เงาดำครอบงำ

“อย่ามองมัน เนตร... อย่าให้มันรู้ว่าเธอเห็น!” เสียงของสารวัตรกรธนแหบพร่าข้างใบหู มือหนาที่เย็นเฉียบของเขากดลงบนไหล่ขวัญเนตรแน่นจนเธอรู้สึกถึงแรงสั่นสะท้านที่ส่งผ่านมาจากตัวเขา แต่สายตาของเนตรกลับไม่สามารถละไปจากเงาสีดำทะมึนที่ยืนตระหง่านอยู่กลางโถงคฤหาสน์อัศวเรืองฤทธิ์ได้เลย นี่ไม่ใช่เวลาพลบค่ำ ไม่ใช่ยามวิกาลที่มนุษย์มักหวาดกลัวภูตผี แต่นี่คือเวลาบ่ายสองโมงตรง แสงแดดจัดจ้าภายนอกหน้าต่างบานสูงยังคงสาดส่องเข้ามา แต่ทว่าภายในโถงกว้างแห่งนี้ อากาศกลับเย็นเยียบจนลมหายใจกลายเป็นไอ เงาสีดำนั้นไม่มีใบหน้า มันสูงชะลูดจนเกือบจะแตะเพดาน และที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือ ร่างนั้นกำลังขยับแขนที่ยาวผิดมนุษย์มนาขึ้นมา ปลายนิ้วเรียวยาวดั่งกิ่งไม้แห้งกรังชี้ตรงมาที่กลางอกของเธอ “มันไม่ได้มาหาคนอื่น แต่มันมาหาฉัน...” เนตรกระซิบตอบ เสียงของเธอสั่นเครือแต่แฝงด้วยความเด็ดเดี่ยว เธอล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าผ้ากำมะหยี่ หยิบไพ่ทาโรต์สำรับเก่าแก่ที่พกติดตัวออกมา ใบที่เธอหยิบได้โดยไม่ต้องมองคือ *The Moon* ในตำแหน่งกลับหัว “อย่าขยับ” กรธนสั่งเสียงเข้ม เขาชักปืนประจำกายออกมาแม้จะรู้ดีว่าเหล็กกล้าและดินปืนไม่มีวันทำร้ายสิ่งเร้นลับนี้ได้ “เนตร ถอยไปข้างหลังผม คดีนี้มันเกินขอบเขตของกฎหมายบ้านเมืองไปไกลแล้ว” ในจังหวะนั้นเอง มาดามรำไพก้าวเดินลงมาจากบันไดไม้สักทองอย่างเชื่องช้า เสียงส้นสูงกระทบพื้นดัง *ตึก... ตึก...* ก้องกังวานในความเงียบงันที่น่าอึดอัด เธอไม่ได้ดูตกใจกับเหตุการณ์ตรงหน้าแม้แต่น้อย ใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางชั้นดีเรียบเฉย ทว่าแววตาของหญิงสูงวัยกลับฉายแววสมเพชเวทนา “พวกคุณมาหาความตายในบ้านของฉันงั้นหรือ” มาดามรำไพเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยแรงกดดันที่ทำให้ผิวหนังของเนตรลุกชัน “แดดเมืองไทยมันแรงก็จริง แต่บางครั้งมันก็เผาไหม้ ‘ความจริง’ ที่ซ่อนอยู่ในความมืดไม่หมดหรอกนะคะ” “มาดามทำอะไรลงไป” เนตรกัดฟันถาม พยายามรวบรวมสมาธิเพื่อสร้างเกราะคุ้มกันทางจิต “นั่นไม่ใช่เงาธรรมดา มันคืออาคมที่หล่อเลี้ยงด้วยความแค้นของตระกูลอัศวเรืองฤทธิ์!” มาดามรำไพหยุดยืนอยู่ที่ขั้นบันไดสุดท้าย เธอหันไปมองเงามืดนั้นด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรัก... ความรักที่บิดเบี้ยวและน่ารังเกียจ “มันไม่ใช่แค่ความแค้นหรอกค่ะแม่หมอ มันคือ ‘พันธสัญญา’ ที่ไม่มีใครหลีกหนีพ้น แม้แต่คนตายที่นอนสงบอยู่ในโลงก็ยังต้องชดใช้” ทันใดนั้น เงาดำที่เคยหยุดนิ่งกลับขยายตัวราวกับหมึกที่หยดลงในแก้วน้ำ มันพุ่งเข้าหาเนตรและกรธนด้วยความเร็วสูงจนมองตามไม่ทัน! เนตรตัดสินใจหยิบไพ่ใบนั้นขว้างออกไปในอากาศพร้อมบริกรรมคาถาในใจ ไพ่ The Moon เปล่งแสงสีเงินสลัวปะทะกับความมืดมิด เสียงกรีดร้องโหยหวนของวิญญาณนับร้อยสายดังระงมไปทั่วคฤหาสน์จนกระจกบานใหญ่รอบโถงแตกร้าวพร้อมกัน กรธนกอดรัดร่างเนตรไว้แน่น ลมหมุนพัดกรรโชกอยู่ภายในตัวบ้านทั้งที่หน้าต่างทุกบานปิดสนิท หนังสือในตู้ชั้นวางหล่นกระจัดกระจายราวกับโดนพายุโหมกระหน่ำ และในความสับสนอลหม่านนั้นเอง เนตรเหลือบไปเห็นบางอย่าง... ที่มุมห้อง... เงามืดไม่ได้มีเพียงหนึ่งเดียว แต่มันมีเป็นร้อยเป็นพัน ดวงตาสีแดงฉานนับไม่ถ้วนกำลังจ้องมองพวกเธอมาจากทุกซอกทุกมุมของคฤหาสน์ “สารวัตร... เราไม่ได้อยู่ในบ้านธรรมดาแล้ว” เนตรเสียงสั่น เธอเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมมาดามรำไพถึงได้มั่นใจนักหนา “นี่คือ ‘แดนสนธยา’ ที่ถูกกางอาณาเขตไว้... เรากำลังอยู่ในรังของมัน!” มาดามรำไพหัวเราะเบาๆ เสียงหัวเราะที่แฝงไปด้วยความเวทนา “คุณคิดว่าคุณเข้ามาเพื่อปิดคดีงั้นหรือเปล่าคะ... คุณเนตร? ผิดถนัด คุณไม่ได้เข้ามาเพื่อปิดคดี แต่คุณถูก ‘เชื้อเชิญ’ ให้เข้ามาเป็นเครื่องสังเวยคนสุดท้ายต่างหาก” สิ้นคำพูดของมาดาม พื้นโถงคฤหาสน์ที่เคยแข็งแกร่งกลับอ่อนตัวลงดั่งดินโคลนดูดร่างของทั้งคู่ให้จมลงไป! กรธนพยายามฉุดรั้งเนตรไว้สุดกำลัง แต่ดินสีดำสนิทนั้นเริ่มกัดกินรองเท้าและข้อเท้าของพวกเขา ราวกับมันมีความหิวโหยในตัวมันเอง “ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!” เนตรตะโกนลั่น เธอยกมือขึ้นเหนือศีรษะ มืออีกข้างกำเศษไพ่ที่แตกหักแน่น เธอรู้ดีว่าหากยอมแพ้ตอนนี้ ทั้งชีวิตและความจริงของตระกูลอัศวเรืองฤทธิ์จะถูกฝังกลบตลอดกาล ทว่าก่อนที่ร่างของพวกเขาจะจมหายลงไปจนถึงเข่า มีเสียงหนึ่งดังแทรกเข้ามาในความวุ่นวาย เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและเชื่องช้าเดินตรงมาจากประตูใหญ่ที่ปิดตายไปแล้วแต่แรก... “พอได้แล้ว รำไพ...” ร่างนั้นก้าวพ้นจากเงามืด เผยให้เห็นใบหน้าที่ทำให้เนตรหัวใจแทบหยุดเต้น เพราะคนผู้นั้นคือ ‘เจ้าสัวบูรพา’ ชายที่เธอเพิ่งไปร่วมงานศพมาเมื่อสามวันก่อน! เขายืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด ดวงตาขุ่นมัวดั่งคนตาย แต่กระบอกปืนในมือของเขากลับจ่อตรงไปที่มาดามรำไพอย่างแม่นยำ “คดีนี้ยังไม่จบ... เพราะฉันยังไม่อนุญาตให้ใครตายทั้งนั้น” เจ้าสัวกล่าวเสียงเรียบ ก่อนจะลั่นไกปืนเข้าที่กลางหน้าอกของภรรยาหลวงตนเองโดยไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย! ขวัญเนตรทายใจหวังว่าความลับที่ค่อยๆ เผยออกมาในตอนนี้ จะทำให้รี้ดเดอร์ทุกท่านตื่นเต้นจนวางไม่ลงนะคะ