แผนปั่นหัวศัตรู

เศษซากกระดาษห่อสินค้าและกล่องไม้สนที่ถูกทุบทำลายจนแตกละเอียด เกลื่อนกลาดอยู่เต็มพื้นโกดังร้างท้ายหมู่บ้าน กลิ่นอับชื้นผสมกับกลิ่นกระดาษชื้นฝนโชยเข้าจมูกจนน่าสะอิดสะเอียน หลินเฟยยืนนิ่งอยู่กลางกองซากความเสียหายเหล่านั้น ดวงตาดอกท้อหรี่แคบลงเล็กน้อย รังสีความเยือกเย็นแผ่ออกมาจากร่างเพรียวบางจนเฉินหานที่ยืนอารักขาอยู่ข้างกายยังต้องขยับเข้ามาใกล้ มือหนาเอื้อมแตะไหล่บางเบาเพื่อส่งผ่านความอบอุ่น "ฝีมือพวกมัน..." เฉินหานเอ่ยเสียงต่ำ ใบหน้าคมคายฉายแววดุดัน กรามขบเข้าหากันจนเป็นสันนูน ดวงตาคมปลาทูของนายทหารหนุ่มกวาดมองร่องรอยการทำลายล้าง "กล้าถึงขนาดส่งคนมาทำลายสินค้าส่งออกล็อตแรกของเธอ ดูท่าทางตระกูลเฉินคงคิดว่าบีบเธอจนมุมได้แล้วจริงๆ สินะครับ" หลินเฟยแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวหเราะที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันและคมกริบยิ่งกว่าใบมีดโกน เธอก้มลงหยิบเศษกระดาษที่เปื้อนโคลนขึ้นมาพินิจดูเล็กน้อย ก่อนจะปัดฝุ่นออกอย่างไร้ใยดี "ปล่อยให้พวกมันได้ใจไปเถอะครับ ยิ่งพวกมันทุ่มเงินซื้อข่าววงในปลอมๆ มากเท่าไหร่ วันที่ร่วงหล่นลงมาจากหน้าผาก็ยิ่งเจ็บปวดมากเท่านั้น" หลินเฟยหันไปสบตากับสามี รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ "ข่าวเรื่องโควตาส่งออกสินค้าเกษตรล็อตใหญ่กำลังจะหลุดถึงหูเฉินเหมยในอีกสามนาทีข้างหน้า... คุณเชื่อไหมครับว่า ความโลภจะทำให้คนเราตาบอดได้สนิทใจจริงๆ" ในชาติก่อน หลินเฟยเคยโง่เขลาและตกเป็นเหยื่อของเกมการเงินสกปรกที่ญาติจอมปลอมเหล่านี้ชักใย แต่ในชาตินี้ เธอกลับเป็น "เซียนหุ้น" ผู้ถือไพ่เหนือกว่าทุกประตู การทุบทำลายโกดังสินค้าปลอมตบตานี้ แท้จริงแล้วเป็นแผนการขั้นบันไดที่เธอจงใจสร้าง "ภาพลวงตาแห่งความล้มเหลว" เพื่อล่อให้ปลาตัวใหญ่ติดเบ็ด ในขณะเดียวกัน ที่บ้านพักตระกูลเฉิน บรรยากาศอบอวลไปด้วยความตื่นเต้นเร้าใจ เฉินเหมยกำลังเดินวนไปวนมาในห้องรับแขก ใบหน้าแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มแห่งชัยชนะ มือเรียวหยิบถ้วยชาขึ้นมาจิบอย่างอารมณ์ดีเมื่อสายสืบรายงานว่าสินค้าของหลินเฟยพังพินาศย่อยยับ "ฮึ! คิดจะเปิดร้านแข่งกับฉันเหรอ นังหลินเฟย มันยังเร็วไปร้อยปี!" เฉินเหมยแค่นเสียงเยาะเย้ย ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นรัวๆ ลูกน้องคนสนิทวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาด้วยความกระหืดกระหอบ "คุณเหมยครับ! เรื่องใหญ่แล้วครับ! ตอนนี้พ่อค้าคนกลางจากเมืองหลวงกำลังกว้านซื้อหุ้นส่วนและสิทธิ์การกระจายสินค้าล็อตใหญ่ของสหกรณ์การเกษตรในราคาถูกลิบลิ่ว เพราะเข้าใจว่าสินค้าส่งออกล็อตแรกเจ๊งไม่มีชิ้นดี แต่ถ้าใครได้ถือครองโควตานี้ต่อ รับรองว่าจะทำกำไรได้ไม่ต่ำกว่าสเท่าตัวในสัปดาห์หน้าครับ!" ดวงตาของเฉินเหมยเบิกกว้างด้วยความโลภ ความอิจฉาริษยาและสัญชาตญาณนักเก็งกำไรมืดบอดเข้าครอบงำจิตใจจนหมดสิ้น เธอกำมือแน่น เงินเก็บทั้งหมดในบัญชี รวมถึงเงินที่หลอกกู้ยืมมาจากญาาริสนิทถูกนำมาวางเดิมพันในเกมนี้อย่างไร้ความลังเล "กว้านซื้อให้หมด! เอาโควตานั้นมาเป็นชื่อฉันให้ได้ทันทีก่อนที่คนอื่นจะแย่งไป!" เฉินเหมยสั่งการด้วยน้ำเสียงสั่นเทาด้วยความตื่นเต้น โดยไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อยว่า หลินเฟยกำลังนั่งจิบชาอุ่นๆ มองดูความวินาศสันตะโรที่กำลังจะมาเยือนจากหน้าต่างชั้นสองของบ้านพักฝั่งตรงข้าม หลินเฟยยกถ้วยชาหอมกรุ่นขึ้นจิบอย่างใจเย็น กลิ่นหอมละมุนของใบชาชั้นดีตัดกับความตึงเครียดในอากาศได้อย่างลงตัว สายตาคู่สวยมองลอดผ่านผ้าม่านเห็นภาพเฉินเหมยกำลังเซ็นสัญญาโอนเงินก้อนโตให้กับนายหน้าปลอมที่เธอจัดฉากขึ้นมาอย่างเพลิดเพลิน "หึ เล่นกับใครไม่เล่น ดันมาเล่นกับคนที่ถือแผนที่อนาคตในมือ" หลินเฟยพึมพำเบาๆ เฉินหานที่ยืนกอดอกมองภรรยาอยู่เงียบๆ ยื่นมือมาเกลี่ยปอยผมที่ตกลงมาข้างแก้มของเธออย่างอ่อนโยน ดวงตาคมกริบฉายแววคลั่งรักและชื่นชมระคนกัน "ภรรยาผมเก่งกาจถึงเพียงนี้ เห็นทีผมคงต้องรีบทำความดีความชอบ เพื่อไม่ให้ภรรยาทิ้งห่างไปไกลเกินไปเสียแล้วกระมังครับ" หลินเฟยหันไปค้อนสามีหนุ่มวงใหญ่ แต่รอยยิ้มหวานหยดย้อยที่ประดับอยู่บนใบหน้ากลับทำให้หัวใจของนายทหารหนุ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ ทว่าในวินาทีที่บรรยากาศกำลังหวานชื่น เสียงเคาะประตูกลับดังขึ้นอย่างรุนแรง พร้อมกับเสียงร้องโวยวายด้วยความตื่นตระหนกของเพื่อนบ้านที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาตะโกนลั่นบ้าน "คุณหลินเฟยครับ! แย่แล้วครับ! จู่ๆ ตลาดหุ้นมืดและราคาสินค้าเกษตรล่วงหน้าเกิดการพลิกผันครั้งประวัติศาสตร์ หุ้นโควตาส่งออกที่พวกตระกูลเฉินเพิ่งทุ่มเงินกว้านซื้อไปเมื่อครู่... ตอนนี้มูลค่าร่วงดิ่งลงเหอจนกลายเป็นศูนย์ในพริบตาเดียวแล้วครับ!" ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการฟาดฟันอันสะใจนี้ด้วยนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ