การลงทุนครั้งใหญ่ในตลาดมืด

"ผู้กองเฉิน! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ... สินค้าล็อตใหญ่ที่สุดในตลาดมืดที่คุณกับภรรยาลงทุนร่วมกันเมื่อวานนี้ ถูกเจ้าหน้าที่กรมการค้าเข้าตรวจสอบและ..." เสียงหอบหายใจโยนความตึงเครียดกระแทกใส่โสตประสาทของเฉินหานจนชาหนึบ นายทหารหนุ่มผู้เคยผ่านสนามรบและสถานการณ์เฉียดตายมานับไม่ถ้วน กลับต้องมาหยุดชะงักกับคำว่า 'สินค้าล็อตใหญ่' และ 'เจ้าหน้าที่กรมการค้า' ในยุคทศวรรษที่เจ็ดสิบปลายเช่นนี้ การค้าขายในตลาดมืดยังคงเป็นเส้นด้ายบางๆ ที่กั้นระหว่างการทำมาหากินเพื่อความอยู่รอด กับข้อหา 'เก็งกำไรและทำลายระบบเศรษฐกิจสังคมนิยม' ที่มีโทษหนักหนาสาหัส ยิ่งสินค้าล็อตนี้เป็นผลผลิตคุณภาพสูงที่หลินเฟยภรรยาอันเป็นที่รักของเขาใช้หยาดเหงื่อและ 'มิติลับ' จัดเตรียมมาเพื่อสร้างรากฐานชีวิตครอบครัวด้วยแล้ว ความเสี่ยงย่อมพุ่งสูงจนแตะขีดแดง หลินเฟยที่ยืนอยู่ข้างกายสามีไม่ได้มีอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววคมกริบราวกับนักลงทุนมือฉกาจที่กำลังมองกราฟหุ้นตกฮวบในพริบตา สมองของเธอกำลังประมวลผลอย่างรวดเร็ว—*เจ้าหน้าที่กรมการค้าเข้าตรวจสอบ? เป็นการสุ่มตรวจตามปกติ หรือมีใครจงใจแจ้งเบาะแส?* ภาพใบหน้าของเฉินเหมย ลูกพี่ลูกน้องจอมปลอมผู้มักจะแอบอิจฉาริษยาและจ้องจะเลื่อยขาเก้าอี้พวกเขาผุดขึ้นมาในหัวทันที คนพวกนั้นคงไม่คาดคิดว่าการลงทุนครั้งนี้จะใหญ่โตและสร้างเม็ดเงินมหาศาลจนทำให้พวกมันนั่งไม่ติด "ใจเย็นๆ สหาย หลบมาพูดคุยกันตรงนี้ก่อน" เฉินหานวางมือหนาลงบนไหล่ของชายหนุ่มผู้ส่งข่าว แววตานิ่งขรึมแต่ทรงพลังของนายทหารหนุ่มช่วยดึงสติให้คนที่กำลังตื่นตระหนกสงบลงได้ในพริบตา เขารู้ดีว่าภรรยาของตนไม่ใช่คนสะดุดล้มง่ายๆ หลินเฟยรอบคอบเสมอ และทุกย่างก้าวของการลงทุนย่อมมีแผนสำรองซ่อนอยู่เสมอ หลินเฟยสูดลมหายใจเข้าลึก กลิ่นหอมจางๆ ของแป้งสาลีและสมุนไพรจีนที่ติดอยู่ปลายจมูกช่วยเรียกความสุขุมกลับคืนมา เธอก้าวออกมาข้างหน้าเล็กน้อย เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่มั่นคง "สินค้าทั้งหมดถูกยึดไปแล้ว หรือว่าเจ้าหน้าที่ยังควบคุมตัวคนของเราไว้ด้วยครับ... อ้อ หมายถึง คนดูแลโกดังน่ะครับ" ผู้ส่งข่าวกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะตอบด้วยเสียงสั่นเครือ "ยังไม่ถูกยึดครับ! โชคดีที่เถ้าแก่หลิวไหวพริบดี ซ่อนสินค้าส่วนใหญ่ไว้ในช่องลับใต้พื้นทันก่อนที่เจ้าหน้าที่ชุดแรกจะเข้าไปถึง แต่ปัญหาคือ... ตอนนี้เจ้าหน้าที่กำลังปิดล้อมซอยด้านหลัง และประกาศว่าจะตรวจค้นทุกโกดังในรัศมีสามร้อยเมตรโดยไม่มีข้อยกเว้นครับ!" รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากของหลินเฟย ทว่ามันไม่ใช่รอยยิ้มแห่งความหวาดกลัว แต่เป็นรอยยิ้มของนักเก็งกำไรที่เห็นโอกาสทองท่ามกลางวิกฤต "ตรวจค้นทุกโกดังอย่างนั้นหรือครับ..." หลินเฟยพึมพำเบาๆ ในโลกของการลงทุน ความเสี่ยงที่สูงที่สุดมักมาพร้อมกับผลตอบแทนที่หอมหวานที่สุด สินค้าในตลาดมืดล็อตนี้ไม่ใช่แค่แป้งหรือน้ำตาลธรรมดา แต่เป็นเนื้อหมูชั้นดีและไข่ไก่สดคัดเกรดที่หาไม่ได้ในสหกรณ์รัฐบาล ซึ่งในยามนี้ผู้คนต่างยอมจ่ายแพงเป็นสองเท่าเพื่อให้ได้ครอบครอง หากปล่อยให้เจ้าหน้าที่ยึดไป ความเสียหายคงเทียบเท่ากับทุนก้อนแรกที่พวกเขาสะสมมาครึ่งปี แต่ถ้าหากใช้จังหวะชุลมุนนี้พลิกเกม... เฉินหานมองภรรยาด้วยความเข้าใจอันลึกซึ้ง เขารู้ว่าสมองอันปราดเปรื่องของหญิงสาวกำลังทำงานอย่างหนักหน่วง สามีภรรยาคู่นี้ผ่านความเป็นความตายมาด้วยกัน ย่อมรู้ใจกันเพียงแค่สบตา "พี่หานครับ" หลินเฟยเอ่ยเรียกสามีด้วยน้ำเสียงจริงจัง "เราต้องไปที่ตลาดมืดเดี๋ยวนี้" "พี่จะไปเตรียมรถและเส้นทางหนีทีไล่ที่ดีที่สุดให้เจ้า" เฉินหานตอบรับทันทีโดยไม่ต้องคิดเลยแม้แต่น้อย สำหรับเขาแล้ว ทรัพย์สินเงินทองสูญหาญหาใหม่ได้ แต่ความปลอดภัยของภรรยาคือสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต ระหว่างการเดินทางด้วยรถบรรทุกเก่าๆ ฝุ่นตลบไปตามถนนลูกรัง บรรยากาศภายในห้องโดยสารอวลไปด้วยความตึงเครียด เฉินหานขับรถด้วยความนิ่งและแม่นยำ มือข้างหนึ่งกุมพวงมาลัยแน่น ส่วนมืออีกข้างเอื้อมมาบีบมือของหลินเฟยเบาๆ เพื่อถ่ายทอดความอบอุ่นและความมั่นคง "ไม่ต้องห่วงนะเฟยเฟย พี่อยู่ตรงนี้ ใครหน้าไหนก็แตะต้องเจ้าไม่ได้" น้ำเสียงทุ้มนุ่มและจริงใจของสามีทำเอาหัวใจของหญิงสาวอุ่นวาบ แม้ในชาติก่อนเธอจะโดดเดี่ยวและเผชิญหน้ากับความล่มสลายเพียงลำพัง แต่วันนี้เธอกลับมีนายทหารผู้แข็งแกร่งคนนี้คอยกางปีกปกป้องอยู่เคียงข้าง เมื่อรถแล่นมาใกล้ถึงเขตตลาดมืด ภาพความวุ่นวายก็ปรากฏแก่สายตา เจ้าหน้าที่รัฐในชุดเครื่องแบบสีกรมท่ากำลังยืนกระจายกำลังตรวจตราอย่างเข้มงวด ผู้คนต่างแตกตื่นและพากันหลบเลี่ยงเส้นทางนั้น หลินเฟยหรี่ตาลงมองผ่านกระจกรถ เธอกวาดสายตาอ่านสถานการณ์ราวกับกำลังวิเคราะห์กราฟหุ้นในกระดานซื้อขาย โกดังของเถ้าแก่หลิวอยู่ลึกเข้าไปในตรอกแคบ ซึ่งตอนนี้รถยนต์เข้าไปไม่ได้แน่นอน "พี่หาน จอดตรงนี้ครับ" หลินเฟยเอ่ยสั่งพร้อมกับเปิดประตูก้าวลงจากรถอย่างคล่องแคล่ว เธอดึงผ้าคลุมศีรษะและสวมหมวกปีกกว้างเพื่ออำพรางใบหน้า "เฟยเฟย เจ้าจะ..." เฉินหานขมวดคิ้วมุ่นด้วยความเป็นห่วง "ผมจะเข้าไปข้างในคนเดียวครับ การพาคนตัวใหญ่และแต่งตัวเป็นทหารอย่างพี่เข้าไป จะยิ่งดึงดูดสายตาของพวกเจ้าหน้าที่ ให้พี่รออยู่ตรงนี้คอยดูต้นทางและเตรียมจัดการกับ 'หนูสกปรก' ที่อาจจะแอบอยู่แถวนี้ดีกว่าครับ" หลินเฟยส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้สามี รอยยิ้มที่ทำให้เฉินหานทั้งรักทั้งหมั่นไส้ในความกล้าบ้าบิ่นของภรรยา "ระวังตัวด้วย ถ้ามีอะไรไม่ชอบพอกับถอยออกมาทันที พี่นับสามวินาที ถ้าเจ้าไม่ส่งสัญญาณ พี่จะพังเข้าไปเอง" เฉินหานยื่นคำขาดด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยวตามประสาชายชาติทหาร หลินเฟยพยักหน้ารับอย่างจำยอมเพราะรู้ว่าไม่อาจขัดใจสามีผู้คลั่งรักคนนี้ได้ หลินเฟยแทรกตัวผ่านฝูงชนที่กำลังชุลมุนเข้าสู่ตรอกแคบ กลิ่นอับชื้นและกลิ่นเหงื่อปะปนกับกลิ่นไอของความตื่นกลัว ลัดเลาะไปจนถึงด้านหลังโกดังของเถ้าแก่หลิว ที่ซึ่งเจ้าหน้าที่สองคนกำลังยืนเค้นถามเถ้าแก่ด้วยท่าทีดุดัน "บอกมาเสียดีๆ ว่าสินค้าล็อตนี้เอามาจากไหน! ถ้าไม่มีใบอนุญาตการค้าเสรี เจ้าต้องถูกจับข้อหากบฏต่อระบบเศรษฐกิจ!" เจ้าหน้าที่นายหนึ่งตบโต๊ะเสียงดังลั่น เถ้าแก่หลิวหน้าซีดเผือด เหงื่อกาฬไหลท่วมใบหน้า ชายแก่พยายามอธิบายด้วยเสียงสั่นเครือ "ทะ...ท่านเจ้าหน้าที่ ผมแค่รับฝากขายตามคำสั่งของ... ของสหายท่านหนึ่งเท่านั้นครับ!" หลินเฟยที่หลบอยู่หลังกองลังไม้เก่าๆ มุมมืด สูดหายใจเข้าลึก รอยยิ้มเยдяเย้ยผุดขึ้นที่มุมปาก *สหายท่านนั้นอย่างนั้นหรือ... น่าสนใจจริง* เธอแอบใช้นิติลับดึงเอา 'เอกสารสิทธิ์การค้าชั่วคราว' ที่ทำปลอมขึ้นอย่างแนบเนียนด้วยเทคโนโลยีล้ำยุคออกมาถือไว้ในมือ พร้อมกับเตรียมก้าวเท้าออกไปเผชิญหน้ากับเจ้าหน้าที่รัฐเพื่อพลิกเกมการค้าครั้งนี้ให้กลับมาทำกำไรมหาศาล ทว่า ในจังหวะที่เธอกำลังจะก้าวออกไปนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครอีกคนก็ดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกับมือปริศนาที่เอื้อมมาคว้าข้อศอกของเธอไว้แน่น! "จะรีบไปไหนล่ะคุณหลิน... ไม่คิดเลยว่าเราจะมาเจอกันในที่แบบนี้" เสียงทุ้มต่ำที่กระซิบอยู่ข้างใบหูทำเอาหลินเฟยขนลุกซู่ เมื่อหันกลับไปมอง เธอก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง—คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น 'คู่แข่งทางธุรกิจ' ผู้ทรงอิทธิพลจากเมืองหลวงที่ควรจะปรากฏตัวอีกสามปีข้างหน้า! เซียนหุ้นย้อนเวลาขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางข้ามเวลาไปกอบโกยความมั่งคั่งด้วยกันเสมอนะครับ