ม่านหมอกเริ่มจาง

"หลักฐานชิ้นนั้นไม่ได้อยู่กับมาดามรำไพค่ะสารวัตร... แต่มันอยู่ในกระเป๋าเอกสารของคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามเราเมื่อครู่ต่างหาก" น้ำเสียงของขวัญเนตรเรียบนิ่ง ทว่าแฝงไปด้วยความเยือกเย็นจนสารวัตรกรธนต้องชะงักฝีเท้าที่กำลังก้าวเดินในห้องสืบสวนส่วนตัวของกองปราบ ความอับชื้นจากไอน้ำฝนด้านนอกผสมกับกลิ่นกระดาษคดีเก่าๆ ยิ่งทำให้บรรยากาศรอบตัวชวนอึดอัด กลิ่นอายของความตายและไสยเวทเขมรต่ำยังคงวนเวียนอยู่ในความรู้สึกของเธอราวกับเงาตามตัว หัวใจของขวัญเนตรเต้นรัวจนแทบหยุดหายใจ มันไม่ใช่ความกลัว แต่เป็นความตื่นตระหนกที่เกิดจากการตระหนักรู้ว่า... นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของคนตายหรือคนเป็น แต่มันคือคำสาปที่เธอกำลังจะเปิดโปงจนถึงจุดจบที่ไม่สามารถหวนคืนได้อีกต่อไป กรธนหันขวับมามองร่างบางในชุดสูทเข้ารูปสีเข้ม ดวงตาคมกริบของนายตำรวจหนุ่มฉายแววเคลือบแคลงระคนตกใจ "คุณหมายความว่ายังไง เนตร? เราเพิ่งสอบปากคำทนายภูมิพัฒน์ไปเมื่อกี้ เขาแสดงท่าทีเป็นห่วงเป็นใยตระกูลอัศวเรืองฤทธิ์จะตาย แถมยังเป็นคนหยิบแฟ้มพินัยกรรมฉบับแก้ไขมามอบให้เราเองกับมือด้วยซ้ำ" ขวัญเนตรไม่ได้ตอบทันที เธอยกปลายนิ้วขึ้นแตะสำรับไพ่ทาโรต์เนื้อด้านที่ซุกอยู่ในกระเป๋าเสื้อโค้ด ความเย็นเฉียบของกระดาษไพ่ส่งผ่านปลายนิ้วเข้าสู่กระแสประสาท ภาพนิมิตเมื่อครู่ขณะที่เธอกำลังสับไพ่ยังคงเด่นชัดในหัว ทนายความหนุ่มผู้มีรอยยิ้มสุภาพและแววตาอ่อนโยนตลอดเวลา แท้จริงแล้วคือผู้กุมกุญแจดอกสำคัญที่เชื่อมโยงกับพิธีกรรมฝังรูปฝังรอยของเจ้าสัวบูรพา "คนที่ไว้ใจ... มักจะร้ายที่สุดค่ะสารวัตร" ขวัญเนตรก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานไม้สักทอง กวาดสายตามองเอกสารสำสำนวนคดีที่กองพะเนิน "คุณจำคำทำนายของไพ่ *The Devil* กลับหัวเมื่อคืนได้ไหมคะ? มันไม่ได้หมายถึงมาดามรำไพผู้ตกเป็นเบี้ยล่างของไสยศาสตร์ แต่หมายถึงโซ่ตรวนทางกฎหมายและการเงิน ที่ถูกชักใยโดยคนที่กุมอำนาจเงียบมาโดยตลอด ทนายภูมิพัฒน์ไม่ใช่แค่ที่ปรึกษาทางกฎหมาย... แต่เขาคือผู้รับผลประโยชน์ตัวจริงจากพินัยกรรมฉบับเงา" กรธนขมวดคิ้วแน่น มือหนาเอื้อมไปหยิบแฟ้มคดีขึ้นมาเปิดพลิกดูอย่างรวดเร็ว สมองของนายตำรวจผู้ผ่านคดีมาโชกโชนเริ่มประติดประต่อเรื่องราว "ถ้าเป็นอย่างนั้น... รอยเปื้อนสีชาดบนกระดาษพินัยกรรมแผ่นสุดท้าย ที่พิสูจน์ทางนิติวิทยาศาสตร์แล้วว่าเป็นเลือดของเจ้าสัวบูรพาผสมน้ำมันพราย ก็เป็นฝีมือของเขาตั้งแต่แรกอย่างนั้นเหรอ? เขาจัดฉากให้มาดามรำไพตกเป็นแพะรับบาป เพื่อฮุบสมบัติทั้งหมดของตระกูลอัศวเรืองฤทธิ์?" "ถูกต้องค่ะ" ขวัญเนตรพยักหน้าน้อยๆ แววตาคมปลาบฉายประกายความมั่นใจ "มาดามรำไพแค่ใช้ไสยเวทเพื่อรั้งสามีและรักษาอำนาจในบ้านหลังนั้น แต่ทนายภูมิพัฒน์ต่างหาก... ที่ใช้กฎหมายและมนต์ดำทำลายล้างทุกคนที่ขวางทาง เพื่อครอบครองอาณาจักรธุรกิจมูลค่าหมื่นล้าน" บรรยากาศในห้องเงียบงันลงชั่วขณะ เสียงฝนด้านนอกเริ่มซาลง เหลือเพียงเสียงหยดน้ำที่กระทบกระจกหน้าต่างดังติ๊ดๆ กรธนถอนหายใจยาวอย่างคนใช้ความคิดหนัก เขารู้ดีว่าหากจะออกหมายจับทนายความมือหนึ่งของประเทศที่มีเส้นสายกว้างขวาง โดยมีเพียง "ญาณทิพย์" และคำทำนายไพ่ทาโรต์เป็นหลักฐานชิ้นแรก ศาลคงไม่ยอมอนุมัติง่ายๆ "เราต้องมีหลักฐานมัดตัวเขาให้ดิ้นไม่หลุด เนตร... คำทำนายของคุณพาเรามาถูกทางแล้ว แต่กฎหมายต้องการวัตถุพยาน" กรธนกล่าวเสียงเครียด ขวัญเนตรยิ้มมุมปากเล็กน้อย รอยยิ้มที่ทำให้สารวัตรหนุ่มใจกระตุกวูบทุกครั้ง เธอยื่นมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อแล้วหยิบกระดาษแผ่นเล็กๆ ที่แอบสลับมาจากแฟ้มของทนายภูมิพัฒน์ขณะที่เขากำลังเผลอวางไว้บนโต๊ะรับแขกเมื่อช่วงบ่ายออกมาวางบนโต๊ะ "นี่คือใบเสร็จรับเงินสดจากสำนักไสยเวทชายแดนเขมรค่ะ... และชื่อผู้สั่งซื้อน้ำมันอาถรรพ์ ไม่ใช่มาดามรำไพ แต่เป็นชื่อของบริษัทนอมินีที่จดทะเบียนโดย... ภรรยาของทนายภูมิพัฒน์เอง" กรธนเบิกตากว้างเมื่อก้มลงมองกระดาษแผ่นนั้น ม่านหมอกที่ปกคลุมคดีนี้มานานนับเดือนเริ่มจางลงทีละน้อย เผยให้เห็นความจริงอันน่าสะพรึงกลัวที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังรอยยิ้มอันแสนสุภาพ ทว่า... ในวินาทีที่ความจริงกำลังจะกระจ่างชัด เสียงเคาะประตูก็รัวขึ้นอย่างเร่งรีบ ตามด้วยร่างของนายตำรวจลูกน้องที่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาด้วยใบซีดเผือก "สารวัตรครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ... ทนายภูมิพัฒน์... เขาเพิ่งถูกพบเป็นศพอยู่ในรถยนต์ส่วนตัวริมทางด่วน สภาพศพ... สภาพศพเหมือนกับเจ้าสัวบูรพาไม่มีผิดเพี้ยนเลยครับ!" ขวัญเนตรและกรธนสบตากันทันที ความเย็นยะเยือกแล่นพล่านไปทั่วสันหลัง ใครบางคน... กำลังปิดปากพยานปากเอกคนนี้ก่อนที่ความลับทั้งหมดจะถูกเปิดเผย และคนๆ นั้น... ก็กำลังก้าวเข้ามาหาพวกเขาทั้งสองคนในเงาแห่งความมืดที่คืบคลานเข้ามาประชิดตัวแล้วในวินาทีนี้ ขวัญเนตรทายใจขอขอบพระคุณคุณรี้ดทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาอันดำมืดนี้มาด้วยกันนะคะ