สามีทหารกลับมาแล้ว

"แม่คะ! ปลาตัวนี้มันตัวใหญ่มากเลย เนื้อของมันจะหวานแค่ไหนกันนะ?" เสียงใสแจ๋วของเสี่ยวเปาเรียกความสนใจจากหลินฟางที่กำลังง่วนอยู่กับการคัดเลือกเครื่องเทศจากมิติลับ เธอแย้มยิ้มพลางลูบศีรษะลูกชายเบาๆ กลิ่นหอมจางๆ ของสมุนไพรล้ำค่าจากฟาร์มในมิติอบอวลอยู่ในอากาศ เป็นความหอมที่ไม่มีใครในหมู่บ้านนี้เคยได้สัมผัสมาก่อน "คืนนี้แม่จะทำปลาต้มผักกาดดองสูตรลับให้เสี่ยวเปาทานเองค่ะ รับรองว่าเนื้อปลาจะละลายในปากจนหนูแทบไม่ต้องเคี้ยวเลย" หลินฟางตอบพลางขยับกายเตรียมวัตถุดิบ ความฉลาดรอบรู้ที่เธอได้รับมาจากประสบการณ์ในโลกก่อนหน้าทำให้การทำอาหารไม่ใช่แค่การประทังชีวิต แต่มันคือศิลปะที่เธอใช้สร้างความสุขและเรียกขวัญกำลังใจให้คนในครอบครัว ทว่า ความเงียบสงบในครัวก็ถูกรบกวนด้วยเสียงฝีเท้าหนักแน่นที่ย่ำเข้ามาทางประตูหน้าบ้าน ไม่ใช่จังหวะการเดินของแม่สามีที่มักจะสอดส่องเข้ามาเพื่อหาเรื่องตำหนิ หากแต่เป็นจังหวะที่มั่นคง เข้มแข็ง และเต็มไปด้วยไอสังหารจางๆ ของบุรุษผู้กร้านโลก *เฉินหยางกลับมาแล้ว* หลินฟางชะงักมือที่กำลังหั่นขิง สายตาของเธอหรี่ลงเล็กน้อย ความทรงจำในร่างเดิมบอกให้เธอรู้ว่าสามีคนนี้คือ ‘คนแปลกหน้า’ ที่เธอไม่เคยใส่ใจ เขาคือทหารที่มักจะส่งเงินมาให้แต่ไม่เคยได้รับความรักตอบแทนจากภรรยาผู้เอาแต่ใจคนนี้ "บ้านดู... เปลี่ยนไปนะ" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังขึ้นที่กรอบประตู เฉินหยางในชุดเครื่องแบบสีเขียวมะกอกที่เปรอะเปื้อนฝุ่นจากการเดินทางยาวนานยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น ใบหน้าคมเข้มเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นเล็กน้อยแต่กลับดูมีเสน่ห์ดุดัน นัยน์ตาคู่นั้นกวาดมองไปรอบห้องครัวที่สะอาดสะอ้านและเต็มไปด้วยวัตถุดิบที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนในบ้านหลังนี้ ก่อนจะไปหยุดอยู่ที่ใบหน้าของหลินฟาง หลินฟางไม่ได้สะดุ้งตกใจเหมือนที่ ‘หลินฟางคนเก่า’ เคยทำ เธอค่อยๆ วางมีดลง เช็ดมือกับผ้ากันเปื้อนอย่างใจเย็น แล้วหันไปเผชิญหน้ากับเขาด้วยรอยยิ้มที่ราบเรียบแต่แฝงด้วยความมั่นใจ "กลับมาแล้วหรือคะ? ถ้าจะหาข้าวเย็นกินก็ไปล้างมือเสียก่อน อาหารยังไม่เสร็จดีหรอกค่ะ" คำพูดของเธอทำเอาคนเป็นสามีชะงักไปครู่หนึ่ง คิ้วเข้มขมวดมุ่นด้วยความสงสัย เขาคาดหวังว่าจะได้ยินเสียงโวยวาย หรือไม่ก็สายตาจิกกัดที่มักจะได้รับเสมอเวลาเขากลับมาเยี่ยมบ้าน แต่สิ่งที่เขากำลังเผชิญอยู่ตอนนี้คือผู้หญิงที่ดูเหมือน... คนละคน "เธอ... ไม่ได้จะขอดูเงินในกระเป๋าของฉันก่อนหรือ?" เฉินหยางถามเสียงเรียบ พลางเดินเข้ามาใกล้ขึ้น กลิ่นอายของความเหนื่อยล้าเจือจางลงด้วยกลิ่นหอมของอาหารที่โชยมาจากหม้อดินเผา หลินฟางเลิกคิ้วมองเขา ดวงตาคู่สวยประกายระยับ "เงินของสามีก็คือเงินของสามีค่ะ แต่ถ้าคุณอยากให้ฉันใช้เงินนั้นให้เป็นประโยชน์เพื่อปากท้องของลูก... ฉันก็ไม่ขัดข้องหรอกนะ" คำพูดของเธอทำเอาเฉินหยางถึงกับนิ่งอึ้ง เขาจ้องมองภรรยาคนนี้อย่างพินิจพิเคราะห์ ราวกับต้องการค้นหาความผิดปกติภายใต้ผิวหนังของเธอ นี่คือหลินฟางที่เขาเคยรู้จักจริงๆ หรือ? หญิงสาวที่วันๆ เอาแต่ด่าทอเพื่อนบ้านและทำตัวไร้สาระไปวันๆ บัดนี้กลับยืนทำอาหารด้วยท่าทางสง่างาม ราวกับราชินีในอาณาจักรเล็กๆ ของเธอ ขณะที่บรรยากาศกำลังคุกรุ่นด้วยความฉงน แม่สามีจอมปลอมที่โผล่มาจากไหนไม่รู้ก็พุ่งตัวเข้ามาในครัวทันที พลางทำเสียงจิกกัดตามความเคยชิน "โอ้โห! พ่อทหารกลับมาทั้งที ยัยหลินฟางแกยังกล้าให้ผัวทำหน้าหงอยยืนมองดูแกทำกับข้าวรึไง! นึกว่าตัวเองเป็นคุณนายไปแล้วหรือไงยะ!" เฉินหยางหันไปมองแม่ของเขาด้วยสายตาที่เย็นชาดุจน้ำแข็ง "แม่ครับ ผมยังไม่ได้พูดอะไรสักคำ และที่บ้านมันสะอาดขึ้นมาก ผมพอใจแล้วครับ" หลินฟางไม่รอช้า เธอหยิบถ้วยแกงปลาที่ปรุงเสร็จใหม่ๆ ขึ้นมา ควันหอมฉุยพุ่งขึ้นแตะจมูกของแม่สามีจนหญิงชราถึงกับกลืนน้ำลาย "ถ้าคุณแม่หิว ก็เชิญไปตั้งโต๊ะรอได้เลยนะคะ แต่วันนี้... ข้าวเย็นมื้อนี้ ฉันตกลงกับสามีไว้แล้วว่าจะเป็นมื้อพิเศษของครอบครัวเราสามคน" หลินฟางปรายตามองแม่สามีที่ทำท่าจะอาละวาด ก่อนจะหันไปสบตากับเฉินหยางที่ยืนมองเธอไม่วางตา ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่เฉินหยางจะก้าวเข้ามาใกล้หลินฟางจนระยะห่างเหลือเพียงไม่กี่คืบ เขาโน้มตัวลงมาเล็กน้อยจนใบหน้าอยู่ใกล้ชิดกัน กลิ่นกายสะอาดสะอ้านของเธอทำให้หัวใจที่เย็นชาของนายทหารหนุ่มเต้นผิดจังหวะ "เธอเปลี่ยนไปมาก... มากเสียจนผมแทบจำไม่ได้" เขากระซิบเสียงพร่า พร้อมกับยื่นมือหนาที่หยาบกร้านไปสัมผัสที่ปลายคางของเธออย่างแผ่วเบา "มีอะไรที่ผมยังไม่รู้อีกไหม... หลินฟาง?" วินาทีนั้นเอง เสียงเคาะประตูบ้านก็ดังขึ้นรัวๆ ราวกับจะพังทลายเข้ามา พร้อมกับเสียงเอะอะโวยวายของหัวหน้าหมู่บ้านที่ดูตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด "เฉินหยาง! หลินฟาง! พวกคุณรีบออกมาเร็วเข้า! มีเจ้าหน้าที่จากกองกำลังส่วนกลางมาที่หมู่บ้าน และพวกเขากำลังมุ่งหน้ามาที่บ้านของคุณ!" มือที่สัมผัสคางเธอสั่นไหวเล็กน้อย เฉินหยางรีบปล่อยมือและหันไปทางหน้าบ้านทันที ส่วนหลินฟางกลับนิ่งสนิท เธอรู้ดีว่ามิติลับของเธออาจจะกำลังถูกจับตามองจากใครบางคนที่ไม่หวังดี... หรือบางที สิ่งที่เธอทำไปทั้งหมดกำลังนำพาหายนะมาสู่ประตูบ้านโดยไม่รู้ตัว ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "กุหลาบหนามเงิน" เสมอมานะคะ!