การถอดถอนตำแหน่ง

เอกสารแฟ้มหนังสีดำสนิทถูกโยนลงบนโต๊ะไม้สักทองเสียงดังทึบ สะท้อนความตึงเครียดที่ปกคลุมห้องประชุมคณะกรรมการบริหารของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ กรณ์นั่งนิ่งอยู่ตรงหัวโต๊ะ ใบหน้าที่เคยเรียบเฉยและเปี่ยมด้วยความมั่นใจ บัดนี้กลับซีดเผือด นัยน์ตาคมกริบกวาดมองหน้าบรรดาผู้บริหารระดับสูงที่ครั้งหนึ่งเคยสยบแทบเท้า แต่ในเวลานี้ สายตาทุกคู่ที่มองตรงมากลับเต็มไปด้วยความเย็นชาและห่างเหิน "พวกคุณกำลังลืมไปหรือเปล่าว่าผมคือคนที่สร้างบริษัทนี้ขึ้นมากับมือ" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบงันที่น่าอึดอัด กรณ์พยายามรักษาอาการสงบ แต่มือหนาที่ประสานกันบนตักกลับสั่นเทาเล็กน้อย ความกดดันจากข่าวฉาวเรื่องการฟ้องร้องหย่าร้างและการบริหารงานที่ผิดพลาดในเครือข่ายบริษัทลูก กำลังกัดกินอำนาจของเขาจนแทบไม่เหลือชิ้นดี "คุณกรครับ... ไม่มีใครลืมความดีความชอบของคุณหรอกครับ" นายแพทย์ประธานกรรมการอาวุโสเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมดั่งใบมีด "แต่ในฐานะตัวแทนของผู้ถือหุ้น เราไม่อาจปล่อยให้ชื่อเสียงของบริษัทมูลค่าหลายหมื่นล้านต้องพังทลายลงเพราะข่าวอื้อฉาวเรื่องครอบครัวและการละเลยจริยธรรมการทำงานของคุณได้ แรงกระแทกจากสังคมในตอนนี้มันหนักหนาเกินกว่าที่เราจะอุ้มชูคุณไว้ได้อีกต่อไปแล้วครับ" คำว่า 'อุ้มชู' เสียดแทงเข้ากลางใจของกรณ์อย่างจัง เขาหัวเราะในลำคออย่างขื่นขม ภาพจำของพิมพ์พรรณ อดีตภรรยาผู้เคยนั่งเงียบๆ ในเงาของเขาผุดขึ้นมาในหัว ผู้หญิงคนที่เขาเคยคิดว่าเป็นเพียงเศษกระจกไร้ค่า แต่วันนี้ เศษกระจกเหล่านั้นกลับคมกริบพอที่จะเชือดเฉือนรากฐานชีวิตของเขาจนพังทลายลงมาทีละน้อย ในขณะเดียวกัน ที่มุมหนึ่งของห้องประชุมหลังกระจกใสบานใหญ่ รวินท์ ทนายความหนุ่มมือฉกาจยืนกอดอกมองภาพความพินาศของอดีตซีอีโอหนุ่มด้วยรอยยิ้มมุมปาก ข้างกายเขามีแท็บเล็ตเครื่องหรูที่แสดงกราฟราคาหุ้นของบริษัทที่กำลังดิ่งลงเหวอย่างต่อเนื่อง ทุกย่างก้าวในเกมนี้ถูกคำนวณไว้อย่างแม่นยำโดยพิมพ์พรรณ และเขาเป็นเพียงผู้ช่วยที่คอยเก็บกวาดสนามรบให้สมบูรณ์แบบเท่านั้น "คุณพิมฝากบอกมาว่า..." รวินท์ก้าวเข้ามาในห้องประชุมโดยไม่ได้รับเชิญ เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นห้องดังสะท้อน เรียกสายตาทุกคู่ให้หันขวับมามอง "การถอดถอนตำแหน่งในวันนี้ ไม่ใช่จุดจบของบทลงโทษหรอกนะครับคุณกรณ์ แต่มันเพิ่งเป็นแค่บทเริ่มต้นของการชดใช้ต่างหาก" กรณ์ผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงโกรธพุ่งพล่านจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน "แกกับยัยผู้หญิงคนนั้นวางแผนเรื่องนี้มาตั้งแต่แรกใช่ไหม! รวินท์ แกกล้าดียังไงถึงเข้ามายุ่งเรื่องภายในของบริษัทเรา!" "บริษัทของคุณ... ที่กำลังจะกลายเป็นอดีตไปในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้านี้เหรอครับ?" รวินท์ย้อนถามด้วยรอยยิ้มสุภาพแต่เยือกเย็น เขาวางเอกสารอีกฉบับลงบนโต๊ะ มันคือคำสั่งอายัดทรัพย์สินส่วนตัวและหุ้นในเครือทั้งหมดตามคำร้องขอของอดีตภรรยาผู้สูญเสียสิทธิ์อันชอบธรรมในอดีต "เอกสารเซ็นอนุมัติการถอดถอนอยู่ตรงหน้าคุณแล้วครับคุณกร ทางคณะกรรมการให้เวลาคุณสิบนาทีในการเก็บของออกจากห้องทำงานส่วนตัว เพื่อรักษาเกียรติครั้งสุดท้ายที่คุณอาจจะยังหลงเหลืออยู่บ้าง" ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง กรณ์หันไปมองหน้ากรรมการบริหารแต่ละคน ทุกคนต่างเบือนหน้าหนี ไม่มีใครกล้าสบตาเขาอีกต่อไป อำนาจ บารมี และความทะนงตนที่สะสมมาแรมปี พังทลายลงภายในพริบตาเดียวด้วยน้ำมือของผู้หญิงที่เขาเคยเหยียบย่ำหัวใจอย่างไม่ใยดี เขาทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้อีกครั้งราวกับคนหมดแรง ลมหายใจสะดุดติดขัดเมื่อตระหนักได้ว่า ตัวเองสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไปแล้วจริงๆ ไม่ใช่แค่ตำแหน่งซีอีโอ ไม่ใช่แค่บริษัท แต่เป็นครอบครัว ความรัก และโอกาสสุดท้ายที่จะได้เอ่ยคำขอโทษจากปากตัวเอง ในจังหวะที่กรณ์กำลังจะเอื้อมมือไปหยิบปากกาเพื่อเซ็นยินยอมรับชะตากรรม โทรศัพท์มือถือบนโต๊ะก็สั่นครืนขึ้น หน้าจอแสดงสายเรียกเข้าจากเบอร์แปลกปลอมที่ไม่มีการบันทึกชื่อ แต่พอดึงสติกลับมามองดีๆ เขากลับจำเบอร์นั้นได้ขึ้นใจ... เบอร์โทรศัพท์ของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังที่พิมพ์พรรณเคยเข้ารับการรักษาตัวเมื่อครั้งอดีต กรณ์ลังเลอยู่ชั่วขณะ ก่อนจะกดรับสายด้วยมือที่สั่นเทา "สวัสดีครับ... ผมนายแพทย์ธน ะครับ" เสียงปลายสายเอ่ยขึ้นด้วยความร้อนรน "คุณกรณ์ใช่ไหมครับ พอดีทางเราเพิ่งได้รับเคสฉุกเฉิน เป็นเด็กชายวัยประมาณหขวบเศษประสบอุบัติเหตุเล็กน้อยจากการพลัดตกจากจักรยาน แต่ทางเราพบประวัติการรักษาเก่าที่ระบุหมู่เลือดหายาก ซึ่งตรงกับทะเบียนประวัติของคุณ... และทางเราจำเป็นต้องติดต่อผู้ปกครองโดยด่วนครับ เนื่องจากเด็กน้อยพยายามเรียกหาคุณแม่อยู่ตลอดเวลา และ... เอ่อ คุณกรณ์ครับ เด็กคนนี้หน้าตาละม้ายคล้ายกับคุณตอนเด็กมากทีเดียวครับ" หัวใจของกรณ์หยุดเต้นไปชั่วขณะ โลกทั้งใบราวกับหมุนเคว้งคว้าง ร่างกายชาวาบตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า เมื่อภาพเด็กชายตัวน้อยที่มีดวงตากลมโตถอดแบบมาจากพิมพ์พรรณผุดขึ้นมาในห้วงความคิด พร้อมกับความจริงอันน่าตกตะลึงที่กำลังจะเปลี่ยนชีวิตเขาไปตลอดกาล ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและก้าวผ่านความมืดมิดนี้ไปด้วยกันนะครับ