กลิ่นหอมกรุ่นของแป้งเด็กและไอน้ำอุ่นจากการอาบน้ำในช่วงหัวค่ำ ลอยอบอวลอยู่ทั่วห้องนอนขนาดกะทัดรัดภายในบ้านไม้สองชั้นสไตล์โคโลเนียลที่ตั้งอยู่ท่ามกลางสวนมะม่วงและทุ่งหญ้าเขียวขจี ณ อำเภอเล็กๆ ในจังหวัดเชียงใหม่
พิมพรรณทรมานกายและใจมามากพอแล้วในกรงทองอันหนาวเหน็บที่กรุงเทพฯ การตัดสินใจทิ้งทะเบียนสมรสหย่าขาดและสถานะ "คุณนายวรรณพงศ์ภักดี" ไว้เบื้องหลัง คือการเกิดใหม่ที่เธอต้องแลกมาด้วยหยาดน้ำตาและรอยแผลเป็นในใจ
บนเตียงนอนนุ่มฟู สองร่างจิ๋วในชุดนอนลายการ์ตูนน่ารักกำลังหัวค่ำคิกคักแย่งกันกอดตุ๊กตากระต่ายเน่าตัวโปรด น้องไปป์ เด็กชายหน้าตานิ่งขรึมผู้มีแววตาเฉรี่ยคมถอดแบบบิดามาไม่มีผิด กำลังใช้มือป้อมๆ ดึงแขนเสื้อของน้องสาวฝาแฝดอย่าง น้องปั้น เด็กหญิงแก้มป่องดวงตากลมโตที่กำลังหัวเราะคิกคักเสียงใส
"แม่จ๋า... วันนี้ปั้นอยากกินพุดดิ้งมะม่วงที่ป้าช니ทำอีก" เสียงเล็กๆ ใสแจ๋วเอ่ยอ้อนมารดาที่กำลังเดินถือตะกร้าผ้าเข้ามาในห้อง
พิมพรรณคลี่ยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุขสงบอย่างแท้จริง รอยยิ้มที่ปราศจากความหวาดระแวงและความเย็นชาจากสายตาของอดีตสามีผู้ไร้หัวใจอย่างปรมัตถ์ เธอนั่งลงขอบเตียง โอบกอดร่างป้อมทั้งสองเข้ามาไว้ในอ้อมอก กลิ่นหอมสะอาดของเด็กๆ ช่วยชะล้างความเหนื่อยล้าจากการเคลียร์งานออกแบบอิสระให้หมดไปในพริบตา
"ดึกแล้วคนดี พุดดิ้งต้องเก็บไว้กินพรุ่งนี้เช้านะคะเด็กๆ" พิมพรรณกดจุมพิตลงบนหน้าผากมนของลูกแฝดทั้งสองสลับกันอย่างทะนุถนอม
หัวใจของคนเป็นแม่พองโตและอิ่มเอมทุกครั้งที่มองหน้าลูก ดวงตาคมกริบของไปป์และจมูกโด่งรั้นของปั้นคือเครื่องเตือนใจชั้นดีว่า เธอไม่ได้สูญเสียทุกอย่างไปจากการแต่งงานที่ล้มเหลวครั้งนั้น ตรงกันข้าม... พระเจ้าทรงประทานสิ่งล้ำค่าที่สุดในโลกมาให้เธอดูนอกเหนือจากความเจ็บปวดเสียด้วยซ้ำ วันที่เธอย้ายมาอยู่ที่นี่ใหม่ๆ และรู้ตัวว่าตั้งครรภ์ลูกแฝดท่ามกลางความโดดเดี่ยว เธอกลัวจนแทบสิ้นสติ แต่ความรักของความเป็นแม่ก็หล่อหลอมให้เธอกลายเป็นกำแพงเหล็กที่ไม่มีวันพังทลาย
"แม่จ๋า สัญญาณโทรศัพท์เตือนเหรอคะ?" น้องปั้นเอียงคอถามด้วยความสงสัย เมื่อเห็นหน้าจอสมาร์ทโฟนของมารดาที่วางคว่ำไว้บนโต๊ะข้างเตียงสั่นครืดคราดติดต่อกันหลายครั้ง จนแสงไฟวาบขึ้นท่ามกลางความมืดสลัว
พิมพรรณขมวดคิ้วเล็กน้อย เธอตั้งใจตัดขาดจากโลกใบเก่าอย่างเด็ดขาด เบอร์โทรศัพท์ถูกเปลี่ยน อีเมลถูกปิดกั้น ไม่มีใครในตระกูลวรรณพงศ์ภักดีล่วงรู้ที่อยู่ปัจจุบันของเธอ แม้แต่ภานุ เพื่อนสนิทและทนายความส่วนตัวของเธอก็ยังต้องติดต่อผ่านช่องทางลับเพื่อความปลอดภัย
หญิงสาวลุกขึ้นเดินไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู หน้าจอแสดงสายที่ไม่ได้รับและข้อความนับสิบจากเบอร์แปลก แต่ที่ทำให้หัวใจของเธอร่วงไปอยู่ที่ตาตุ่ม คือข้อความเสียงจากเบอร์ส่วนตัวของปรมัตถ์... อดีตสามีผู้ไม่เคยใส่ใจไยดีเธอนับตั้งแต่แต่งงานจนกระทั่งวันหย่า!
นิ้วเรียวสั่นเทาเล็กน้อยขณะกดเลื่อนเพื่อลบข้อความทิ้งโดยไม่คิดจะเปิดฟัง แต่จังหวะนั้นเอง ปลายสายกลับโทรเข้ามาอีกครั้งอย่างดื้อดึง ราวกับว่าหากเธอไม่รับ เขาจะโทรซ้ำจนกว่าเครื่องจะระเบิด
พิมพรรณสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกความมั่นคงให้กับตัวเอง ก่อนจะกดรับสายแล้วกรอกเสียงนิ่งเรียบเย็นชาลงไป
"ถ้าโทรมาเรื่องเอกสารหย่า ฉันเซ็นให้ครบถ้วนตามกฎหมายแล้วค่ะคุณปรมัตถ์ และถ้าโทรมาเพื่อจะดูถูกหรือเยาะเย้ยอะไรอีก กรุณากรุณาสายนี้ทิ้งเสีย เพราะเราไม่มีอะไรต้องเกี่ยวข้องกันอีก"
ปลายสายเงียบสนิท มีเพียงเสียงลมหายใจหนักหน่วงและสั่นสะท้านที่ลอดผ่านเข้ามาในความเงียบงัน เสียงนั้นระคนไปด้วยความเจ็บปวดร้าวรานและความคลุ้มคลั่งที่ถูกเก็บกดไว้จนแทบระเบิด
*(พิม...)* เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าของปรมัตถ์เอמהเรียกชื่อเธอแผ่วเบา มันไม่ใช่เสียงของประธานหนุ่มผู้เย่อหยิ่งและเยសเย็นชาคนเดิมอีกต่อไป แต่มันคือเสียงของคนใกล้บ้าที่กำลังสูญสิ้นสติ *(คุณซ่อนลูกของผมไว้ที่ไหน... พิมพรรณ)*
หัวใจของพิมพรรณกระตุกวาบ ความเย็นเฉียบแล่นพล่านไปตามกระดูกสันหลัง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก เขา... เขารู้ได้อย่างไร? หรือว่าความลับในครรภ์ที่เธอพยายามปกป้องด้วยชีวิตกำลังจะถูกกระชากออกไป?
"คุณพูดบ้าอะไร ฉันไม่รู้เรื่อง!" เธอเสียงสั่นด้วยความโกรธและหวาดระแวง
*(อย่าโกหกผมอีกเลยพิม!)* ปรมัตถ์คำรามลอดไรฟัน น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดทรมานและแรงอารมณ์ที่พรั่งพรู *(หลักฐานทุกอย่าง... ผลตรวจดีเอ็นเอของเด็กแฝด... และรายงานการติดตามตัวคุณ... ตอนนี้มันอยู่ในมือผมหมดแล้ว!)*
พิมพรรณหน้าซีดเผือด โทรศัพท์ในมือเกือบจะร่วงหล่นลงพื้น สมองขาวโพลนไปหมดเมื่อตระหนักว่ากำแพงที่เธอสร้างขึ้นเพื่อปกป้องลูกน้อยกำลังพังทลายลงในชั่วพริบตา!
*- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -*
ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและอินไปกับความรู้สึกเจ็บปวดและเข้มแข็งของพิมพรรณนะคะ มาร่วมลุ้นกันต่อค่ะว่าคุณพ่อโบ้ของเราจะใช้แผนการอะไรในการตามง้อเมียและลูกคืน!
หย่าแล้วอย่ามาร้องไห้ขอเมียคืน•ตอนที่ 3
ความลับในครรภ์
ผลงานโดย เข็มฉายานิศ
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เข็มฉายานิศ)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง หย่าแล้วอย่ามาร้องไห้ขอเมียคืน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!