มิติลับขยายอาณาเขต

เสียงตบโต๊ะไม้สนดังสนั่นจนถ้วยกระเบื้องบนตู้เก็บของสั่นสะเทือน แม่สามีจอมปลอมจ้องมองหลินฟางด้วยดวงตาวาวโรจน์ราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ใบหน้าเหี่ยวย่นบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวที่ถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย "หลินฟาง! แกกล้าดียังไงถึงไล่ฉันออกจากบ้านคูหาหลัก! ฉันเป็นแม่ของเฉินหยางนะ! เงินทองที่แกหามาได้จากตลาดมืด มันก็ควรเป็นของตระกูลเฉิน ไม่ใช่ให้แกเอามาปรนเปรอตัวคนเดียวแบบนี้!" หลินฟางเลิกคิ้วเรียวขึ้นเล็กน้อย นางไม่ได้สะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย มือเรียวบางยังคงบรรจงนวดแป้งหมั่นโถวสีขาวนวลบนเขียงไม้ด้วยจังหวะสม่ำเสมอ กลิ่นหอมกรุ่นของแป้งหมักยีสต์ธรรมชาติลอยอบอวลผสมผสานกับกลิ่นไอน้ำร้อนๆ จากเตาฟืน นางปรายตามองหญิงสูงวัยที่กำลังอกจะแตกตายด้วยความโลภอย่างนึกขัน "แม่คะ... คำก็ตระกูลเฉิน สองคำก็เงินของตระกูลเฉิน ตั้งแต่ฉันแต่งเข้าบ้านนี้มา นอกจากภาระหนี้สินที่พวกท่านโยนมาให้ กับสายตาดูถูกเหยียดหยามเวลาฉันอุ้มเสี่ยวเปาขอข้าวสารกรอกหม้อ มีวันไหนบ้างเหรอคะที่พวกท่านจำได้ว่าฉันเป็นคน?" หลินฟางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าเฉียบคมบาดลึกถึงขั้วหัวใจ "ตอนนี้ฉันแยกบ้านออกมาอย่างถูกต้องตามกฎหมายแล้ว เงินทุกหยาดหยดในกระเป๋าฉัน เป็นหยาดเหงื่อแรงงานที่ฉันใช้สมองแลกมา... ถ้าอยากได้นัก ก็เชิญไปหาทางทำมาหากินเอาเองเถอะค่ะ อย่ามาทำตัวเป็นปลิงเกาะดูดเลือดคนอื่นอีกเลย" "นังตัวดี! แก... แกมันเนรคุณ!" แม่สามีพุ่งตัวจะเข้ามาตบสั่งสอน ทว่ายังไม่ทันแตะชายเสื้อของหลินฟาง ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารที่เพิ่งก้าวเข้ามาทางประตูหน้าก็เอื้อมมือคว้าข้อมือเหี่ยวย่นนั้นไว้ได้อย่างทันท่วงที เฉินหยางขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้น ดวงตาคมกริบเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก เขากวาดสายตามองมารดาบังเกิดเกล้าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวังและไอร้อนระอุแห่งความโกรธ "พอได้แล้วครับแม่! ถ้ายังไม่เลิกสร้างความวุ่นวายที่นี่ ผมคงต้องเชิญผู้ใหญ่บ้านมาเป็นพยานเรื่องตัดขาดความสัมพันธ์อย่างเป็นทางการแล้วกระมังครับ" แม่สามีหน้าถอดสีทันที นางอ้าปากพะงาบๆ เมื่อเห็นลูกชายสุดที่รักที่เคยเชื่อฟังคำสั่งตนทุกอย่าง บัดนี้กลับยืนบังภาระที่นางเกลียดชังไว้เบื้องหลังราวกับแม่ไก่ปกป้องลูก เสี่ยวเปาตัวน้อยโผล่หน้าออกมาจากหลังขาผู้เป็นพ่อ ดวงตากลมโตใสแป๋วส่งค้อนวงใหญ่ให้ย่าของตนอย่างรู้ความ ความวุ่นวายคลี่คลายลงเมื่อแขกไม่ได้รับเชิญจำต้องสะบัดก้นเดินหนีออกไปด้วยความแค้นเคือง หลินฟางถอนหายใจยาวเบาๆ ก่อนจะหันมาส่งยิ้มบางๆ ให้สามีที่ยังคงมีสีหน้าตึงเครียด "เหนื่อยหน่อยนะคะ" นางเอ่ยพลางใช้ผ้าขนหนูสะอาดซับเหงื่อบนหน้าผากให้เขาอย่างอ่อนโยน เฉินหยางคว้ามือเรียวนั้นมากุมไว้แน่น ฝ่ามือหนาหยาบกร้านแต่ให้ความอบอุ่นมั่นคง "พี่ต่างหากที่ต้องเหนื่อย... ขอบคุณนะฟางฟาง ที่อดทนเพื่อครอบครัวเรามาตลอด" เมื่อความสงบกลับคืนสู่เรือนพัก หลินฟางก็รีบปลีกตัวเข้าห้องนอนแล้วล็อกกลอนประตูก่อนจะดึงสติเข้าสู่ "มิติลับ" ทันที บรรยากาศภายในมิติวันนี้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง หมอกสีขาวมุกที่เคยปกคลุมพื้นที่บางส่วนบัดนี้แผ่ขยายอาณาเขตออกไปกว้างขวางกว่าเดิมถึงสามเท่า ทุ่งหญ้าเขียวขจีทอดยาวจรดเส้นขอบฟ้า แปลงสมุนไพรล้ำค่าส่งกลิ่นหอมตลบอบอวล และที่สำคัญที่สุดคือ "โรงเรือนแปรรูป" สีขาวสะอาดตาที่ผุดขึ้นมาใหม่ตรงกลางพื้นที่ โดยมีแผงหน้าจอโฮโลแกรมลอยเด่นอยู่เบื้องหน้า [ยินดีด้วยค่ะโฮสต์! มิติลับเลเวล 3 ปลุกฟังก์ชัน 'โรงเรือนแปรรูปเนื้อสัตว์ขั้นสูง' สำเร็จแล้ว!] เสียงระบบสังเคราะห์ดังขึ้นในหัว พร้อมกับข้อมูลรายละเอียดที่ไหลทะลักเข้ามาในสมองของหลินฟางอย่างเป็นระบบ ฟังก์ชันนี้ไม่เพียงแต่ช่วยถนอมอาหารได้อย่างไร้ขีดจำกัด แต่ยังสามารถ "หมัก บ่ม และแปรรูป" เนื้อสัตว์ธรรมดาให้กลายเป็นวัตถุดิบชั้นเลิศระดับภัตตาคารหรูที่มีสรรพคุณบำรุงร่างกายได้อย่างอัศจรรย์ ไม่ว่าจะเป็นหมูสามชั้นรมควันสูตรโบราณ เป็ดพะโล้สมุนไพร หรือแม้แต่เนื้อแดดเดียวสูตรลับเฉพาะที่ผ่านการหมักด้วยน้ำผึ้งป่าในมิติ หลินฟางทดลองนำหมูสามชั้นคุณภาพดีที่ซื้อมาจากตลาดสดเมื่อวานใส่เข้าไปในเครื่องแปรรูปอัตโนมัติ เพียงชั่วพริบตา แสงสีทองเรืองรองก็วาบขึ้น พร้อมกับเสียงเครื่องจักรทำงานอย่างแผ่วเบา *ติ๊ง! กระบวนการหมักบ่มด้วยสมุนไพรทิพย์เสร็จสิ้น* เมื่อประตูโรงเรือนเปิดออก กลิ่นหอมล้ำลึกของเครื่องเทศและไขมันหมูที่ผสมผสานกันอย่างลงตัวก็พวยพุ่งออกมาจนหลินฟางต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากจะอดกลั้น เนื้อหมูสามชั้นนั้นเปลี่ยนสีเป็นสีแดงระเรื่อสวยงาม ลายไขมันแทรกตัวสลับกันอย่างงดงามราวกับงานศิลปะ เพียงแค่ใช้ปลายนิ้วสัมผัสก็รู้ได้ทันทีว่าเนื้อนั้นนุ่มละมุนละลายในปากอย่างแน่นอน นี่คือโอกาสทองในการสร้างความมั่งคั่งครั้งใหญ่! ถ้านางนำเนื้อหมูแปรรูปสูตรนี้ออกไปวางขายในตลาดมืดคืนนี้ รับรองว่าจะต้องสร้างความฮือฮาและกอบโกยเงินหยวนเข้ากระเป๋าจนนับไม่ถ้วนอย่างแน่นอน หลินฟางยิ้มกริ่มอย่างพึงพอใจ นางจัดการแพ็กสินค้าล็อตแรกใส่ตะกร้าไม้ไผ่สานอย่างประณีต เตรียมตัวจะก้าวออกจากมิติเพื่อเริ่มแผนการหาเงิน ทว่า... ในจังหวะนั้นเอง เสียงเคาะประตูกระจกเบาๆ จากโลกภายนอกก็ดังขึ้น พร้อมกับเสียงทุบกระจกที่รัวเร็วผิดปกติ ตามด้วยเสียงตะโกนด้วยความตกใจระคนหวาดกลัวของเฉินหยางที่ดังเล็ดลอดเข้ามาในหู "ฟางฟาง! เปิดประตูเร็วเข้า! มีคนกลุ่มใหญ่ในชุดเครื่องแบบลับบุกเข้ามาล้อมบ้านเราไว้แล้ว!" หลินฟางชะงักกึก หัวใจกระตุกวูบ หน้าจอโฮโลแกรมในมิติลับพลันกะพริบเป็นสีแดงฉานพร้อมเสียงเตือนภัยฉุกเฉินที่ดังลั่นทะลุโสตประสาท [แจ้งเตือนภัยระดับวิกฤต: ตรวจพบคลื่นพลังงานแปลกปลอมจากภายนอกกำลังพยายามเจาะเข้าระบบมิติลับ!] ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "กุหลาบหนามเงิน" เสมอมานะคะ!