จดทะเบียนสมรสอย่างเป็นทางการ

"คุณหลินเฟยครับ! แย่แล้วครับ! จู่ๆ ตลาดหุ้นมืดและราคาสินค้าเกษตรล่วงหน้าเกิดการพลิกผันครั้งประวัติศาสตร์ หุ้นโควตาส่งออกที่พวกตระกูลเฉินเพิ่งทุ่มเงินกว้านซื้อไปเมื่อครู่... ตอนนี้มูลค่าร่วงดิ่งลงเหอจนกลายเป็นศูนย์ในพริบตาเดียวแล้วครับ!" เสียงตะโกนแหบแห้งของนายหน้าค้าหุ้นเถื่อนดังทะลุประตูไม้เก่าๆ เข้ามา ทำลายบรรยากาศตึงเครียดภายในห้องรับแขกแคบๆ จนยับเยิน หลินเฟยไม่ได้แสดงสีหน้าตกใจแม้แต่น้อย เขายกถ้วยชาเซรามิกเคลือบสีหยกขึ้นจิบช้าๆ กลิ่นหอมกรุ่นของชาไป๋ฮ่าวอิ่นเจินลอยกรุ่นตัดกับความโกลาหลด้านนอกอย่างสิ้นเชิง สายตาดอกท้อคู่นั้นกวาดมองไปทางเฉินหาน นายทหารหนุ่มผู้ยืนสงบนิ่งราวกับภูผาอยู่เคียงข้าง "ดูเหมือนว่าปลาตัวใหญ่จะติดเบ็ดแล้วสินะครับ ผู้กองเฉิน" หลินเฟยเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าแฝงประกายความสะใจระยิบระยับ เฉินหานปรายตามองออกไปนอกหน้าต่างแวบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับมามองใบหน้าเนียนใสของคนที่นั่งอยู่ แววตาดุดันทรงอำนาจของนายทหารหนุ่มทอประกายความอ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัด นิ้วมือหยาบกร้านจากการจับอาวุธเอื้อมไปจัดคอเสื้อให้หลินเฟยอย่างเบามือ ช่างเป็นภาพที่ขัดแย้งกับเสียงโวยวายคร่ำครวญของตระกูลเฉินที่ดังมาจากบ้านหลังข้างเคียงเสียเหลือเกิน "ไม่ว่าคุณจะต้องการทำลายล้างใคร หรือกวาดล้านตลาดหุ้นมืดแห่งนี้ให้ราบเป็นหน้ากลอง... ผมคนนี้ก็พร้อมเป็นฐานอำนาจและโล่เงินสดให้คุณเสมอครับ หลินเฟย" เฉินหานกระซิบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่หนักแน่น หัวใจของหลินเฟยกระตุกวูบ ความอบอุ่นแผ่ซ่านเข้ามาในอกท่ามกลางลมหนาวของยุค 80 ในขณะเดียวกัน ที่บ้านพักตระกูลเฉิน เสียงกรีดร้องราวกับคนเสียสติของเฉินเหมยดังลั่นจนแทบทะลุผนังปูน "เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด! เงินเก็บทั้งหมดของตระกูล เงินกู้ยืมจากนอกระบบ หุ้นโควตาส่งออกเหล่านั้น... ทำไมมันถึงกลายเป็นกระดาษชำระไร้ค่าไปได้ล่ะคะแม่!" เฉินเหมยหน้าซีดเผือด ร่างกายสั่นเทาจนล้มพับลงไปกองกับพื้น ดวงตาเบิกโพลงด้วยความสิ้นหวัง การเก็งกำไรที่พวกนางมั่นใจนักหนาว่าจะเป็นช่องทางฮุบสมบัติของหลินเฟย กลับกลายเป็นกับระเบิดมรณะที่ระเบิดใส่พวกนางจนแหลกเหลวไม่เป็นชิ้นดี หลินเฟยลุกขึ้นยืนช้าๆ เขาลูบชายเสื้อผ้าฝ้ายเนื้อดีที่ได้มาจากผลกำไรในมิติลับ รอยยิ้มเยาะหยันผุดขึ้นที่มุมปาก ชาติก่อนพวกมันเหยียบย่ำครอบครัวเขาจนจมดิน ปล้นชิงทุกสิ่งทุกอย่างไปอย่างไร้ความปรานี ชาตินี้เขาก็แค่ใช้กลไกตลาดและการคาดการณ์อนาคตในหัวสมองของนักลงทุนระดับเซียน... มาต้อนพวกมันให้จนมุมด้วยกฎแห่งกรรมที่รวดเร็วปานสายฟ้าแลบ "ไปกันเถอะครับ ผู้กองเฉิน" หลินเฟยเอ่ยสั้นๆ "ไปไหนครับ?" เฉินหานเลิกคิ้วถามอย่างแปลกใจ "ไปที่สำนักงานทะเบียนราษฎร์... เพื่อไปจัดการเรื่องสำคัญที่สุดในชีวิตของเรายังไงล่ะครับ" แสงแดดยามบ่ายสาดส่องผ่านร่มเงาไม้ใหญ่กระทบลงบนใบหน้าของคนทั้งสอง แม้จะเป็นยุคสมัยที่เต็มไปด้วยความยากลำบากและการกดทับทางสังคม แต่ในเวลานี้ กลิ่นอายความหวานชื่นและความมั่งคั่งกำลังอบอวลอยู่รอบตัวพวกเขาอย่างปิดไม่มิด รถจี๊ปทหารคันเก่งของเฉินหานจอดรออยู่หน้าปากซอย นายทหารหนุ่มเปิดประตูรถให้ภรรยาในอนาคตด้วยความทะนุถนอมราวกับประคับประคองไข่มุกอันล้ำค่า การเดินทางไปยังสำนักงานทะเบียนราษฎร์ในอำเภอเล็กๆ แห่งนี้ เต็มไปด้วยผู้คนที่กำลังวิพากษ์วิจารณ์ถึงความล่มสลายทางการเงินของตระกูลเฉิน ข่าวลือแพร่สะพัดไปเรื่อยๆ ว่าตระกูลเฉินล้มละลายชั่วข้ามคืนและกำลังจะถูกเจ้าหนี้ตามล่าเอาชีวิต แต่ไม่มีใครสนใจไยดีพวกมันอีกแล้ว ในเมื่อกรรมตามสนองเร็วยิ่งกว่าจรวด เมื่อมาถึงสำนักงาน เจ้าหน้าที่รัฐผู้ทำหน้าที่ออกใบทะเบียนสมรสเงยหน้าขึ้นมองคนทั้งสองด้วยความประหลาดใจ ทหารหนุ่มอนาคตไกลยศผู้กองผู้มีใบหน้าเคร่งขรึมและประวัติขาวสะอาด กับชายหนุ่มรูปงามท่าทางเฉลียวฉลาดปราดเปรื่อง การจับคู่ที่ดูแปลกตาแต่กลับทรงพลังอย่างประหลาด "สหายเฉินหาน กับสหายหลินเฟย... ยืนยันที่จะจดทะเบียนสมรสร่วมชีวิตกันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ในยุคสมัยที่ต้องร่วมทุกข์ร่วมสุขกันเช่นนี้ใช่หรือไม่ครับ?" เจ้าหน้าที่เอถามด้วยน้ำเสียงเป็นทางการ "ยืนยันครับ/ครับ" เสียงตอบรับประสานกันอย่างหนักแน่นและพร้อมเพรียง ไม่มีทีท่าลังเลแม้แต่เสี้ยววินาที ตราประทับสีแดงสดถูกกดลงบนกระดาษทะเบียนสมรส เสียงกริ๊งของตราปั๊มดังขึ้นดั่งเสียงระฆังแห่งชัยชนะ เฉินหานมองเอกสารในมือด้วยแววตาเป็นประกาย ความรู้สึกเป็นเจ้าของและความผูกพันลึกซึ้งหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว เขาเอื้อมมือไปกุมมือเรียวบางของหลินเฟยไว้แน่น ผิวสัมผัสอุ่นร้อนส่งผ่านความรู้สึกปลอดภัยและมั่นคงให้แก่กันและกัน "จากนี้ไป คุณคือภรรยาตามกฎหมายของเฉินหานคนนี้แล้วนะครับ ห้ามหนีไปไหนเด็ดขาด" เฉินหานกระซิบข้างใบหูของหลินเฟยด้วยน้ำเสียงคลั่งรักที่ทำเอาคนฟังถึงกับใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างห้ามไม่อยู่ "ใครจะหนีกันเล่าครับ... ในเมื่อสามีรวยและเปย์เก่งขนาดนี้" หลินเฟยตอบกลับด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความหวานชื่นจนมดแทบขึ้น ทว่า ในขณะที่ทั้งคู่กำลังก้าวเดินออกจากสำนักงานทะเบียนสมรสพร้อมใบสำคัญในมือเพื่อกลับไปเฉลิมฉลองด้วยอาหารมื้อใหญ่จากมิติลับ นายทหารสื่อสารคนสนิทของเฉินหานก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหาด้วยท่าทางกระหืดกระหอบ เหงื่อกาฬไหลท่วมใบหน้า "ผู้กองครับ! คุณหลินเฟยครับ!แย่แล้วครับ! มีแขกไม่ได้รับเชิญคนสำคัญ... เดินทางมาจากเมืองหลวงโดยเครื่องบินส่วนตัว และตอนนี้... เขากำลังยืนรอพวกคุณอยู่ที่บ้านพัก พร้อมกับเอกสารลับสุดยอดที่ระบุว่า 'พินัยกรรมที่แท้จริง' ของตระกูลหลินถูกเปิดเผยแล้วครับ!" --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนการเดินทางของหลินเฟยและเฉินหานมาจนถึงตอนนี้ครับ!