เหยื่อรายที่สอง

"ถอยออกไปให้ห่างจากศพเดี๋ยวนี้!" เสียงตวาดของสารวัตรกรธนดังก้องไปทั่วห้องโถงกว้างของคฤหาสน์อัศวเรืองฤทธิ์ แต่ขวัญเนตรกลับไม่ขยับกาย เธอไม่ได้มองความวุ่นวายของกองพิสูจน์หลักฐานที่กำลังขีดเส้นรอบตัวร่างไร้วิญญาณของ 'ป้านวล' หญิงชราผู้รับใช้เก่าแก่ที่อยู่กับตระกูลนี้มานานกว่าสามทศวรรษ สายตาของเธอจับจ้องเพียงจุดเดียว... บนใบหน้าซีดเผือดที่บิดเบี้ยวด้วยความทุกข์ทรมานขั้นสุด ริมฝีปากที่เคยพร่ำบอกความลับมากมาย ถูกเย็บปิดสนิทด้วยด้ายไหมสีดำสนิท เส้นด้ายนั้นไม่ได้ถูกร้อยผ่านผิวหนังธรรมดา แต่มันดูเหมือน 'งอก' ออกมาจากเนื้อเยื่อราวกับมีชีวิต ขวัญเนตรก้าวเข้าไปใกล้จนกรธนต้องคว้าข้อมือเธอไว้ แรงบีบนั้นหนักแน่นแต่แฝงด้วยความกังวล "คุณเนตร อย่ามองนานเกินไป มันผิดปกติเกินกว่าจะเป็นฝีมือคนธรรมดา" กรธนกระซิบ เสียงของเขาแหบพร่าผิดไปจากทุกที "มันไม่ใช่ฝีมือคนธรรมดาหรอกค่ะสารวัตร" ขวัญเนตรตอบโดยไม่ละสายตา ดวงตาของเธอฉายแวววูบไหวราวกับเห็นภาพนิมิตที่ไหลทะลักเข้ามา "นี่คือ 'เย็บปากปิดตาย' คำสาปโบราณที่สาปแช่งไม่ให้ดวงวิญญาณได้พูดความจริงแม้ในปรโลก คนที่ทำต้องการให้ความลับของป้านวลตายไปพร้อมกับเธอ... แต่เขาพลาดไปอย่างหนึ่ง" "อะไรคะ?" "ความตายไม่ใช่จุดจบ แต่มันคือการเปิดประตูอีกบานหนึ่ง" ขวัญเนตรย่อตัวลง แม้เจ้าหน้าที่คนอื่นจะมองเธอด้วยสายตาเคลือบแคลง แต่เธอก็ไม่สนใจ เธอหยิบไพ่ทาโรต์ใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋าผ้ากำมะหยี่—ไพ่ *The High Priestess*—แล้ววางลงบนพื้นข้างศพ ทันใดนั้น แสงไฟในห้องโถงก็กระพริบถี่รัว ก่อนจะดับวูบลงชั่วขณะ ลมเย็นยะเยือกพัดผ่านทั้งที่หน้าต่างทุกบานปิดสนิท มาดามรำไพเดินเยื้องกรายเข้ามาในห้องด้วยสีหน้านิ่งเฉย ทว่าขวัญเนตรสัมผัสได้ถึง 'รอยยิ้ม' ที่ซ่อนอยู่ภายใต้ดวงตาคู่นั้น มาดามหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับดวงตาที่แห้งผาก "น่าสลดใจเหลือเกินนะคะ ป้านวลเป็นคนเก่าคนแก่ ใครกันช่างใจคอโหดเหี้ยมได้ขนาดนี้" น้ำเสียงของมาดามเรียบเฉยจนน่าขนลุก ขวัญเนตรรู้สึกได้ถึงพลังงานดำมืดที่แผ่ออกมาจากตัวหญิงสูงวัย มันไม่ใช่แค่ความเศร้า แต่มันคือความพึงพอใจ "มาดามคะ" ขวัญเนตรลุกขึ้นยืน เผชิญหน้ากับอีกฝ่ายอย่างไม่เกรงกลัว "ด้ายเส้นนี้... ดูเหมือนจะเข้ากับสีชุดของมาดามในงานเลี้ยงเมื่อคืนนี้ได้อย่างน่าประหลาดใจเลยนะคะ" บรรยากาศในห้องเย็นยะเยือกขึ้นอีกหลายเท่าตัว มาดามรำไพหยุดชะงัก รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นเพียงเสี้ยววินาที "ด้ายสีดำหาได้ทั่วไปค่ะคุณขวัญเนตร อย่าเอาเรื่องไสยศาสตร์มาผูกโยงกับคดีฆาตกรรมเพื่อความสนุกของคุณเลย" มาดามหันหลังกลับ เตรียมจะเดินจากไป แต่แล้วเธอก็หยุดกะทันหัน "อ้อ... อย่าลืมนะคะว่าบางครั้งการรู้มากเกินไป ก็อาจทำให้คนเราพบจุดจบแบบเดียวกับป้านวลได้" เมื่อร่างของมาดามลับสายตาไป ขวัญเนตรก็ทรุดตัวลงเล็กน้อย กรธนรีบประคองเธอไว้ "คุณโอเคไหม?" "สารวัตรคะ... ดูที่ศพป้านวลอีกที" ขวัญเนตรชี้ไปที่มือของหญิงชราที่กำอะไรบางอย่างไว้แน่น เมื่อกรธนช่วยคลี่นิ้วที่แข็งเกร็งออก เขาก็ต้องเบิกตากว้าง สิ่งที่อยู่ในนั้นไม่ใช่เครื่องรางหรือเงินตรา แต่มันคือ 'ไพ่ทาโรต์' ใบที่แปด—*Justice*—ที่ถูกกรีดด้วยของมีคมจนเป็นรอยขาดที่ดวงตาของรูปในไพ่ "ป้านวลไม่ได้โดนฆ่าปิดปากเพราะเห็นความลับของมาดามรำไพเพียงอย่างเดียว" ขวัญเนตรพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "เธอพยายามจะเตือนเราว่า 'ความยุติธรรม' ในบ้านหลังนี้ถูกบิดเบือนไปจนหมดสิ้น และคนต่อไปที่อยู่ในเป้าหมาย... ไม่ใช่ใครที่ไหน" ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนดังขึ้นจากมุมมืดหลังบันไดใหญ่ ขวัญเนตรและกรธนหันไปมองพร้อมกัน ชายร่างสูงใหญ่ในชุดดำสนิทถือจดหมายฉบับหนึ่งไว้ในมือ เขาไม่ได้หลบซ่อน แต่มองตรงมาที่ขวัญเนตรด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความอาฆาตแค้นที่ไม่เคยพบกันมาก่อน ชายคนนั้นคือ 'ผู้คุมกฎ' แห่งตระกูลอัศวเรืองฤทธิ์ที่ใครๆ ต่างคิดว่าตายไปแล้วตั้งแต่สิบปีก่อน เขาโยนกระดาษแผ่นหนึ่งลงบนพื้น มันคือใบแจ้งความตายที่มีรูปของ 'ขวัญเนตร' พิมพ์อยู่บนนั้น พร้อมตราประทับเลือดที่ยังสดใหม่ "คุณคือคนต่อไป... แม่หมอ" เขากล่าวเสียงเรียบ ก่อนจะจุดไฟเผารูปนั้นในมือจนมอดไหม้ไปกับตา หวังว่ารี้ดเดอร์ทุกท่านจะร่วมลุ้นระทึกไปกับความลับที่กำลังจะถูกเปิดเผยในตอนหน้านะคะ ขวัญเนตรทายใจขอบพระคุณทุกกำลังใจที่มีให้กันเสมอมาค่ะ