ก้าวแรกสู่ความมั่งคั่ง

ธนบัตรปึกหนาในมือของเฒ่าแก่ซุนส่งเสียงกรอบแกรบเบาๆ ยามที่นิ้วเรียวยาวของหลินฟางกรีดผ่านทีละใบอย่างใจเย็น กลิ่นหมึกพิมพ์ใหม่ๆ ผสมกับกลิ่นอายของเงินตราในตลาดค้าส่งอำเภอข้างเคียง ช่างเป็นกลิ่นที่หอมหวานยิ่งกว่าดอกไม้ป่าชนิดใดในมิติลับเสียอีก "ฝีมือการหมักตุนและคัดสรรวัตถุดิบของเจ้า... ข้าต้องยอมรับเลยว่าไร้ที่ติจริงๆ สะใภ้ตระกูลเฉิน" เฒ่าแก่ซุนหัวเราะรơiร่าจนหนวดเคราสั่นเทิ้ม สายตาที่มองหลินฟางในยามนี้เต็มไปด้วยความเลื่อมใสและเกรงอกเกรงใจในคราเดียวกัน "ถั่วเหลืองหมักสูตรพิเศษกับพริกน้ำมันสามรสล็อตนี้ของเจ้า ลูกค้าขาประจำของข้าแย่งกันซื้อจนหมดเกลี้ยงในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วยามด้วยซ้ำ นี่เงินส่วนแบ่งครึ่งแรก หักต้นทุนแล้ว เจ้าตรวจดูให้เรียบร้อย" หลินฟางรับธนบัตรปึกนั้นมาด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก ดวงตาคู่คมกวาดตามองตัวเลขบนกระดาษอย่างรวดเร็ว ไม่มีร่องรอยความตื่นตระหนกหรือโลภโมาส어เจือปนแม้แต่น้อย ความนิ่ง1ขุมนี้ยิ่งทำให้เฒ่าแก่ซุนประเมินสตรีตรงหน้าสูงขึ้นไปอีกหลายส่วน "ขอบพระคุณเฒ่าแก่ซุนที่ให้เกียรติสินค้าบ้านๆ ของข้าค่ะ" หลินฟางเอמהเสียงนุ่มนวล ทว่าหนักแน่น "รับรองว่าล็อตหน้าที่จะส่งมาในอีกสามวันศุกร์นี้ จะมีรสชาติกลมกล่อมและปริมาณเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัวอย่างแน่นอนค่ะ" "ดี! ดีมาก! คบค้ากับคนหัวไวอย่างเจ้ามีแต่เจริญกับเจริญ" เฒ่าแก่ซุนตบโต๊ะฉาดใหญ่ด้วยความถูกใจ นี่คือผลลัพธ์จากการใช้ "มิติลับ" ในการเร่งเวลาเติบโตของวัตถุดิบชั้นเลิศ ผสมผสานกับภูมิปัญญาการแปรรูปอาหารที่เหนือชั้นกว่ายุคสมัย หลินฟางในยามนี้ไม่ได้เป็นเพียงสะใภ้ตัวร้ายที่วันๆ เอาแต่สร้างเรื่องเรียกร้องความสนใจจากสามีอีกต่อไปแล้ว แต่เธอคือ "เศรษฐินี" มือใหม่ผู้กุมบังเหียนความมั่งคั่งไว้ในกำมืออย่างแท้จริง เมื่อก้าวเท้าออกจากร้านค้าส่ง ร่างระหงในชุดเสื้อผ้าสะอาดสะอ้านก็มุ่งตรงไปยังตลาดสดเพื่อซื้อวัตถุดิบชั้นดีสำหรับทำมื้อเย็น ทว่าขณะที่กำลังเลือกซื้อกระดูกหมูสดๆ เสียงแหลมปรี๊ดที่คุ้นเคยจนน่าสะอิดสะเอียนก็ดังแหวักอากาศเข้ามา อุ๊i! นั่นมันนังตัวดีหลินฟางไม่ใช่หรือไง? แต่งตัวเสียดิบดี หิ้วกระเป๋าดูมีราคา... เอาเงินมาจากไหนกันยะ! หรือว่าแอบไปลักขโมยเงินของตระกูลเฉินมาปรนเปรอตัวเอง!" ร่างท้วมของแม่สามีจอมปลอมก้าวเข้ามาขวางหน้า พร้อมด้วยสีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความริษยา ดวงตาคู่นั้นกวาดมองถุงใส่ของในมือหลินฟางราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ข้างกายยังมีสะใภ้รองที่คอยพยักพเยิดสนับสนุนไม่ห่าง หลินฟางชะงักฝีเท้าลงเล็กน้อย เธอมองสองแม่ลูกที่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาหาเรื่องด้วยแววตาพินิจพิเคราะห์ ไม่มีความหวาดกลัวหรือความประหม่าฉายชัดบนใบหน้าสวยคมแม้แต่น้อย มีเพียงรอยยิ้มเยาะหยันที่ซ่อนไว้ภายใต้ความสงบเสงี่ยม "คุณแม่... ลมอะไรหอบมาถึงนี่คะ หรือว่าเงินในกระเป๋าที่ฉันเคยแบ่งให้ใช้จ่ายหมดเกลี้ยงจนต้องมาเดินตลาดสดเองเสียแล้ว" หลินฟางเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าเจือแววเย้ยหยันอย่างแนบเนียน "ปากดีนักนะนังตัวดี!" แม่สามีหน้าดำคร่ำเครียดด้วยความโกรธ นางพยายามพุ่งตัวเข้าไปกระชากแขนหลินฟางเพื่อจะตรวจค้นกระเป๋าเงิน แต่ยังไม่ทันที่ปลายนิ้วหยาบกร้านจะได้แตะโดนชายเสื้อ ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวเข้มก็ก้าวเข้ามาขวางกั้นไว้เสียก่อน เฉินหยางยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าภรรยา ใบหน้าหล่อเหลาคมคายเรียบเฉยจนเย็นชา ดวงตาสีนิลคู่คมกวาดมองมารดาและน้องสะใภ้ด้วยรังสีอำมหิตที่กดดันจนรอบบริเวณเงียบกริบลงทันตาเห็น "แม่กำลังทำอะไร" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถาม สั้น ห้วน และเต็มไปด้วยแรงกดดันทางจิตวิทยาที่ทำให้แม่สามีถึงกับสะดุ้งโหยง ถอยหลังกรูดไปสามก้าว "ยะ... หยางหยาง! แกดูเมียตัวดีของแกสิ แต่งตัวสำส่อน ใช้เงินฟุ่มเฟือย มันต้องแอบไปทำเรื่องน่าอาย ลักขโมยเงินทองแน่ๆ แกต้องหย่ากับมันเดี๋ยวนี้!" แม่สามีโวยวายเสียงดังหวังเรียกร้องความสนใจจากชาวบ้านรอบข้าง ทว่าเฉินหยางกลับไม่สะเทือนใจแม้แต่น้อย เขากลับเอื้อมมือไปโอบไหล่บางของภรรยาไว้อย่างทะนุถนอม สายตาที่มองหลินฟางอ่อนโยนลงราวกับน้ำแข็งละลาย กลายเป็นการกระทำที่ตบหน้าสองแม่ลูกอย่างเจ็บแสบที่สุด "เงินที่ภรรยาผมใช้... เป็นเงินที่เธอหามาได้ด้วยหยาดเหงื่อแรงงานของตัวเอง ไม่เคยเบียดเบียนใคร และที่สำคัญที่สุด..." เฉินหยางหันกลับมามองมารดาด้วยแววตานิ่งสนิท "บ้านหลังนั้นเป็นชื่อของผมและฟางฟาง หากพวกคุณยังกลมารังควานเธออีกแม้แต่ครั้งเดียว ผมคงต้องใช้สิทธิ์ของบุตรชายในการตัดขาดความสัมพันธ์และงดการส่งเสียเงินทองทั้งหมดอย่างถาวร" คำพูดเด็ดขาดของนายทหารหนุ่มทำเอาแม่สามีหน้าซีดเผือดริมฝีปากสั่นระริก พูดไม่ออกบอกไม่ถูก นางไม่คาดคิดเลยว่าบุตรชายผู้เคยเชื่อฟังนางมาตลอด จะกลับกลายเป็นคนคลั่งรักภรรยาจนยอมตัดแม่ตัดลูกเช่นนี้ หลินฟางแอบอมยิ้มบางๆ อยู่ข้างกายสามี เธอเหลือบมองใบหน้าด้านข้างที่สันกรามขบเข้าหากันแน่นด้วยความโกรธของเขา หัวใจดวงน้อยเกิดความรู้สึกอุ่นวาบขึ้นมาอย่างประหลาด ไม่นึกเลยว่าพ่อเสือเย็นชาผู้นี้ เวลาออกโรงปกป้องเมียจะทรงพลังและพึ่งพาได้ถึงเพียงนี้ ค่ำคืนนั้น ภายในบ้านพักตระกูลเฉินอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมกรุ่นของอาหารจานเด็ดที่หลินฟางตั้งใจบรรจงปรุงขึ้นมาเป็นพิเศษเพื่อฉลอง "ก้าวแรกแห่งความมั่งคั่ง" เสี่ยวเปาลูกชายตัวน้อยนั่งเคี้ยวหมูตุ๋นน้ำแดงฝีมือมารดาจนแก้มตุ่ย ดวงตากลมโตเป็นประกายระยิบระยับด้วยความสุข ขณะที่เฉินหยางคอยคีบชิ้นเนื้อที่ดีที่สุดใส่ลงในชามของภรรยาไม่ขาดมือ บรรยากาศภายในครอบครัวเต็มไปด้วยความอบอุ่นและเสียงหัวเราะ ทว่า... ความสงบสุขมักอยู่ได้ไม่นานนัก ในขณะที่หลินฟางกำลังจะก้าวเข้าไปเก็บกวาดในห้องครัว เสียงเคาะประตูด้านนอกก็ดังขึ้นรัวๆ ด้วยความเร่งร้อน ราวกับมีเหตุการณ์คอขาดบาดตายเกิดขึ้น ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เฉินหยางขมวดคิ้วมุ่น เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้เดินไปเปิดประตู ร่างของเพื่อนบ้านคนสนิทก็พุ่งพรวดเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือด หอบหายใจสะท้านจนแทบพูดไม่เป็นคำ "ผู้กองเฉิน! หลินฟาง!แย่แล้ว... เกิดเรื่องใหญ่ที่โกดังเก็บสินค้าในตลาดดำแล้ว!" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "กุหลาบหนามเงิน" เสมอมานะคะ!