน!" เสียงตวาดดุดันดังขึ้นขณะที่เขาคว้าตัวเธอเข้ามากอดไว้แน่น พลางใช้ร่างกายกำยำเป็นเกราะกำบังกระสุนนัดหนึ่งที่เฉียดไหล่เขาไปเพียงนิด สัมผัสจากอ้อมกอดของเขาไม่ได้เพียงแค่ปกป้อง แต่มันยังแฝงไปด้วยความปรารถนาที่รุนแรง แม้ท่ามกลางวิกฤตความเป็นความตาย รินรดากลับรู้สึกได้ถึงกระแสไฟฟ้าที่แล่นพล่านไปทั่วร่างเมื่อฝ่ามือหนาของเขาประคองต้นคอเธอไว้แน่น แววตาของเขาที่จ้องมองมานั้นลุกโชนไปด้วยไฟโทสะที่ปนเปไปกับความหวงแหนอย่างมหาศาล "ถ้าคิดจะเล่นงานฉันด้วยวิธีสกปรกแบบนี้... พวกแกเลือกวันตายผิดแล้ว" คิรากรคำรามเสียงต่ำก่อนจะเหนี่ยวไกปืนปิดฉากคู่ต่อสู้รายสุดท้ายที่พยายามลอบทำร้ายจากมุมมืด เมื่อสถานการณ์คลี่คลาย เหลือเพียงซากความโกลาหลและความเงียบงันที่น่าอึดอัด คิรากรค่อยๆ คลายอ้อมกอดออก แต่เขายังคงกักขังเธอไว้ระหว่างกำแพงรถกับแขนแกร่งที่ค้ำยันไว้ข้างลำตัว ร่างกายของเขาร้อนผ่าวจนเธอรู้สึกได้ถึงเหงื่อที่ซึมอยู่ตามไรผมและแผงอกที่กระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง "กลัวไหม?" เขาถาม สายตาคมกริบกวาดมองไปทั่วใบหน้าเนียนใสของเธอที่ดูซีดเผือดลงเล็กน้อย "ฉันไม่ใช่เด็กที่จะมาตื่นตระหนกกับเรื่องแค่นี้" เธอเชิดหน้าขึ้น แม้เสียงจะยังคงสั่นเครืออยู่บ้างก็ตาม "แต่นี่มันเป็นความผิดของคุณ คิรากร... ศัตรูของคุณกำลังทำให้ชีวิตฉันไม่ปลอดภัย" "ก็เพราะเธอเป็นของฉันไง รินรดา" เขาขยับใบหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกโด่งแทบจะสัมผัสกับแก้มใส "ชีวิตของเธอ ต่อจากนี้ไปมันไม่ใช่ของเธออีกแล้ว แต่มันเป็นของฉัน... ตราบเท่าที่ฉันยังต้องการ" นิ้วเรียวยาวของเขาเกลี่ยไล้ไปตามแนวขากรรไกรของเธอ สัมผัสนั้นแผ่วเบาทว่าหนักแน่นและครอบครอง เธอรู้สึกได้ถึงความพ่ายแพ้ที่ก่อตัวขึ้นในใจ ไม่ใช่เพราะสถานการณ์บีบคั้น แต่เพราะสายตาที่จ้องมองลึกเข้ามาในดวงตาของเธอราวกับจะอ่านกินจิตวิญญาณนั้นช่างร้ายกาจเหลือเกิน "แล้วถ้าฉันบอกว่า... ฉันไม่อยากเป็นของใครล่ะ?" เธอพยายามจะถอยหนี แต่กลับถูกเขารวบเอวคอดเข้าหาตัวจนร่างกายแนบชิดกันไม่มีช่องว่าง "งั้นเราก็คงต้องมาตกลงกันใหม่... บนเตียง" คิรากรกระซิบชิดใบหู เสียงแหบพร่านั้นทำให้ขนอ่อนตามตัวของเธอลุกซู่ "เพราะที่นั่น... ฉันจะทำให้เธอรู้ว่าอำนาจของมาเฟียที่แท้จริงมันเป็นยังไง" ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นจากกระเป๋ากางเกงของคิรากรขัดจังหวะห้วงเสน่หาที่กำลังก่อตัว เขาชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะเหลือบมองหน้าจอ สายตาที่เคยเร่าร้อนกลับกลายเป็นเย็นเยียบในชั่วพริบตาเมื่อเห็นชื่อผู้โทรเข้า "ว่าไง..." เขารับสายด้วยน้ำเสียงราบเรียบจนน่าขนลุก "คิรากร... แกคงลืมไปแล้วว่ายังมีสิ่งที่สำคัญกว่าความรักของแกอยู่ที่นี่... ลูกสาวของคู่แข่งเก่าแกที่แกคิดว่ากำจัดทิ้งไปแล้วตั้งแต่ห้าปีก่อนน่ะ... ตอนนี้หล่อนกำลังอยู่ในเงื้อมมือของฉัน" เสียงปลายสายที่ดังลอดออกมาทำให้รินรดาถึงกับตัวชาวาบ คิรากรนิ่งงันไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมามองรินรดาด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป... มันไม่ใช่สายตาของความต้องการ แต่เป็นสายตาของความลับที่กำลังถูกเปิดโปง "ไปขึ้นรถ..." เขาออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเย็นชาที่สุดเท่าที่เธอเคยได้ยินมา "เรายังมีนรกอีกขุมที่ต้องไปจัดการ" รินรดาถูกผลักให้นั่งลงบนเบาะรถโดยไม่ทันตั้งตัว เธอได้แต่มองแผ่นหลังกว้างของคนที่กำลังจะกลายเป็นสามีในนามอย่างหวั่นใจ... ใครคือผู้หญิงคนนั้น? และสิ่งที่เธอเพิ่งเผชิญหน้ามาเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นของความหายนะที่คิรากรซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากมาเฟียจอมบงการเท่านั้นใช่ไหม? ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามร่วมเดินทางไปในเกมรักอันตรายนี้กับจูบแรกยามสายัณห์นะคะ